Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Hayrus
Legacy Member
stageline zei:Dit is geene aanval of kritiek (ik zeg het er maar al op voorhand bij);
maar wie kijkt er nu nog naar 2be ofzo naar films? 4keer denk ik reclame tijdens ne film en dit voor denk ik minstens 5min lang dan nog, ppfff.
Er bestaan betere en makkelijkere manieren om deftig naar een film te kijken, zonder reclame.(ook al gaat het om een flutfilm).
Ik was ook een fervente film kijker op 2be en vt 4 zenne maar sinds ze xxx tal jaar geleden al meer en meer reclame begonnen tussen te steken, zelden bekijk ik nog een film bij deze.
Ik erger me bv evenzeer steendood als het bv boer zoekt vrouw ofzo is, mannekes toch, een ramp, hetgeen ik doe is dan eerst wat anders doen, wat surfen of ps3 spelen, ik druk voor het begin top pauze of neem het op en 15tal min nadien ong begin ik te kijken, zo alle reclame snel vooruit spoelen, tis weer wat tijd uitgespaard van het korte leven eens mens (soms) heeft
Maar niet iedereen ergert zich zo aan reclame hé. Zelf zie ik films op tv als een easy way om films te zien, waar ik anders geen moeite voor zou doen om ze te bekijken. Digicordertoestanden heb ik niet, maar aanvaard gewoon het feit dat er reclame tussen smijten. Gezien het soort films maakt dit toch niet veel uit?
PBR Streetgang
Legacy Member
There's Always Tomorrow - 8/10 (Douglas Sirk, 1956)
Mijn eerste Douglas Sirk ervaring en ik moet zeggen dat ik er echt heel tevreden mee was. Een film die ik had gedacht saai en overdreven weepy te zijn ontpopte zich als een boeiend, melodramatisch meesterwerkje. Het geweldige on-screen duo van Double Indemnity keert ditmaal terug als het element dat het brave familieleventje van Fred Mac Murray komt te storen. De evolutie van de relatie tussen beiden komt erg geloofwaardig over en getuigt van een geweldig oog voor het gezinsleven en de gevaren daarvan. Douglas Sirk schijnt dit dus perfect te snappen en heft dan ook weinig moeite met het portretteren ervan. Een goed verhaal met goede zwart-wit cinematografie en goed acteerwerk.
Magnificent Obsession - 8.5/10 (Douglas Sirk, 1954)
Het verhaal van een rijke, arrogante playboy die verliefd wordt op de weduwe van een goed en eerlijk man. De playboy, Rock Hudson (who else?), probeert haar doorheen de film voor zich te krijgen, maar heeft daarvoor heel wat meer karakter nodig etc etc. Het verhaal is vrij ongeloofwaardig, uiteraard, maar de presentatie ervan is niet minder dan fascinerend. Deze prent toont dat Sirk niet alleen een briljant oog voor drama heft, maar ook een van de allerbeste coloristen was van de glorieuze Technicolor-dagen. In samenwerking met de briljante Russell Metty slaagt hij er in om scene na scene de meest prachtig versierde kaders te tonen (in dit opzicht lijkt de Sirk/Metty collaboratie zeer sterk op die tussen Hitchcock en Burks, vooral in Vertigo en To Catch A Thief). Deze versieringen zijn zo over-the-top dat ze meteen opvallen (het aantal bloemboeketten die je te zien krijgt is echt off the charts), maar omdat ze zo kleurrijk zijn en perfect passen in de melodramatische aard van de film krijgen deze mooie prulletjes een extra esthetische dimensie.
All That Heaven Allows - 7.5/10 (Douglas Sirk, 1955)
All That Heaven Allows was eigenlijk exact wat ik ervan had verwacht. Het success van Magnificent Obsession was zo groot dat Universal eiste voor nog een film met exact hetzelfde team. Douglas Sirk, Russell Metty, Ross Hunter, Jane Wyman en Rock Hudson. De film heft da nook exact dezelfde allure als Magnificent Obsession, alleen vond ik het drama-gehalte net iets minder sterk. Voor de rest zat alles weer prachtig in elkaar. Rock Hudson spelt hier een tuinman, maar het is ditmaal de weduwe, Jane Wyman, die op hem verliefd wordt. Ze beginnen hun romance, maar al snel blijkt dat de gemeenschap waarin ze leven hun relatie niet kan aanvaarden omdat hij tot een lagere klasse behoort. De cinematografie was weeral prachtig, en Ophuls-style wordt er hier ook veel gewerkt met kaders binnen kaders; spiegels, vensters en zelfs TV-schermen waar de reflective net even belangrijk is als de rest van de speelruimte.
Wat erg opvallend is aan deze films van Sirk (en vooral dan All That Heaven Allows), is hoe ze dienen als het uitgangspunt voor Todd Haynes’ Far From Heaven, net als de films van Ophuls dat zijn. Far From Heaven kan men dus beschouwen als een remake van de melodrama’s van Sirk en Ophuls.
Mijn eerste Douglas Sirk ervaring en ik moet zeggen dat ik er echt heel tevreden mee was. Een film die ik had gedacht saai en overdreven weepy te zijn ontpopte zich als een boeiend, melodramatisch meesterwerkje. Het geweldige on-screen duo van Double Indemnity keert ditmaal terug als het element dat het brave familieleventje van Fred Mac Murray komt te storen. De evolutie van de relatie tussen beiden komt erg geloofwaardig over en getuigt van een geweldig oog voor het gezinsleven en de gevaren daarvan. Douglas Sirk schijnt dit dus perfect te snappen en heft dan ook weinig moeite met het portretteren ervan. Een goed verhaal met goede zwart-wit cinematografie en goed acteerwerk.
Magnificent Obsession - 8.5/10 (Douglas Sirk, 1954)
Het verhaal van een rijke, arrogante playboy die verliefd wordt op de weduwe van een goed en eerlijk man. De playboy, Rock Hudson (who else?), probeert haar doorheen de film voor zich te krijgen, maar heeft daarvoor heel wat meer karakter nodig etc etc. Het verhaal is vrij ongeloofwaardig, uiteraard, maar de presentatie ervan is niet minder dan fascinerend. Deze prent toont dat Sirk niet alleen een briljant oog voor drama heft, maar ook een van de allerbeste coloristen was van de glorieuze Technicolor-dagen. In samenwerking met de briljante Russell Metty slaagt hij er in om scene na scene de meest prachtig versierde kaders te tonen (in dit opzicht lijkt de Sirk/Metty collaboratie zeer sterk op die tussen Hitchcock en Burks, vooral in Vertigo en To Catch A Thief). Deze versieringen zijn zo over-the-top dat ze meteen opvallen (het aantal bloemboeketten die je te zien krijgt is echt off the charts), maar omdat ze zo kleurrijk zijn en perfect passen in de melodramatische aard van de film krijgen deze mooie prulletjes een extra esthetische dimensie.
All That Heaven Allows - 7.5/10 (Douglas Sirk, 1955)
All That Heaven Allows was eigenlijk exact wat ik ervan had verwacht. Het success van Magnificent Obsession was zo groot dat Universal eiste voor nog een film met exact hetzelfde team. Douglas Sirk, Russell Metty, Ross Hunter, Jane Wyman en Rock Hudson. De film heft da nook exact dezelfde allure als Magnificent Obsession, alleen vond ik het drama-gehalte net iets minder sterk. Voor de rest zat alles weer prachtig in elkaar. Rock Hudson spelt hier een tuinman, maar het is ditmaal de weduwe, Jane Wyman, die op hem verliefd wordt. Ze beginnen hun romance, maar al snel blijkt dat de gemeenschap waarin ze leven hun relatie niet kan aanvaarden omdat hij tot een lagere klasse behoort. De cinematografie was weeral prachtig, en Ophuls-style wordt er hier ook veel gewerkt met kaders binnen kaders; spiegels, vensters en zelfs TV-schermen waar de reflective net even belangrijk is als de rest van de speelruimte.
Wat erg opvallend is aan deze films van Sirk (en vooral dan All That Heaven Allows), is hoe ze dienen als het uitgangspunt voor Todd Haynes’ Far From Heaven, net als de films van Ophuls dat zijn. Far From Heaven kan men dus beschouwen als een remake van de melodrama’s van Sirk en Ophuls.
xDama
Legacy Member
Enter The Void - 2009
HOLY FUCKING SHIT! Wat was me dat!
We wisten dat dit een serieus psychedelic filmpje ging worden, maar wat we in deze 2 uur en half hebben gezien overtrof alles. Ik moet zeggen, we hadden de nodige trappisten binnen en er gingen rookwaren rond, maar zelfs nuchter is dit té gek voor woorden.
Als je deze film intens volgt gaat er gewoon een nieuwe denkwereld open in je geest, meer kan ik er gewoon niet over zeggen :')
Ik ga er zelfs geen punten op zetten, want het is gewoon onmogelijk om zoiets te beoordelen, you just have to see it.
HOLY FUCKING SHIT! Wat was me dat!
We wisten dat dit een serieus psychedelic filmpje ging worden, maar wat we in deze 2 uur en half hebben gezien overtrof alles. Ik moet zeggen, we hadden de nodige trappisten binnen en er gingen rookwaren rond, maar zelfs nuchter is dit té gek voor woorden.
Als je deze film intens volgt gaat er gewoon een nieuwe denkwereld open in je geest, meer kan ik er gewoon niet over zeggen :')
Ik ga er zelfs geen punten op zetten, want het is gewoon onmogelijk om zoiets te beoordelen, you just have to see it.
Dawg (oi22)
Legacy Member
District 9
Eens gehuurd omdat ik er al veel goede dingen over heb gehoord (Videotheek op wandelafstand
). Ik had een zeker beeld van wat de film zou doen maar ik had niet verwacht dat het zo goed zou zijn. Ik ben echt verrast door deze film, één van de betere sci-fi's die ik de laatste jaren heb gezien.
8.5/10
Eens gehuurd omdat ik er al veel goede dingen over heb gehoord (Videotheek op wandelafstand
). Ik had een zeker beeld van wat de film zou doen maar ik had niet verwacht dat het zo goed zou zijn. Ik ben echt verrast door deze film, één van de betere sci-fi's die ik de laatste jaren heb gezien.8.5/10
en een 6.5/10 voor de film. Eigenlijk best wel vermakelijk voor een "tienerkomedie" te zijn.João
Legacy Member
The Guns of Navarone (1961)
Goede oorlogsfilm over het vernietigen van twee huge kanonnen die de geallieerde schepen tegenhouden om de basis in Navarone (Griekenland) van de Duitsers aan te vallen. Ten eerste moet ik zeggen dat de effects (ontploffingen, boot, beklimming,...) erg goed gedaan werden, en dit voor een film uit 1961, niet vanzelfsprekend dus.
Buiten het voorgaande viel me ook Anthony Quinn op, wat een charisma heeft die kerel! Ook David Niven was erg sterk.
De fun was ook wel aanwezig, alhoewel sommige scènes wel saai waren en de vaart uit verhaal namen.
7/10
Goede oorlogsfilm over het vernietigen van twee huge kanonnen die de geallieerde schepen tegenhouden om de basis in Navarone (Griekenland) van de Duitsers aan te vallen. Ten eerste moet ik zeggen dat de effects (ontploffingen, boot, beklimming,...) erg goed gedaan werden, en dit voor een film uit 1961, niet vanzelfsprekend dus.
Buiten het voorgaande viel me ook Anthony Quinn op, wat een charisma heeft die kerel! Ook David Niven was erg sterk.
De fun was ook wel aanwezig, alhoewel sommige scènes wel saai waren en de vaart uit verhaal namen.
7/10
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.