Lav
Legacy Member
Ik vond Adjustment Bureau verre van lijken op Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Zo clichématig dat het met momenten zelfs absurd wordt en het probeert hard om creatief en slim over te komen en misschien zelfs filosofisch maar het maakt zijn eigen er imo te belachelijk voor. De personages lijken zich meer zorgen te maken om er cool uit te zien dan geloofwaardig over te komen. Achja, just not my cup of tea i guess 
Maar Eternal Sunshine of the Spotless Mind daarintegen vond ik ook zeer geslaagd. Hij kwam heel verrassend uit de hoek. Naarmate je de film kijkt neemt je interesse steeds meer toe (terwijl ik het omgekeerd gevoel had bij Adjustment Bureau en eigenlijk opgelucht was toen het einde kwam
) Eternal Sunshine heeft iets zeer dromerigs, romantisch, cynisch en een goed geschreven plot, de opbouw van de film zit sterk ineen, proper afgewerkt maar toch heeft het een beetje een speels gevoel (beetje a la nouvelle vague met momenten).
Hunger - Steve McQueen (2008)
De film volgt de laatste protest dagen van Bobby Sands, een IRA activist. Ikzelf heb eigenlijk echt niet veel kennis over de IRA maar je hebt ook echt niet meer dan de basiskennis nodig om de film te volgen. Je kan Hunger eigenlijk in 3 delen opsplitsen. Het eerste deel toont het dagelijkse leven van de gevangen wat alles behalve een pretje is. Maar hoewel de film niet echt voor gevoelige kijkers is proberen ze niet expliciet te shockeren maar het blijft wel hard en direct, niet iets om samen met de bomma te zien. Het middelste deel is eigenlijk een hele lange conversatie, waarvan het grootste deel 1 lange long take is. Een straffe prestatie van de acteurs, hoewel het dialect moeilijk te verstaan is, ondertitels zijn zeker geen overbodige luxe. Maar het is het laatste deel, wanneer Bobby Sands aan zijn hongerstaking begint, dat voor mij het meest interessante was, niet zozeer door de thematiek of het dramatisch element in het verhaal, maar door de manier dat regisseur dit in beeld brengt. In heel de film zit een transcendental sfeer dat in dit laatste deel overheerst.
Desondanks de vele long takes die de film gebruikt vond ik dat hij snel vrij snel voorbij was.

Maar Eternal Sunshine of the Spotless Mind daarintegen vond ik ook zeer geslaagd. Hij kwam heel verrassend uit de hoek. Naarmate je de film kijkt neemt je interesse steeds meer toe (terwijl ik het omgekeerd gevoel had bij Adjustment Bureau en eigenlijk opgelucht was toen het einde kwam
) Eternal Sunshine heeft iets zeer dromerigs, romantisch, cynisch en een goed geschreven plot, de opbouw van de film zit sterk ineen, proper afgewerkt maar toch heeft het een beetje een speels gevoel (beetje a la nouvelle vague met momenten).Hunger - Steve McQueen (2008)
De film volgt de laatste protest dagen van Bobby Sands, een IRA activist. Ikzelf heb eigenlijk echt niet veel kennis over de IRA maar je hebt ook echt niet meer dan de basiskennis nodig om de film te volgen. Je kan Hunger eigenlijk in 3 delen opsplitsen. Het eerste deel toont het dagelijkse leven van de gevangen wat alles behalve een pretje is. Maar hoewel de film niet echt voor gevoelige kijkers is proberen ze niet expliciet te shockeren maar het blijft wel hard en direct, niet iets om samen met de bomma te zien. Het middelste deel is eigenlijk een hele lange conversatie, waarvan het grootste deel 1 lange long take is. Een straffe prestatie van de acteurs, hoewel het dialect moeilijk te verstaan is, ondertitels zijn zeker geen overbodige luxe. Maar het is het laatste deel, wanneer Bobby Sands aan zijn hongerstaking begint, dat voor mij het meest interessante was, niet zozeer door de thematiek of het dramatisch element in het verhaal, maar door de manier dat regisseur dit in beeld brengt. In heel de film zit een transcendental sfeer dat in dit laatste deel overheerst.
Desondanks de vele long takes die de film gebruikt vond ik dat hij snel vrij snel voorbij was.

