Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (19)

!nsomn!a zei:

Ik heb geen zin om in herhaling te vallen Bart dus ik zal er een antal dingen uitpikken:


Nee, want Lynch en surrealisme in general gaat niet over iets, je kan daar dan wel van alles persoonlijk aan vast hangen maar Lynch gaat nooit zeggen wat het nu juist zou moeten betekenen (en voor mijn part moeten surrealistische werken ook niets betekenen). Maar belangrijker, wat Lynch heeft en andere films hebben die je verder in uw post aanhaalt, dat hostel niet heeft is iets anders dan shockvalue. Hostel heeft niks buiten de gore dat het de moeite maakt om naar te kijken, en voor mijn part maakt de gore het nog steeds de moeite niet. Blade Runner, Apocalypse Now en Mulholland Drive zijn buiten hun context nog steeds uitstekende films, Hostel is dat niet.


Ik ben van mening dat ze de subtext er bij verzinnen om hun zinloos geweld zin te geven, waar ze met een fatsoenlijk plot te schrijven niet in slagen, en zo hun film toch een bestaansreden te geven. Als jij dat wil geloven, be my guest, ik vind het enkel naïef.

Absoluut niet, en dat heeft totaal niks met postmoderniteit te maken. Als er geen plot is moet er echter wel iets overblijven, in het geval van Hostel is dat dan wat gore.

Als iemand de 'kritiek' van die films niet volgt, blijft er enkel een hoopje misogyne en geweld-verheerlijkende rommel over.

Klik om te vergroten...

Je moet al van erg slechte wil zijn om naar Hostel te kijken en niet de link te leggen met beelden van Abu Ghraib, Guantanamo Bay, Executie van Saddam, Thailand, ... En het blijft actueel, de gruwelen in Libië die je bijna live op TV kon volgen niet gezien?
Dat is pas 'shock value' en gewoon de realiteit van de wereld van vandaag. Ultra-geweld is entertainment geworden.
Roth houdt Amerika een spiegel voor neus en draait de rollen om. Het zinloos geweld in deze film is dus niet zinloos. Het confronteert de kijker met het echte leven buiten hun safe American home.

Dat is ook het nut van het eerste deel van de film. Amerikanen in het buitenland. Allemaal fun & games in al hun onwetendheid. Vrouwen worden voorgesteld als objecten die enkel goed zijn voor te neuken. Jij noemt dat 'misogyne rommel' maar dat is het juist niet. Want in de tweede helft worden ze door een vrouw in de val gelokt en worden de rollen omgedraaid en worden de Amerikanen objecten waar anderen hun perverse lusten op botvieren tegen betaling.


Om Roth zelf even aan het woord te laten:

Nee, dat lijkt mij er niet bij verzonnen. Waar baseer je dat op dat het erbij zou verzonnen zijn? En ik scratch hier enkel nog maar de surface. Want er is nog veel meer gaande. (Ik kan bv. ook nog iets zeggen over hoe die Europese gast die ze tegenkomen en met optrekken Tony Blair voorstelt, maar dat verzin ik nu wél ter plekke)
Er zitten trouwens ook visuele hints in naar bovenstaande. Wel veel moeite om het erbij te verzinnen. Wat betekent dat trouwens 'erbij verzonnen'? Het is er. Ik verzin het niet ofzo, het is vrij duidelijk in beeld gebracht en Eli Roth geeft het zelf ook aan interviews.

Op het plot valt trouwens weinig op aan te merken. Er zullen wel foutjes inzitten maar Star Wars heeft wel 100 fouten en is ook geniaal. Gewoon prima.
Ik bedoel, Hostel wordt soms met Saw vergeleken maar dat is dus 'rommel' met plot dat harder rammelt dan roeste Lada.

Niet dat ik zover wil gaan om Hostel even goed, of zelfs in de buurt laat komen van de films die ik hier aanhaal of jij met Cronenberg enzo. Voor alle duidelijkheid.

Maar tussen Star Wars en Apocalypse Now en "rommel" zit nog veel ruimte.

Ik ben geen horrorfan, maar ik ben tegelijk ook niet iemand die in genres denkt, als het goed is, is het goed.
Een belangrijk punt hier is dat horror de mogelijkheid heeft om erg complexe en interessante angsten te visualiseren en uit te werken, denk bvb aan Cronenberg die vaak figuurlijke concepten letterlijk gaat uitwerken in zijn bodyhorror films. Wat Eli Roth hier doet is de mens z'n angst om met een hamer z'n vingers in te slaan exploiteren.

Klik om te vergroten...

Bwoah, Hostel staat zeker hoog in mijn top 10 horrors van de laatste tien jaar. Wat dus mijn origineel punt was.
Maar niet in mijn top 10 films.
Ik wil niet teveel in hokjes denken, maar verschillende films kijk ik toch met een verschillende bril. Een Hostel vereist een andere benaderingswijze om te kijken dan een serieuze drama film ofzo om hem naar waarde te schatten.
Toen ik Toxic Avenger voor het eerst zag dacht ik wat een kutfilm.
Dat moet natuurlijk niet, maar het levert, voor mij althans, een verschillend resultaat op.

Als iemand de 'kritiek' van die films niet volgt, blijft er enkel een hoopje misogyne en geweld-verheerlijkende rommel over.

Klik om te vergroten...

Welke films? postmoderne films?

Bart Religion zei:

Welke films? postmoderne films?

Klik om te vergroten...

Nee, exploitatie films à la Last House on the Left, Cannibal Holocaust en Hostel. Ze zijn wat mij betreft allemaal in hetzelfde bedje ziek, enkel zouden de makers van Hostel beter moeten weten aangezien we niet meer in de jaren 70/80 leven. Ik heb niks tegen postmoderniteit integendeel maar er ligt toch nog een gigantisch verschil tussen Gravity's Rainbow en Hostel.

Je blijft ook maar Star Wars en Apocalypse Now aanhalen maar die films hebben personages waar je om geeft of die je interessant vindt voor iets anders dan folter-experimenten.


@Conradus
BP was echt wel meer dan gewoon een sterke propaganda film, waarschijnlijk een van de meest invloedrijke films in de geschiedenis. Voor dat alleen moet je het natuurlijk nog niet goed vinden maar ik vond het in elk geval verrassend hoe enorm spannend en meeslepend een communistisch propaganda stuk uit de jaren '20 nog kon zijn in deze tijd, expert filmmaking. Strike/Stachka van Eisenstein is ook zeker de moeite, echter niet up there met BP. Ik zou meer van hem moeten zien eigenlijk.

50/50 ook net gezien in de cinema maar geen zin om een nieuw thread ervoor aan te maken.
Eerste film dat ik zie met Seth Rogen erin geloof ik buiten wat animaties.
Anyway, zeker de moeite om mee te pikken, chemistry tussen de personages werkt goed dankzij een goeie cast, ondanks het onderwerp is het niet totaal deprimerend en de grappen die erin zitten werken ook goed over het algemeen. Plot is misschien wat voorspelbaar but all the rest makes up for that.

Devil's Double

zeker niet slecht, hoewel het wss niet zo nauw is met de werkelijkheid toch goei filmke!
8/10

Eventjes mijn mening oven Hostel: Die film is gewoon crap! Diepgang is er niet, acteerprestaties zijn zeer slecht, en 'het gore' ziet er dan ook nog eens niet echt uit. Anyways, die film is echt shit! En Hostel 2 is nog erger. Als je zo'n soort film wil zien, kijk dan naar Martyrs(Franse film). Daar zit diepgang in, dialogen, acteerprestaties zijn 10x beter dan hostel, en het gore is echt heavy fucked up shit dat je niet wil zien, omdat het precies echt is...

Big Boss zei:

Hier ben ik het totaal niet mee eens. Christopher Nolan kan geen reet dialoog regisseren,...? What the hell dude? Qua inhoud van dialogen is Nolan één van de betere regisseurs op het moment. En qua verstaan van dialogen, dat ligt puur aan de acteurs. Persoonlijk heb ik nooit problemen ondervonden met Christian Bale,... En Ik heb namelijk The Dark Knight al 6x gezien, waaronder 2 keer zonder ondertitels. The prestige vond ik ook super, en Caine praat altijd zo vind ik, heb ik mij eerlijk gezegd nooit aan gestoord,... Maja, zal van persoon tot persoon afhangen zeker...

Klik om te vergroten...

Verstaan van de acterus enkel aan de acteurs zelf? lol, dan heb jij imo geen enkel idee wat al de taken zijn van een regisseur. Hij is de chef van alles, en als er iets niet snort dan is het echt wel zijn fout. Hij had het maar moeten opmerken.
Uiteraard heeft Nolan bewust de keuze gemaakt om zijn acteurs te laten klinken zoals ze dat doen. Ik heb er zelf ook geen problemen mee, maar ik weet dat er mensen zijn die dat moeilijk te verstaan vinden. En vind je serieus de inhoud van Nolan's dialoog op iets trekken? Die construeert de meest facepalm inducing dialoog die ik al heb gezien in een aanvaardbare mainstream film. Zo ongelooflijk corny, onnatuurlijk, "so bad it's funny", enkel gebruikt om plot voort te zetten of een thema aan te halen dat maar al te vaak niet thuishoort in de film. If you go for that sorta thing, dan begrijp ik dat je Nolan's dialoog graag hoort. Ik vind dat persoonlijk pure butchery van een anders zeer degelijk scenario.
Ik wil niet de indruk creëren dat ik daarom zijn films niet goed vind ofzo, he. Ik ben een groot fan van bijna alles wat hij gedaan heeft (buiten dan misschien Insomnia en in mindere mate Inception), maar bijna elke keer moet ik wel de observatie maken dat zijn dialogen gewoon slecht zijn. En ja, tuurlijk maakt dit uit van persoon tot persoon, he. That's art for ya.

Ik vind Hostel een goeie film, enkel het begin is wat minder.

Ik heb gisteren Persona bekeken, ik ga momenteel geen korte recensie schrijven, doch ik had graag eens de meningen van anderen gehoord die hem gezien hebben.

Na al het andere werk dat ik gezien heb van Bergman ben ik eigenlijk redelijk geschrokken ... momenteel durf ik niet echt zeggen of dit op een goede of een slechte manier was.

Ik vond Hostel ni speciaal eigenlijk. Ik heb zelf de moeite niet genomen om de 2de te bekijken.

Soit...

Gisteren gezien:

Der Rauber (2010) The robber

Een Duits-Oostenrijkse biografische film over Johann Kastenberger, een man met twee talenten die hij perfect kon combineren. Hij was enerzijds een marathonloper die tal van nationale records brak en anderzijds een succesvol bankrover die in de jaren 80 de omstreken van Wenen onveilig maakte. Hij leek wel verslaafd aan het bankroven, want het leek erop dat hij het niet deed voor het geld maar voor de kick. Hij werd verschillende keren achterna gezeten maar zijn looptalent kwam hem daarbij goed van pas.

De film is deels gedramatiseerd op de echte feiten, waarom men dat gedaan heeft begrijp ik ook niet, het echte verhaal is nochtans boeiend genoeg om te verhalen in een film. (spectaculairder zelf)
Men heeft gekozen voor een vrij sobere prent, maar die minimalistische stijl paste wonderwel perfect bij het verhaal. Lopen is per slot van rekening ook een eenzame sobere bezigheid. De regisseur wist in elk geval heel goed waarmee hij bezig was.

Het hoofdpersonage Andreas Lust (speelt een rolletje in Munich) is erg zwijgzaam en nogal onverschillig, wat het verhaal nogal traag doet verlopen (zeker het eerste deel). Maar mij stoorde dat helemaal niet, het voelde heel realistisch aan en ik vroeg mij af wat er zijn koppetje speelde. Het tweede deel was best spannend met een schitterende achtervolgingsscene. Het deed mij zelf wat denken aan de misdaadfilms van Jean-Pierre Melville (Un flic bvb.), maar dan op zijn Oostenrijks. Zeker een aanrader als je van dat soort films houdt.

Er staat trouwens ook een Amerikaanse remake gepland (voor de verandering) :ironic:

7.5/10

Jonathan zei:

Ik heb gisteren Persona bekeken, ik ga momenteel geen korte recensie schrijven, doch ik had graag eens de meningen van anderen gehoord die hem gezien hebben.

Na al het andere werk dat ik gezien heb van Bergman ben ik eigenlijk redelijk geschrokken ... momenteel durf ik niet echt zeggen of dit op een goede of een slechte manier was.

Klik om te vergroten...

Persona was prima imo. Niet zijn beste, dat ga ik reserveren voor The Seventh Seal of Wild Strawberries, maar wel zeer goed.

Nanjing Nanjing

Over de Japanse aanval op en bezetting van Nanking, eens de hoofdstad van China. De film draait eigenlijk rond de wreedheden van de bezetting daar. En hij is zeer schokkend. De Holocaust van Azië kan je wel gebruiken voor de Japanse bezetting van China en de rest van Zuid-Oost-Azië.
Ook het zwart wit filmen voegt hier aan toe (net zoals bij Schindler's List).

Persona > all

Drive (2011, Nicolas Winding Refn)

'Er zijn 100.000 straten in deze stad.' De opening van Drive zet je wellicht op het verkeerde been: dit is geen Taxi Driver, waar het hoofdpersonage de kijker doorheen de film begeleidt met behulp van de ene geweldige monoloog na de andere. Neen, zo expliciet is Drive niet. Een glimlach hier, een stilte daar, een man en een vrouw die elkaar in de ogen kijken: bitter weinig krijgen we op een bordje mooi voorgeschoteld door regisseur Refn. Laat dat nu net de kracht zijn van zijn debuut in Hollywood dat een mix is van rasechte film noir en 70's-80's action flicks, ondergedompeld in een vreemdsoortig sausje van bruut geweld dat sommige critici niet kunnen smaken.

De kritiek is ergens begrijpelijk, gezien Drive in de eerste helft een zeer rustig tempo hanteert. De beelden- altijd heerlijk geschoten en met aandacht voor het gebruik van licht en schaduw- slagen er in om ons te hypnotiseren: we worden helemaal ondergedompeld in het betekenisloos bestaan van de protagonist, die een dubbelleven probeert te leiden maar verder helemaal niets heeft om voor te leven. Opstaan, bestaan, slapen, en vervolgens weer opstaan en een poging ondernemen om niet te sterven. Herhaal dit voor driehonderdvijfenzestig maal zeventig dagen en dan kunnen we het loodje leggen. Een buitenaardse entiteit lijkt 'The Driver' (Het hoofdpersonage heeft geen naam in de film, wat enkel maar bijdraagt tot het mystieke van het personage) wel: hij verkeert in de onmogelijkheid om enige connectie te leggen met zijn naasten, maar dat is dan buiten zijn immer sympathieke- en aantrekkelijke- buurvrouw gerekend. Dit is het film noir gedeelte van Drive, dat ons uitdaagt om de ogen te lezen van Ryan Gosling. De critics kicken op de eerste act van deze prent, en waar een deel van het publiek, voornamelijk diegenen die een ordinaire actiefilm à la The Fast And The Furious hopen te vinden in Drive, afknapt en deze vervolgens bombardeert tot 'saai' en de film bekritiseert alsof het ontbreken van dialoog een minpunt is. ('Jezus, die vent zegt niets in de film!')

En dan komt het gedeelte waar een deel van de filmcritici afhaakt en waar een gedeelte van het publiek dat zocht naar de zoveelste action flick op wachtte. Een explosie van geweld dat me vaagweg doet terugdenken aan Hobo With A Shotgun en andere (odes aan) exploitation flicks dringt zich met veel geweld (pun intended) op. Dezelfde cinematografische stijl dat ons introduceerde in de wereld van film noir wordt doorgetrokken om ons te doen gruwelen: liters bloed, een platgetrapt hoofd, messteken in de keel, een vork in het oog van een rivaal proppen en andere lekkernijen zijn overvloedig aanwezig. Je zou kunnen zeggen dat de film ons een immorele protagonist voorschotelt: de held wordt een anti-held wanneer hij geweld gebruikt dat buiten alle proportie is. Tijdens de eerste helft zou je vermoeden dat 'the driver' geen mens onnodig schade zou berokkenen, maar niets is minder waar. Drive is bruut, heel bruut. In plaats van dat dit alle emotie wegveegt en er niets anders overblijft dan geweld, voegt deze tweede helft net nog meer toe aan de inhoud van Drive: we zijn geschokt.

We weten eventjes niet goed wat er gaande is wanneer het hoofdpersonage koelbloedig enkele huurmoordenaars uitschakelt. Een mix van gruwel, 'fuck yeah' en angst overspoelt je. Het is net dat gebruik van onnodig veel geweld en deze brute visualisering ervan dat perfect verenigbaar is met de eerste helft dat ons een betekenisloze wereld schetst. Een mensenleven is bitter weinig waard in Drive en dat is volledig complementair met het ontbreken van enige motivatie om te leven, te 'existentiëren', te bestaan.
De impact van het eerste geweerschot is enorm, want het lijkt niet in het kader te passen van al het voorgaande. Hoe verder de film vordert, hoe meer je beseft dat dit wél het geval is. Gosling knielt neer voor zijn net overleden vriend, maar huilt niet. Het is helemaal niet zo dat de protagonist zo extreem koud en cool is- dat zou ons weer leiden naar een zoveelste actiefilm met Vin Diesel-, maar the driver heeft al lang beslist niet meer te investeren in het leven (of in een emotionele band met anderen). Alles is oké, wanneer niets betekenis heeft heb je ook niets te verliezen.

Combineer dit met een geniale cinematografie en een aparte soundtrack, en je weet dat dit gewoonweg één van de beste films van het jaar moet zijn.

8,5/10

!nsomn!a zei:

Persona > all

Klik om te vergroten...

agreed.

@ Jonathan:

boogje zei:

Drive (2011, Nicolas Winding Refn)

'Er zijn 100.000 straten in deze stad.' De opening van Drive zet je wellicht op het verkeerde been: dit is geen Taxi Driver, waar het hoofdpersonage de kijker doorheen de film begeleidt met behulp van de ene geweldige monoloog na de andere. Neen, zo expliciet is Drive niet. Een glimlach hier, een stilte daar, een man en een vrouw die elkaar in de ogen kijken: bitter weinig krijgen we op een bordje mooi voorgeschoteld door regisseur Refn. Laat dat nu net de kracht zijn van zijn debuut in Hollywood dat een mix is van rasechte film noir en 70's-80's action flicks, ondergedompeld in een vreemdsoortig sausje van bruut geweld dat sommige critici niet kunnen smaken.

De kritiek is ergens begrijpelijk, gezien Drive in de eerste helft een zeer rustig tempo hanteert. De beelden- altijd heerlijk geschoten en met aandacht voor het gebruik van licht en schaduw- slagen er in om ons te hypnotiseren: we worden helemaal ondergedompeld in het betekenisloos bestaan van de protagonist, die een dubbelleven probeert te leiden maar verder helemaal niets heeft om voor te leven. Opstaan, bestaan, slapen, en vervolgens weer opstaan en een poging ondernemen om niet te sterven. Herhaal dit voor driehonderdvijfenzestig maal zeventig dagen en dan kunnen we het loodje leggen. Een buitenaardse entiteit lijkt 'The Driver' (Het hoofdpersonage heeft geen naam in de film, wat enkel maar bijdraagt tot het mystieke van het personage) wel: hij verkeert in de onmogelijkheid om enige connectie te leggen met zijn naasten, maar dat is dan buiten zijn immer sympathieke- en aantrekkelijke- buurvrouw gerekend. Dit is het film noir gedeelte van Drive, dat ons uitdaagt om de ogen te lezen van Ryan Gosling. De critics kicken op deze eerste act van Drive, en waar een deel van het publiek, voornamelijk diegenen die een ordinaire actiefilm à la The Fast And The Furious hopen te vinden in Drive, afknapt en Drive bombardeert tot 'saai' en de film bekritiseert alsof het ontbreken van dialoog een minpunt is. ('Jezus, die vent zegt niets in de film!')

En dan komt het gedeelte waar een deel van de filmcritici afhaakt: een explosie van geweld dat me vaagweg doet terugdenken aan Hobo With A Shotgun en andere (odes aan) exploitation flicks. Dezelfde cinematografische stijl dat ons introduceerde in de wereld van film noir wordt doorgetrokken om ons te doen gruwelen: liters bloed, een platgetrapt hoofd, messteken in de keel, een vork in het oog van een rivaal proppen en andere lekkernijen zijn overvloedig aanwezig. Je zou kunnen zeggen dat de film ons een immorele protagonist voorschotelt: de held wordt een anti-held wanneer hij geweld gebruikt dat buiten alle proportie is. Tijdens de eerste helft zou je vermoeden dat 'the driver' geen mens onnodig schade zou berokkenen, maar niets is minder waar. Drive is bruut, heel bruut. In plaats van dat dit alle emotie wegveegt en er niets anders overblijft dan geweld, voegt deze tweede helft net nog meer toe aan de inhoud van Drive: we zijn geschokt. We weten eventjes niet goed wat er gaande is wanneer het hoofdpersonage koelbloedig enkele huurmoordenaars uitschakelt. Een mix van gruwel, 'fuck yeah' en angst overspoelt je. De impact van het eerste geweerschot in Drive is enorm.

Combineer dit met een geniale cinematografie en een aparte soundtrack, en je weet dat dit gewoonweg één van de beste films moet zijn van het jaar.

8,5/10

Klik om te vergroten...

Ik ga volledig met je akkoord. Met uitzondering dan dat ik deze film wel heel erg Taxi Driver vind. Er zijn uiteraard verschillen op te merken, ik zeg niet dat het eenzelfde film is, maar op cinematografisch en thematisch vlak zijn er echt wel heel wat gelijkenissen op te merken. En Albert Brooks.

Gisteren was de BluRay van Harry Potter in mijn bus terecht gekomen (en nu is mijn collectie compleet \o/).

Ik heb veel het gevoel gehad dat het verhaal gerusht werd, telkens enorme stukken die ze oversloegen mijns inziens (en heb zelfs de boeken nooit gelezen ). Vind dit toch de minste van alle films, terwijl hij eigenlijk de beste had moeten worden (epic wizard fights!). Zonde!

Anyway, dit weekend word een Harry Potter marathon

...and there was much rejoicing.

PBR Streetgang zei:

Verstaan van de acterus enkel aan de acteurs zelf? lol, dan heb jij imo geen enkel idee wat al de taken zijn van een regisseur. Hij is de chef van alles, en als er iets niet snort dan is het echt wel zijn fout. Hij had het maar moeten opmerken.
Uiteraard heeft Nolan bewust de keuze gemaakt om zijn acteurs te laten klinken zoals ze dat doen. Ik heb er zelf ook geen problemen mee, maar ik weet dat er mensen zijn die dat moeilijk te verstaan vinden. En vind je serieus de inhoud van Nolan's dialoog op iets trekken? Die construeert de meest facepalm inducing dialoog die ik al heb gezien in een aanvaardbare mainstream film. Zo ongelooflijk corny, onnatuurlijk, "so bad it's funny", enkel gebruikt om plot voort te zetten of een thema aan te halen dat maar al te vaak niet thuishoort in de film. If you go for that sorta thing, dan begrijp ik dat je Nolan's dialoog graag hoort. Ik vind dat persoonlijk pure butchery van een anders zeer degelijk scenario.
Ik wil niet de indruk creëren dat ik daarom zijn films niet goed vind ofzo, he. Ik ben een groot fan van bijna alles wat hij gedaan heeft (buiten dan misschien Insomnia en in mindere mate Inception), maar bijna elke keer moet ik wel de observatie maken dat zijn dialogen gewoon slecht zijn. En ja, tuurlijk maakt dit uit van persoon tot persoon, he. That's art for ya.

Klik om te vergroten...

Denk jij dat de regisseur kan zeggen: 'helaba manneke, articuleer eens beter,...' Denk jij dat ze dat tegen gasten als Arnold Swarzenegger ofzo kunnen zeggen? Niet dus... En met Nolans films is practisch niemand onverstaanbaar in mijn ogen, maar swat. Ze acteren in ieder geval altijd super in zijn films... En ik vind Nolans films altijd super. The Dark Knight, Prestige, Memento,... vind ik zalige films. En Nolan heeft altijd coole oneliners ook vind ik. Qua dialoog heb ik me nooit gestoord aan zijn films. Nu dialogen moeten daarom niet diepgaand zijn om een goede film te hebben. Kijk maar naar films als Avatar. Ook zo'n superfilm. Anyways, tuurlijk zijn films van David Lynch of Lars Von Trier of Darren Aronofsky,... diepgaander qua dialoog. Maar als je de moderne actiefilms van deze tijd bekijkt, dan zit Nolan gewoon zeer goed...

Big Boss zei:

Denk jij dat de regisseur kan zeggen: 'helaba manneke, articuleer eens beter,...'

Klik om te vergroten...

Euh... ja...

The Eagle
Vrij saaie film zonder echt scenes die er uit springen. Leek me net een goeie film om in de geschiedenis les te tonen om wat over de Romeinen bij te leren.
2de deel had ik weer wat hoop gekregn door het omkeren vd rollen maar eigenlijk was het valse hoop. De film blijft steeds op zo een middelmatig niveau steken.
** / *****

ivm de rol van regisseur, toevallig kort stukje youtube gevonden met Mat Damon als regisseur voor een of ander kort spotje en waar de acteur gewoonweg niet kan brengen wat hij in Mat wil

- KLIK -

Anal_Amoebe zei:

Euh... ja...

Klik om te vergroten...

Die kan dat natuurlijk zeggen ja. Maar mijn punt is, als de persoon in kwestie niet beter kan articuleren, dan gaat het gewoon niet. Zie je Swarzenegger bijvoorbeeld al perfect Engels praten? Neen toch... Anwyays, Acteurs als Christian Bale staan bekend om hun verschillende accenten te kunnen leggen in het Engels. Die gast kan gewoon perfect Engels, al praat hij in de ene film anders dan in de andere...

Schwarzenegger was wel slim genoeg om van dat 'gebrek' een sterkte te maken. Arnold zonder accent zou meteen een pak minder awesome zijn.