PBR Streetgang
Legacy Member
Het grootste verschil is echt gewoon het feit dat Cannes een festival is. Oscars zijn niet meer dan een ceremonie waar de beste/meest succesvolle film wordt bekroond. Ik vind het dan ook volstrekt oneerlijk om de beiden te vergelijken. De Oscars zijn gewoon leuk om te volgen omdat de ceremonie zo boordevol traditie zit (dit jaar niet meegeteld, wat een kloteceremonie was me dat) en het echt een samenkomst is van cinema, glamour en business, en soms hier en daar ook wat kunst. Maar los van die ene avond die de culminatie van prestige en showbiz vormt, is er echt niets om belang aan te hechten.FreakyJP zei:De Belgische kortfilm wel, de rest nog niet. Maar dat zijn wel films van regisseurs die ik zeer hoog aanschrijf, en waar ik dus veel van verwacht(te) (hoewel de competitie dit jaar wel enorm sterk was).
Voor mij zijn Cannes (en de Berlinale) zowat wat de Oscars zijn voor de meesten, hoewel eerder ook voor films te ontdekken. Dit zijn dan ook vaak mijn to-see films van het jaar.
Kijk maar naar vorig jaar: Biutiful, Another Year, Copie Conforme, Des Dieux et des Hommes, Uncle Boonmee, Blue Valentine, Les Amours Imaginaires, Kaboom, The Tree, ... (of 2009 met Antichrist, Enter the Void, Thirst, Das Weisse band, Mother, Les Herbes Folles)
Voor mij 'THE place to be' dus.
Bij Cannes heb je een 10-dagen festival waar films van over heel de wereld voor het eerst getoond worden aan een selectie van enthousiaste liefhebbers van cinema als kunst. Het hoeft niet echt benadrukt te worden welke van de twee meer een 'celebration of cinema' is... Dat erken ik uiteraard meteen. Maar toch is het oneerlijk imo om de twee te vergelijken, want buiten het feit dat er enkele awards worden uitgereikt, kunnen beide festiviteiten haast niet nog meer van elkaar verschillen.
En wat 'the place to be' betreft... Ik zou uiteraard zelf heel erg graag naar Cannes gaan, maar in alle eerlijkheid (en zonder me te schamen) zou ik echt veeel liever naar de Oscar ceremonie gaan kijken. Oké, je gaat daar geen praatjes kunnen maken met Abbas Kiarostami of Emir Kusturica, maar je krijgt wel een avond vol entertainment, grapjes, liedjes, eerbetoon aan grootmeesters, etc etc. En zeg wat je wil over de mensen/films die bekroond worden als ze het niet verdienen (Crash ofzo? fuuuck...), mensen worden niet massaal weggebooed door een bende gefrustreerde rotzakken die een filmpje niet goed vonden. Wat een respectloze bende eikels moet daar niet rondlopen op Cannes...
Dit gezegd zijnde, de Officiële Selectie van Cannes is inderdaad pakken indrukwekkender dan de shortlist van de Oscars. Als ze nou eens wat meer wereldcinema zouden toelaten, of de categorie voor buitenlandse film uitbreiden, dan zou ik meer tevreden zijn.
Ja, het verhaal in DoH vond ik ook allesbehalve pakkend. Zeker geen slecht verhaal ofzo, maar het wordt ook zo naar de achtergrond geschoven dat het eigenlijk niets uitmaakt wat de verschillende personages nu allemaal doen om het plot verder te zetten. Hun handelingen zijn erg belangrijk voor de thematiek van de film, en zeker ook voor de look van de film. Maar het plot kon me eigenlijk geen bal schelen.falafel zei:Pakkend verhaal? Het verhaal en het acteerwerk zijn juist de let downs van de film. Ik heb Days Of Heaven nog maar één keer gezien, maar ik heb me toen wat teveel bezig gehouden met dat onnozel verhaaltje om volledig te kunnen genieten van de beelden. Days Of Heaven ziet er mooier uit dan Badlands, maar die laatste is toch wel een pak interessanter. En Gere en Adams doen hun best, maar meer kan je daar ook niet over zeggen vind ik.
Knap hoe
de sprinkhanenplaag en daaropvolgende brand op de boerderij (toch wel één van de knapste stukken uit de film) de climax vormen van de film, en niet de dood van de boer of van Bill. Past ook perfect binnen Malicks filosofie die in al zijn films aanwezig is.
De parallellen tussen Days Of Heaven en There Will Be Blood zijn ook echt schitterend vind ik. Nu je de sprinkhanen en het vuur aanhaalt, moest ik daar ineens terug aan denken. Awesome shit.

.