Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (19)

Super 8 (JJ Abrams, 2011)

2 uur non-stop lens flares.
Voor de rest enkele willekeurige en onsamenhangende kernwoorden/zinnen om mijn ervaring zo kort mogelijk samen te vatten: om de haverklap scènes die de suspension of disbelief doorbreken, melig maar zonder enige ziel, een ode aan films uit vervlogen tijden (E.T., Goonies etc.) maar bevat nog niet de helft de hoeveelheid charme van de films die als inspiratiebron dienden, een Steven Spielberg-stempel die me niet aanstond (net zoals bij Poltergeist, hoewel Steven daar de screenplay wel schreef en hier niet), beste scènes waren de scènes waar ze hun eigen film maakten, leuke personages maar er wordt niets maar dan ook niets mee gedaan, enorm slecht geschreven dialogen, lachwekkend einde, een trein die tot ontploffing wordt gebracht door 25 atoombomme...euh, een Ford.
Ik snap weldegelijk voor welke soort film Abrams hier gaat, maar het pakt gewoonweg niet bij me.

5.5/10

Offret (Tarkovsky, 1986)

7.5/10 - 8/10

The Driver (Hill, 1978)

Degelijke film, heeft me wel weten te verrassen.

7/10

boogje zei:

Super 8 (JJ Abrams, 2011)

2 uur non-stop lens flares.

Klik om te vergroten...

2 uur non-stop popcorn gehalte 100%

Maar de kortfilm als gimmick op het einde was wel beter dan de eigenlijke film

Super 8 ftmfw

The Dead, Ford Brothers. 8,5/10

Alhoewel de levende doden tegenwoordig alomtegenwoordig zijn in de huidige popcultuur (videogames, comics, straight to dvd-crap,...) zijn het barre tijden voor de liefhebber van het subgenre. Sfeer en suspense ruimden plaats voor oppervlakkige actie. Met een welgemeende fuck you aan Zack Snyder's verkrachting van klassieker Dawn of the dead die zowat alles belichaamt wat een goede zombiefilm niet moet zijn maar wel aan de bron zat van de huidige hausse. Rennende, karate-zombies? Hoepel op!

Maar kijk, er zijn nog jonge filmmakers die hun klassiekers kennen, tegen de stroom invaren en pareltjes maken. Case in point: deze 'The Dead' van de broertjes Ford. Twee jonge Britten die vooral in de reclamesector actief waren en enkele voor mij onbekende Britse indiefilmpjes hadden gemaakt. Wablief? Reclamesector? Zombiefilm? Alle ingrediënten voor een zoveelste miskleun?

Mispoes! De twee trekken naar Afrika met een handvol acteurs en een pak goede bedoelingen en keerden terug met een moderne horrorklassieker. Het draaien van de film nam 'heart of darkness/ Apocalypse Now' achtige proporties aan met crew die regelmatig door lokale milities bedreigd wordt, aan de lopende band bribes moet betalen, leads die bijna ten onder gaan aan Malaria, ...
Horror voor én achter de camera en dat laat zich voelen in het grimmige 'The Dead.'

Als zovele generatiegenoten die een constante toegang hadden tot zowel cinefiele klassiekers als b-films, met dank aan VHS en later DVD, refereert deze film aan beide werelden. De openingsscenes herinneren aan Lawrence Of Arabia (die woestijn, dat lijzige tempo) als aan Sergio Leone (extreme close-ups van personages afgewisseld met wijdse shots). Het is eens wat anders dan dat flitsende videogamegedoe. Voorts is de film een hommage aan zowel peetvader George Romero (trage zombies, zelfde 'regels') als aan Italiaanse klassiekers van Fulci en kompanen met zijn exotische setting en vaak surreële inslag.

Er is ook oog voor echte suspense, en hoelang is dat al niet geleden in een zombiefilm? Spanning wordt keurig opgebouwd, er zijn zowel klassieke 'peek-ah-boo' momenten als echte nagelbijtende spanning. De keuze voor de Afrikaanse setting brengt de kijker dan weer naar ongemakkelijke associaties met nieuwsbeelden van het Afrikaanse continent uit de recente geschiedenis met Somalië en Darfur en op kop. De Fords gebruikten veel locals als zombie extra's en dat is niet altijd even verteerbaar kijkvoer. De F/X zijn trouwens 'practical'. Géén CGI (of toch bitter weinig) in deze horror.

Vernieuwing in het genre is er ook: de film is ook een roadmovie door het prachtige Afrikaanse landschap en een 'buddy'movie. Een mengeling van oud en nieuw dus en een echte liefdesbrief aan de genrefreaks die opgroeiden met de seventies en eighties klassiekers. Niet zonder schoonheidsfoutjes (het tempo ligt soms wat laag, de tweede 'act' is wat traag,...) maar die zag ik graag door de vingers in dit provocatieve, spannende, griezelige en enorm sfeervolle The Dead.
Voor gewone zielen een 8,5, voor genrefans een dikke 10.

28 Days Later was er al eerder met snelle 'zombies'

Bart Religion zei:

28 Days Later was er al eerder met snelle 'zombies'

Klik om te vergroten...

Dat zijn geen zombies (ondoden) hé Bart! Dat zijn 'infected.'
Umberto Lenzi was Boyle trouwens voor met zijn hilarische 'Nightmare City'

Vandaar de aanhalingstekens (Maar door mijn kat hond te noemen, gaat die nog steeds niet blaffen)

Matige film verder, eerste helft prima, maar dan zakt de boel in als een kaartenhuisje.

De eerste Night of the living dead had trouwens ook gewoon een relatief snelle zombie. Bolt is die niet, maar toch even snel als een levende dude.

Conan the Barbarian (2011)

Tja, gekregen wat ik verwacht had. Bloederig vertier met slecht acteerwerk van een tot in zijn kont geschminkte kleerkast met een kop van een bulldog, hier en daar een blote tiet en voor de rest zeer trouw gebleven aan alle cliche's van het "wraakfilm" genre. Wel goeie CGI natuurlijk, maar in het algemeen mocht het van mij allemaal wat mysterieuzer, wat fantasierijker. Ik had dan wel nog gehoopt op enkele stijlvolle zwaardgevechten, maar de actiescenes zijn zo veelvuldig geknipt en geplakt dat er haast niks te merken is van enige choreografie. Boring in feite.

5.5/10

boogje zei:

Super 8 (JJ Abrams, 2011)

2 uur non-stop lens flares.
Voor de rest enkele willekeurige en onsamenhangende kernwoorden/zinnen om mijn ervaring zo kort mogelijk samen te vatten: om de haverklap scènes die de suspension of disbelief doorbreken, melig maar zonder enige ziel, een ode aan films uit vervlogen tijden (E.T., Goonies etc.) maar bevat nog niet de helft de hoeveelheid charme van de films die als inspiratiebron dienden, een Steven Spielberg-stempel die me niet aanstond (net zoals bij Poltergeist, hoewel Steven daar de screenplay wel schreef en hier niet), beste scènes waren de scènes waar ze hun eigen film maakten, leuke personages maar er wordt niets maar dan ook niets mee gedaan, enorm slecht geschreven dialogen, lachwekkend einde, een trein die tot ontploffing wordt gebracht door 25 atoombomme...euh, een Ford.
Ik snap weldegelijk voor welke soort film Abrams hier gaat, maar het pakt gewoonweg niet bij me.

Klik om te vergroten...

Degenen waarmee ik ben ga kijken zeiden achteraf hetzelfde, mezelf inbegrepen. ^^

Edward Scissorhands 70%

Vond het een leuke film, leuk verhaal(wel raar) en johny deep speelde t wel goed.

(lol at die woonbeurt, wa een kleuren van huizen)

Bart Religion zei:

De eerste Night of the living dead had trouwens ook gewoon een relatief snelle zombie. Uwe Bolt is die niet, maar toch even snel als een levende dude.

Klik om te vergroten...

Je bedoelt de 'cemetery zombie' (they're coming to get you Barbara!)?
Zo snel is die niet. Eerder een levende 80ig jarigedude die dringend naar het toilet moet.
Is nu hét voorbeeld voor de makers van de The Walking Dead tv-reeks: zombies kunnen niet sneller zijn dan deze cemetery zombie. Het hangt er van af hoe lang ze al dood zijn. Toch een groot verschil met die sprintjes trekkende zombies uit Snyders onding!

Romero = gospel voor undead-fanaten.
The Dead = beste zombiefilm sinds Day of the dead. Fact!

Ja, dat wel. Ik trek het ook niet. Snelle zombies. Slecht concept. Dat ze 'traag' zijn is net een van die dingen die zombies gaaf maakt en onderscheid van bijna alle andere monsters die wel snel zijn.

Wel eens benieuwd naar dat The Dead iig

Clerks. (1994)

Rauw, zwart-wit, slechte acteerprestaties en rake dialogen. Deze komedie en dit debuut van Kevin Smith is door de vorige elementen een ongelooflijk stukje charmante film geworden. Ik heb meteen zin om hem opnieuw te zien.

Bart Religion zei:

Ja, dat wel. Ik trek het ook niet. Snelle zombies. Slecht concept. Dat ze 'traag' zijn is net een van die dingen die zombies gaaf maakt en onderscheid van bijna alle andere monsters die wel snel zijn.

Wel eens benieuwd naar dat The Dead iig

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens. Alle sfeer gaat verloren bij die snelle ondoden. Leuk voor een actiefestijn, meer niet.
(Alhoewel, REC ook niet slecht was. Al zijn dat dan weer 'infected'.)

Bart Religion zei:

Ja, dat wel. Ik trek het ook niet. Snelle zombies. Slecht concept. Dat ze 'traag' zijn is net een van die dingen die zombies gaaf maakt en onderscheid van bijna alle andere monsters die wel snel zijn.

Wel eens benieuwd naar dat The Dead iig

Klik om te vergroten...

²
zombies moeten traag zijn, de dreiging moet uitgaan van het aantal, ze moeten vooral talrijk zijn en u langzaam insluiten.

Bwa.. Het stoort mij niet dat zombies lopen. Dingen evolueren nu eenmaal en eerlijk gezegd iets dan aan 20/u op u afkomt is iets scarier dan iets dat aan 5/u naar u sloft..

In Dawn of the dead zijn ze ook zeer vlug. Vond ik persoonlijk toch een vermakelijke film! 28 weeks later vond ik ook niet slecht...

Drive

damn vette film, was echt genieten van de sfeer en vooral de beelden

Thumbsucker

chille film, grappig (keanu) ma ook wel vrij serieus bij momenten

25th hour

Mooie karakterschetsen, naar het einde toe mss iets te zwakskes

Rumble Fish

Joint classic!!!!!

Mr Nobody nog eens gezien.Een waar meesterwerk.
10/10 en daar gaat geen puntje van af.

De grappigste scene
[ Mr Nobody ] Fall scene - YouTube

The Human Centipede 2 (Full Sequence) (Six, 2011)
Wel wel. Nu begint het me duidelijk te worden. Deze man is op weg naar iets geniaal. Dit zijn films die enkel maar goed worden als je beseft dat ze deel zijn van een trilogie (derde deel is op komst).
Eerst en vooral vond ik het al grappig dat in het begin het medium film (geval van vierde muur?) keihard doorbroken wordt door het einde van de vorige film (+ credits) te laten afspelen, om vervolgens te merken dat er in THC II iemand naar THC kijkt. Dit impliceert dat de THC inderdaad 'maar een film' is, terwijl deze de harde werkelijkheid is (en toch is het een film, makes you think ha ). Anyway: het is de bedoeling dat in de trilogie het einde van elke film het begin van de volgende wordt. De drie film zijn dus een 'beginning-to-end' (lees: mouth-to-anus) centipede. Dat bewijst wat voor een ziekelijke mind Tom Six wel niet heeft betreffende dat doortrekken van film naar realiteit.
Dit tweede deel is, zoals S.conceicaowawa al aanhaalde, een complete tegenhanger van de eerste. Waar THC speelde met de kracht van suggestie en zo weinig mogelijk gruwelijkheden toonde, doet zijn vervolg het tegengestelde door expliciete graphic violence voor je neus te duwen. Zeer goed geslaagd, enkel op het einde ging het even over the top, jammerlijke fout. Het derde deel zal weer iets compleet anders zijn trouwens (net zoals de personen in een centipede allemaal verschillend zijn).
Het geheel is in grauw z/w gefilmd en bevat een minimum aan dialoog. Ik denk niet dat er vanaf de helft van de film nog gesproken is geweest en toch bleef de aandacht (pijnlijk) bewaard.
Ik kijk alvast uit naar nummertje drie en weet de eerste nu al een pak meer te appreciëren aangezien ik nu pas kan begrijpen waar het om draait.