Zolang je je verwachtingen niet te hoog liggen, is die goed te doen. Geen topfilm, wel leuk vermaak.
Nog een heleboel rewatches hierzo:
The Assassin:
Ik herinner me dat ik destijds op het filmfestival in Gent vooral genoten heb van de visuele aspecten: het landschap, decor, kostuums enzovoort. Deze keer op m'n gemak in de zetel gezien en (af en toe luidop in overleg met m'n vriendin) kunnen focussen op de plot en het verhaal. Deze film was echt ontzettend mooi, en ik hoop in de toekomst nog meer van deze sublieme, haast spirituele wuxia-films te zien.
Total Recall:
Op het gemak enkele Verhoevens aan het herbekijken die al lang geleden zijn voor mij. Ik was vergeten hoe leuk deze film eigenlijk is. Deze film mankeert de ironische toon van veel van zijn ander Hollywoodfilms, maar geeft wel een leuke Dickish twist aan een Hitchcock-achtige "wrong man" plot. Met hier en daar leuke gore effects.
Voor de rest was het hier echt sequel city de afgelopen weken:
Indiana Jones and the Temple of Doom was echt een trip van jewelste. Er scheelt veel aan, en is ook op veel vlakken compleet fout, zeker wanneer je met een feministische of postkoloniale blik naar de film kijkt... Maar qua visueel genot en grand guignol horrorpret is Temple of Doom een ware parel. Velen vonden er weinig aan, of konden de cartooneske stijl niet pruimen, maar voor mij is dit minstens even goed als z'n voorganger.
Indiana Jones and the Last Crusade was dan weer een bewuste terugkeer naar de family fun van Raiders, vol oude bekenden en nieuwe gezichten. Ergens vind ik het jammer dat Spielberg niet weeral een nieuwe stijl heeft uitgeprobeerd zoals bij Temple, maar het resultaat is wel echt supergoed, met stuk voor stuk memorabele settings en leuke dialogen tussen vader en zoon.
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull wou ik absoluut nog eens zien omdat het van de cinema gelden was, en ik eigenlijk niet meer zo goed wist wat ik juist van de film vond. Ik vind het best jammer dat deze sequel zo'n slechte reputatie heeft gekregen, want Harrison Ford zelf is goed in vorm en de film bevat veel fantastische Spielbergiaanse mise-en-scene en visuele humor. Helaas is de plot totaal niet boeiend en is de introductie van nieuwe Indy-generatie niet veelbelovend...
Escape From L.A. is nog zo'n voorbeeld van een reviled sequel waarvan ik niet zo goed begrijp waar het probleem ligt. Is het dat hij te veel letterlijk overneemt van het originele? Of is het net dat de nieuwe toevoegingen te over-the-top zijn? Of allebei? Ik heb zelf niet half zo veel genoten als bij Escape From New York, maar het was wel een zeer nostalgische trip voor mij. Hij nam e echt terug naar de good old days van VHS en videotheken, toen ik deze film voor het eerst zag.
Dawn of the Dead was van de drie origine Romero zombiefilms ofwel het langst geleden, ofwel de film die mij het minst is bijgebleven. Alleszins een fantastische film, en ik heb weinig toe te voegen aan wat quasi iedereen al weet over deze film. Maatschappijkritisch, genre overstijgend etc etc
