Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
LenniWI zei:Dan vind ik REC een betere film in die richting. Maar dan wel de Spaanse originele versie en niet de Amerikaanse wannebe (weet wel niet meer hoe die Amerikaanse versie heet..)

uhm wut?Rizla+ zei:The Exorcist: The Version You Never Seen Before.
Op Nederland 3 denk ik rond 00.25 u.
Blijft nog altijd pure nostalgie, alhoewel deze kwaliteit van de film goed was, en ikh ou ook van films waarin de kwaliteit iets minder is maar toch.
7/10
tommorello zei:uhm wut?
Mmm, tits. Denk er nog maar eens goed over na en bekijk hem dan nog eens, binnen een week of twee.boogje zei:Moon
"Gerty, we're not programmed. We're people, understand?"
7,5/10 (misschien een 8 na de film te laten bezinken.)
Een 7,5 is trouwens een hoge score...explain yo'self! ik zie de link niet tussen noir en The Exorcist tbhRizla+ zei:you know, meer noir achtig...
Het grootste plezier dat ik heb beleefd aan Moon was door eens goed na te denken over wat er in die film gegoten is en hoe ik er echt tegenover staboogje zei:beeldkwaliteit? Of wat bedoel je?
@tommorello: hoezo?
tommorello zei:Het grootste plezier dat ik heb beleefd aan Moon was door eens goed na te denken over wat er in die film gegoten is en hoe ik er echt tegenover sta
De film is voor mij een ultiem voorbeeld van intertekstualiteit in film. De film ontleent ahw concepten van belangrijke sci-fi films en transformeert ze in een prachtig nieuw en origineel verhaal.
Neem nu bvb Alien, Blade Runner, 2001, Solyaris en Silent Running. Alien heeft het gegeven van de evil corporation dat zijn bemanning afript om het simpel te houden, Blade Runner verkende al eerder het idee van een replica dat het einde van zijn termijn nadert, 2001 heeft zijn duidelijke sporen achtergelaten in Gerty en andere visuals, Solaris had al te maken met het geconfronteerd zijn met een alien presence onder vorm van een andere persoon.
Niet alleen doet Moon dat, maar ze verwijst ook geregeld naar zichzelf, wat getuigt van een gevoel voor humor vanwege de filmmakers.
Anyhoo, ik vind deze film gewoon erg verfrissend, want het was ondanks al z'n duidelijke invloeden echt origineel, ze was cinematografisch erg sterk en de muziek is gewoonweg prachtig.
Solyaris vond ik trouwens een verschrikkelijke film. Als je mij een Tarkovsky wil geven, geef dan maar Stalker. Die vond ik ge-wel-dig.Ja met je laatste zin ben ik uiteraard meer dan akkoord. Robert Elswit zou echt elke film moeten fotograferen. Maar wetende dat dat niet kan en dat er dan meestal ook hevig in films wordt gecut door studios etc etc moeten we blij zijn met wat voor ons wordt overgehouden. Kijk anders eens naar Sydney van Paul Thomas Anderson; je kan er erg duidelijk zijn stijl in herkennen, maar de cuts komen iets te vroeg. Moest hij volledig zijn goesting hebben gekregen, had dat direct al een meesterwerk kunnen zijn imo. Ik hoop gewoon dat zoiets dergelijks ook zal gebeuren bij Duncan Jones, dat hij zich met zijn volgende films verder verdiept in de awesome stijl waar hij in Moon mee begonnen is.boogje zei:Oh, van de invloeden was ik me op voorhand al van bewust.Solyaris vond ik trouwens een verschrikkelijke film. Als je mij een Tarkovsky wil geven, geef dan maar Stalker. Die vond ik ge-wel-dig.
Nu, over Moon: ik vond de structuur van de film wel enorm goed, maar ze mochten het echt nog een uur extra langer rekken voor me. Nu wordt je als het ware werkelijk neergeploft middenin de situatie, en het was moeilijk om een emotionele band te ontwikkelen met de personages (see what I did there?). Ik ben er zeker van dat, wanneer de film werd gekenmerkt door tragere shots en een veel rustiger tempo, ik veel meer gepakt zou zijn door bepaalde scènes. De cinematografie was inderdaad erg sterk, maar naar mijn persoonlijke smaak nog steeds een te snel tempo van shots. Het verhaal is echter geweldig eenvoudig en tegelijkertijd krachtig, dat zijn altijd de beste verhalen. Nu was het inderdaad leuk om het verhaal te zien ontplooien, om de structuur van de film te waarderen, van de acteerprestaties te genieten, de geweldige soundtrack te beluisteren en van de goede dialogen te genieten, maar op emotioneel vlak schortte er wat.
Kort samengevat: technisch op alle vlakken een uitstekende film, maar het tempo lag iets te hoog. Nog tragere pans verdomme!
RiskGhost zei:2012
We gaan allemaal dood! Dood zeg ik u. 21 december 2012, noteer het alvast.
...
Een film enkel geschikt voor mensen die hun verstand op nul kunnen zetten en van veel spektakel en rampen houden.