Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
L

Lint

Legacy Member
Eigenlijk geldt dat voor de meeste dranken wel hoor. Hoe hoger de kwaliteit, hoe meer je het op kamertemperatuur kan drinken. Verwarmen of koelen verdoezelt uiteindelijk imperfecties.
Dat gezegd zijnde, dat iedereen maar doet wat ze willen, of dat nu warme sake of whisky met ijsblokken is, zolang het u smaakt is het allemaal goed.
M

Mr.Anderson

Legacy Member
Avondland zei:
De temperatuur waarop je sake drinkt hangt af van het type sake, zo blijkt. Dus het kan maar vroeger werd sake opgewarmd als het om mindere kwaliteit ging. Met bier is dat omgekeerd: hoe brakkiger het bier, hoe kouder je het moet drinken. Ik wil sake ook graag in huis halen en zou eens moeten zoeken naar een goeie drankleverancier daarvoor. Voorlopig hou ik het op Japanse whisky bij het bekijken van Japanse films.
Klik om te vergroten...

Dus jij hebt deze morgen heel vroeg al een glazeke whiskey gedronken?
L

Lint

Legacy Member
Ne koffie met ne whisky erlangs en e goed stukske choclat gaat perfect samen.
En nu we allemaal thuis werken hoeft niemand te weten dat we dat s'ochtends doen ;-).
D

Destel

Legacy Member
Lint zei:
Ne koffie met ne whisky erlangs en e goed stukske choclat gaat perfect samen.
En nu we allemaal thuis werken hoeft niemand te weten dat we dat s'ochtends doen ;-).
Klik om te vergroten...

Op mijn werk was er vroeger iemand die met rode wijn in een koffietas rondliep en dacht dat niemand dat doorhad.
A

Avondland

Legacy Member
Mishima: a life in four chapters van Paul Schrader. Re-watch, ik kan me niet herinneren voor de hoeveelste keer.

De laatste jaren zijn er terug wat meer vertalingen beschikbaar van Mishima's werk, hopelijk wordt ooit Kyoko's House in het Engels uitgebracht. Dat was in 1959 een mislukking geweest voor Mishima, die het werk zelf aanprees maar de critici waren het daar niet mee eens. Dit verhaal wordt ook verwerkt in deze biopic. Als je wat meer wil weten over Mishima is de biografie van Marguerite Yourcenar een aanrader. Die gaat dieper in op zijn romans en de beweegredenen die daaruit volgden. Harmonie van pen en zwaard.
P

PBR Streetgang

Legacy Member
Die heb ik dus nog steeds niet gezien... Staat hier wel klaar om op te zetten, daar probeer ik snel werk van te maken.
A

Avondland

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Die heb ik dus nog steeds niet gezien... Staat hier wel klaar om op te zetten, daar probeer ik snel werk van te maken.
Klik om te vergroten...

You're in for a treat.

De biopic is heel interessant gestructureerd, maar dat moet je zelf maar zien. De OST van Philip Glass staat hier regelmatig op en was een ideale soundtrack toen ik zelf in Japan was. Maar goed, ik ben wat bevooroordeeld: Mishima is een van mijn favoriete auteurs.
P

PBR Streetgang

Legacy Member
Hoge verwachtingen hebben is zelden een goede zaak, maar hier kan ik moeilijk anders...

Het lijkt btw dat je wat in een Japanse bui bent, lately. Heb je het werk van Masaki Kobayashi al verkend? Samurai epos Seppuku en spookanthologie Kwaidan zijn echte meesterwerken.
Zijn anti-oorlogstrilogie The Human Condition zal ongetwijfeld iets voor jou zijn, maar dat is wel echt een serieus werkje (drie films van ca. drie uur).

Indien al gezien, Kon Ichikawa's Fires on the Plain en The Burmese Harp zijn ook absoluut onmisbaar voor een WOII buff.
A

Avondland

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Hoge verwachtingen hebben is zelden een goede zaak, maar hier kan ik moeilijk anders...

Het lijkt btw dat je wat in een Japanse bui bent, lately. Heb je het werk van Masaki Kobayashi al verkend? Samurai epos Seppuku en spookanthologie Kwaidan zijn echte meesterwerken.
Zijn anti-oorlogstrilogie The Human Condition zal ongetwijfeld iets voor jou zijn, maar dat is wel echt een serieus werkje (drie films van ca. drie uur).

Indien al gezien, Kon Ichikawa's Fires on the Plain en The Burmese Harp zijn ook absoluut onmisbaar voor een WOII buff.
Klik om te vergroten...

Ik heb bij momenten wel een zwak voor al wat Japans is, ja. :p

Seppuku vond ik heel sterk. Kwaidan zet ik bij deze wat hoger op het lijstje, die wil ik al langer zien. The Human Condition nog niet gezien, maar wel het boek gelezen en dat was heel indrukwekkend. Ik kan je aanraden die eens vast te nemen. En bedankt voor de tip om Ichikawa te ontdekken.

Hoge verwachtingen zijn gevaarlijk, maar het is fijn als de film de verwachtingen overtreft. Zoals Ohayo van Ozu dat bij mij deed.
f

fathersha

Legacy Member
Lint zei:
Goede sake drinkt ge niet warm ongecultureerd zwijnen
Klik om te vergroten...

Dat wist ik dus ook lange tijd niet, blijkbaar is warm net een teken van minderwaardige kwaliteit
f

fathersha

Legacy Member
Nieuw hier op het forum en zeker op dit topic maar enorm grote filmliefhebber op alle vlakken (en allergisch aan cultuur snobisme dat vaak hoogtijd viert in de filmwereld). Heb een voorliefde voor bizarre roadmovies en semi tragikomische films die voor velen iets te melig zijn. Bijna al die films hebben eigenlijk dezelfde 10-15 acteurs (denk Steve Carell, Paul Rudd, Ben Stiller etc). Feelgood movies met personages die niet echt passen in de standaard maatschappij.

De absolute aanraders in dat subgenre zijn :
The straight story 1999: De ultieme slow movie. David Lynch die het mooiste uit zijn donkere ziel heeft gehaald.
The secret life of Walter Mitty 2013 visueel sterk gebracht met geloofwaardige vertolking van Ben Stiller en mini crush hier op de rol van female lead Kristin Wiig
Little miss Sunshine 2006 samen met Juno heeft deze film het comedy genre veranderd naar een richting met meer inhoud en verhaallijn.
The way way back 2013 Heel kleinschalige film qua verhaallijn maar de nostalgische en kleinmenselijke benadering maakt het echt de moeite om te kijken. Feel good factor is hoog.
We bought a zoo 2011 grappig en tragisch uitgangspunt, Matt Damon die uitblinkt zoals steeds en het gebrek aan talent van Scarlett J. is niet zo overduidelijk te merken
L

Lint

Legacy Member
Destel zei:
Op mijn werk was er vroeger iemand die met rode wijn in een koffietas rondliep en dacht dat niemand dat doorhad.
Klik om te vergroten...
lol wtf

Sent from my SM-G970F using Tapatalk
d

de hamster

Legacy Member
fathersha zei:
Nieuw hier op het forum en zeker op dit topic maar enorm grote filmliefhebber op alle vlakken (en allergisch aan cultuur snobisme dat vaak hoogtijd viert in de filmwereld). Heb een voorliefde voor bizarre roadmovies en semi tragikomische films die voor velen iets te melig zijn. Bijna al die films hebben eigenlijk dezelfde 10-15 acteurs (denk Steve Carell, Paul Rudd, Ben Stiller etc). Feelgood movies met personages die niet echt passen in de standaard maatschappij.

De absolute aanraders in dat subgenre zijn :
The straight story 1999: De ultieme slow movie. David Lynch die het mooiste uit zijn donkere ziel heeft gehaald.
The secret life of Walter Mitty 2013 visueel sterk gebracht met geloofwaardige vertolking van Ben Stiller en mini crush hier op de rol van female lead Kristin Wiig
Little miss Sunshine 2006 samen met Juno heeft deze film het comedy genre veranderd naar een richting met meer inhoud en verhaallijn.
The way way back 2013 Heel kleinschalige film qua verhaallijn maar de nostalgische en kleinmenselijke benadering maakt het echt de moeite om te kijken. Feel good factor is hoog.
We bought a zoo 2011 grappig en tragisch uitgangspunt, Matt Damon die uitblinkt zoals steeds en het gebrek aan talent van Scarlett J. is niet zo overduidelijk te merken
Klik om te vergroten...

Claimen dat je een allergie hebt aan cultureel snobisme en een paar paragrafen verder het hebben over het gebrek aan talent van Scarlett Johansson. Kerel...ga Lost in Translation, Under the skin, Jojo Rabbit of Marriage Story kijken voor je rare uitspraken doet die nergens op slaan.
A

Anal_Amoebe

Legacy Member
de hamster zei:
Claimen dat je een allergie hebt aan cultureel snobisme en een paar paragrafen verder het hebben over het gebrek aan talent van Scarlett Johansson. Kerel...ga Lost in Translation, Under the skin, Jojo Rabbit of Marriage Story kijken voor je rare uitspraken doet die nergens op slaan.
Klik om te vergroten...

En Eight Legged Freaks!
K

Koonut

Legacy Member
Eh toch wel grotendeels akkoord hoor.

Scarjo is gewoon een belachelijk heet wijf met net above average acting over het grootste deel van haar carrière. Nooit echt slecht maar qua range, komaan hé. Ik houd bvb van Lost in Translation maar het geniale van die film is dat er maar weinig geacteerd moest worden.

Under The Skin was een belachelijke walking simulator waar ze letterlijk het overgrote deel van de film paradeert met haar fantastische vormen. De echte ster van die film is Mica Levi.

Marriage Story moet ik nog wel zien en lijkt misschien wel een ietwat meer volwassenen rol maar dat is dan misschien haar eerste echt grote dramatische hoofdrol sinds wat? The Horse Whisperer?



Verstuurd vanaf mijn Moto G (5) met Tapatalk
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan