Archief - Journal: Puni

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Jericho

Legacy Member
kan eigenlijk nie wachte tot ge zo nog is me een lage divisie ploeg ga beginne:)

puni

Legacy Member
Dat zit er wel aan te komen, maar ik zou graag eerst een seizoen of twee in het nieuwe Anderlecht-stadion spelen (dat in 2017 af is). Dus moet ge nog even wachten. :p

puni

Legacy Member
Seizoen is voorbij, verslagje volgt morgen! Bovenstaande screenshot is trouwens een stevige spoiler, dus klikken op eigen risico. :p

puni

Legacy Member
Overzicht seizoen 2012 - 2013:

Jupiler Pro League:

We gaan aan een verschroeiend tempo van start in de Belgische competitie. Pas op 28 oktober lijden we op STVV ons eerste puntenverlies. We spelen er 1-1 gelijk. De eerste verliespartij komt er een kleine maand later op Standard. Desalniettemin staan we halverwege de competitie los bovenaan het klassement. In tegenstelling tot de vorige jaren kennen we halverwege geen dipje. De enige probleemwedstrijden lijken die tegen rechtstreekse tegenstanders Standard en Club Brugge te zijn, waartegen we maar vijf op twaalf pakken. We verliezen echter weinig tot geen punten tegen kleinere ploegen waardoor we met een goede tien punten voorsprong (na de halvering!) de playoffs ingaan.

Ook daar laten we amper steken vallen (enkel een 2-1 verlies op FCB en een 1-1 op Standard) waardoor we al op vier speeldagen voor het einde tot kampioen van België gekroond worden. Opmerkelijk hierbij is ons belachelijk hoog doelsaldo. We overschreden ruim de kaap van de honderd gemaakte doelpunten (114 op 40 wedstrijden om precies te zijn) en waren met dertig tegendoelpunten de minst gepasseerde ploeg.


Beker van België:

In de eerste rondes zetten we met sprekend gemak Aalst (thuis, 5-0) en KV Mechelen (uit, 0-4) opzij. In de kwartfinales waren we te sterk voor Charleroi. Met een 5-2 aggregaatscore stoten we door naar de halve finales.

Daar treffen we Zulte Waregem. De uitpartij lijkt een drama te worden. Al na een halfuur staan we drie doelpunten in het krijt. Er vallen tijdens de rust echter harde woorden in de kleedkamer en dat loont. De tweede helft is helemaal voor ons. Lukaku (2x) en Quevedo slepen nog een verdiend gelijkspel uit de brand, zodat we de klus relatief makkelijk zullen kunnen klaren in het Astridpark.

Die terugwedstrijd pakken we van minuut één veel geconcentreerder aan. De logische einduitslag is dan ook 4-1. In de finale treffen we aartsrivaal Standard, dat Club Brugge uitschakelde in de halve finale. Al na vijf minuten staan we tegen de Rouches een doelpunt in het krijt, maar onze reactie mag er zijn. Grenier scoort zes minuten later met een schitterende trap de gelijkmaker, en halverwege de eerste helft zet de Fransman ons zelfs op voorsprong met een intikker aan de tweede paal. Dankzij Conca en Lukaku mogen we zelfs gaan rusten met een comfortabele 4-1 voorsprong. In de tweede helft slaagt Standard er nog in eenmaal tegen te prikken, maar daar blijft het bij. Ook de Belgische beker is van ons.


Champions League:

In de voorrondes van de Champions League treffen we het niet. Om de een of andere reden (mogelijk een bug?) zitten we gegroepeerd met grote ploegen zoals Arsenal. Gelukkig loten we met Porto nog een relatief haalbare tegenstander. Thuis rollen we de Portugezen op met 3-0 (Huppertz, Conca en Grenier), waardoor de terugwedstrijd een formaliteit lijkt. Die match eindigt op een 1-1 gelijkspel, waardoor we ons al bij al vlot kwalificeren voor de groepsronde.

Daar krijgen we met Real Madrid en Dortmund twee zware kleppers op ons bord. Partizan Belgrado lijkt met zwakke broertje te worden. We beginnen uit op Dortmund. Ondanks het feit dat we twee keer op voorsprong komen, moeten we de Duitsers toch een gelijkspel toestaan. Thuis tegen Madrid verliezen we nipt (1-2) maar kansloos waardoor de volgende wedstrijd opeens van levensbelang lijken te worden. in Belgrado spelen we gelijk, thuis pakken we gelukkig wel de drie punten.

De thuiswedstrijd tegen Dortmund blijkt cruciaal te worden. De partij kan niet beter beginnen voor ons wanneer Kehl al na een minuut de rode kaart onder zijn neus geschoven krijgt. Lukaku (2x) en Cícero (2x) zetten ons op een comfortabele 4-0 voorsprong. Biglia slaagt er echter in om een kwartier voor het einde met een tweede gele kaart van het veld te worden gestuurd, waardoor we het nog moeilijk krijgen. Dortmund scoort nog twee keer, maar daar blijft het gelukkig bij. We kwalificeren ons een wedstrijd voor het einde voor de volgende ronde. Op Madrid gaan we nog relatief zwaar de boot in (3-0).

Daarin loten we het Spaanse Valencia, en wanneer we thuis met 0-1 verliezen, lijkt het kalf al verdronken. In Nuevo Mestalla plooit onze ploeg zich echter dubbel. Na 20 minuten trapt Lukaku ons 0-1 voor. Silva scoort onmiddellijk daarna de gelijkmaker, maar twee minuten later zet Grenier ons weer op voorsprong. Tien minuten voor rust zet Conca zelfs de 1-3 op het bord. Na de pauze moeten de Spanjaarden risico's nemen. We overleven de belegering echter, en zeven minuten voor tijd stelt Conca met zijn tweede van de avond de kwalificatie veilig.

De kwartfinale brengt ons uit tegen het grote AC Milan. We spelen eerst thuis, een wedstrijd die evenwichtig verloopt. Net voor rust zet Suarez een actie op. Hij rondt deze ook zelf af, 1-0. In de toegevoegde tijd krijgen we zelfs nog een strafschop. Conca laat de kans niet liggen, 2-0 is de ruststand. In de tweede helft houden we al bij al gemakkelijk stand, maar drie minuten voor tijd kan Vukcevic toch een vermijdbaar doelpunt scoren.

De terugwedstrijd wordt geen gemakkelijke opdracht. Gelukkig is Pato er niet bij, hij blesseerde zich tijdens de wedstrijd in Anderlecht. Op het kwartier trapt Vukcevic (alweer hij) AC Milan op voorsprong. Grenier brengt vijf minuten later de bordjes echter weer in evenwicht, ook wij hebben ons uitdoelpunt beet. Door blessures en schorsingen speelt Legear noodgedwongen als rechtsachter. Op het halfuur pakt hij na een drieste tackle de rode kaart, een terechte uitsluiting. Vijf minuten voor rust scoort Flamini voor de Milanezen. De tweede helft is een ware belegering, maar Kaminski lijkt ons recht te houden. een kwartier voor het einde is het echter toch raak wanneer Jenssen van op de rand van het strafschopgebied vrij mag aanleggen. We lijken eraan voor de moeite, maar een minuutje later acht Sare zijn moment gekomen. Met een heerlijke krul trapt hij de 3-2 op het bord. Kaminski, die ondanks de drie tegendoelpunten aan een uitstekende partij bezig was, doet de rest, waardoor we op basis van uitdoelpunten voor de eerste keer naar de halve finale mogen.

In die halve finale loten we Chelsea, een van de beste ploegen uit Europa. De Blues beginnen uitstekend aan de wedstrijd in het CVDS-stadion, en staan al na een dik kwartier op 0-2 via Zarate en Toulalan. We knokken echter terug, via Van Damme en Lukaku mogen we toch gaan rusten met een gelijkspel. In een gelijkopgaande tweede helft zijn wij de efficiëntste ploeg. Suarez en opnieuw Lukaku zorgen voor het zware 4-2 verdict. Is er een stunt in de maak?

Biglia is geschorst voor de wedstrijd op Stamford Bridge, en zijn afwezigheid laat zich voelen. Vijf minuten voor het rustsignaal zet Zarate de Blues op voorsprong. We lijken desalniettemin te gaan stunten, tot opnieuw Zarate zijn tweede van de avond maakt. Een paar minuten later mist Conca een unieke kans op 2-1, en wanneer Cole een vrije trap heerlijk voorbij de muur krult, is het voorbij. We zetten nog alles op alles, maar slagen er niet meer in te scoren. Integendeel, Prosenik maakt er op de counter nog 4-0 van. Zo missen we nipt de finale, maar desondanks mogen we terugkijken op een fantastisch parcours.


Financiën en faciliteiten:

Financieel legt de uitstekende Europese campagne ons geen windeieren. Op het einde van het seizoen staat de balans op 17.5 miljoen euro, een stevig verschil met vorig jaar.

Voor het tweede jaar op rij worden zowel de trainingsgronden als de jeugdcomplexen uitgebreid. De kosten worden geraamd op 950.000 euro.


Persoonlijke prijzen:

Naar goede gewoonte word ik weer trainer van het jaar. Lukaku is opnieuw topschutter met maar liefst 31 doelpunten. Conca wordt derde met 24 stuks (McDonald was tweede, 27 doelpunten). Conca is opnieuw koning van de assists, hij bracht 23 doelpunten aan. In de top-vijf staan nog drie andere Anderlechtspelers: Suarez, Grenier en Biglia.

Er is ook een nieuwe prijs die we in de acht slepen. Lukaku wordt Europees topschutter, voor Sukuta-Paso.

Ook de club scoort een record. We scoorden in maar liefst 53 competitiewedstrijden op rij (en kunnen daar volgend seizoen een vervolg aan breien).


Random screenshots:

Lukaku
Grenier
Solciansky
Mason

puni

Legacy Member
Overzicht seizoen 2012 - 2013:

Jupiler Pro League:

We gaan aan een verschroeiend tempo van start in de Belgische competitie. Pas op 28 oktober lijden we op STVV ons eerste puntenverlies. We spelen er 1-1 gelijk. De eerste verliespartij komt er een kleine maand later op Standard. Desalniettemin staan we halverwege de competitie los bovenaan het klassement. In tegenstelling tot de vorige jaren kennen we halverwege geen dipje. De enige probleemwedstrijden lijken die tegen rechtstreekse tegenstanders Standard en Club Brugge te zijn, waartegen we maar vijf op twaalf pakken. We verliezen echter weinig tot geen punten tegen kleinere ploegen waardoor we met een goede tien punten voorsprong (na de halvering!) de playoffs ingaan.

Ook daar laten we amper steken vallen (enkel een 2-1 verlies op FCB en een 1-1 op Standard) waardoor we al op vier speeldagen voor het einde tot kampioen van België gekroond worden. Opmerkelijk hierbij is ons belachelijk hoog doelsaldo. We overschreden ruim de kaap van de honderd gemaakte doelpunten (114 op 40 wedstrijden om precies te zijn) en waren met dertig tegendoelpunten de minst gepasseerde ploeg.


Beker van België:

In de eerste rondes zetten we met sprekend gemak Aalst (thuis, 5-0) en KV Mechelen (uit, 0-4) opzij. In de kwartfinales waren we te sterk voor Charleroi. Met een 5-2 aggregaatscore stoten we door naar de halve finales.

Daar treffen we Zulte Waregem. De uitpartij lijkt een drama te worden. Al na een halfuur staan we drie doelpunten in het krijt. Er vallen tijdens de rust echter harde woorden in de kleedkamer en dat loont. De tweede helft is helemaal voor ons. Lukaku (2x) en Quevedo slepen nog een verdiend gelijkspel uit de brand, zodat we de klus relatief makkelijk zullen kunnen klaren in het Astridpark.

Die terugwedstrijd pakken we van minuut één veel geconcentreerder aan. De logische einduitslag is dan ook 4-1. In de finale treffen we aartsrivaal Standard, dat Club Brugge uitschakelde in de halve finale. Al na vijf minuten staan we tegen de Rouches een doelpunt in het krijt, maar onze reactie mag er zijn. Grenier scoort zes minuten later met een schitterende trap de gelijkmaker, en halverwege de eerste helft zet de Fransman ons zelfs op voorsprong met een intikker aan de tweede paal. Dankzij Conca en Lukaku mogen we zelfs gaan rusten met een comfortabele 4-1 voorsprong. In de tweede helft slaagt Standard er nog in eenmaal tegen te prikken, maar daar blijft het bij. Ook de Belgische beker is van ons.


Champions League:

In de voorrondes van de Champions League treffen we het niet. Om de een of andere reden (mogelijk een bug?) zitten we gegroepeerd met grote ploegen zoals Arsenal. Gelukkig loten we met Porto nog een relatief haalbare tegenstander. Thuis rollen we de Portugezen op met 3-0 (Huppertz, Conca en Grenier), waardoor de terugwedstrijd een formaliteit lijkt. Die match eindigt op een 1-1 gelijkspel, waardoor we ons al bij al vlot kwalificeren voor de groepsronde.

Daar krijgen we met Real Madrid en Dortmund twee zware kleppers op ons bord. Partizan Belgrado lijkt met zwakke broertje te worden. We beginnen uit op Dortmund. Ondanks het feit dat we twee keer op voorsprong komen, moeten we de Duitsers toch een gelijkspel toestaan. Thuis tegen Madrid verliezen we nipt (1-2) maar kansloos waardoor de volgende wedstrijd opeens van levensbelang lijken te worden. in Belgrado spelen we gelijk, thuis pakken we gelukkig wel de drie punten.

De thuiswedstrijd tegen Dortmund blijkt cruciaal te worden. De partij kan niet beter beginnen voor ons wanneer Kehl al na een minuut de rode kaart onder zijn neus geschoven krijgt. Lukaku (2x) en Cícero (2x) zetten ons op een comfortabele 4-0 voorsprong. Biglia slaagt er echter in om een kwartier voor het einde met een tweede gele kaart van het veld te worden gestuurd, waardoor we het nog moeilijk krijgen. Dortmund scoort nog twee keer, maar daar blijft het gelukkig bij. We kwalificeren ons een wedstrijd voor het einde voor de volgende ronde. Op Madrid gaan we nog relatief zwaar de boot in (3-0).

Daarin loten we het Spaanse Valencia, en wanneer we thuis met 0-1 verliezen, lijkt het kalf al verdronken. In Nuevo Mestalla plooit onze ploeg zich echter dubbel. Na 20 minuten trapt Lukaku ons 0-1 voor. Silva scoort onmiddellijk daarna de gelijkmaker, maar twee minuten later zet Grenier ons weer op voorsprong. Tien minuten voor rust zet Conca zelfs de 1-3 op het bord. Na de pauze moeten de Spanjaarden risico's nemen. We overleven de belegering echter, en zeven minuten voor tijd stelt Conca met zijn tweede van de avond de kwalificatie veilig.

De kwartfinale brengt ons uit tegen het grote AC Milan. We spelen eerst thuis, een wedstrijd die evenwichtig verloopt. Net voor rust zet Suarez een actie op. Hij rondt deze ook zelf af, 1-0. In de toegevoegde tijd krijgen we zelfs nog een strafschop. Conca laat de kans niet liggen, 2-0 is de ruststand. In de tweede helft houden we al bij al gemakkelijk stand, maar drie minuten voor tijd kan Vukcevic toch een vermijdbaar doelpunt scoren.

De terugwedstrijd wordt geen gemakkelijke opdracht. Gelukkig is Pato er niet bij, hij blesseerde zich tijdens de wedstrijd in Anderlecht. Op het kwartier trapt Vukcevic (alweer hij) AC Milan op voorsprong. Grenier brengt vijf minuten later de bordjes echter weer in evenwicht, ook wij hebben ons uitdoelpunt beet. Door blessures en schorsingen speelt Legear noodgedwongen als rechtsachter. Op het halfuur pakt hij na een drieste tackle de rode kaart, een terechte uitsluiting. Vijf minuten voor rust scoort Flamini voor de Milanezen. De tweede helft is een ware belegering, maar Kaminski lijkt ons recht te houden. een kwartier voor het einde is het echter toch raak wanneer Jenssen van op de rand van het strafschopgebied vrij mag aanleggen. We lijken eraan voor de moeite, maar een minuutje later acht Sare zijn moment gekomen. Met een heerlijke krul trapt hij de 3-2 op het bord. Kaminski, die ondanks de drie tegendoelpunten aan een uitstekende partij bezig was, doet de rest, waardoor we op basis van uitdoelpunten voor de eerste keer naar de halve finale mogen.

In die halve finale loten we Chelsea, een van de beste ploegen uit Europa. De Blues beginnen uitstekend aan de wedstrijd in het CVDS-stadion, en staan al na een dik kwartier op 0-2 via Zarate en Toulalan. We knokken echter terug, via Van Damme en Lukaku mogen we toch gaan rusten met een gelijkspel. In een gelijkopgaande tweede helft zijn wij de efficiëntste ploeg. Suarez en opnieuw Lukaku zorgen voor het zware 4-2 verdict. Is er een stunt in de maak?

Biglia is geschorst voor de wedstrijd op Stamford Bridge, en zijn afwezigheid laat zich voelen. Vijf minuten voor het rustsignaal zet Zarate de Blues op voorsprong. We lijken desalniettemin te gaan stunten, tot opnieuw Zarate zijn tweede van de avond maakt. Een paar minuten later mist Conca een unieke kans op 2-1, en wanneer Cole een vrije trap heerlijk voorbij de muur krult, is het voorbij. We zetten nog alles op alles, maar slagen er niet meer in te scoren. Integendeel, Prosenik maakt er op de counter nog 4-0 van. Zo missen we nipt de finale, maar desondanks mogen we terugkijken op een fantastisch parcours.


Financiën en faciliteiten:

Financieel legt de uitstekende Europese campagne ons geen windeieren. Op het einde van het seizoen staat de balans op 17.5 miljoen euro, een stevig verschil met vorig jaar.

Voor het tweede jaar op rij worden zowel de trainingsgronden als de jeugdcomplexen uitgebreid. De kosten worden geraamd op 950.000 euro.


Persoonlijke prijzen:

Naar goede gewoonte word ik weer trainer van het jaar. Lukaku is opnieuw topschutter met maar liefst 31 doelpunten. Conca wordt derde met 24 stuks (McDonald was tweede, 27 doelpunten). Conca is opnieuw koning van de assists, hij bracht 23 doelpunten aan. In de top-vijf staan nog drie andere Anderlechtspelers: Suarez, Grenier en Biglia.

Er is ook een nieuwe prijs die we in de acht slepen. Lukaku wordt Europees topschutter, voor Sukuta-Paso.

Ook de club scoort een record. We scoorden in maar liefst 53 competitiewedstrijden op rij (en kunnen daar volgend seizoen een vervolg aan breien).


Random screenshots:

Lukaku
Grenier
Solciansky
Mason

puni

Legacy Member
Transfernieuws:

Vorig seizoen bleek de kern bij momenten net iets te klein. Oververmoeidheid is een gevaarlijk gegeven en zorgt voor blessures, dus probeer ik dit seizoen vooral de ploeg in de breedte te versterken.

Kleine voetnoot: De transferperiode zit er nog niet op, dus er zouden eventueel nog spelers kunnen vertrekken.

Uitgaand:

Niet veel soeps hier. Deschacht en Reynaldo waren einde contract en mochten de club verlaten. Ollie trekt naar STVV, Reynaldo zit nog altijd zonder club. Bruno Baras was ook transfervrij en werd aangetrokken door Moeskroen.

Inkomend:

Vaclav Kadlec: Onze eerste en duurste aanwinst is de 21-jarige Kadlec. Deze spits trok in 2009 van Sparta Praag naar Atlético Madrid. Helaas brak hij daar nooit echt door en speelde hij maar drie wedstrijden met het eerste elftal. De transfersom bedraagt 3.8 miljoen euro.

Iker Muniain: De komst van een tweede spits betekent dat De Sutter overbodig wordt als we het huidige systeem met een spits blijven hanteren. Muniain was een van de grootste talenten uit het Spaanse voetbal en trok al op jonge leeftijd van Athletic naar FC Barcelona. Net zoals Kadlec brak hij echter niet door en lag zijn progressiemarge redelijk laag. Daardoor konden we hem binnenhalen voor 2.9 miljoen euro. Een gokje, maar ik hoop dat er nog redelijk wat potentieel in zit.

Sergio Delgado: Om het vertrek van Deschacht op te vangen en met het oog op de leeftijd van Juhasz waren we naarstig op zoek naar een nieuwe centrale verdediger. Een van mijn scouts was op rondreis in Mexico toen zijn oog viel op deze 21-jarige. Hij komt over van América voor 3.2 miljoen euro.

Will Simmons: Simmons is een 19-jarige flankverdediger die zowel op links als op rechts uit de voeten kan. Hij wordt geleend van Manchester City voor een schamele 100.000 euro.

puni

Legacy Member
Daar hoop ik ook op. Hij gaat wel eerst nog wat progressie moeten maken, want nu is het nog wat magertjes. Ik hoop dat-ie een laatbloeier blijkt te zijn. :p

puni

Legacy Member
Belangrijke update: Ik heb onderhand het gevoel dat ik het spel redelijk onder de knie heb. Daar komt nog bij dat het meer en meer begon te kriebelen om opnieuw te proberen met een kleine club de top te bereiken. Dus begin ik vandaag aan een nieuw avontuur (in een compleet nieuw game).

De volgende informatie kan ik al meegeven:
- geselecteerde competities: Engeland (t.e.m. Blue Square Premier), Duitsland (t.e.m. tweede klasse), Italië (t.e.m. C1), Spanje (t.e.m. tweede klasse), Frankrijk (Ligue 1), België (Jupiler Pro League), Nederland (Eredivisie).
- Gekozen club: Cambridge United, dat uitkomt in de Blue Square Premier, mediapronostiek: Derde plaats.
-Eigen reputatie: Ex-amateurvoetballer, laagst mogelijke reputatie.

Meer informatie volgt later, aangezien het blok is. :)

Jericho

Legacy Member
dan toch maar besloten om niet te wachte tot ge 2 jaar in het nieuwe Anderlecht-stadion hebt gespeeld? :p

puni

Legacy Member
Overzicht seizoen 2009 - 2010:

Transfers en belangrijke spelers:

Naar goede gewoonte moet de kern bij een kleine ploeg grondig worden uitgekuist/versterkt. Ik heb wat gelukjes gehad, en daardoor al bij al enorm goeie aanwinsten gekregen. Ik ga enkel de inkomende transfers vermelden, de uitgaanden zijn niet echt noemenswaardig.

- Petar Bojovic: Een naam die sommigen onder jullie misschien bekend in de oren klinkt. Bojovic is een 25-jarige linksback die weg moest bij de Belgische tweedeklasser Lierse. Niet alleen is hij eigenlijk te goed voor de Blue Square Premier, zijn enorme polyvalentie zorgt ervoor dat hij op vier posities uit de voeten kan. Hij zal voornamelijk uitgespeeld worden als middenvelder (an dan niet verdedigende).

- Christian Gyan: Ook deze 31-jarige Ghanees kan hier en daar een belletje doen rinkelen. Hij speelde maar liefst elf seizoenen voor het Nederlandse Feyenoord. Nu komt de 23-voudige international transfervrij over van Wrexham. Ook hij zal voornamelijk op het middenveld fungeren, meestal in de rol van box-to-box.

- Maxime Chanot: Chanot is met z'n 20 jaar een van de jongste aanwinsten. Hij kan zowel centraal in de defensie als op rechts uit de voeten. Op die laatste positie krijgt hij normaliter een basisstek.

- Peter Winn: Op de linksbuiten zaten we met redelijk wat selectieproblemen, niet door een gebrek aan kwaliteit maar gewoon door een tekort aan spelers die op die positie uit de voeten konden. Vandaar wordt Winn een jaartje gehuurd van Scunthorpe.

- Liam Robinson: Nog een speler met 20 lentes, net zoals Chanot. Robinson zijn polyvalentie is, net zoals bij een paar andere nieuwe namen, zijn grootste troef. Hij kan op beide backposities spelen, en op het middenveld. Omdat hij van nature linksvoetig is, zal hij de linkerflank voor zijn rekening nemen.

- Kyle Bartley: 18 jaar, centrale verdediger en redelijk wat talent. Hij wordt een jaartje aan onze goede zorgen toevertrouwd door moederclub Arsenal.

- Luke Freeman: Freeman is een talentvolle spits die op dit ogenblik onder contract ligt bij Arsenal. Ook hij wordt voor een jaar geleend en zal onze diepste man worden.

- Nicolas Baudart: Baudart is een 27-jarige rechtsbuiten. Hij wordt tijdens de winterstop gehaald omdat we op die positie door blessures geteisterd worden. Technisch is hij een van de beste spelers in de kern, maar fysiek komt hij tekort. Waarschijnlijk daardoor blijkt zijn komst achteraf geen succes te zijn.

- Mehdi Makhloufi: Deze 31-jarige defensieve middenvelder (eveneens polyvalent en op meerdere posities inzetbaar) komt ons de laatste tien wedstrijden versterken. Hij is tevens onze eerste aanwinst met het oog op volgend seizoen, want eigenlijk veel te goed voor de Blue Square Premier. Mehdi heeft trouwens een Belgisch verleden. Zijn carrière leidde hem onder andere voorbij Beveren, Cercle en Kortrijk.


Verder zijn er in de kern nog een drietal spelers die een voorafgaande vermelding waard zijn. Eerst en vooral is er jeugdproduct Jai Reason. Deze jongeman zal de draaischijf moeten worden op het middenveld, in de rol van aanvallende spelmaker. En dan zijn er nog Brian Saah en veteraan Wayne Hatswell, die centraal in de defensie zullen opereren.


Blue Square Premier:

In de competitie beginnen we met ups en downs, maar draaien we desalniettemin onmiddellijk aan de top mee. Om wat aan die inconsistentie te doen, gooi ik na een speeldag op zeven mijn systeem lichtjes om. Waar we eerst in een zuivere 4-4-2 speelden, doen we het nu in een 4-1-2-2-1. Die lijkt ons veel beter te passen. Defensief staan we ijzersterk en voorin doen we altijd genoeg om het verschil te maken. Enkel eind januari kennen we een klein dipje (vier wedstrijden zonder winst), maar daarna pikken we de draad weer op. Uiteindelijk spelen we ruim verdiend kampioen.


FA Cup:

In de FA Cup is de doelstelling om de eerste ronde te halen. In de voorronde schakelen we Kettering uit, waardoor we dat doel onmiddellijk bereikt hebben. Daar stopt het avontuur echter. Thuis tegen CCL-1 team Colchester gaan we nipt, maar terecht, met 1-2 de boot in.


FA Trophy:

De FA Trophy loopt heel wat beter. In de eerste ronde schakelen we Bishop's Stortford (2-0) en, opnieuw, Kettering (3-0) uit. Daarna wacht Luton, een reeksgenoot en een zware klepper (in de competitie haalden we er bvb. maar een op zes tegen). We komen al snel 2-0 voor, maar de tegenstander vecht terug en sleept nog een replay uit de brand. Op Luton liggen we de ganse partij onder. Al na twaalf minuten komt de thuisploeg op voorsprong. Net voor rust scoort Luton een tweede keer. Helaas voor hen is het echter een owndoelpunt en komen de bordjes weer op gelijke hoogte te hangen. We houden die uitslag vast, dus komen er strafschoppen aan te pas. Daarin houden we het hoofd koel, en zo plaatsen we ons voor de vierde ronde.

Daarin wacht Ashford United ons, op papier een makkelijke opponent. We slagen er echter maar nipt in om een overwinning uit de brand te slepen. In de halve finales nemen we het op tegen Oxford. Uit bij de O's voetballen we met 2-2 een uitstekend resultaat bij elkaar. Thuis maken we het af met 1-0, waardoor we naar Wembley kunnen.

Daar wacht verrassend genoeg Barrow, een grijze middenmoter in de Blue Square Premier dit seizoen. Ze zijn geen partij voor ons, en mogen uiteindelijk blij zijn dat de einduitslag maar 2-0 is. We misten namelijk een strafschop en raakten twee keer het doelhout. Freeman scoort trouwens beide doelpunten. De eerste, echte trofee is binnen!


Financiën:

Na de Wembley-finale tegen Barrow staat de balans op 70.000 euro. Daar moet hoogstwaarschijnlijk echter nog wat geld bijkomen voor de competitiewinst. Normaalgezien zal dit, gecombineerd met de sponsporgelden en de verkoop van seizoenskaarten, aan het begin van volgend seizoen zorgen voor een redelijk positief banksaldo.


Voetnoot: Moest ik iets vergeten zijn, voel u vrij om het te vragen. Screenshots zijn ook op aanvraag.

puni

Legacy Member
Argh, net gemerkt dat mijn stadion (om en bij de 8000 plaatsen) niet kan uitgebreid worden 'due to lack of space'. Dat gaat sparen worden. :<

NemesisBE

Legacy Member
ik vraag al voor het 3de jaar op rij voor een stadionuitbreiding voor Club, maar het stadsbestuur weigert altijd grrr
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan