Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan? Hoofdstuk 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
JorisBlack
Legacy Member
The Stand - Stephen King
Tweede leesbeurt. Mooie timing, aangezien ik begonnen ben bij de start van de lockdown, en nu klaar ben net wanneer de lockdown min of meer afloopt.
Stephen King is misschien niet de beste of meest elegante schrijver qua stijl, maar hij blijft toch echt een geweldige verteller met unieke verhalen.
Het is wel bevreemdend om nu een boek te lezen over een supervirus dat 99% van de bevolking doodt
Tweede leesbeurt. Mooie timing, aangezien ik begonnen ben bij de start van de lockdown, en nu klaar ben net wanneer de lockdown min of meer afloopt.
Stephen King is misschien niet de beste of meest elegante schrijver qua stijl, maar hij blijft toch echt een geweldige verteller met unieke verhalen.
Het is wel bevreemdend om nu een boek te lezen over een supervirus dat 99% van de bevolking doodt
Avondland
Legacy Member
JorisBlack zei:The Stand - Stephen King
Tweede leesbeurt. Mooie timing, aangezien ik begonnen ben bij de start van de lockdown, en nu klaar ben net wanneer de lockdown min of meer afloopt.
Stephen King is misschien niet de beste of meest elegante schrijver qua stijl, maar hij blijft toch echt een geweldige verteller met unieke verhalen.
Het is wel bevreemdend om nu een boek te lezen over een supervirus dat 99% van de bevolking doodt
Ik vind dat een fantastisch boek. Hoe King zijn tijd neemt voor de verspreiding van het virus en het uiteenvallen van de samenleving bewijst wat voor een meesterverteller hij is. In die zin is hij ook maatschappelijk relevant: zijn verhalen zeggen immers iets over de tijd waarin we leven. Er zou dit jaar een nieuwe serie uitkomen, maar dat zal misschien een jaar opschuiven. De serie van de jaren '90 voelt inmiddels gedateerd aan.
)vloet
Legacy Member
The Three-Body Problem van Liu Cixin
Ik heb de laatste tijd precies moeite met boeken de vinden die me echt grijpen. Ik zoek dan vaak genomineerde of prijswinnende boeken op goodreads, of ga op reddit eens kijken. 't Is niet altijd een succes. Het slechtste 'aangeraden' boek dat ik onlangs heb gelezen moet Sleeping Giants van Sylvain Neuvel zijn. Het had een intrigerende start, maar dat duurde niet lang. De dialogen waren heel onrealistisch. 't Plot werd gewoonweg lachwekkend. De acties van mensen voelden totaal niet natuurlijk (of dus menselijk) aan. Ik had dit niet verwacht van een 'goodreads choice awards' genomineerde alleszins.
Ik haal dit boek er even bij omdat ik bijna hetzelfde gevoel had bij The Three-Body problem.
Ik kwam 't vaak tegen in lijstjes en het werd geregeld aangeraden. 't Was uiteindelijk wel een minder irritante ervaring dan Sleeping Giants. De hard sci-fi kon ik appreciëren (hoewel ik het soms niet 100% begreep). En het personage Ye haar verhaal tijdens de culturele revolutie in China vond ik heel interessant en meeslepend.
Het virtuele spel, dat een groot deel van 't verhaal vormt, maakte ook iets goed.
Maar het ging voor mij dus ergens mis. Ook nu begon het verhaal intrigerend, maar waren het de dialogen en acties van personages die me na ongeveer de helft met de ogen deden rollen. Ik had echt het gevoel dat plots een andere schrijver het had overgenomen. I just didn't buy it anymore. Nu, ik weet dat het om een vertaling gaat, maar daar had ik een groot deel van het boek geen problemen mee. Ik zie het uiteindelijk meer als een 'denkoefening' waarbij al de rest dat een goeie novel maakt, te hard naar de achtergrond wordt verschoven. Er zijn genoeg boeken die het wél gecombineerd krijgen.
Ik heb jaren geleden een beetje hetzelfde probleem gehad met Foundation van Isaac Asimov (don't shoot me). Na boek 2 heb ik het erbij gelaten. Interessante sci-fi ideeën, maar qua verhaal en personages kon het me niet meer boeien. Dus, ook weer meer zo'n 'denkoefening' die niet in balans ligt met de andere aspecten van 't boek. Het wordt me stilaan duidelijk waar ik op afknap
Ik heb de laatste tijd precies moeite met boeken de vinden die me echt grijpen. Ik zoek dan vaak genomineerde of prijswinnende boeken op goodreads, of ga op reddit eens kijken. 't Is niet altijd een succes. Het slechtste 'aangeraden' boek dat ik onlangs heb gelezen moet Sleeping Giants van Sylvain Neuvel zijn. Het had een intrigerende start, maar dat duurde niet lang. De dialogen waren heel onrealistisch. 't Plot werd gewoonweg lachwekkend. De acties van mensen voelden totaal niet natuurlijk (of dus menselijk) aan. Ik had dit niet verwacht van een 'goodreads choice awards' genomineerde alleszins.
Ik haal dit boek er even bij omdat ik bijna hetzelfde gevoel had bij The Three-Body problem.
Ik kwam 't vaak tegen in lijstjes en het werd geregeld aangeraden. 't Was uiteindelijk wel een minder irritante ervaring dan Sleeping Giants. De hard sci-fi kon ik appreciëren (hoewel ik het soms niet 100% begreep). En het personage Ye haar verhaal tijdens de culturele revolutie in China vond ik heel interessant en meeslepend.
Het virtuele spel, dat een groot deel van 't verhaal vormt, maakte ook iets goed.
Maar het ging voor mij dus ergens mis. Ook nu begon het verhaal intrigerend, maar waren het de dialogen en acties van personages die me na ongeveer de helft met de ogen deden rollen. Ik had echt het gevoel dat plots een andere schrijver het had overgenomen. I just didn't buy it anymore. Nu, ik weet dat het om een vertaling gaat, maar daar had ik een groot deel van het boek geen problemen mee. Ik zie het uiteindelijk meer als een 'denkoefening' waarbij al de rest dat een goeie novel maakt, te hard naar de achtergrond wordt verschoven. Er zijn genoeg boeken die het wél gecombineerd krijgen.
Ik heb jaren geleden een beetje hetzelfde probleem gehad met Foundation van Isaac Asimov (don't shoot me). Na boek 2 heb ik het erbij gelaten. Interessante sci-fi ideeën, maar qua verhaal en personages kon het me niet meer boeien. Dus, ook weer meer zo'n 'denkoefening' die niet in balans ligt met de andere aspecten van 't boek. Het wordt me stilaan duidelijk waar ik op afknap
JorisBlack
Legacy Member
Three-Body Problem staat al een paar maanden klaar op mijn kindle, maar ik durf er precies niet aan beginnen
Hard sci-fi is voor mij ofwel heel goed, ofwel heel slecht... bij Dune dacht ik in het begin ook: wat is dit, maar op het einde vond ik het een fantastisch boek
Hard sci-fi is voor mij ofwel heel goed, ofwel heel slecht... bij Dune dacht ik in het begin ook: wat is dit, maar op het einde vond ik het een fantastisch boek
Général Zantas
Legacy Member
Richard Bachman aka Stephen King - The Running Man
Dystopisch kort verhaal waarbij de arme bevolking uitgebuit in ghetto's leeft en geen rechten heeft. Enige manier om echt geld te verdienen, is om deel te nemen aan sadistische TV-programma's waarbij ge geld verdient door te lijden. Mensen met hart- en longklachten op ne loopband zetten en ze vragen laten beantwoorden. Goed antwoord is geld krijgen, slecht antwoord is versnellingkje hoger lopen. Maar het meest sadistische programma is The Running Man. Ge wordt basically vogelvrij verklaard en moet uit de klauwen van de jagers blijven. Per uur dat u dit lukt, verdient ge 100 $. Lukt u dit 30 dagen, verdient ge 1 miljoen en krijgt ge uw vrijheid terug. Als ge gepakt wordt, wordt ge afgeknald. Maar het geld dat ge tot dusver hebt verdiend, gaat naar uw achtergebleven familie. Voornaamste deelnemers zijn dus wanhopige mannen met zieke familieleden die geen andere uitweg meer zien.
Komen we bij onze hoofdrolspeler Benjamin Richards. Eind jaren 20, rebel met een gebrek aan respect voor gezag waardoor hij heel vaak zonder job zit. Heeft een baby'tje dat ziek is, terwijl ze geen geld hebben voor medicijnen. Omwille van zijn intelligentie en zijn rebelse houding, wordt hij geselecteerd voor The Running Man...
Geweldig boek eigenlijk. Heel sterk geschreven, niet dat het literair hoogstaand is, maar er zit gewoon geen enkel dood moment in. Rollercoaster van spanning en afgrijzen. Heerlijk einde met een jammerlijke twist.
Ik kan het enkel maar aanraden eigenlijk.
Dystopisch kort verhaal waarbij de arme bevolking uitgebuit in ghetto's leeft en geen rechten heeft. Enige manier om echt geld te verdienen, is om deel te nemen aan sadistische TV-programma's waarbij ge geld verdient door te lijden. Mensen met hart- en longklachten op ne loopband zetten en ze vragen laten beantwoorden. Goed antwoord is geld krijgen, slecht antwoord is versnellingkje hoger lopen. Maar het meest sadistische programma is The Running Man. Ge wordt basically vogelvrij verklaard en moet uit de klauwen van de jagers blijven. Per uur dat u dit lukt, verdient ge 100 $. Lukt u dit 30 dagen, verdient ge 1 miljoen en krijgt ge uw vrijheid terug. Als ge gepakt wordt, wordt ge afgeknald. Maar het geld dat ge tot dusver hebt verdiend, gaat naar uw achtergebleven familie. Voornaamste deelnemers zijn dus wanhopige mannen met zieke familieleden die geen andere uitweg meer zien.
Komen we bij onze hoofdrolspeler Benjamin Richards. Eind jaren 20, rebel met een gebrek aan respect voor gezag waardoor hij heel vaak zonder job zit. Heeft een baby'tje dat ziek is, terwijl ze geen geld hebben voor medicijnen. Omwille van zijn intelligentie en zijn rebelse houding, wordt hij geselecteerd voor The Running Man...
Geweldig boek eigenlijk. Heel sterk geschreven, niet dat het literair hoogstaand is, maar er zit gewoon geen enkel dood moment in. Rollercoaster van spanning en afgrijzen. Heerlijk einde met een jammerlijke twist.
Ik kan het enkel maar aanraden eigenlijk.
Straddle
Legacy Member
JorisBlack zei:Three-Body Problem staat al een paar maanden klaar op mijn kindle, maar ik durf er precies niet aan beginnen
Hard sci-fi is voor mij ofwel heel goed, ofwel heel slecht... bij Dune dacht ik in het begin ook: wat is dit, maar op het einde vond ik het een fantastisch boek
Dune had ik het ook moeilijk mee bij momenten, maar is mij toch bijgebleven als een keigoed boek.
The Three Body Problem is supergoed, laat je niet ontmoedigen door vloet
JorisBlack
Legacy Member
Avondland zei:
Even terzijde: ik ben beginnen kijken naar die serie. "Gedateerd", amai nog nie
Dat is ook van in de tijd dat tv series nog niet zo professioneel aangepakt werden als films precies... Ook niet de allerbeste acteurs...
Met de remake zouden ze er absoluut wel iets mooi van kunnen maken.
Général Zantas
Legacy Member
Philip K. Dick - The Man in the High Castle
Stond al een tijdje op de leeslijst, eindelijk aan toegekomen. Grote fan van (alternatieve) historische romans, deze was me toch iets te kort en te weinig fleshed out.Maar goed, boek is ook al 60 jaar oud natuurlijk.
Goed geschreven, met momenten heel meeslepend. Ben echter geen fan van het einde.
Denk niet dat het snel herlezen zal worden, daarvoor entertaint het te weinig in zijn geheel.
Stond al een tijdje op de leeslijst, eindelijk aan toegekomen. Grote fan van (alternatieve) historische romans, deze was me toch iets te kort en te weinig fleshed out.
Goed geschreven, met momenten heel meeslepend. Ben echter geen fan van het einde.
Denk niet dat het snel herlezen zal worden, daarvoor entertaint het te weinig in zijn geheel.
Général Zantas
Legacy Member
coldplayke zei:
Andere schrijfstijl. Ik lees niet zo vaak oudere boeken, maar ik heb de indruk dat het schrijven van mastodonten (750+ pagina's) toch eerder iets is van de laatste decennia. Toch zeker in de genres die ik lees (Fantasy, Historische fictie), waren de boeken 40-70 jaar geleden een stuk korter. Dat hoeft natuurlijk niet per se te betekenen dat de karakters en de wereld minder fleshed out is, maar tegenwoordig krijg je vaak van elk personage basically een hele biografie mee om toch maar te begrijpen wat voor iemand het is, etc.
Dat was een beetje mijn punt.
utred?
Legacy Member
Philip K Dick is scifi, geen historische fictie. Dat is echt wel iets volledig anders. Scifi is dikwijls niet superlang omdat die boeken in veel gevallen eerder een bepaald idee dan een wereld willen uitwerken. Al is dat ook wel sterk veralgemenen dat ik nu doe. Dune en Foundation, waarschijnlijk de 2 bekendste scifi boekenseries, zijn van de jaren 60 en 40 en elk duizenden pagina's lang.
(Don Quixote, dikwijls gezien als de eerste echte roman, uit de 17e eeuw, is ook meer dan 800 pagina's lang ).
Fantasy is ook altijd al lang geweest.
(Don Quixote, dikwijls gezien als de eerste echte roman, uit de 17e eeuw, is ook meer dan 800 pagina's lang
). Fantasy is ook altijd al lang geweest.
Général Zantas
Legacy Member
utred? zei:Philip K Dick is scifi, geen historische fictie. Dat is echt wel iets volledig anders. Scifi is dikwijls niet superlang omdat die boeken in veel gevallen eerder een bepaald idee dan een wereld willen uitwerken. Al is dat ook wel sterk veralgemenen dat ik nu doe. Dune en Foundation, waarschijnlijk de 2 bekendste scifi boekenseries, zijn van de jaren 60 en 40 en elk duizenden pagina's lang.
(Don Quixote, dikwijls gezien als de eerste echte roman, uit de 17e eeuw, is ook meer dan 800 pagina's lang
Fantasy is ook altijd al lang geweest.
Met alle respect, maar er staan enkele fouten in je post.
a) Philip K. Dick mag doorgaans scifi schrijven, The Man in the High Castle is echt geen scifi en daadwerkelijk alternatieve historische fictie.
b) Fantasy altijd lang geweest? Welke dan juist? The Worm Ouroboros, 300 pagina's. Tolkien, tussen de 250 en de 450 pagina's. Gormenghast van Peake, 350-450 pagina's, Ursula LeGuin 250 pagina's, Jack Vance, etc. dat is de Fantasy die ik ken uit de jaren 50-60. Jaren 70-80 zien we Michael Moorcock, Forgotten Realms, Terry Brooks toch ook allemaal sub-500 pagina's schrijven.
Ik zei ook niet dat men vroeger nooit mastodonten schreef, eerder dat dat vaker voorkomt vandaag de dag. Vroeger had je ook 750+'ers, Alexandre Dumas bv van diegene die ik gelezen heb. Maar ik heb niet zoveel klassiekers gelezen (tussen de 25 en de 50 waarschijnlijk) en het overgrote merendeel daarvan was aan de kortere kant (sub-300), vandaar mijn gedachtevorming.
Mogelijks is mijn gedachte helemaal fout en heb ik net enkel de korte klassiekers gelezen, dat is ook mogelijk
coldplayke
Legacy Member
Général Zantas zei:Met alle respect, maar er staan enkele fouten in je post.
a) Philip K. Dick mag doorgaans scifi schrijven, The Man in the High Castle is echt geen scifi en daadwerkelijk alternatieve historische fictie.
b) Fantasy altijd lang geweest? Welke dan juist? The Worm Ouroboros, 300 pagina's. Tolkien, tussen de 250 en de 450 pagina's. Gormenghast van Peake, 350-450 pagina's, Ursula LeGuin 250 pagina's, Jack Vance, etc. dat is de Fantasy die ik ken uit de jaren 50-60. Jaren 70-80 zien we Michael Moorcock, Forgotten Realms, Terry Brooks toch ook allemaal sub-500 pagina's schrijven.
Ik zei ook niet dat men vroeger nooit mastodonten schreef, eerder dat dat vaker voorkomt vandaag de dag. Vroeger had je ook 750+'ers, Alexandre Dumas bv van diegene die ik gelezen heb. Maar ik heb niet zoveel klassiekers gelezen (tussen de 25 en de 50 waarschijnlijk) en het overgrote merendeel daarvan was aan de kortere kant (sub-300), vandaar mijn gedachtevorming.
Mogelijks is mijn gedachte helemaal fout en heb ik net enkel de korte klassiekers gelezen, dat is ook mogelijk
a) Alternatieve historische fictie is een subgenre van sci-fi
b) Fantasy is een redelijk jong genre, tenzij je ook werken als The Faerie Queene of sprookjes en dergelijke onder fantasy gaat rekenen. Heel ver terug in de tijd kan je niet gaan om een vergelijkingspunt met vroeger te zoeken. Ik bezie alles wat na de tweede wereldoorlog is geschreven als moderne, recente werken
Uiteraard heb je in andere genres ook lange werken, ook onder de klassiekers. War & Peace, Anna Karenina, Count of Monte Cristo, Three Musketeers, Moby Dick, Bleak House, Les Misérables, À la Recherche du Temps Perdu, Don Quichote, Infinite Jest, Der Zauberberg, The Brothers Karamazov, Middlemarch, Vanity Fair, Clarissa, ...
Dystopische klassiekers à la Orwell (en ik vermoed dat je vooral dit soort klassiekers hebt gelezen) zijn doorgaans korter omdat zoals Utred al zei ze een idee willen overbrengen, waarbij een echt in het breed uitgewerkte wereld creëren minder belangrijk is. Fantasy staat of valt met het universum dat door de auteur wordt gecreëerd.
utred?
Legacy Member
Alternate history leunt wel veel dichter aan bij scifi dan bij historische fictie. Zeker in dit geval, aangezien er ook een boel regelrechte scifi elementen in dat boek zitten. En Dick is ook absoluut een scifi-schrijver dus kan je er vanuit gaan dat hij altijd eerder die kant gaat uitleunen. Hij heeft ook veel meer interesse in zijn alternatieve tijdslijnen en in het spelen met wat is er echt en wat niet, dan in de wereld die hij gemaakt heeft. Die is slechts achtergrond. Dit is dan ook waarom veel mensen het boek niet goed vinden: Ze verwachten een steekhoudend verhaal over de alternatieve wereld maar krijgen een weirdass scifi trip die zich in die wereld afspeelt.
Lotr is 1 lang verhaal dat arbitrair in 3 boeken is verdeeld. Idem voor Gormenghast. Le Guin schreef haar boeken vooral voor kinderen. De rest ken ik allemaal niet. Maar je hebt gelijk; vroeger was fantasy over het algemeen inderdaad niet zo belachelijk lang als nu, en dat is vooral omdat ze vroeger tegen die schrjver zouden gezegd hebben dat hij dat dik boek in zijn gat mag steken.
Veel van die mastodonten zijn eerlijk gezegd gewoon geschreven door middelmatige schrijvers die wel een meeslepend verhaal kunnen uitvinden maar geen onderscheid kunnen maken tussen wat al dan niet interessant is en geen boeiende personages kunnen schrijven zonder ze een backstory van 300 pagina's te geven. Fantasy is een speciaal genre in dat veel van de lezers vooral in die wereld willen zitten, eerder dan dat ze per se een goed boek willen lezen, heb ik de indruk. Dus geven de schrijvers hen wat ze willen.
Ik vind dat net jammer. Ik zou graag het verhaal van Wheel of Time ervaren maar heb geen zin om daar 3 jaar aan te lezen, zeker als ik dan van veel mensen, die wel grote fan zijn van de serie, hoor dat een groot deel van die duizenden pagina's helemaal niet zo interessant is.
Lotr is 1 lang verhaal dat arbitrair in 3 boeken is verdeeld. Idem voor Gormenghast. Le Guin schreef haar boeken vooral voor kinderen. De rest ken ik allemaal niet. Maar je hebt gelijk; vroeger was fantasy over het algemeen inderdaad niet zo belachelijk lang als nu, en dat is vooral omdat ze vroeger tegen die schrjver zouden gezegd hebben dat hij dat dik boek in zijn gat mag steken.
Veel van die mastodonten zijn eerlijk gezegd gewoon geschreven door middelmatige schrijvers die wel een meeslepend verhaal kunnen uitvinden maar geen onderscheid kunnen maken tussen wat al dan niet interessant is en geen boeiende personages kunnen schrijven zonder ze een backstory van 300 pagina's te geven. Fantasy is een speciaal genre in dat veel van de lezers vooral in die wereld willen zitten, eerder dan dat ze per se een goed boek willen lezen, heb ik de indruk. Dus geven de schrijvers hen wat ze willen.
Ik vind dat net jammer. Ik zou graag het verhaal van Wheel of Time ervaren maar heb geen zin om daar 3 jaar aan te lezen, zeker als ik dan van veel mensen, die wel grote fan zijn van de serie, hoor dat een groot deel van die duizenden pagina's helemaal niet zo interessant is.
Général Zantas
Legacy Member
coldplayke zei:
I stand corrected. Al vond ik er weinig sci-fi aan, in dit geval. Op de ruimtemissie naar Mars en de Duitse vliegtuigen die op een uur tijd van Duitsland naar SF vliegen, misschien na. Maar dat lijkt mij eerder een heel lichte vorm van science fiction. Of misschien heb ik een verkeerd beeld van sci-fi, ik lees het nooit en denk gelijk aan Star Trek en Star Wars bij sci-fi.
Voor de rest is de discussie een beetje op basis van wat ik gelezen heb, en gelet op je reactie heb ik misschien een vertekend beeld van de "klassiekere" literatuur. Ik zal de zin "Maar goed, boek is ook al 60 jaar oud natuurlijk." doorstrepen in mijn originele post
Avondland
Legacy Member
JorisBlack zei:Even terzijde: ik ben beginnen kijken naar die serie. "Gedateerd", amai nog nie
Dat is ook van in de tijd dat tv series nog niet zo professioneel aangepakt werden als films precies... Ook niet de allerbeste acteurs...
Met de remake zouden ze er absoluut wel iets mooi van kunnen maken.
https://www.vanityfair.com/hollywood/2020/05/stephen-kings-the-stand-exclusive-first-look?fbclid=IwAR2dPKd8ynVDzi_RcPW1y5cqymbKETboSFGaP5A9m36mLzv0StKAekGAzC4
Bij deze alvast een eerste sneak peek.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.