Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
, Annie Hall, Match Point, Sleeper, Mighty Afrodithe, Scoop ...PBR Streetgang
Legacy Member
Hayrus zei:
Tiens. Dat is exact wat ik had gezien voor The Mirror en toch heb ik er van kunnen genieten. Oh, well...
@Conradus: Yup, Allen ftw. Alhoewel ik Scoop vrij tot zeer slecht vond, ik heb er toch nog mee kunnen lachen. Maar Zelig zal zeker iets voor jou zijn, C.
PBR Streetgang
Legacy Member
Pitfall - 8.5/10 (Hiroshi Teshigahara, 1962)
Teshigahara wou ik al een tijdje verkennen, en met Pitfall, zijn debuut, gaat hij zeer goed van start. Het sterkste punt van de film was voor mij toch zeker en vast het mengen van genres. Pitfall is deels een stuk sociaal realisme, deels een thriller en tegelijkertijd ook een fantasy. Dit alles gemaakt in een avantgarde stijl, maar zonder dat Pitfall onbegrijpelijk overkomt. Teshigahara's motivaties voor het maken van deze film zijn zeer duidelijk en de aangehaalde thema's worden ook zeer correct behandeld, zoals de onzinnigheid van leugen, samenzwering en moord; maar ook de kinderlijke onschuld, de simpele schoonheid van natuurlijke elementen en de perikelen van het industriële landschap krijgen de nodige aandacht. Heel knap gemaakte film, maar jammer genoeg waren er wel enkele elementjes die mij stoorden, zoals enkele continuiteitsfoutjes en een met momenten geweldig irritante soundtrack. Maar toch zeker en vast een aanrader.
Il Deserto Rosso - 6.5/10 (Michelangelo Antonioni, 1964)
Antonioni bewijst hiermee weeral een steengoede beeldenregisseur te zijn, maar inhoudelijk laat zijn film nog eens bijzonder veel te wensen over. Met inhoudelijk bedoel ik dan op vlak van narratief en thematiek. Vormelijk is er uiteraard niets mis met Il Deserto Rosso. Integendeel, de film oogt werkelijk fantastisch. De composities die je hier te zien krijgt zijn heel erg knap, en Antonioni is zeker geslaagd in zijn opzet om een industrieel landschap zijn eigen schoonheid weer te geven (alhoewel hij zeker en vast veel heeft valsgespeeld met het opstellen van de composities). Maar waarom hij nog moeite doet om dialoog en een verhaal in deze film te steken begrijp ik niet meteen. Existentiële kwesties worden in minieme vorm aangehaald maar op geen enkele manier besproken, en wat voor dialoog er wel overblijft is gewoon tot in de porieën ondermaats. Sommigen zullen dat genoeg vinden, maar voor mij werkt het niet. L'avventura en Blow-Up waren al op het randje, maar dit gaat er toch wel over voor mij. Er zijn nog enkele films van Antonioni die ik een kans wil geven, maar mijn verwachtingen blijven zakken.
Teshigahara wou ik al een tijdje verkennen, en met Pitfall, zijn debuut, gaat hij zeer goed van start. Het sterkste punt van de film was voor mij toch zeker en vast het mengen van genres. Pitfall is deels een stuk sociaal realisme, deels een thriller en tegelijkertijd ook een fantasy. Dit alles gemaakt in een avantgarde stijl, maar zonder dat Pitfall onbegrijpelijk overkomt. Teshigahara's motivaties voor het maken van deze film zijn zeer duidelijk en de aangehaalde thema's worden ook zeer correct behandeld, zoals de onzinnigheid van leugen, samenzwering en moord; maar ook de kinderlijke onschuld, de simpele schoonheid van natuurlijke elementen en de perikelen van het industriële landschap krijgen de nodige aandacht. Heel knap gemaakte film, maar jammer genoeg waren er wel enkele elementjes die mij stoorden, zoals enkele continuiteitsfoutjes en een met momenten geweldig irritante soundtrack. Maar toch zeker en vast een aanrader.
Il Deserto Rosso - 6.5/10 (Michelangelo Antonioni, 1964)
Antonioni bewijst hiermee weeral een steengoede beeldenregisseur te zijn, maar inhoudelijk laat zijn film nog eens bijzonder veel te wensen over. Met inhoudelijk bedoel ik dan op vlak van narratief en thematiek. Vormelijk is er uiteraard niets mis met Il Deserto Rosso. Integendeel, de film oogt werkelijk fantastisch. De composities die je hier te zien krijgt zijn heel erg knap, en Antonioni is zeker geslaagd in zijn opzet om een industrieel landschap zijn eigen schoonheid weer te geven (alhoewel hij zeker en vast veel heeft valsgespeeld met het opstellen van de composities). Maar waarom hij nog moeite doet om dialoog en een verhaal in deze film te steken begrijp ik niet meteen. Existentiële kwesties worden in minieme vorm aangehaald maar op geen enkele manier besproken, en wat voor dialoog er wel overblijft is gewoon tot in de porieën ondermaats. Sommigen zullen dat genoeg vinden, maar voor mij werkt het niet. L'avventura en Blow-Up waren al op het randje, maar dit gaat er toch wel over voor mij. Er zijn nog enkele films van Antonioni die ik een kans wil geven, maar mijn verwachtingen blijven zakken.
PBR Streetgang
Legacy Member
FreakyJP zei:
Het zal zeker wel een goed boek zijn... Maar denk je serieus dat ik plots die films wel goed ga vinden na het lezen ervan? Het is niet alsof ik iets tegen modernisme heb ofzo, maar films in die 'stroming' zijn voor mij gewoon altijd hit or miss. En een goede plausiebele uitleg daarover gaat mij niet ineens van gedachten doen veranderen ofzo, he. Ik zou het leuk vinden moest ik Antonioni kunnen appreciëren, maar (just being honest) ik ga mij eerder bezighouden met films en cineasten die mij wel aanspreken dan tijd verspillen aan het proberen goed te vinden van iemands werk door non-fictie te lezen daarover. De films kopen en bekijken vind ik zelf voor de moment al moeite genoeg.
Laat ik het zo stellen: zou jij 25€ uitgeven aan een boek over Golden Age poetry en de pracht van de leugens van Hollywood terwijl je je kan bezig houden met het verkennen van Aziatische cinema door de jaren heen?
boogje zei:Blow-Up en L'avventura vind ik dan weer zalige films.
Edit: Il Conformista zien of Pitfall? Snel een antwoord nodig voor 22:00 uur. Gogo.
Edit 2: wat een ongelofelijk toeval dat Tommo Pitfall nu heeft gezien ook, trouwens.
Edit 3:. Il Conformista dan maar.
Goede beslissing gemaakt, boogje! Pitfall en Il COnformista tonen hun sterktes op twee totaal verschillende manieren. Maar Il Conformista is van een soort waar ik zelf meer van kan genieten. Jammer van de dubs, wel. Maar laat dat je niet tegenhouden om Pitfall te zien; die is ook schitterend.
Ricky Roma zei:Hmmmmmmmmmm. Ik wou die war trilogy ook zien, maar als die nog erger zijn dan L'avventura en Blow-UpIk ga er sowieso wel eentje checken, maar ik hou mijn hart al vast
L'avventura was echt een verschrikkelijke filmervaring, dat kreng wou gewoon niet eindigen.
Welke War trilogy bedoel je? En wat heeft die trilogie met Blow-Up en L'avventura te maken?
PBR Streetgang
Legacy Member
ja dat dacht ik... Ik heb nog geen Rosselini gezien, maar die trilogie is puur neorealisme, terwijl de Antonioni-films (die ik heb gezien) modernistische films zijn. Groot verschil. De Italiaanse neo-realistische films die ik al gezien heb vond ik heel erg awesome.
PBR Streetgang
Legacy Member
FreakyJP zei:Ok ok, maar bekijk aub gewoon nog zeker eens The Passenger (Professione: Reporter). Ik zal je ook een korte paper van iemand doorsturen, gewoon als bijkomende lectuur. Als je die dan niet goed vind, laat ik je met rust als het op Antonioni aankomt.
Ja hoor, die ga ik zeker bekijken. Zoals ik zei zijn er nog enkele films van hem die ik wel ga zien, maar ik verwacht niet langer dat ik ze goed ga vinden. Moest dat wel zo zijn, des te beter. Maar La Notte, L'eclisse, Professione: Reporter, Zabriskie Point en Il Grido zijn films van hem die ik zeker wel ooit nog ga zien. En stuur dat maar zeker door!
Oh en aangezien je niets meer zegt over het hypothetische Golden Age of Hollywood-boek, neem ik aan dat mijn punt overgekomen is?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.