Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (22)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Legacy Member
Zwakste sinds reservoir dogs ? Kvind zen zwakste toch death proof ze.PBR Streetgang zei:
De top 3 van de regisseur die voor mij de poort naar mijn betere film ervaring opende
3 : hateful 8
2 : inglourious bastards
1: pulp fiction
als het van mij afhangt mag hij nu eens een prohibition era gangsterfilm maken. De typische cliches (tommy guns, de hoedjes de suits de wagens,...) met alles wat tarantino tarantino maakt.
Calcifer
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Epic reply! Thx. Maar toch; we'll have to agree to disagree on this one.
Ik vond het gebruik van de ruimte in de hut met de panavision lensen wél geslaagd. En het scenario hield me wel op het puntje van mijn stoel.
Toegegeven; op enkele punten moet ik je gelijk geven; de throwaway flashback en een magere (lol!) Madsen. Maar wat, vooral, Jennifer Jason Leigh hier doet is toch fenomenaal. Om van Walton Goggins nog maar te zwijgen!
Met de Christie/giallo angle doelde ik vooral op de suspense van het bodycount gegeven binnen een geïsoleerde setting. Tuurlijk weet je waar de reis gaat eindigen, de lol zat hem bij mij vooral in het zien hoe QT zijn pionnen klaarzet voor de onvermijdelijke geweldexplosie, niet zozeer in een klassieke cluedo/whodunnit angle. En wat voor gore geweldexplosie. Het effect van die koffie was Fulci-waardige grand guignol
Bovendien hield de finale wel mijn aandacht dankzij de raciale subtekst. Die hut is zo een beetje Amerika in het klein. En het spel tussen Jackson, Leigh en Goggins vond ik van het beste dat ik al in een QT heb gezien.
enfin, herbekijk hem nog eens op je gemak in een luie zetel met expectations in check. Ik was alvast die tweede keer meer weggeblazen dan die eerste keer in Amsterdam!
Calcifer
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Wat een plek! Destijds nog in het Vondelpark (ook een fantastisch gebouw toen) naar een toen pas gerestaureerde seven samurai gaan kijken. Ik was met wat vrienden op citytrip toen we in het park op het filmmuseum stootten. Geen van hen had samurai al gezien en had ook weinig zin om een film te kijken. Zedig mijn mond over de speelduur gehouden, de 'dit is de moeder aller actiefilms' dik in de verf gezet en ze allen mee de zaal in gebluft en geargumenteerd. Long story short; Kurosawa had er enkele fans bij die avond. Onvergetelijk;
BTW wie The Hateful Eight zelf in 70mm nog wil zien. Die draait nog in Amsterdam!
HelpYouFall
Legacy Member
Als iemand zo'n gigantische lap tekst post (good read btw, PBR) waarin ge redelijk in detail treedt over een hele hoop aspecten van de film, lijkt het me nogal duidelijk dat dit spoilers bevat.
Oplossing was misschien om alles even in een spoiler tag te zwieren, maar om in die tekst te liggen goochelen met tags lijkt me te gek om los te lopen.
Mensen doen vaak ook gewoon te zot over spoilers imo. Hier een mooie quote van Tarr (binnenkort review online van The Turin Horse, MIN OF MEER SPOILERVRIJ
):
I don't care about stories. I never did. Every story is the same. We have no new stories. We're just repeating the same ones. I really don't think, when you do a movie that you have to think about the story. The film isn't the story. It's mostly picture, sound, a lot of emotions. The stories are just covering something. With "Damnation," for example, if you're a Hollywood studio professional, you could tell this story in 20 minutes. It's simple. Why did I take so long? Because I didn't want to show you the story. I wanted to show this man's life.
Ik lig bijna nooit wakker van spoilers voor mijzelf, of reageer nooit überteleurgesteld of outraged als ik ze toch tegenkom, maar ik snap wel waarom anderen er gevoelig aan zouden zijn.
Oplossing was misschien om alles even in een spoiler tag te zwieren, maar om in die tekst te liggen goochelen met tags lijkt me te gek om los te lopen.
Mensen doen vaak ook gewoon te zot over spoilers imo. Hier een mooie quote van Tarr (binnenkort review online van The Turin Horse, MIN OF MEER SPOILERVRIJ
):I don't care about stories. I never did. Every story is the same. We have no new stories. We're just repeating the same ones. I really don't think, when you do a movie that you have to think about the story. The film isn't the story. It's mostly picture, sound, a lot of emotions. The stories are just covering something. With "Damnation," for example, if you're a Hollywood studio professional, you could tell this story in 20 minutes. It's simple. Why did I take so long? Because I didn't want to show you the story. I wanted to show this man's life.
Ik lig bijna nooit wakker van spoilers voor mijzelf, of reageer nooit überteleurgesteld of outraged als ik ze toch tegenkom, maar ik snap wel waarom anderen er gevoelig aan zouden zijn.
Calcifer
Legacy Member
What Have You Done To Solange? - Massimo Dallamano
Als de naam van de regisseur een belletje doet rinkelen betekent dat waarschijnlijk dat je een fan bent van het werk van Sergio Leone. Dallamano was de man achter de camera bij Fistful of Dollars en For a Few Dollars More. Deze thriller regisseerde hij zelf met Joe D'Amato als DP.
Het verhaal in een notendop; een leraar die lesgeeft op een katholieke meisjesschool in London wordt er van verdacht de sadistische moordenaar te zijn die verschillende leerlingen op gruwelijke wijze om het leven bracht, en tijdens de duur van de film om het leven brengt. Dat hij er een affaire met een van de knappe laatstejaarsstudentes op nahoudt spreekt alvast niet in zijn voordeel.
Muziek is van Ennio Morricone, en wie al eens een concert van de man heeft bijgewoond of één van zijn verschillende compilatiealbums in huis heeft zal het hoofdthema vast herkennen. De lieflijke melodie verraadt in niets de bloederige aard van deze Italiaanse horrorthriller, tenzij voor de cultliefhebbers voor wie de giallo niet vreemd is.
Google eender welk lijstje met tien beste giallo en de kans dat je er een vindt waar deze er niet in staat is nagenoeg onbestaande. De personages zijn voor een keer geen bordkartonnen poppetjes, de whodunnit plot is sterk en houdt je aandacht continu vast in een ijzersterke film die zelfs in deze tijden nog behoorlijk controversieel is. Thema's als verloren onschuld en de verstikkende impact van een vaak hypocriete katholieke moraal zorgen voor een subtekst die de film ver boven de middelmaat van het genre tillen. Dat Dallamano op vormelijk vlak niet Argento of Bava staat te kopiëren is ook een pluspunt.
De ethische woede gekoppeld aan de typische voyeuristische kwaliteiten van het genre zorgen voor een niet onaangename verwarring bij de kijker. Enerzijds is er de sensationele kant van de moorden (verwacht geen Fulci goor maar veel suggestie) en de suspense waar je op hoopt, maar anderzijds houden de morele implicaties en de vragen die deze bij je oproepen je een spiegel voor waarin het als kijker niet altijd even leuk kijken is.
Eens je op het einde van de film eindelijk ontdekt wat er met Solange is gebeurd zal je er één van de fijnste films hebben opzitten die het genre te bieden heeft.
Als de naam van de regisseur een belletje doet rinkelen betekent dat waarschijnlijk dat je een fan bent van het werk van Sergio Leone. Dallamano was de man achter de camera bij Fistful of Dollars en For a Few Dollars More. Deze thriller regisseerde hij zelf met Joe D'Amato als DP.
Het verhaal in een notendop; een leraar die lesgeeft op een katholieke meisjesschool in London wordt er van verdacht de sadistische moordenaar te zijn die verschillende leerlingen op gruwelijke wijze om het leven bracht, en tijdens de duur van de film om het leven brengt. Dat hij er een affaire met een van de knappe laatstejaarsstudentes op nahoudt spreekt alvast niet in zijn voordeel.
Muziek is van Ennio Morricone, en wie al eens een concert van de man heeft bijgewoond of één van zijn verschillende compilatiealbums in huis heeft zal het hoofdthema vast herkennen. De lieflijke melodie verraadt in niets de bloederige aard van deze Italiaanse horrorthriller, tenzij voor de cultliefhebbers voor wie de giallo niet vreemd is.
Google eender welk lijstje met tien beste giallo en de kans dat je er een vindt waar deze er niet in staat is nagenoeg onbestaande. De personages zijn voor een keer geen bordkartonnen poppetjes, de whodunnit plot is sterk en houdt je aandacht continu vast in een ijzersterke film die zelfs in deze tijden nog behoorlijk controversieel is. Thema's als verloren onschuld en de verstikkende impact van een vaak hypocriete katholieke moraal zorgen voor een subtekst die de film ver boven de middelmaat van het genre tillen. Dat Dallamano op vormelijk vlak niet Argento of Bava staat te kopiëren is ook een pluspunt.
De ethische woede gekoppeld aan de typische voyeuristische kwaliteiten van het genre zorgen voor een niet onaangename verwarring bij de kijker. Enerzijds is er de sensationele kant van de moorden (verwacht geen Fulci goor maar veel suggestie) en de suspense waar je op hoopt, maar anderzijds houden de morele implicaties en de vragen die deze bij je oproepen je een spiegel voor waarin het als kijker niet altijd even leuk kijken is.
Eens je op het einde van de film eindelijk ontdekt wat er met Solange is gebeurd zal je er één van de fijnste films hebben opzitten die het genre te bieden heeft.
Calcifer
Legacy Member
HelpYouFall zei:
Een expert zou ik mezelf niet noemen, eerder een liefhebber. En tja A Serbian Film, ...
Kijk, ik ben een en ander gewoon, Buio Omega, Nekromantik, Salo, you name it. En toch was ik geschokt door die film. Een echt harde zit!
De politieke subtekst was best interessant maar die wordt dan wel geframed in één van de meest zieke films die ik ooit zag. Was Salo nog een arthouse film was dit meer een excessieve horrorfilm waar de lijn tussen ziek voyeurisme en exploitation fun soms wat te dun werd voor mij.
Vormelijk dik in orde en op politiek vlak slimmer dan zijn reputatie doet vermoeden, maar niet eentje die ik vaak ga herbekijken.
Kijk, ik hou enorm van seventies cultfilms en dan vooral de Europese genrefims uit die tijd. Ik ben ook een grote Fulciliefhebber maar mij is het zelden om de 'gore' en de grensverleggende sickness te doen. Bij Fulci bewonder ik vooral het surreële, de droomlogica van zijn Gates of hell 'trilogie'. Ik hou meer van de vormelijkheid, de muziek, de cinematografie, de sfeer dan enkel de 'shocks' an sich.
Al kan ik die ook best hebben, vond ik ASF net iets te veel van het ene en miste ik wat het andere. Om diezelfde reden heb ik bijvoorbeeld meer met Fulci's Zombie 2 dan met pakweg Cannibal Holocaust als je snap wat ik bedoel.
Hellrabbit
Legacy Member
Ik heb nooit eerder spoilers gelezen in een post van PBR, daarom ging ek er mss al te makkelijk vanuit dat ze allemaal veilig zijn.
Nu moet ik op een of andere manier dit permanent zien te vergeten voor ik die film zie (had em net klaar staan). Ach ja, het is toch maar QT, dus veel mis ik wss niet
Nu moet ik op een of andere manier dit permanent zien te vergeten voor ik die film zie (had em net klaar staan). Ach ja, het is toch maar QT, dus veel mis ik wss niet
iCruysberghs
Legacy Member
Vandaag Zootopia gezien. Voor mij persoonlijk één van de beste animatiefilms sinds Finding Nemo. W-a-u-w.
Calcifer
Legacy Member
Zootropolis.Zootopia is écht goed! Heb daar zo ontzettend hard van genoten. Veel beter dan het wat slappe The Good Dinosaur.
Mag ik hier ook eens het werk van Tomm Moore aanprijzen voor de animatieliefhebbers?
Zijn Song of the Sea en The secret of Kells vond ik minstens even goed (eigenlijk veel beter #cinésnobmode
) als wat er uit de hard drives van Dreamworks, Disney, Pixar en anderen in de States rolt.
Mag ik hier ook eens het werk van Tomm Moore aanprijzen voor de animatieliefhebbers?
Zijn Song of the Sea en The secret of Kells vond ik minstens even goed (eigenlijk veel beter #cinésnobmode
) als wat er uit de hard drives van Dreamworks, Disney, Pixar en anderen in de States rolt.HelpYouFall
Legacy Member
Calcifer zei:
Cool thanks. Ik heb al langer het idee dat ik me wat meer in het genre moet verdiepen
Er zijn wel bepaalde dingen waar ik het vaak moeilijk mee heb. Cannibal Holocaust heb ik bijvoorbeeld gezien and there's a lot to like. Dat er dan echter on camera beesten op de meest gruwelijke wijze gedood worden is wel waar ik voor mezelf de grens trek dan (ik eet geen vlees, voor ik het HYPOCRIETE ZAK verwijt krijg haha), maar uiteraard is dat iets wat ieder voor zich uit moet maken.
Calcifer
Legacy Member
HelpYouFall zei:Cool thanks. Ik heb al langer het idee dat ik me wat meer in het genre moet verdiepen
Er zijn wel bepaalde dingen waar ik het vaak moeilijk mee heb. Cannibal Holocaust heb ik bijvoorbeeld gezien and there's a lot to like. Dat er dan echter on camera beesten op de meest gruwelijke wijze gedood worden is wel waar ik voor mezelf de grens trek dan (ik eet geen vlees, voor ik het HYPOCRIETE ZAK verwijt krijg haha), maar uiteraard is dat iets wat ieder voor zich uit moet maken.
Volledig mee eens. Die schildpadscene is dan ook de reden waarom ik die film zelden of nooit herbekijk.. En ik eet wél vlees.
Als je de krochten van de Italiaanse genrecinema wil betreden kan ik je naast the usual suspects als Argento (zeker Suspiria en Profondo Rosso), Bava (Blood and Black Lace, Black Sabbath, Black Sunday) en Fulci (The Beyond, House By The Cemetery) ook nog Sergio Martino (The Strange Vice of mrs Wardh, Torso) aanraden.
Verder ook Demons (Lambero Bava), What Have You Done To Solange (Dallamano) Death Walks at midnight (Ercoli), en het voortreffelijke Dellamorte Dellamore (Soavi).
Ook de Italiaanse spaghettiwestern leverde naast Leone pareltjes af als Day of Anger (Valerii), The Great Silence (Corbucci) en Death Rides a Horse (Petroni).
Enkele coole 'poliziotteschi die het bekijken waard zijn: Milano Calibro 9 en La Mala Ordina (DiLeo) en High Crime (Castellari)
Enjoy!
HelpYouFall
Legacy Member
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.