Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (16)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
boogje
Legacy Member
Watchmen: The Director's Cut
Snel een paar gedachten die in mijn hoofd zitten neerpennen, dus verwacht niets gestructureerd.
Films over superhelden in strakke pakjes zijn voor mij absoluut wereldvreemd. Buiten de eerste Spider-man, dat ik alvast slappe kost vond, en de Batman films van Nolan, die me wel weten te overtuigen, is het genre me volledig onbekend. Terecht? Daar spreek ik me liever niet over uit. Wanneer echter zo'n alternatieve visie op het beeld van een superheld wordt aangereikt in -volgens de kenners- de beste comicbook aller tijden mag je altijd rekenen op mijn aandacht. Een beetje onzeker over deze prent van Zack Snyder heb ik Watchmen bij een vriend bekeken, zodat ik geen spijt kon hebben over een eventuele miskoop en ik me volledig kon laten gaan.
De film heeft me uiteindelijk kunnen bekoren. Het personage Rorschach draagt de film wel jammer genoeg volledig. Elke seconde dat dit geweldig personage in beeld komt is een meerwaarde aan de film. Die jas, die hoed, dat masker, dat postuur, die stem, die voice-overs, die geweldige teksten die hij in zijn dagboek schrijft...Het lijstje gaat door. Het is een personage perfect voor een detectiveverhaal, en om die reden vond ik het eerste halfuur van de film geweldig. De film was een ijzerhard misdaadverhaal met een superheldensausje overgoten, en Earle Haley speelde de hoofdrol. Neo-noir op zijn best.
Wanneer andere personages zich introduceren begint het plots wat af te zwakken. In het begin leken me de andere superhelden eveneens interessant, maar heel dat gedoe over Dr.Manhatten werd zoals een overbelaste spier enorm uitgerokken. De thema's die werden aangesneden in de context van de koude oorlog waren fascinerend, maar dat sentimenteel of beter gezegd melig gedoe later in de film boeide me niet. Dat Laurie niet kan acteren zit er misschien voor iets tussen. Knap ding wel, maar ze hoort eerder thuis in de serie Home And Away of andere clichématige series en films. Eerlijk gezegd was het steeds wachten totdat Rorschach en zijn kompaan verder het mysterie ontrafelde achter de moorden. Dat was het boeiende en vooral goed gestructureerde (!) verhaal. De rest was chaos en vage one-liners die ons warm moesten maken voor de finale. Het was allemaal een beetje tasten in het duister, waar niets mis mee is, maar alles voelt zo enorm willekeurig aan en alles wordt op een hoopje gegooid. Misschien komt dit door het sterk contrast met het detectiveverhaal, dat enorm duidelijk gestructureerd was zoals eerder vermeld.
De flashbacks waren wél allemaal in orde, ook van Dr.Manhatten en de rest van de crew die in 1985 jammer genoeg me niet echt konden bekoren. Sommige scènes zijn echt gewoonweg slecht en op het randje van enorm melig. Die vrijscène in de lucht? Komaan...
De muziek was een gedurfde beslissing, aangezien we pakweg The Sound Of Silence van Simon & Garfunkel simpelweg niet meer tolereren als een mogelijke soundtrack daar het ondertussen al zoveel keren werd gebruikt, soms zelfs per ongeluk werd verkracht. De muziek deed zijn werk goed, punt uit. Als enorme fan van Bob Dylan kon ik uiteraard de credits in de intro enorm waarderen. De tekst is steeds belangrijker dan het muzikale an sich, en dat rechtvaardigt de keuze van bepaalde liedjes. Toch vond ik "Hallelujah" van Cohen ongelofelijk verkeerd. Het liedje van Cohen gaat gewoonweg over seks, daar bestaat (denk ik?) geen discussie meer over na al die jaren, maar heel die scène is gewoonweg random, slecht gefilmd en plat.
De cinematografie was uitstekend, vooral tijdens de stukjes van Rorschach. Het klinkt misschien vreemd maar echt alles is van een hoger niveau wanneer dit personage wordt behandelt, ook de cinematografie. Er werd gekozen voor een donkere, grimmige lugubere sfeer van een grootstad en de donkere silhouetten, schaduwen en rook komen op je af. Geweldig gedaan en het versterkt het realisme.
Na een reeks wisselende ervaringen die me met een onbevredigd gevoel achter lieten kwam uiteindelijk de finale. Eerlijk is eerlijk: Dr.Manhatten en Laurie konden een geweldige scène neerzetten op mars. Malin Akerman die Laurie speelt kan nog altijd voor geen meter acteren, maar dat deert niet. Eindelijk worden de lichtjes getinte filosofische thema's aangesneden en vlucht men niet in vage one-liners over de mensheid en dergelijke. Eindelijk een scène die er staat en niet wankelt. Een sterke scène waar niet Rorschach de hoofdrol speelt (eindelijk!) en na dit geweldig moment volgt de climax dat me ook wist te overtuigen. Een bevredigend einde van een film die héél veel ups en downs kent. Uiteindelijk waren het toch drie uren die me konden boeien, en dat is al veel voor een hedendaagse film. Welke score moet je zo'n film nu geven? Het eerste deel van de film was voor mij een dikke 8 waard en vond ik bijvoorbeeld iets beter dan The Dark Knight. Echter, wanneer de chaos begint kelderen de punten een beetje. Eerst had je hier misschien een 7,5 gelezen, maar heb dit moeten veranderen naar een 7.
Score:
7/10
Snel een paar gedachten die in mijn hoofd zitten neerpennen, dus verwacht niets gestructureerd.
Films over superhelden in strakke pakjes zijn voor mij absoluut wereldvreemd. Buiten de eerste Spider-man, dat ik alvast slappe kost vond, en de Batman films van Nolan, die me wel weten te overtuigen, is het genre me volledig onbekend. Terecht? Daar spreek ik me liever niet over uit. Wanneer echter zo'n alternatieve visie op het beeld van een superheld wordt aangereikt in -volgens de kenners- de beste comicbook aller tijden mag je altijd rekenen op mijn aandacht. Een beetje onzeker over deze prent van Zack Snyder heb ik Watchmen bij een vriend bekeken, zodat ik geen spijt kon hebben over een eventuele miskoop en ik me volledig kon laten gaan.
De film heeft me uiteindelijk kunnen bekoren. Het personage Rorschach draagt de film wel jammer genoeg volledig. Elke seconde dat dit geweldig personage in beeld komt is een meerwaarde aan de film. Die jas, die hoed, dat masker, dat postuur, die stem, die voice-overs, die geweldige teksten die hij in zijn dagboek schrijft...Het lijstje gaat door. Het is een personage perfect voor een detectiveverhaal, en om die reden vond ik het eerste halfuur van de film geweldig. De film was een ijzerhard misdaadverhaal met een superheldensausje overgoten, en Earle Haley speelde de hoofdrol. Neo-noir op zijn best.
Wanneer andere personages zich introduceren begint het plots wat af te zwakken. In het begin leken me de andere superhelden eveneens interessant, maar heel dat gedoe over Dr.Manhatten werd zoals een overbelaste spier enorm uitgerokken. De thema's die werden aangesneden in de context van de koude oorlog waren fascinerend, maar dat sentimenteel of beter gezegd melig gedoe later in de film boeide me niet. Dat Laurie niet kan acteren zit er misschien voor iets tussen. Knap ding wel, maar ze hoort eerder thuis in de serie Home And Away of andere clichématige series en films. Eerlijk gezegd was het steeds wachten totdat Rorschach en zijn kompaan verder het mysterie ontrafelde achter de moorden. Dat was het boeiende en vooral goed gestructureerde (!) verhaal. De rest was chaos en vage one-liners die ons warm moesten maken voor de finale. Het was allemaal een beetje tasten in het duister, waar niets mis mee is, maar alles voelt zo enorm willekeurig aan en alles wordt op een hoopje gegooid. Misschien komt dit door het sterk contrast met het detectiveverhaal, dat enorm duidelijk gestructureerd was zoals eerder vermeld.
De flashbacks waren wél allemaal in orde, ook van Dr.Manhatten en de rest van de crew die in 1985 jammer genoeg me niet echt konden bekoren. Sommige scènes zijn echt gewoonweg slecht en op het randje van enorm melig. Die vrijscène in de lucht? Komaan...
De muziek was een gedurfde beslissing, aangezien we pakweg The Sound Of Silence van Simon & Garfunkel simpelweg niet meer tolereren als een mogelijke soundtrack daar het ondertussen al zoveel keren werd gebruikt, soms zelfs per ongeluk werd verkracht. De muziek deed zijn werk goed, punt uit. Als enorme fan van Bob Dylan kon ik uiteraard de credits in de intro enorm waarderen. De tekst is steeds belangrijker dan het muzikale an sich, en dat rechtvaardigt de keuze van bepaalde liedjes. Toch vond ik "Hallelujah" van Cohen ongelofelijk verkeerd. Het liedje van Cohen gaat gewoonweg over seks, daar bestaat (denk ik?) geen discussie meer over na al die jaren, maar heel die scène is gewoonweg random, slecht gefilmd en plat.
De cinematografie was uitstekend, vooral tijdens de stukjes van Rorschach. Het klinkt misschien vreemd maar echt alles is van een hoger niveau wanneer dit personage wordt behandelt, ook de cinematografie. Er werd gekozen voor een donkere, grimmige lugubere sfeer van een grootstad en de donkere silhouetten, schaduwen en rook komen op je af. Geweldig gedaan en het versterkt het realisme.
Na een reeks wisselende ervaringen die me met een onbevredigd gevoel achter lieten kwam uiteindelijk de finale. Eerlijk is eerlijk: Dr.Manhatten en Laurie konden een geweldige scène neerzetten op mars. Malin Akerman die Laurie speelt kan nog altijd voor geen meter acteren, maar dat deert niet. Eindelijk worden de lichtjes getinte filosofische thema's aangesneden en vlucht men niet in vage one-liners over de mensheid en dergelijke. Eindelijk een scène die er staat en niet wankelt. Een sterke scène waar niet Rorschach de hoofdrol speelt (eindelijk!) en na dit geweldig moment volgt de climax dat me ook wist te overtuigen. Een bevredigend einde van een film die héél veel ups en downs kent. Uiteindelijk waren het toch drie uren die me konden boeien, en dat is al veel voor een hedendaagse film. Welke score moet je zo'n film nu geven? Het eerste deel van de film was voor mij een dikke 8 waard en vond ik bijvoorbeeld iets beter dan The Dark Knight. Echter, wanneer de chaos begint kelderen de punten een beetje. Eerst had je hier misschien een 7,5 gelezen, maar heb dit moeten veranderen naar een 7.
Score:
7/10
Foose
Legacy Member
Tombstone
Begonnen met kijken met het gedacht van: tzal hier weer wat zijn. 't Was Kurt Russel die me over de streep trok om de film te bekijken. Bij de openingsscène leek ik al gelijk te krijgen, same old same old. Dan zie je nog Kurt Russel met een moustache opduiken en 't hek leek helemaal van de dam! Het was dan ook maar na een kwartiertje dat de film in de smaak begon te vallen. Een hoop bekende acteurs duiken op, er heerst een leuk sfeertje, geen opeenstapeling van actiescènes, etc.. Voorts trekt hij je aangenaam mee tot voor het einde, dat ik iets minder geslaagd vond. Ster van de film was toch wel de letterlijk zieke Val Kilmer
Begonnen met kijken met het gedacht van: tzal hier weer wat zijn. 't Was Kurt Russel die me over de streep trok om de film te bekijken. Bij de openingsscène leek ik al gelijk te krijgen, same old same old. Dan zie je nog Kurt Russel met een moustache opduiken en 't hek leek helemaal van de dam! Het was dan ook maar na een kwartiertje dat de film in de smaak begon te vallen. Een hoop bekende acteurs duiken op, er heerst een leuk sfeertje, geen opeenstapeling van actiescènes, etc.. Voorts trekt hij je aangenaam mee tot voor het einde, dat ik iets minder geslaagd vond. Ster van de film was toch wel de letterlijk zieke Val Kilmer
S.conceiçao7
Legacy Member
dragjeh zei:Tombstone
Begonnen met kijken met het gedacht van: tzal hier weer wat zijn. 't Was Kurt Russel die me over de streep trok om de film te bekijken. Bij de openingsscène leek ik al gelijk te krijgen, same old same old. Dan zie je nog Kurt Russel met een moustache opduiken en 't hek leek helemaal van de dam! Het was dan ook maar na een kwartiertje dat de film in de smaak begon te vallen. Een hoop bekende acteurs duiken op, er heerst een leuk sfeertje, geen opeenstapeling van actiescènes, etc.. Voorts trekt hij je aangenaam mee tot voor het einde, dat ik iets minder geslaagd vond. Ster van de film was toch wel de letterlijk zieke Val Kilmer
vond dat ook een geweldig goeie film, vooral eigelijk michael biehn en powers boothe ook !
PBR Streetgang
Legacy Member
niet slecht. Jammer dat je de comics niet hebt gelezen. Daar zou je veel meer van genoten hebben.boogje zei:
Ikzelf heb de DC nog niet gezien en voorlopig geef ik de film een 7,5/10, ik heb er dus zeker en vast van genoten, maar ik wil wel binnenkort eens de DC zien.
Maar als je zegt "neo-noir" op z'n best, dan wil ik toch wel weten of je de volgende films al hebt gezien en of je Watchmen qua neo-noir gehalte beter vindt...
- Chinatown
- The Long Goodbye
- L.A. Confidential
- Sin City
- Blade Runner
dit zijn mijn favoriete neo-noirs en vind ze persoonlijk allemaal mijlenver voor Watchmen in dat aspect. What say you?
Blanco
Legacy Member
Met een half oog naar Ladykillers. Was deze namiidag op één. Ze hadden de remake aangekondigd van Coen broertjes, maar het was het origineel uit 1966. Op zich ook nie slecht, in grote lijnen wel hetzelfde, maar wat cinematografie kan het helemaal niet tippen aan de remake.
6/10
6/10
Anal_Amoebe
Legacy Member
The Inglorious Bastards (DVD): Ofte "Quel Maledetto Treno Blindato" zoals de titel op de film zelf is. Bij gebrek aan beter deze van de prijzentafel meegepakt (hij had in elk geval al een bijzonder coole hoes die ik kan uitstallen) en achteraf gezien is het niet eens zo'n slechte film. Een beetje dirty dozen met een groepje veroordeelden die het opnemen tegen alle Nazis die hun pad kruisen en uiteindelijk betrokken raken bij de missie om een trein met een V2 laboratorium over te nemen.
Dankzij Tarantino heeft deze jaren '70 film een veel betere behandeling gekregen dan hij normaal gezien zou krijgen, als hij überhaupt ooit DVD zou gehaald hebben, dus het was allemaal propertjes opgekuist en heel makkelijk om naar te kijken. Realistisch was het allemaal niet, maar gelukkig ook niet overdreven silly of goedkoop en de lange actiescene op het einde was eigenlijk nog wel goed gedaan (net zoals de model-ontploffingen op het einde en hier en daar in de film). Kortom: geen concurrent voor Tarantino's versie, maar voor Italiaans actie-exploitation cinema met een Amerikaanse cast was het allemaal nog niet zo slecht...
Dankzij Tarantino heeft deze jaren '70 film een veel betere behandeling gekregen dan hij normaal gezien zou krijgen, als hij überhaupt ooit DVD zou gehaald hebben, dus het was allemaal propertjes opgekuist en heel makkelijk om naar te kijken. Realistisch was het allemaal niet, maar gelukkig ook niet overdreven silly of goedkoop en de lange actiescene op het einde was eigenlijk nog wel goed gedaan (net zoals de model-ontploffingen op het einde en hier en daar in de film). Kortom: geen concurrent voor Tarantino's versie, maar voor Italiaans actie-exploitation cinema met een Amerikaanse cast was het allemaal nog niet zo slecht...
boogje
Legacy Member
tommorello zei:
Ik heb ze allemaal gezien buiten The Long Goodbye, en natuurlijk zijn die films imo véél (en voeg daar nog maar een paar é's aan toe) beter dan Watchmen, maar "neo-noir op zijn best" is gewoonweg zo'n uitsmijter, iets dat je er tussen gooit. Uiteraard wou ik niet zeggen dat de stukjes met Rorschach het beste stukje neo-noir is dat ik ooit heb gezien. Niet letterlijk opnemen dus.
Tenor
Legacy Member
Vrijdag gezien: Disney Pixar's UP
Fantastische film.
In mijn oordeel één van pixar's beste zoniet de beste film die ze tot heden uitbrachten.
Film is grappig maar raakt anderszijds een gevoelige snaar met een verhaal die je meesleept van het begin tot het einde.
9/10 wat mij betreft
Fantastische film.
In mijn oordeel één van pixar's beste zoniet de beste film die ze tot heden uitbrachten.
Film is grappig maar raakt anderszijds een gevoelige snaar met een verhaal die je meesleept van het begin tot het einde.
9/10 wat mij betreft
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.