Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Terry_Bogard

Legacy Member
Conradus zei:
Man with the Iron Fists voor mij. Van geen enkele andere film zoveel verwacht die dan zo hard tegenviel. Ik hoop dat RZA nooit meer iets regisseert.

Hij brengt een ode aan de oldskool kung fu flicks, dus slechte kwaliteit is een vereiste.

Stan_V

Legacy Member
Cadiuro zei:
Ik vond die eigenlijk helemaal ni zo goed, kheb een pak meer genoten van het boek :s

Het hoorspel heb ik ook altijd geweldig goed gevonden. Eerste keer beluisterd tijdens een les Engels in het middelbaar, ik was de enige die me eraan interesseerde maar dat was echt zo beklijvend goed uitgevoerd dat ik volkomen de paniek destijds begrijp

Essit

Legacy Member
- V/H/S/2 (2013)

Iets beter dan de eerste, maar daarmee is het dan ook gezegd. 4 a 5 verhalen die low budget gebracht worden, met de shaky-cam en de amateuristische effects. Mss dat pubers iets aan deze film hebben, maar ik vond er niet veel aan. Men zet een camera op iemand, desnoods zelfs een dier en laat zo de kijker meekijken in een soort van horror/gore verhaal.

1 verhaal was dan weer wel goed, dat ging over een crazy sekte en gaf een beetje een silent hill gevoel. Tot ik dat gruwelijke eind monster zag, toen kon ik mijn lach echt niet inhouden... Het budget was blijkbaar op.

Goed voor als je eens wil lachen, maar neem de film niet te serieus.

5/10

DaFreak

Legacy Member
Elysium - 7.5/10
Grafisch top, verhaal iets minder maar ook niet slecht. Er wordt minimaal in karakters geinvesteerd maar zowel Damon als Foster als Copley zetten goeie, misschien iet wat cliche, archetypes neer. Als je District 9 gezien hebt weet je ongeveer wat je te wachten staat. Dezelfde realistische gritty stijl, een serieuze brok actie, en op de achtergrond sociale ongelijkheid. Bij momenten wordt het zo over the top dat dat het wat ongeloofwaardig wordt maar je krijgt er dan wel redelijk spectaculaire scenes voor in de plaats. Imo, de beste blockbuster van de zomer, of zoals Kruger het zou zeggen; "lekker".

The Congress - 9/10
Wow! Words can not describe, they should have sent a poet. De laatste keer dat ik me nog zo goed heb geamuseerd in de cinema, dat moet al van The Tree of Life geleden zijn. Deze mix van live actie en prachtige animatie werd in elkaar geknutseld door de maker van "Waltz With Bashir" en is heel losjes gebaseerd op een verhaal van Stanislaw Lem (Solaris). Harvey Keitel en Paul Giamatti voegen weer heel wat klasse toe maar in deze "documentaire" volgen we vooral Robin Wright. Zij speelt zichzelf, de actrice die je misschien kent als The Princess Bride of als Jenny uit Forrest Gump. Ze is nu al meer dan 40 en haar carriere loopt ten einde. Ze krijgt een laatste, nogal bijzonder, contract aangeboden van "MiraMount" en de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Droom, verschillende werkelijkheden en de waarheid zijn dingen waar je mee kan spelen. Je zal na afloop waarschijnlijk wel met vragen blijven zitten en heel wat plot holes kunnen aanwijzen maar het moet niet altijd op iets slagen of volledig samenhangend zijn. Zowiezo niet voor iedereen maar voor mij kwam deze at the right place, on the right time en was het een fantastische ervaring. Misschien wel één van de beste films die ik ooit gezien heb maar om dat met zekerheid te kunnen zeggen wil ik hem eerst nog wat laten bezinken en nog eens gaan bekijken. Ik ga het hier bij laten want hoe minder je weet, hoe beter, maar wees gerust dat het niet "zomaar" een drama is, het is een trip.

Sci-Fi van de bovenste plank. Gaat dat zien, gaat dat zien!

HelpYouFall

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films. Seriously, op welke manier maakt dat een film interessant?
Dat die dingen echt gebeurd zouden zijn maakt die gebeurtenissen zelf misschien interessant (op voorwaarde dat het effectief om interessante dingen gaat wut), maar toch niet de film?

Vaak lijkt het mij ook een excuus om een plot te halfassen en weg te komen met een heel middelmatige film. Ik hoor dat vaak van mensen: "Ja maar, ok, zo IS het wel gebeurd hè!" Alsof dat ineens een free pass is voor slechte keuzes in plot, enscenering of montage. Vreemd...

EDIT: Alice in Wonderland van Burton nog eens proberen te kijken. Verschrikkelijk.

Boltèr

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik ga nooit begrijpen waarom mensen waarde hechten aan het "waargebeurd verhaal"-gedoe in films. Seriously, op welke manier maakt dat een film interessant?
Dat die dingen echt gebeurd zouden zijn maakt die gebeurtenissen zelf misschien interessant (op voorwaarde dat het effectief om interessante dingen gaat wut), maar toch niet de film?

Serieus, een beetje kort door de bocht om dit te zeggen denk je niet? Maakt het een film minder interessant dan? Wat een absolute nonsens!

Persoonlijk vind ik het prima dat er zowel fictieve als non-fictieve verhalen worden verfilmd, en dat ze soms door elkaar worden gehaald om een film wat specialer, subjectiever, creatiever,... te maken. Daar is niks mis mee, maar soms overstijgen de feiten het medium bijna, zoals in het geval van Schindler's List, dat is nu eens een voorbeeld PBR, waar de gebeurtenissen enorm interessant zijn, en als gevolg de volledige film dragen.
Films zoals Schindler's List en the Pianist zijn van historisch belang, die films dragen er toe bij dat de holocaust niet wordt vergeten (never again!). En er zijn er zo nog een hoopje die je gerust in de les kan opzetten zodat er wat van kan worden geleerd. Objectiviteit kan een film meer gewicht geven, en een banaal fictief verhaal laten afspelen op een historisch interessante achtergrond kan dat verhaal alleen maar interessanter maken. Op geen enkel moment heb ik mij al gestoord aan het feit dat er waarbeurde elementen in een film zaten... ( of dat mensen zich daarover enthousiast maken;) ) Integendeel, als ik zie dat het op feiten is gebaseerd word ik altijd enthousiast, ik snap die kritiek echt niet. ( allemaal instemmen met streetgang, like duh sure boss.. come on?!)

Ik vind het altijd interessant om na het zien van zo'n film dingen te gaan opzoeken, zoals bij 127 hours bijvoorbeeld, of the King's Speech, Awakenings, JFK, Apollo 13, Zodiac, Midnight Express,... Waarom zijn er velen hier bijvoorbeeld geboeid door the Iceman, hé, omdat het waargebeurd is, toch? De werkelijkheid is gewoon interessant..

Feiten maken je film nog niet goed, maar jullie doen hier uitschijnen alsof fictie interessanter is dan de werkelijkheid, terwijl het voor mij als het erop aan komt toch belangrijker is om de werkelijkheid in de gaten te houden, anders verliest fictie sowieso al z'n betekenis.

Soit, ik zie ook enorm graag docu's, ik hecht gewoon belang aan de werkelijkheid, ook als referentiepunt, weetje wel, om de rest van ons gekke universum beter te kunnen begrijpen. Ik begrijp gewoon niet hoe sommigen hier weinig waarde kunnen hechten aan feiten in films, it's quintessential yo!

Utred

Legacy Member
Voor zover ik kan zien zegt hij niet dat een film minder interessant wordt als er waargebeurde feiten inzitten. Gewoon dat het irrelevant is om de film als film te beoordelen.

PBR Streetgang

Legacy Member
Boltèr zei:
Serieus, een beetje kort door de bocht om dit te zeggen denk je niet? Maakt het een film minder interessant dan? Wat een absolute nonsens!

Persoonlijk vind ik het prima dat er zowel fictieve als non-fictieve verhalen worden verfilmd, en dat ze soms door elkaar worden gehaald om een film wat specialer, subjectiever, creatiever,... te maken. Daar is niks mis mee, maar soms overstijgen de feiten het medium bijna, zoals in het geval van Schindler's List, dat is nu eens een voorbeeld PBR, waar de gebeurtenissen enorm interessant zijn, en als gevolg de volledige film dragen.
Films zoals Schindler's List en the Pianist zijn van historisch belang, die films dragen er toe bij dat de holocaust niet wordt vergeten (never again!). En er zijn er zo nog een hoopje die je gerust in de les kan opzetten zodat er wat van kan worden geleerd. Objectiviteit kan een film meer gewicht geven, en een banaal fictief verhaal laten afspelen op een historisch interessante achtergrond kan dat verhaal alleen maar interessanter maken. Op geen enkel moment heb ik mij al gestoord aan het feit dat er waarbeurde elementen in een film zaten... ( of dat mensen zich daarover enthousiast maken;) ) Integendeel, als ik zie dat het op feiten is gebaseerd word ik altijd enthousiast, ik snap die kritiek echt niet. ( allemaal instemmen met streetgang, like duh sure boss.. come on?!)

Ik vind het altijd interessant om na het zien van zo'n film dingen te gaan opzoeken, zoals bij 127 hours bijvoorbeeld, of the King's Speech, Awakenings, JFK, Apollo 13, Zodiac, Midnight Express,... Waarom zijn er velen hier bijvoorbeeld geboeid door the Iceman, hé, omdat het waargebeurd is, toch? De werkelijkheid is gewoon interessant..

Feiten maken je film nog niet goed, maar jullie doen hier uitschijnen alsof fictie interessanter is dan de werkelijkheid, terwijl het voor mij als het erop aan komt toch belangrijker is om de werkelijkheid in de gaten te houden, anders verliest fictie sowieso al z'n betekenis.

Soit, ik zie ook enorm graag docu's, ik hecht gewoon belang aan de werkelijkheid, ook als referentiepunt, weetje wel, om de rest van ons gekke universum beter te kunnen begrijpen. Ik begrijp gewoon niet hoe sommigen hier weinig waarde kunnen hechten aan feiten in films, it's quintessential yo!

Wait, what? Geen idee waar je het van haalt (uitgaande van mijn eigen post) dat ik een film gebaseerd op waargebeurde feiten als minderwaardig zou beschouwen dan een origineel scenario. Het maakt gewoon geen verschil uit in de beoordeling van de film. Ook heb ik nooit gezegd dat ik iets tegen feiten heb. Maar ze maken daarom toch de film zelf niet beter? De feiten zijn gebeurd los van de film en dat zal ook zo blijven. Het tegengestelde is dus ook waar: een film gebaseerd op waargebeurde feiten is ook niet meerderwaardig aan een film met een origineel bedacht verhaal. Als de film goed is, dan is de film goed. Of het scenario nu origineel is of gebaseerd op true story, maakt absoluut geen enkel verschil uit whatsoever voor de beoordeling van de film zelf.
Wat je zegt over 127 Hours, JFK of Zodiac, dat mag allemaal wel waar zijn. Het zijn zeker interessante gebeurtenissen en zijn het zeker en vast waard om je er eens in te verdiepen. Wat ik gewoon absurd vind, is het idee dat dat de film zelf beter zou maken. Als Fincher (of zijn scenarist) zelf het verhaal van de Zodiac zou hebben verzonnen, zou de film dan minder goed zijn geweest? Als de killer uit Seven irl hebben bestaan, zou dat de film Seven een betere film hebben gemaakt? Neen, is mijn vastberaden antwoord.
Ik kan echt maar op een handvol films komen waarvan ik kan zeggen dat het "waargebeurde verhaal"-aspect de film effectief beter heeft gemaakt. En dit gaat dan over films die net die frictie (tussen documentaire/irl stuff en fictie) thematiseren in hun film, of de narratie van hun film hanteren op een manier dat het moeilijk is om te achterhalen wat geensceneerd is, wat "authentiek"is, en of dat verschil nu feitelijk iets uitmaakt. Enorm fascinerende films imo.

Ik was aan het klagen over de enorme aandacht die uitgaat naar de "based on a true story" ofzo. Ik lees geregeld van die commentaren over een film in de aard van "whaaa zotte film gast, da is echt gebeurd!!". Dat vind ik gewoon belachelijk - alsof dat feit de film beter heeft gemaakt. Als de film goed was, dan heeft dat enkel met de film te maken en niet met de evenementen die daar aanleiding toe hebben gegeven. Terwijl mensen nooit lof geven aan de bron van het verhaal moest dat gebaseerd zijn op een boek of een toneelstuk ofzo. Is een goed boek of een knap toneelstuk dan minderwaardig een fait divers of een lugubere episode uit iemands leven waar we dan als ramptoeristen naar kunnen kijken?

Stoelpoot

Legacy Member
Ghost Ship (2002) - 3,5/10

Ik begon eraan met de verwachting van een amusant horrorfilmpje, niet meer dan dat. Ben behoorlijk teleurgesteld. De personages zijn lopende clichés, maar tot daar aan toe, dat hoort voor een stuk ook bij het horror genre. Het verhaal is een triestige wirwar met een "plottwist" die je van heel ver ziet aankomen. De muziek is verschrikkelijk slecht gekozen en laat zich ook op de meest ongepaste momenten horen (het einde, oh boy...). Af en toe wekt de film een enigsinds creepy sfeer op, maar dat wordt direct teniet gedaan door slecht getimede scares of verschrikkelijke dialogen (zelfs voor het genre). Enige redeeming factors zijn de effecten die er niet slecht uit zien (zeker voor 2002), de tamelijk mooie sets (in orde, maar ook niet met het "wow-gevoel") en Gabriel Byrne. Al kan zelfs die laatste deze film niet dragen, en speelt hij een pak minder goed dan anders.

HelpYouFall

Legacy Member
Boltèr zei:
Serieus, een beetje kort door de bocht om dit te zeggen denk je niet? Maakt het een film minder interessant dan? Wat een absolute nonsens!

Persoonlijk vind ik het prima dat er zowel fictieve als non-fictieve verhalen worden verfilmd, en dat ze soms door elkaar worden gehaald om een film wat specialer, subjectiever, creatiever,... te maken. Daar is niks mis mee, maar soms overstijgen de feiten het medium bijna, zoals in het geval van Schindler's List, dat is nu eens een voorbeeld PBR, waar de gebeurtenissen enorm interessant zijn, en als gevolg de volledige film dragen.
Films zoals Schindler's List en the Pianist zijn van historisch belang, die films dragen er toe bij dat de holocaust niet wordt vergeten (never again!). En er zijn er zo nog een hoopje die je gerust in de les kan opzetten zodat er wat van kan worden geleerd. Objectiviteit kan een film meer gewicht geven, en een banaal fictief verhaal laten afspelen op een historisch interessante achtergrond kan dat verhaal alleen maar interessanter maken. Op geen enkel moment heb ik mij al gestoord aan het feit dat er waarbeurde elementen in een film zaten... ( of dat mensen zich daarover enthousiast maken;) ) Integendeel, als ik zie dat het op feiten is gebaseerd word ik altijd enthousiast, ik snap die kritiek echt niet. ( allemaal instemmen met streetgang, like duh sure boss.. come on?!)

Ik vind het altijd interessant om na het zien van zo'n film dingen te gaan opzoeken, zoals bij 127 hours bijvoorbeeld, of the King's Speech, Awakenings, JFK, Apollo 13, Zodiac, Midnight Express,... Waarom zijn er velen hier bijvoorbeeld geboeid door the Iceman, hé, omdat het waargebeurd is, toch? De werkelijkheid is gewoon interessant..

Feiten maken je film nog niet goed, maar jullie doen hier uitschijnen alsof fictie interessanter is dan de werkelijkheid, terwijl het voor mij als het erop aan komt toch belangrijker is om de werkelijkheid in de gaten te houden, anders verliest fictie sowieso al z'n betekenis.

Soit, ik zie ook enorm graag docu's, ik hecht gewoon belang aan de werkelijkheid, ook als referentiepunt, weetje wel, om de rest van ons gekke universum beter te kunnen begrijpen. Ik begrijp gewoon niet hoe sommigen hier weinig waarde kunnen hechten aan feiten in films, it's quintessential yo!

Dat is helemaal niet wat ik of anderen hier bedoelde volgens mij. Of een verhaal al dan niet waargebeurd is heeft niets met de kwaliteit van je film te maken. Film is een kunstmedium als een ander en moet op zichzelf staan en beoordeeld worden. Of dat verhaal nu waargebeurd of 'uit het niks' komt maakt geen enkel verschil. Ik zeg alleen maar dat slechte waargebeurde films door mensen soms vergeven worden onder dat 'de waarheid was zo, dus zo moeten ze het ook tonen!'-verhaaltje. Wat complete lulkoek is. Film is nooit een objectieve weergave van feiten, zelfs docu's niet, omdat je altijd (misschien zelfs onbewust) een gevoel of connotatie in elk beeld legt. Die vlieger gaat (voor mij) dus gewoon niet op.

Blanco

Legacy Member
Stoelpoot zei:
Ghost Ship (2002) - 3,5/10

Ik begon eraan met de verwachting van een amusant horrorfilmpje, niet meer dan dat. Ben behoorlijk teleurgesteld. De personages zijn lopende clichés, maar tot daar aan toe, dat hoort voor een stuk ook bij het horror genre. Het verhaal is een triestige wirwar met een "plottwist" die je van heel ver ziet aankomen. De muziek is verschrikkelijk slecht gekozen en laat zich ook op de meest ongepaste momenten horen (het einde, oh boy...). Af en toe wekt de film een enigsinds creepy sfeer op, maar dat wordt direct teniet gedaan door slecht getimede scares of verschrikkelijke dialogen (zelfs voor het genre). Enige redeeming factors zijn de effecten die er niet slecht uit zien (zeker voor 2002), de tamelijk mooie sets (in orde, maar ook niet met het "wow-gevoel") en Gabriel Byrne. Al kan zelfs die laatste deze film niet dragen, en speelt hij een pak minder goed dan anders.

Die begon nochtans goed he...

Vorige week nog eens Triangle (2009) gezien, ook horror (alhoewel meer een Timescrimes-achtige mindfuck thriller) met een ghostship maar dan 100x beter.
Ik begreep hem wel niet helemaal na de eerste kijkbeurt, maar wel na een tweede en die zit verdomd clever in elkaar.

Stoelpoot

Legacy Member
Blanco zei:
Die begon nochtans goed he...

Vorige week nog eens Triangle (2009) gezien, ook horror (alhoewel meer een Timescrimes-achtige mindfuck thriller) met een ghostship maar dan 100x beter.
Ik begreep hem wel niet helemaal na de eerste kijkbeurt, maar wel na een tweede en die zit verdomd clever in elkaar.

Uhu, voelt aan als een grote gemiste kans. Zat tamelijk wat potentieel in.

Dan ga ik Triangle zeker eens bekijken, merci voor de tip.

Conradus

Legacy Member
Stoelpoot zei:
Ghost Ship (2002) - 3,5/10

Ik begon eraan met de verwachting van een amusant horrorfilmpje, niet meer dan dat. Ben behoorlijk teleurgesteld. De personages zijn lopende clichés, maar tot daar aan toe, dat hoort voor een stuk ook bij het horror genre. Het verhaal is een triestige wirwar met een "plottwist" die je van heel ver ziet aankomen. De muziek is verschrikkelijk slecht gekozen en laat zich ook op de meest ongepaste momenten horen (het einde, oh boy...). Af en toe wekt de film een enigsinds creepy sfeer op, maar dat wordt direct teniet gedaan door slecht getimede scares of verschrikkelijke dialogen (zelfs voor het genre). Enige redeeming factors zijn de effecten die er niet slecht uit zien (zeker voor 2002), de tamelijk mooie sets (in orde, maar ook niet met het "wow-gevoel") en Gabriel Byrne. Al kan zelfs die laatste deze film niet dragen, en speelt hij een pak minder goed dan anders.

Beste aan die film is die stalen kabel op het dek :D

Foose

Legacy Member
Idd die Ghost Ship begon erg goed. Lekker mysterieus en grimmig sfeertje, maar toen ging het bergaf. Enorm jammer idd, zat potentieel in.

Boltèr

Legacy Member
Ik vind dat het een film interessanter kan maken, maar daarom zeker niet beter. Het valt toch te begrijpen dat mensen zeggen, hé waargebeurd... fijn! Ik snap de kritiek daarop niet. Mensen die niet lezen, die geen cultuur opdoen,... komen soms toevallig op zo'n films uit, en ze zijn dan enthousiast, ze hebben iets "ontdekt" tja das toch mooi.
Dat kom ik trouwens zelf voortdurend tegen, neem bijvoorbeeld My Left Foot, gek verhaal! Wist ik veel dat er mensen zijn die zo'n leven leiden, dan ga je daar eens bij stil staan, het verbreedt je horizon gewoon. Ik ben niet diegene die dan zal zeggen, dude, get over it. De mensen die zich daarin enthousiasmeren hadden het verhaal gewoon nog niet gehoord ofzo. Trouwens als zo'n verhaal als van My Left Foot verzonnen was, dan zou het effect toch kleiner zijn. Net zoals Titanic, je zou wel denken mooi verhaal, zot spektakel in die film, maar het feit dat al die historische accuraatheid, echte mensen, echt onderzoek die film hebben gevormd, maakt het voor mij veel interessanter dan ehm Poseidon. :p

Als je enkel films gaat bekijken die op waargebeurde feiten gebaseerd zijn, fja dan ga je idd veel stinkers tegenkomen, het is geen referentie voor een geslaagde film, maar wel voor een interessantere film, daar blijf ik bij.

Stel dat je nu bijvoorbeeld graag heistfilms ziet, en je hebt de meeste al gezien, en dan heb je Dog Day Afternoon, losjes gebaseerd op waargebeurde feiten, bij mij doet dat een belletje rinkelen van hé interessant, want vele heistfilms zijn generisch als de pest, wil zo'n film zich nog onderscheiden dan moet het via een sterk verhaal zijn, en waargebeurde feiten kunnen zo'n films echt beter doen werken. ( bij horrorfilms heb je toch ook de suspension of disbelief om hem beter te doen werken, voor mij komt dat op het zelfde neer: je film is onderhoudend omdat het geheel geloofwaardig is, indien hij dat helemaal niet is, dan breekt er iets in de film, dan hebben we zo iets van meh)

Er zijn zoveel gevallen waar "based on true story" de film wel degelijk z'n genre laat overstijgen, en beter maakt. Saving Private Ryan, ging voor mij een pak minder sterk zijn zonder het waargebeurde verhaal. De cinematografie bij die film is wel geniaal en grensverleggend, maar zonder het verhaal was het gewoon een goede WW2 film, deze film wordt gewoon nog beter door de inhoud. Als je dan iemand achteraf hoort zeggen, én waargebeurd hé, dan moet je die fascinatie toch erkennen.

PBR Streetgang zei:
Als Fincher (of zijn scenarist) zelf het verhaal van de Zodiac zou hebben verzonnen, zou de film dan minder goed zijn geweest? Als de killer uit Seven irl hebben bestaan, zou dat de film Seven een betere film hebben gemaakt? Neen, is mijn vastberaden antwoord.

Als Zodiac verzonnen was, dan zou dat sowieso een minder goede film geweest zijn.. Logisch toch komaan haha, die film moet het juist hebben van zijn band met de werkelijkheid, het mysterie rond de seriemoordenaar dat nooit is opgehelderd. Wie zou er anders een reet geven om die film? Wie zou er op het einde van die film nog een moer geven om iemand die niet bestaan heeft en nooit opgepakt is geweest voor gruwelijke moorden die nooit gepleegd zijn?

En wat je zegt van Se7en, beter misschien niet, maar de film zou anders benaderd en ontvangen worden.

Het is wel interessant om te discussiëren over feiten en werkelijkheid in films. Als je er bij stil staat, zijn er zonder werkelijkheid geen films. Films zijn slechts een medium, het is de werkelijkheid die de zin heeft aan films. Dan snap je toch dat mensen daar aandacht op gaan vestigen. We willen altijd overal zin aan geven, terwijl dat soms nergens voor nodig is..

En @ HelpYouFall tja duh dat geen enkele film 100% objectief is, hoewel sommige docu's wel aardig in de buurt komen, het is nog altijd de cameraman die z'n lens richt, de editor die monteert... (haha stel je voor dat je the Iceman hebt gezien en dat je denkt dat Michael Shannon echt een seriemoordenaar is, in dat geval is het nog te geloven, that dude looks scary as hell!) Een slechte biopic is een slechte film hé, Alexander bijvoorbeeld.

Maar ik denk wel dat feiten toevoegen aan je film hem interessanter en geloofwaardiger kan maken. Spiderman is geloofwaardiger dan Superman en Batman bijvoorbeeld, die laatste bevinden zich in fictieve steden (Gotham City, Metropolis) bijgevolg zijn Batman en Superman minder geloofwaardige personages. Maak ervan wat je wilt, ik wil hiermee enkel aantonen dat feiten ervoor zorgen dat je je meer kan inleven in een verhaal of personage. Ik zeg dus dat waargebeurde feiten wel voor een betere filmbeleving kunnen zorgen.

Soit, 'k ben wat aan't afwijken ( hey it's fun!), maar laat duidelijk zijn dat fictieve films even hoog kunnen scoren als niet fictieve.

|steven|

Legacy Member
Offline
Een Vlaamse film geef ik altijd een kans, en Offline was zeker niet slecht. Wat in de stijl van "Red Sonja" en "Steve + Sky", wat "Canvas-achtig". Geen bekakt Nederlands, maar dat leuke Gentse accent (ik hoor dat graag) kwam goed uit de verf en was zeker een pluspunt. Anemone Valcke (die men ook al zag in Aanrijding in Moscou) kwam zeer overtuigend over, alsook Wim Willaert. Op de acteerprestaties had ik niets aan te merken, De soundtrack zat ook wel goed en het verhaal was ook boeiend genoeg. Geen enkel vervelend moment.
7/10
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan