Re-Animator - 8/10 (Stuart Gordon, 1985)
Heerlijke '80s horror film. Dit is nu eens een voorbeeld van een film die echt niets te bieden heeft buiten zijn bijzonder entertainende gore. Het acteerwerk trekt op niets, en buiten een Paris Texas-achtige one-way-mirror shot is de cinematografie nu ook niets om over naar huis te schrijven. Maar toch, wat een plezante film! Lekker bloedig en wacko, maar nooit in slechte smaak, nooit met een nadruk op iets dat de kijker echt ongemakkelijk kan doen voelen (alhoewel er veel scenes nét op het randje zijn).
Ik denk wel dat ik uiteindelijk toch de foute versie van de film heb bekeken; de 86' versie is degene die ik zag. Maar is die wel beter/meer awesome dan de andere versie die ergens ronddrijft? Maakt niet uit, deze was geweldig, en samen met Basket Case en Evil Dead II staat die bovenaan mijn '80s horror lijstje.
They Made Me A Criminal - 6.5/10 (Busby Berkeley, 1939)
Busby Berkeley was het genie achter de choreographie van de alombekende Warner Brothers musicals uit de jaren dertig, voornamelijk The Footlight Parade en Gold Diggers of 1933. Als regisseur van de muzikale nummers uit deze films toonde hij heel wat talent voor het construeren van kaleidoscopische en dynamische vormen bestaande uit enkel menselijke lichamen. Op de een of andere manier had ik gehoopt dat dit talent zich ook zou uiten in They Made Me A Criminal, maar jammer genoeg is deze echt alleen maar een pure standaard Hollywood-film. Het enige wat deze film een beetje interessant maakt is het gebruik van charismatische acteurs: John Garfield, Claude Rains en de plezante Dead End Kids die hier een groep sympathieke doch semi-delinquente jongeren spelen. Ook schommelt de film tussen film nor, sport film en komedie, wat het aangenaam maakte om de film uit te zien.