Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (19)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
theelement
Legacy Member
Cadiuro zei:
serieus ? kan toch niet tippen aan rocky, cinderlla man , million dollar baby of andere sport films ?
Ik vond de opbouw naar het tornooi te slecht en voelde de emotie niet. Schoolmeester (ex MMA) die zonder noemenswaardige training (je ziet ver niets) en paar jaar uit het circuit te zijn direct het grootste tornooi ooit wint.
Cadiuro
Legacy Member
theelement zei:
Ik had moeten vermelden dat ik eigenlijk niet veel films kijk, dus niet zo'n enorm vergelijk heb. Persoonlijke top 5 he.
Ik ben normaal gezien niet zo'n fan van sportfilms. Ik heb 'm dan ook niet gekeken als sportfilm noch vergeleken met sportfilms.
Ik voelde de emotie wel, ik was oprecht blij als een van de broers een gevecht won. Op het einde was ik ook niet echt zeker wie ik eigenlijk nog wou zien winnen, maar niet uit antipathie. Dat is voor mij toch al een kwaliteit van een goede film.
Richard Gere
John1307
Legacy Member
Nappa zei:
Wat een toeval, juist gezien. Al lang geleden dat ik mij nog zo heb geamuseerd met een film. Gewoon een heerlijke satire, Kitano zijn rol was gewoonweg om van te gillen, en het geweld moet je met een korrel zout nemen: das zo over de top dat je het gewoonweg niet serieus kan nemeng, was zeker niet erger dan de gemiddelde Japanse exploitation film. Enige minpuntje vond ik wel dat de film teveel forceerde om een boodschap te vertellen (vooral tegen het einde toe).
Radbraker
Legacy Member
Voor de geïntresseerden, mijn What I Watch profiel:
Film-overzicht van zwettie (2012) @ What I Watch
Film-overzicht van zwettie (2012) @ What I Watch
Loosey
Legacy Member
Little Deaths, ugh, afgezet nadat eerste "deel" afgelopen was.
insomnia
Legacy Member
Nieuwe update
Fantômas (1913-1914)
Zeer leuk stuk vroege cinema, lijkt me een van de betere startpunten voor mensen die eens films uit deze tijd willen zien.
A Generation (1955)
Degelijk maar de zwakste van de trilogie.
The Man From London (2007)
Uiteraard prachtig geschoten maar deze komt imo nog niet aan de hielen van Turin Horse of Satantango, laat staan Werckmeister.
Glengarry Glen Ross (1992)
Eindelijk aan toe gekomen na al dat geklaag hier
. Vond het goed maar ik kon nooit het gevoel afschudden dat het overduidelijk een theaterstuk was dat op film werd gezet. De dialoog is uiteraard erg goed geschreven en op het acteerwerk valt ook niets aan te merken.
The Killing of a Chinese Bookie (1976)
Top
Secret Sunshine (2007)
De 2de film die ik van Chang-Dong zie en het is al duidelijk dat hij een van de belangrijkste regisseurs van de recente Koreaanse cinema is. Net als in Poetry slaagt hij erin om perfect op de lijn te balanceren van echt tragisch drama zonder te vervallen in oneerlijk manipulatief melodrama. Gezien de plots van beide films is dat helemaal verwonderlijk. In de handen van een minder competent regisseur zouden deze films totaal onuitstaanbaar zijn. Het hoofdpersonage overkomt veel traumatische gebeurtenissen in een redelijk korte tijd en probeert zich er constant aan te adapteren en er mee te leven. Dat blijkt moeilijker en moeilijker te lukken. Niets in deze film is zwart-wit en dat is denk ik een van de belangrijkste redenen dat het mogelijk is om iets te blijven geven om het hoofdpersonage. Ze is menselijk, ze maakt fouten en doet domme dingen. Er wordt niet van u gevraagd om mee te voelen met een halve heilige of een lege doos.
Black Cat, White Cat (1998)
Deze film begon en ik had een gigantisch 'oh nee' moment. Ik wist er niets van af op voorhand en wanneer ik dus opeens in die gypsy cultuur gegooid werd dacht ik al meteen aan het ergste. 5 minuten later lag ik strijk en ik heb mij kapot gelachen tot aan het eind van de film. Toch een meest onwaarschijnlijk geweldige komedies die ik al ben tegengekomen.
Gertrud (1964)
Prachtig
Blizna (1976)
Vroegere Kieslowski, leunt aan bij z'n achtergrond in docufilms en is totaal niet vergelijkbaar met zijn later werk waar de meeste mensen mee vertrouwd zijn. De film was een degelijk politiek geëngageerd stuk maar geef mij dan toch maar de latere meer artsy Kieslowski.
Kanal (1957)
Deprimerendste film uit Wajda's trilogie, een stuk beter dan A Generation maar niet zo sterk als Ashes and Diamonds die buiten de horror van de oorlog ook nog een gevoel voor humor en sense of cool heeft. Ik moet wel zeggen dat ik in een hoop scenes in die sewers zo goed als niks kon zien omdat het allemaal zo donker was, Godfather 2 is er niks tegen.
Der Letzte Mann (1924)
Puur visueel storytelling, Murnau was een held. Enkel wat jammer van dat aangeplakt einde.
Le Fantôme De La Liberté (1974)
Beste Bunuel die ik al gezien heb. Perfecte mix tussen zijn latere comedy of manners en vroeger balls to the wall surrealisme.
Zatoichi Goes to the Fire Festival (1970)
Awesome
Duck, You Sucker (1971)
Totaal verkeerde verwachtingen zorgden hier voor een erg aangename verrassing. Leone ftw.
Funny Games (1997)
Meer nihilistisch dan dit komen films toch niet. Het is een onaangename film maar toch makkelijker bekijkbaar dan Haneke's La Pianiste, wat ik een betere film vond. Uiteraard is het competent gemaakt en geacteerd. Eerst was ik er een tijdje niet echt uit of de film hypocriet is of niet als het op geweld aankomt, maar aangezien zo goed als al het geweld offscreen is heb ik maar besloten dat het niet is. Haneke bestrijdt hier de bloodlust van het filmpubliek, die maar al te graag opgaan in bloedbaden zonder zich iets van de consequenties aan te trekken, met een film die enkel consequenties geeft en er uw neus in duwt.
The English Patient (1996)
Degelijk en competent gemaakt vijftv filmke. Geen idee hoe dit zo'n oscar sweep heeft kunnen maken.
Shadows (1959)
Technisch en contextueel interessant maar de eigenlijke personages en hun improv gesprekken deden me niet al te veel.
Top Hat (1935)
Musical delen waren goed maar damn wat een irritant plot.
Ride The High Country (1962)
Degelijk maar sloeg eigenlijk wat tegen, veruit de zwakste Pekinpah die ik gezien heb.
Pickup on South Street (1953)
Goeie behoorlijk brutale noir, ik stoorde mij enkel een beetje aan de blinde haat tov 'de commies'. Als ge bedenkt wat er qua blacklisting allemaal gebeurde in Hollywood rond die tijd geeft dat toch een beetje een slechte nasmaak. Grand Narratives ftl.
Possession (1981)
Meteen een van m'n favoriete 'horror' films. Film start met een koppel dat duidelijk niet in het beste deel van hun relatie zit. Getier en geruzie in combinatie met prachtig beweeglijk camerawerk zorgt hier voor een high-octane sfeertje van begin af aan en de film laat nooit af. De ene bizarre gebeurtenis na de andere, totale psychologische desintegratie van de personages, raar gestileerd acteerwerk en de nodige horrorbeelden zorgen hier voor een creepy, desoriënterende, viscerale maar tegelijk ook intellectueel rewarding ervaring. De film heeft een scope die verder ligt dan de modale horrorfilm of psychologische thriller en gaf me aan het eind hetzelfde gevoel als ik had na Mulholland Drive: Geen idee wat ik net gezien heb, maar het was geniaal.
Salò, 120 Days of Sodom (1975)
Deed me niet erg veel op zowat elk vlag buiten framing en mise-en-scene. Pasolini heeft duidelijk stijl maar De Sade z'n werk toepassen op fascisme blijkt een behoorlijk unrewarding exercise imo. Erg shocking vond ik het niet, ik was mij vooral vaak aan het afvragen waar hij die acteurs gevonden had en hoe de sfeer op de set moet geweest zijn. Méh, niet direct de meest aangename filmervaring, maar jammer genoeg bedoel ik dat niet op een positieve horrorfilm manier.
Fantômas (1913-1914)
Zeer leuk stuk vroege cinema, lijkt me een van de betere startpunten voor mensen die eens films uit deze tijd willen zien.
A Generation (1955)
Degelijk maar de zwakste van de trilogie.
The Man From London (2007)
Uiteraard prachtig geschoten maar deze komt imo nog niet aan de hielen van Turin Horse of Satantango, laat staan Werckmeister.
Glengarry Glen Ross (1992)
Eindelijk aan toe gekomen na al dat geklaag hier
. Vond het goed maar ik kon nooit het gevoel afschudden dat het overduidelijk een theaterstuk was dat op film werd gezet. De dialoog is uiteraard erg goed geschreven en op het acteerwerk valt ook niets aan te merken.The Killing of a Chinese Bookie (1976)
Top
Secret Sunshine (2007)
De 2de film die ik van Chang-Dong zie en het is al duidelijk dat hij een van de belangrijkste regisseurs van de recente Koreaanse cinema is. Net als in Poetry slaagt hij erin om perfect op de lijn te balanceren van echt tragisch drama zonder te vervallen in oneerlijk manipulatief melodrama. Gezien de plots van beide films is dat helemaal verwonderlijk. In de handen van een minder competent regisseur zouden deze films totaal onuitstaanbaar zijn. Het hoofdpersonage overkomt veel traumatische gebeurtenissen in een redelijk korte tijd en probeert zich er constant aan te adapteren en er mee te leven. Dat blijkt moeilijker en moeilijker te lukken. Niets in deze film is zwart-wit en dat is denk ik een van de belangrijkste redenen dat het mogelijk is om iets te blijven geven om het hoofdpersonage. Ze is menselijk, ze maakt fouten en doet domme dingen. Er wordt niet van u gevraagd om mee te voelen met een halve heilige of een lege doos.
Black Cat, White Cat (1998)
Deze film begon en ik had een gigantisch 'oh nee' moment. Ik wist er niets van af op voorhand en wanneer ik dus opeens in die gypsy cultuur gegooid werd dacht ik al meteen aan het ergste. 5 minuten later lag ik strijk en ik heb mij kapot gelachen tot aan het eind van de film. Toch een meest onwaarschijnlijk geweldige komedies die ik al ben tegengekomen.
Gertrud (1964)
Prachtig
Blizna (1976)
Vroegere Kieslowski, leunt aan bij z'n achtergrond in docufilms en is totaal niet vergelijkbaar met zijn later werk waar de meeste mensen mee vertrouwd zijn. De film was een degelijk politiek geëngageerd stuk maar geef mij dan toch maar de latere meer artsy Kieslowski.
Kanal (1957)
Deprimerendste film uit Wajda's trilogie, een stuk beter dan A Generation maar niet zo sterk als Ashes and Diamonds die buiten de horror van de oorlog ook nog een gevoel voor humor en sense of cool heeft. Ik moet wel zeggen dat ik in een hoop scenes in die sewers zo goed als niks kon zien omdat het allemaal zo donker was, Godfather 2 is er niks tegen.
Der Letzte Mann (1924)
Puur visueel storytelling, Murnau was een held. Enkel wat jammer van dat aangeplakt einde.
Le Fantôme De La Liberté (1974)
Beste Bunuel die ik al gezien heb. Perfecte mix tussen zijn latere comedy of manners en vroeger balls to the wall surrealisme.
Zatoichi Goes to the Fire Festival (1970)
Awesome
Duck, You Sucker (1971)
Totaal verkeerde verwachtingen zorgden hier voor een erg aangename verrassing. Leone ftw.
Funny Games (1997)
Meer nihilistisch dan dit komen films toch niet. Het is een onaangename film maar toch makkelijker bekijkbaar dan Haneke's La Pianiste, wat ik een betere film vond. Uiteraard is het competent gemaakt en geacteerd. Eerst was ik er een tijdje niet echt uit of de film hypocriet is of niet als het op geweld aankomt, maar aangezien zo goed als al het geweld offscreen is heb ik maar besloten dat het niet is. Haneke bestrijdt hier de bloodlust van het filmpubliek, die maar al te graag opgaan in bloedbaden zonder zich iets van de consequenties aan te trekken, met een film die enkel consequenties geeft en er uw neus in duwt.
The English Patient (1996)
Degelijk en competent gemaakt vijftv filmke. Geen idee hoe dit zo'n oscar sweep heeft kunnen maken.
Shadows (1959)
Technisch en contextueel interessant maar de eigenlijke personages en hun improv gesprekken deden me niet al te veel.
Top Hat (1935)
Musical delen waren goed maar damn wat een irritant plot.
Ride The High Country (1962)
Degelijk maar sloeg eigenlijk wat tegen, veruit de zwakste Pekinpah die ik gezien heb.
Pickup on South Street (1953)
Goeie behoorlijk brutale noir, ik stoorde mij enkel een beetje aan de blinde haat tov 'de commies'. Als ge bedenkt wat er qua blacklisting allemaal gebeurde in Hollywood rond die tijd geeft dat toch een beetje een slechte nasmaak. Grand Narratives ftl.
Possession (1981)
Meteen een van m'n favoriete 'horror' films. Film start met een koppel dat duidelijk niet in het beste deel van hun relatie zit. Getier en geruzie in combinatie met prachtig beweeglijk camerawerk zorgt hier voor een high-octane sfeertje van begin af aan en de film laat nooit af. De ene bizarre gebeurtenis na de andere, totale psychologische desintegratie van de personages, raar gestileerd acteerwerk en de nodige horrorbeelden zorgen hier voor een creepy, desoriënterende, viscerale maar tegelijk ook intellectueel rewarding ervaring. De film heeft een scope die verder ligt dan de modale horrorfilm of psychologische thriller en gaf me aan het eind hetzelfde gevoel als ik had na Mulholland Drive: Geen idee wat ik net gezien heb, maar het was geniaal.
Salò, 120 Days of Sodom (1975)
Deed me niet erg veel op zowat elk vlag buiten framing en mise-en-scene. Pasolini heeft duidelijk stijl maar De Sade z'n werk toepassen op fascisme blijkt een behoorlijk unrewarding exercise imo. Erg shocking vond ik het niet, ik was mij vooral vaak aan het afvragen waar hij die acteurs gevonden had en hoe de sfeer op de set moet geweest zijn. Méh, niet direct de meest aangename filmervaring, maar jammer genoeg bedoel ik dat niet op een positieve horrorfilm manier.
Implar
Legacy Member
Radbraker zei:
Ik gebruik liever de combinatie van ICheckMovies en Letterboxd
Nicks op beide zijn Implar.On Topic:
Gisteren eindelijk eens The Big Lebowski bekeken, hij was veel beter dan verwacht én ik snap nu de "am I the only one around here..." meme
Straks eens Fargo bekijken.
Furiez
Legacy Member
UnFinished zei:
Gohja, op zich heb ik er wel van genoten hoor. De lelijke decors, make-up, 'futuristische' auto's, etc. Het heeft wel zijn charme en ik apprecieer het vaak meer dan de special effects van tegenwoordig. Maar soms was het er ook gewoon over, zoals bv. Kuato. Low-budget film?
De remake heb ik alleszins nog niet gezien, maar daar verwacht ik niet veel van.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.