Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
^ALUCARD^
Legacy Member
Irreversible
Wow! Wat een meesterwerk.
Er is wel 1 scene die wat minder lang mocht duren vind ik.
9/10
Wow! Wat een meesterwerk.
Er is wel 1 scene die wat minder lang mocht duren vind ik.
9/10
bram4815162342
Legacy Member
John Doe zei:lol @twee dwazen hier boven die over twee compleet andere films aan het discussiëren zijn, zonder dat ze het van elkaar door hebben.
En geeft die ene hem nog gelijk over Christian Bale...
:applause: was het ook net aan het lezen.
even voor de duidelijkheid voor de 2 heren:
de ene heeft het over Fighting (meer vecht dan drama wss uit 2009) terwijl de ander het over The Fighter heeft (de Wahlberg en Bale dramafilm van dit jaar, gergisseerd door David O. Russel).
Conradus
Legacy Member
The Good, The Bad, The Weird
Koreaanse 'remake' van Leone's spaghettiwesterns, vooral van The Good, The Bad, The Ugly dan, maar hij bevat elementen van alle films. Op zichzelf is dit wel een redelijk amusante 'western' die zich in Mantsoerije afspeelt waarbij een aantal Koreanen op zoek gaan naar een schatkaart waar ook Chinese partizanen en Japanse troepen achter zitten. Het probleem is dat de film nooit het niveau haalt van Leone en toch er zo duidelijk naar probeert te verwijzen. De eindshootout lijkt op de hoes van Once Upon A Time In The West, het hoed wegschieten komt uit For A Few Dollars More, de muziek probeert Morricone na te doen, maar slaagt daar niet zo goed in. Amusant dus, maar schiet tekort.
Subzero: Batman and Mr. Freeze
Weer een Batmantekenfilm, deze is minder dan de meeste andere die ik al gezien heb, maar nog steeds niet zo erg als de andere outing van Mr Freeze in Schumacher's film.
Koreaanse 'remake' van Leone's spaghettiwesterns, vooral van The Good, The Bad, The Ugly dan, maar hij bevat elementen van alle films. Op zichzelf is dit wel een redelijk amusante 'western' die zich in Mantsoerije afspeelt waarbij een aantal Koreanen op zoek gaan naar een schatkaart waar ook Chinese partizanen en Japanse troepen achter zitten. Het probleem is dat de film nooit het niveau haalt van Leone en toch er zo duidelijk naar probeert te verwijzen. De eindshootout lijkt op de hoes van Once Upon A Time In The West, het hoed wegschieten komt uit For A Few Dollars More, de muziek probeert Morricone na te doen, maar slaagt daar niet zo goed in. Amusant dus, maar schiet tekort.
Subzero: Batman and Mr. Freeze
Weer een Batmantekenfilm, deze is minder dan de meeste andere die ik al gezien heb, maar nog steeds niet zo erg als de andere outing van Mr Freeze in Schumacher's film.
Gentille
Legacy Member
Stone
Best een vreemde film eigenlijk. Heb die, achteraf gezien wel verbazend, aan één ruk uitgekeken en ik was aan het scherm gekluisterd. Toen de credits op het scherm begonnen te rollen stelde ik me vraag: waar gaat deze film eigenlijk over en wat is nu eigenlijk de clue?
Ja wat is nu eigenlijk de inhoud van die film? Een ongelukkige gelovige man die toch in niets gelooft buiten golf kijken en drank zuipen? Hebben die "manipulaties" van Stone er iets met te maken? Wat is de relatie met zijn vrouw?
Best een vreemde film eigenlijk. Heb die, achteraf gezien wel verbazend, aan één ruk uitgekeken en ik was aan het scherm gekluisterd. Toen de credits op het scherm begonnen te rollen stelde ik me vraag: waar gaat deze film eigenlijk over en wat is nu eigenlijk de clue?
Ja wat is nu eigenlijk de inhoud van die film? Een ongelukkige gelovige man die toch in niets gelooft buiten golf kijken en drank zuipen? Hebben die "manipulaties" van Stone er iets met te maken? Wat is de relatie met zijn vrouw?
PBR Streetgang
Legacy Member
Platinum Blonde - 7/10 (Frank Capra, 1931)
Een van de vroege talking pictures van Capra. Het verhaal is gestructureerd zoals je kan verwachten van hem, maar toch is die helemaal niet even interessant als bij de latere films die hij maakte. Ik vermoed dat de voornaamste reden dat ik niet zo veel van deze film heb kunnen genieten is omdat ik Jean Harlow hier echt bijzonder lelijk vind. Bijgevolg kan ik me dus op geen enkele manier inleven in de keuzes van Stew Smith: hij trouwt met haar omdat ze een ware moordgriet zou zijn. Niets van waar, en de shots met Jean Harlow in close-up zijn om schrik van te krijgen. Al een geluk blijft Stew een plezant personage vol leuke grapjes en tegen het einde van de film was ik toch vrij tot zeer tevreden over de hele situatie. Lang geen meesterwerk, maar voor de 'lopende band' cinema van Hollywood in die tijd is dit toch nog steeds een degelijke prent. Net als bij Ford en Hawks verwijst Capra doorheen zijn filmografie vaak naar zijn eigen films, en het is duidelijk dat Mr. Deeds Goes To Town heel wat knipoogjes maakt naar Platinum Blonde. Al die knipoogjes werken dan ook pakken beter dan in Platinum Blonde zelf.
The Devils (Ken Russell, 1971)
Onmogelijk om hier een score op te geven, als je het mij vraagt. The Devils is zonder twijfel de meest gestoorde film die ik al heb gezien, en ik vind het dan ook volledig terecht dat die zo verboden werd. Jammer dat daardoor de originele cut van de film verdwenen is, maar toch begrijp ik de algemene opinie van de keurders in Engeland, die beweerden dat dit gewoonweg té vuil was voor commerciële release. Het verhaal is gebaseerd op historische feiten uit de 17e eeuw, waar een demonische possessie van overweldigende proporties in scene werd gezet om één man te kunnen veroordelen. In die zin is de film echt fantastisch geslaagd, omdat de scenes waarin die groepspossessie en de daaropvolgende exorcismen echt wel een diabolisch kantje hebben. Ziekelijke massa-orgieën en symbolische verkrachtingen van religieuze taferelen ontbreken niet in deze duidelijk anti-katholieke film. Tenmidden van al deze waanzin moet die ene kerel die veroordeeld wordt, duidelijk maken aan het volk dat er niets met hem scheelt. Schitterend acteerwerk door Oliver Reed en Vanessa Redgrave, heel goede framing, heel goede editing... Alles wijst op een schitterende film, maar toch blijft er in mijn achterhoofd dat The Devils net iets te ziek is om helemaal goed te keuren. Vandaar geen score, en beslis zelf wat je ervan vind. Ik kan de film daarentegen wel aanraden aan zij die tegen een stootje kunnen en er een beetje sick pleasure uithalen waneer een film getuigt van overweldigende heiligschennis, vooral dan betreffende katholieke iconografie.
Een van de vroege talking pictures van Capra. Het verhaal is gestructureerd zoals je kan verwachten van hem, maar toch is die helemaal niet even interessant als bij de latere films die hij maakte. Ik vermoed dat de voornaamste reden dat ik niet zo veel van deze film heb kunnen genieten is omdat ik Jean Harlow hier echt bijzonder lelijk vind. Bijgevolg kan ik me dus op geen enkele manier inleven in de keuzes van Stew Smith: hij trouwt met haar omdat ze een ware moordgriet zou zijn. Niets van waar, en de shots met Jean Harlow in close-up zijn om schrik van te krijgen. Al een geluk blijft Stew een plezant personage vol leuke grapjes en tegen het einde van de film was ik toch vrij tot zeer tevreden over de hele situatie. Lang geen meesterwerk, maar voor de 'lopende band' cinema van Hollywood in die tijd is dit toch nog steeds een degelijke prent. Net als bij Ford en Hawks verwijst Capra doorheen zijn filmografie vaak naar zijn eigen films, en het is duidelijk dat Mr. Deeds Goes To Town heel wat knipoogjes maakt naar Platinum Blonde. Al die knipoogjes werken dan ook pakken beter dan in Platinum Blonde zelf.
The Devils (Ken Russell, 1971)
Onmogelijk om hier een score op te geven, als je het mij vraagt. The Devils is zonder twijfel de meest gestoorde film die ik al heb gezien, en ik vind het dan ook volledig terecht dat die zo verboden werd. Jammer dat daardoor de originele cut van de film verdwenen is, maar toch begrijp ik de algemene opinie van de keurders in Engeland, die beweerden dat dit gewoonweg té vuil was voor commerciële release. Het verhaal is gebaseerd op historische feiten uit de 17e eeuw, waar een demonische possessie van overweldigende proporties in scene werd gezet om één man te kunnen veroordelen. In die zin is de film echt fantastisch geslaagd, omdat de scenes waarin die groepspossessie en de daaropvolgende exorcismen echt wel een diabolisch kantje hebben. Ziekelijke massa-orgieën en symbolische verkrachtingen van religieuze taferelen ontbreken niet in deze duidelijk anti-katholieke film. Tenmidden van al deze waanzin moet die ene kerel die veroordeeld wordt, duidelijk maken aan het volk dat er niets met hem scheelt. Schitterend acteerwerk door Oliver Reed en Vanessa Redgrave, heel goede framing, heel goede editing... Alles wijst op een schitterende film, maar toch blijft er in mijn achterhoofd dat The Devils net iets te ziek is om helemaal goed te keuren. Vandaar geen score, en beslis zelf wat je ervan vind. Ik kan de film daarentegen wel aanraden aan zij die tegen een stootje kunnen en er een beetje sick pleasure uithalen waneer een film getuigt van overweldigende heiligschennis, vooral dan betreffende katholieke iconografie.
FreakyJP
Legacy Member
Somewhere (S. Coppola, 2010) 7.5/10
De nieuwste film van Sofia Coppola, en het is een beetje een reïteratie geworden van Lost in Translation. Helaas haalt hij net niet het niveau van dit impressionistisch meesterwerkje. Het verhaal volgt een filmster die op zijn dochter moet passen omdat zijn ex-vrouw er even 'tussenuit' moet, ziet hij zichzelf zijn lege leven in vraag stellen. De mate waarin je meeleeft met Johnny en zijn dochter, hangt zwaar af van je tolerantie voor een onconventionele (haast lege) narratie. Dit was ook zo bij Lost in Translation, dus als je deze goed vond, zal je Somewhere ook kunnen appreciëren. Door dat de film zich niet in het haast surrealistische Tokyo afspeelt, oogt de film speciaal/dromerig. Een ander puntje van kritiek is dat sommige scènes in het begin onnodig en tergend lang gerokken worden en het einde te geforceerd en cliché overkwam.
De nieuwste film van Sofia Coppola, en het is een beetje een reïteratie geworden van Lost in Translation. Helaas haalt hij net niet het niveau van dit impressionistisch meesterwerkje. Het verhaal volgt een filmster die op zijn dochter moet passen omdat zijn ex-vrouw er even 'tussenuit' moet, ziet hij zichzelf zijn lege leven in vraag stellen. De mate waarin je meeleeft met Johnny en zijn dochter, hangt zwaar af van je tolerantie voor een onconventionele (haast lege) narratie. Dit was ook zo bij Lost in Translation, dus als je deze goed vond, zal je Somewhere ook kunnen appreciëren. Door dat de film zich niet in het haast surrealistische Tokyo afspeelt, oogt de film speciaal/dromerig. Een ander puntje van kritiek is dat sommige scènes in het begin onnodig en tergend lang gerokken worden en het einde te geforceerd en cliché overkwam.
nonkel wulle
Legacy Member
Restrepo
Over de oorlog tegen de taliban in Afghanistan.
Zaligste camerawerk in een oorlog dat ik ooit gezien heb.
De oorlog wordt in een menselijk aspect verteld en is echt heerlijk om te ondergaan als je jezelf in een van de soldaten inbeeldt.
8/10 en dat is helemaal verdiend.
Over de oorlog tegen de taliban in Afghanistan.
Zaligste camerawerk in een oorlog dat ik ooit gezien heb.
De oorlog wordt in een menselijk aspect verteld en is echt heerlijk om te ondergaan als je jezelf in een van de soldaten inbeeldt.
8/10 en dat is helemaal verdiend.
Hayrus
Legacy Member
Wind Chill
Gekeken omdat het Clint Mansell was en daar ben ik alvast niet in teleurgesteld. De film zelf was ook zeer goed, een van de betere horrors in dit genre (valt te vergelijken met psychologische horror à la 1404, maar dan minder extreem). Het probleem bij zulke films is natuurlijk om alles terug op zijn plaats te laten komen. Ook hier voelt het einde niet echt natuurlijk aan, te geforceerd. De soundtrack was dan ook het grote pluspunt, zonder die zou de film al een stuk lager staan.
7/10
Gekeken omdat het Clint Mansell was en daar ben ik alvast niet in teleurgesteld. De film zelf was ook zeer goed, een van de betere horrors in dit genre (valt te vergelijken met psychologische horror à la 1404, maar dan minder extreem). Het probleem bij zulke films is natuurlijk om alles terug op zijn plaats te laten komen. Ook hier voelt het einde niet echt natuurlijk aan, te geforceerd. De soundtrack was dan ook het grote pluspunt, zonder die zou de film al een stuk lager staan.
7/10
Hondengans
Legacy Member
Repo Men 7,5/10
Toffe actiefilm in "weer" een ander jasje, zie Jude Law ook gewoonweg graag spelen. Vond het 2de deel een beetje "over the top", we zaten meer te lachen met de sheer awesomeness, achteraf dan wel beetje dom gevoeld dat we het dan ook niet zagen aankomen
.
The Strangers 5,5/10
Cliché, maar het blijft leuk om dergelijke films in groep te kijken.
American Psycho 8,5/10
Heerlijk, één van mijn favoriete films, het was dan ook de 2de keer dat ik hem zag. Voor mij één van Christian Bale's beste rollen, ik hou van de innerlijke monologen tussendoor en de muzikale analyses tijdens de moorden, het geeft een perfecte sfeer van krankzinnigheid. Zoveel geweldige scènes: In het begin wanneer hij zijn dagelijkse routine voorstelt, de vergelijking tussen de businesscards, zo goed als elke moord, de bekentenis aan de telefoon,...
Toffe actiefilm in "weer" een ander jasje, zie Jude Law ook gewoonweg graag spelen. Vond het 2de deel een beetje "over the top", we zaten meer te lachen met de sheer awesomeness, achteraf dan wel beetje dom gevoeld dat we het dan ook niet zagen aankomen
.The Strangers 5,5/10
Cliché, maar het blijft leuk om dergelijke films in groep te kijken.
American Psycho 8,5/10
Heerlijk, één van mijn favoriete films, het was dan ook de 2de keer dat ik hem zag. Voor mij één van Christian Bale's beste rollen, ik hou van de innerlijke monologen tussendoor en de muzikale analyses tijdens de moorden, het geeft een perfecte sfeer van krankzinnigheid. Zoveel geweldige scènes: In het begin wanneer hij zijn dagelijkse routine voorstelt, de vergelijking tussen de businesscards, zo goed als elke moord, de bekentenis aan de telefoon,...
Avondland
Legacy Member
Repo Men
Meh, iets minder dan middelmatige actiefilm. Het wist me niet echt te bekoren en ik vond dat de personages niet genoeg uitgediept waren. Te weinig context, had ik de indruk.
Under Siege II
That's more like it. Klassieke Segal: man van weinig woorden maar hij weet wel van aanpakken. Heel cliché, maar véél beter dan iets zoals Repo Men.
Meh, iets minder dan middelmatige actiefilm. Het wist me niet echt te bekoren en ik vond dat de personages niet genoeg uitgediept waren. Te weinig context, had ik de indruk.
Under Siege II
That's more like it. Klassieke Segal: man van weinig woorden maar hij weet wel van aanpakken. Heel cliché, maar véél beter dan iets zoals Repo Men.
Neoken
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Neuh, die stond eigenlijk al vrij hoog hoor, maar allicht ging hij nog moeten wachten tot na Panique au Village, Broken Flowers, Everything Is Illuminated, Barry Lyndon, The Fisher King, Thumbsucker, The Unbearable Lightness of Being... Maar dat is een flexibele lijst hoor.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.