Hayrus zei:
Maar hoe kun je muziek nu als klein deeltje beschouwen. Het blijft wel de basis hé. De hele rockcultuur+subculturen zijn er rond gegroeid. En in Control vind ik echt wel de belangrijkste elementen terug. Zeg nu niet dat er in Control niks gebeurd naast het podium. Alleen ervaarde ik dat in Control 'de rock' (hoe breed de term ook is) altijd blijft voortduren, terwijl iets als Almost Famous meer als gewone 'kijkfilm' ervaren werd (je ziet het gebeuren, je krijgt de informatie, maar je beleeft ze niet). En al dan niet fan de groep zijn zit er echt niet voor zo veel tussen (en dan nog, het blijft allemaal muziek, ik zou een goede film over techno of dance ook appreciëren ook al boeit het genre me niks). Toen ik Control zag, was ik Joy Division nog maar net aan het ontdekken (ben nu nog steeds op ontdekkingstocht) en de film heeft mijn (toen zeer kleine) interesse voor de band alleen maar doen toenemen. Dat het informatiegehalte zich beperkt tot 1 band kan niemand ontkennen, maar de ervaring, lifestyle en cultuur spreekt in mijn ogen toch voor meer dan 1 persoon of groep.
Uhm... wut? Je beleeft de muziek niet in Almost Famous? Moest ik je niet beter 'kennen' dan zou ik dat for real als een belediging opvatten. Komaan dude, dat is wat mij betreft toch wel
de film waar muziek juist wel tot leven geroepen wordt.
En ik beschouw de muziek als maar een klein deel van het geheel van rock, omdat het nu eenmaal zo is dat die term, zoals ik al zei, de muziek overstijgt. Rock draait toch niet enkel rond de muziek. Je kan jezelf uiteraard limiteren tot het luisteren naar de muziek, maar je kan die ook beleven; een levensstijl construeren rond die muziek en aanvaarden dat het een ongelooflijk belangrijk aspect van je leven wordt. Ik bedoel, die kleine journalist daar en Penny Lane maken zelf geen muziek, maar toch beleven zij rock n roll ook eerstehands? Dat is net wat de film wil duidelijk maken: de roots liggen uiteraard in de muziek, maar het is onmogelijk om in dat wereldje van rockmuziek alle omringende elementen te negeren. En dat doet Almost Famous dus totaal niet. De rockcultuur is niet iets dat je kan negeren; het is een van de meest symbiotische relaties die muziek heeft met het sociale leven. En Almost Famous is dan ook een super sociale film
En nee, ik zeg niet dat er in Control niets gebeurd buiten de muzikale stukken. Maar wat ik bedoel is dat die non-muzikale scenes gewoon over Ian Curtis gaan, en niet over rock n roll music in het algemeen. Wederom, vreemd dan imo om dat als een ultieme rockfilm te beschouwen
Two can play at dat game yo
http://www.youtube.com/watch?v=ZXbLlxJO5Uc
.
.