Calcifer zei:
Tuurlijk. Maar deze roofdieren bouwen steden, rijden met wagens, gaan naar hun werk en kopen een ijsje voor hun kroost. Ze lopen op hun achtgerste poten én ze dragen kleren. For all intents and purposes zijn het dus eigenlijk mensen. Dat maakt ook dat ze in staat zijn om net als mensen keuzes te maken over hun voeding. Dat maakt de allegorie al net iets minder problematisch naar mijn mening.
Ze kunnen inderdaad kiezen om anders te leven, maar ze zijn biologisch wel zonder twijfel verschillend. Dat is nu net het argument van de racisten, dat zwarten geciviliseerde wilden zijn.
Het klopt ook gewoon allemaal niet. In het begin van de film zou je denken dat de prey de onderdrukte minderheid zijn. Er wordt oa. gelachen met het aanraken van het haar van het schaap, en je mag konijnen niet cute noemen tenzij je zelf een konijn bent ( Dit is nog zo'n low effort vergelijking die nergens op slaat. Alsof het adjectief cute ooit even beladen zou kunnen zijn als een woord als nigger). Maar uiteindelijk blijkt dat de prey 90% van de bevolking zijn. Racisme is dus voor iedereen een probleem blijkbaar. Dit is ook absoluut niet waar; racisme is een probleem voor de minderheid.
En natuurlijk worden stereotypen gebruikt die bij de dieren passen om grapjes te maken! De luiaard als luie ambtenaar bijvoorbeeld. Maar dat is toch allemaal heel onschuldig en verre van het kwetsende racisme en de segregatie die op de korrel wordt genomen. Vond ik verre van ergerlijk. Heb een paar keer heel hard moeten lachen zelfs zonder dat ik dat problematisch vond.
Uiteraard is het onschuldig. En de grappen op zich zijn meestal wel geslaagd, maar als de boodschap van de film is dat we moeten vechten tegen stereotiepen, komt het vreemd over als hier goedmoedig met de stereotiepen wordt gelachen 'want ze zijn nu eenmaal zo'. Al is dit inderdaad niet zo'n groot probleem. Met de ras-allegorie heb ik het veel moeilijker.
Ik heb eens wat gegoogled omdat ik het een zeer interessante discussie vind en, na een reddit thread die me zegt dat ik een self hating social justice warrior ben, een paar goeie artikels gevonden die het waarschijnlijk beter dan ik uitleggen.
ZOOTOPIA Review: A Muddled Mess of Racial Messaging… And Cute Animals | Birth.Movies.Death.
Het begin slaat de nagel op de kop. Dieren werken goed als ééndimensionale verpersoonlijking van karaktertrekken in moraliserende fabels, en net daarom werken ze hier niet.
Hij legt ook mooi het probleem uit van de stereotiepen
Perhaps the ultimate example of this is the character arc of Nick Wilde, the hustler fox who becomes Judy’s unwilling partner in the missing predators case. Nick conforms to the ‘sly fox’ stereotype not because that’s who he is but because early in his life he learned that everyone would only ever see him as a sly fox. If he was to be treated as a criminal all the time, why not just act like a criminal? It’s an affecting examination of how minor stereotyping and prejudicial attitudes can seriously impact the life of a young person… and it’s in the middle of a movie where every single animal behaves either in stereotypical ways for their species (ie, the population of Bunny Boro is ever escalating by the second or wolves are dumb pack animals who howl uncontrollably or sheep are meek) or makes jokes about how they are not like their stereotypical images (an elephant with a bad memory). The film wants to have its racial messaging while eating its cute animal movie cake at the same time. It’s not that it’s bad or evil - it’s just confused. It’s not well-controlled.
En nu ik toch aan het quoten ben
The film bites off more than it can coherently chew, and while kids won’t notice the mess, I would hate to think of a child being raised on a message that explicitly codes minorities as predators.
Deze is ook tof, moest je het nog niet beu zijn
How Disney’s Zootopia Gets Racism Wrong | Consequence of Sound) als wat er uit de hard drives van Dreamworks, Disney, Pixar en anderen in de States rolt.
