La Double Vie De Veronique 10/10
Dekalog 9,5/10
Trois Couleurs: Blue 9/10
Trois Couleurs: Blanc 9,5/10
Trois Couleurs: Rouge 8,5/10
De Dekaloog reeks is zijn meest ambitieuze werk, en in zijn geheel gezien waarschijnlijk ook zijn beste, maar niet iedere aflevering kon mij even goed pakken.
La Double Vie is zijn meest abstracte film, of laten we zeggen onbegrijpelijk, maar dat kan me niets schelen, deze film draait puur op emotie. En natuurlijk de fantastische fotografie en muziek niet vergeten (die opera scene blijft één van mijn favoriete scenes in de filmgeschiedenis).
Bleu is een vrij conventioneel psychologisch drama maar wordt naar een hoger niveau getild door het acteerwerk van Binoche en de prachtige fotografie.
Blanc is waarschijnlijk zijn meest toegankelijke film. Een bij wijlen absurdistische komedie maar dan met een cynisch ondertoontje. En waarschijnlijk zijn enigste film waarin ik ook een zekere politieke ondertoon kan in terugvinden (ben niet echt vertrouwd met zijn pré dekalog werk).
Rouge kon mij eigenlijk het minst pakken, alhoewel het vaak wordt omschreven als zijn beste film. Geen idee waarom, het acteerwerk is prima, de fotografie is alweer prachtig, het verhaal is vrij toegankelijk maar de film pakt mij niet. Bij deze film zag ik een goed in elkaar stekend drama maar het maakte bij mij geen emoties los zoals zijn vorige films en de Dekaloog dat wel deden.
Soit, verbeter mij maar waar nodig. Heb het soms nogal lastig om mijn gedachten goed uit te drukken in woorden.
). Ziet er wel goed uit. Iets à la 127 Hours?
). Toch wel 2 awesome films.