utred?
Legacy Member
coldplayke zei:Klopt, ik had hierna afgewisseld met een non-fictieboek over vogels () omdat ik niet vond dat ik na A Little Life al meteen klaar was om mij emotioneel te investeren in een nieuw boek. Nu ik er wat afstand van heb kunnen nemen, kan ik wel al beter de foutjes en imperfecties erin zien.
Over emotioneel zware boeken gesproken:
Im Westen Nichts Neues - Erich Maria Remarque
Waarschijnlijk bij veel mensen meer bekend onder de Engelse vertaling All Quiet on the Western Front. Remarque was zelf een soldaat onder het Duitse leger tijdens de eerste wereldoorlog en had in deze roman een uitlaat gevonden voor de desillusies en trauma's waar hij jaren nadien nog mee worstelde. Iedereen is intussen al zoveel aan oorlogsverhalen blootgesteld via de media, school, films, etc. dat ik dacht dat dit boek niet zo hard meer zou binnenkomen bij mij, maar de manier waarop Remarque zijn ervaring transformeert in een everyman verhaal, over de verliezers die, zelfs als ze gewonnen hadden, alles hadden verloren, is zó prachtig dat ik toch weer met nieuwe ogen naar een oorlog kan kijken die ik nooit heb meegemaakt.
Later werd dit boek om duidelijke redenen verbrand door de nazi's.
Mijn favoriete boek over de oorlog. Zo ongelooflijk pakkend.
Aleja technisch gezien is dat Catch 22 maar Catch 22 is hors catégorie
) omdat ik niet vond dat ik na A Little Life al meteen klaar was om mij emotioneel te investeren in een nieuw boek. Nu ik er wat afstand van heb kunnen nemen, kan ik wel al beter de foutjes en imperfecties erin zien.
Ik zal Watchmen niet het "diepste" noemen wat comics te bieden hebben. Maar het is wel veel meer dan een zielig hoopje verhaaltjes. Het piratenstuk kon me ook minder boeien, maar de rest vond ik wel heel interessant. En moet je natuurlijk ook voor een stuk in de context zien, hè. Door die comics zijn de anderen die weg ook kunnen inslaan. Daarvoor was een personage als Night Owl of Dr. Manhattan echt niet zo evident,
