Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

Boe! Eén van de betere post2k horror films imo. Wat is er mis met de monsters in The Descent? Als je dat vergelijkt met andere recente monster horror dan steken ze er met kop en schouders bovenuit.

Buiten dat de monsters gewoon ongeïnspireerd² zijn gaat het mij vooral om de stijl die vervalt in shaky-cams, close-ups, snelle cuts en luide jumpscares vanaf zij op het toneel verschijnen. Dat alles in combinatie met het logisch gebrek aan licht in die grotten zorgt ervoor dat ik nog maar amper iets kon zien en telkens er weer zo'n luide knal en screeching monsterdude op een griet afkwam ik meer en meer geïrriteerd geraakte.

Het was uiteindelijk eerder een frustrerende dan intense of angstaanjagende ervaring. Des te meer omdat ik het begin zo goed vond.

Btw voor een fantastische underrated post2k horrorfilm, bekijk Pulse van Kiyoshi Kurosawa. Enorm atmosferisch, creepy, intelligent en visueel interessant.

Ja, het begin is inderdaad goed. En de rest van de film ook. Het is dan ook horror en alleen maar normaal dat de mensen eraan gaan. Het gaat er niet om dat de vrouwen hun calvarie zouden overleven, het belangrijke is hoe hard ze vechten en hoe ze niet opgeven, zoals DaFreak al zei; diegenen die dat niet doen of niet intelligent te werk gaan, vallen dan ook af. Het is geen feminisitsche film, dat heb ik denk ik nooit gezegd en geen idee waar je dat van haalt, maar het is zeker ook geen simpele babes in peril exploitation film. Het is gewoon een calvariefilm die meiden cast en daar geweldig goed mee wegkomt door de sterke persoonlijkheden en onderlinge relaties tussen de hoofdpersonages die ondanks erg weinig screentime en dialoog blijven resoneren doorheen de film. En dat van de jumpscares is denk ik gewoon een persoonlijke ergernis die jij automatisch associeert met iets dat slecht is - dat is niet een regel die absoluut hoeft te gelden. Jump scares kunnen inderdaad cheap en irritant zijn, en dat is vaak ook het geval, maar ze kunnen ook bijzonder effectief zijn als ze goed worden gebruikt, wat imo hier het geval is. Jammer dat je je zo aan die momenten hebt geërgerd want de horror die ik aan The Descent heb overgehouden ligt eigenlijk allemaal in de momenten buiten de scenes involving die monsters, met uitzondering dan van de digital watch scene en het Apocalypse Now/Carrie moment. Ik heb ook al geregeld toegegeven dat de vechtscenes met die beesten slecht gefilmd zijn, maar de rest van de film maakt zich daar niet schuldig aan. De film was ook nooit te donker - de fantastische flare belichting zorgt ervoor dat dat geen probleem is. Je kon alles zien wat nodig was. En tegelijkertijd ook geniet van de geweldige knipoog naar Bava en Argento.
Jouw lezing van Tootsie gaat er ook wel snel over, hoor. Het is al even geleden dat ik de film zag, maar hoe haal jij uit de film dat die algemeen geldt als een regel voor vrouwen en emancipatie? Ik weet niet of het nodig is om die veralgemening te maken. Like I said, het is al lang geleden en ik hoef die niet per se nog is te zien, maar ik herinner me geen momenten die suggereren dat de film tracht op een macro-niveau te werken. Als dat wel zo is, dan heb je gelijk, maar mijn geheugen spreekt dat idee wat tegen.

Hoffman wordt door publiek en vrouwen in de crew onthaald als de vrouw die alles beter maakt, die strijdt voor de rechten/het image van vrouwen etc. Hij is de enige die zich durft verzetten en het is duidelijk dat alle andere vrouwen die tegen de patriarchale element in de film opkomen dat enkel maar doen omdat ze geïnspireerd en gemotiveerd waren door zijn successen. Hoffman's personage wordt waanzinnig populair, krijgt bakken fanmail, wordt overal uitgenodigd van talkshows tot fotoshoots als nieuw imago van de Amerikaanse vrouw. Ergens wringt dat dan toch gewoon dat hij geen vrouw is? De film suggereert, zeker onbedoeld, echt wel dat deze nieuwe wind enkel maar mogelijk was door het talent, de passie en het moeilijke karakter van een man. Zonder hem zouden al die verandering er nooit gekomen zijn..

Ik vind trouwens ook niet dat jump scares absoluut evil zijn, er zitten er genoeg in Alien bvb, maar daar zijn ze verdiend, in The Descent wat mij betreft niet. Annoyance abound.

Voor mij werkten ze zeker.

Ik zie wel wat je bedoelt met Tootsie. Ik was dat gedoe met die show en die old guy en die crew al helemaal vergeten. Ik herinner me voornamelijk dat ik buiten de delightful prestatie van Hoffmann ik me het zotste ergerde aan de cheesy 1970s going on 80s look van de film.

PBR Streetgang zei:

Ik dacht dat ik met een tegenvoorbeeld kon afkomen, maar als ik even de bekeken films uit 2012 bekijk, dan is Les Mis inderdaad de allerslechtste. Jammer.

Klik om te vergroten...

Ted vond ik toch ook echt verschrikkelijk, en ik kan Family guy nog best appreciëren

Jeeej, lijstjes!

Top van 2012-films die ik heb gezien:

BeeLz zei:

Ted vond ik toch ook echt verschrikkelijk, en ik kan Family guy nog best appreciëren

Klik om te vergroten...

Man with the Iron Fists voor mij. Van geen enkele andere film zoveel verwacht die dan zo hard tegenviel. Ik hoop dat RZA nooit meer iets regisseert.

Pain & Gain (2013)

Right up my alley. Voor diepgaande, fijngevoelige cinema moet je niet bij Bay zijn, maar toch prachtig hoe hij het kitscherige aspect van de Amerikaanse droom vastlegt. Ik wil maar zeggen dat ik het geen inhoudloos actievehikel vond zoals zijn laatste Transformerfilms, er valt wel het een en ander te zeggen in een nabespreking over deze prent. Waargebeurd verhaal, enorm entertainend, flashy kleuren, 90's bodybuilding, gekke humor, Marky Mark, the Rock, Rebel Wilson, Ken Jeong, Ed Harris, chicks,... What's not to like? (retorische vraag)

7.5/10

Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films. Seriously, op welke manier maakt dat een film interessant?
Dat die dingen echt gebeurd zouden zijn maakt die gebeurtenissen zelf misschien interessant (op voorwaarde dat het effectief om interessante dingen gaat wut), maar toch niet de film?

PBR Streetgang zei:

Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films.

Klik om te vergroten...

Awel, dat vind ik nu ook, zie. Collega van mij ziet dat ook 'liever', films die waargebeurd zijn en hij zou een waargebeurde rommelfilm beter vinden dan een intelligente scifi of goeie superheldenfilm gewoon "omdat dat niet kan". Hij houdt daarentegen dan ook weer van die totaal ongeloofwaardige thrillers waar ik dan keer op keer op zit af te geven hoe ongeloofwaardig het eigenlijk allemaal is, net omdat het zou moeten plaatsvinden in de realiteit, in tegenstelling tot 'mijn films' waar je enkel maar moet aannemen dat een bepaalde technologie/planeet/ras/whatever bestaat, maar nee, 'dat kan dan niet' *zucht*

PBR Streetgang zei:

Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films. Seriously, op welke manier maakt dat een film interessant?
Dat die dingen echt gebeurd zouden zijn maakt die gebeurtenissen zelf misschien interessant (op voorwaarde dat het effectief om interessante dingen gaat wut), maar toch niet de film?

Klik om te vergroten...

Word. Groot gelijk.

- Cast Away (2000)

Een zeer sfeervolle en mooie film. Het geeft echt het gevoel van eenzaamheid en overleven weer. Echt van genoten. Ook wel straf dat Tom Hanks gewoon zoveel gewicht heeft verloren naar het einde van de film toe, dat is pas in je rol als acteur kruipen Einde vond ik een beetje sad maar tegelijkertijd ook realistisch.

8.5/10

The Outsiders & Rumble Fish
Beiden dezelfde setting, maar toch totaal anders gebracht. Vond The Outsiders veel toegankelijker en relaxt. Zou het zelfs meer een familiefilm noemen. Rumble Fish is naar mijn mening meer gericht op een volwassener publiek. Top cinema van beiden, maar The Outsiders kan echt niet tippen aan Rumble Fish. De manier van filmen op sommige momenten: echt prachtige beelden.

The Great Gatsby
Wist totaal niet wat te verwachten. Zelfs vooraf geen trailer bekeken. Aangenaam verrast! Speciaal, kleurrijk en heb me geen moment verveeld. Acteerprestatie van DiCaprio vond 'k in het begin echt niet denderend maar hoe verder de film loopt hoe meer zijn personage groeit en man, chapeau, once again!

A Field in England
Denk dat deze film niet voor iedereen weggelegd is. Kan er eigenlijk niet veel over zeggen, deze moet je echt gezien hebben. Voor mij onmiddellijk een topperke van formaat dit.

Gisteren Redline (2009) gezien. Zalige animaties, lekker over the top en de soundtrack, love it!

PBR Streetgang zei:

Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films. Seriously, op welke manier maakt dat een film interessant?
Dat die dingen echt gebeurd zouden zijn maakt die gebeurtenissen zelf misschien interessant (op voorwaarde dat het effectief om interessante dingen gaat wut), maar toch niet de film?

Klik om te vergroten...

²nd that. Ik snap die fascinatie met "waargebeurde verhalen" in fictie/films helemaal niet. Is fictie niet net zo boeiend omdat het iets geconstrueerd is en betekenis bevat in tegenstelling tot de realiteit waar alle gebeurtenissen niet kaderen in een grotere constructie (nu ja, tenzij je gelooft dat God een narratief voor jou uitdoktert natuurlijk)? Meestal zijn films op waargebeurde verhalen teleurstellend net om die reden dat fictie beter werkt wanneer het zoveel mogelijk afstand neemt van de o zo willekeurige realiteit.

boogje zei:

²nd that. Ik snap die fascinatie met "waargebeurde verhalen" in fictie/films helemaal niet. Is fictie niet net zo boeiend omdat het iets geconstrueerd is en betekenis bevat in tegenstelling tot de realiteit waar alle gebeurtenissen niet kaderen in een grotere constructie (nu ja, tenzij je gelooft dat God een narratief voor jou uitdoktert natuurlijk)? Meestal zijn films op waargebeurde verhalen teleurstellend net om die reden dat fictie beter werkt wanneer het zoveel mogelijk afstand neemt van de o zo willekeurige realiteit.

Klik om te vergroten...

µ

Hoewel sommigen meer dan de moeite kunnen zijn. Inherit the Wind!

Er bestaan zoveel sterke films die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten maar het biedt geen extra meerwaarde.

Kiss Of The Spider Woman 7/10

memories (1995)

Animatie film dat uit 3 aparte verhalen bestaat. De eerste 2 verhalen zijn goed, het laatste is maar middelmatig.

7/10

math zei:

memories (1995)

Animatie film dat uit 3 aparte verhalen bestaat. De eerste 2 verhalen zijn goed, het laatste is maar middelmatig.

7/10

Klik om te vergroten...

Persoonlijk scoor ik deze 3 verhaaltjes één tot anderhalf punt hoger.