Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan? Hoofdstuk 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
glashelder
Legacy Member
Ik vond het ook wel een leuk boek hoor. Een gemakkelijke inleiding tot Murakami 
Ik ben meestal niet zo van de gekke dingetjes in boeken dus ik ben begonnen in Norwegian Wood. Ik vond de schrijfstijl wel aangenaam, er gaat altijd zo'n heel Japans sfeertje van uit zijn boeken. En zo heb ik ook de rest gelezen. Nog niet alles, ik heb er nog twaalf te gaan. Ik heb er achttien van hem op mijn e-reader staan, maar da's inclusief korte verhalen.
Zijn minst goeie vond ik de laatste die ik gelezen heb; Sputnik Sweetheart. Wist niet zo goed wat ik daarmee aan moest vangen. Of misschien raak ik dezelfde personages steeds wel een keertje beu
(De mysterieuze quirky vrouw, de stuntelige verlegen jongen als hoofdpersonage).
The Wind-Up Bird Chronicle vond ik de beste. Misschien omdat dat het eerste surrealistische Murakamiboek was dat ik las. Maar it fucked with my head En toch vind ik het anders dan de andere boeken die ik tot nu toe gelezen heb, vooral het historische gedeelte en de achtergrondinformatie. En die waterput, wtf.
Ik ben meestal niet zo van de gekke dingetjes in boeken dus ik ben begonnen in Norwegian Wood. Ik vond de schrijfstijl wel aangenaam, er gaat altijd zo'n heel Japans sfeertje van uit zijn boeken. En zo heb ik ook de rest gelezen. Nog niet alles, ik heb er nog twaalf te gaan. Ik heb er achttien van hem op mijn e-reader staan, maar da's inclusief korte verhalen.Zijn minst goeie vond ik de laatste die ik gelezen heb; Sputnik Sweetheart. Wist niet zo goed wat ik daarmee aan moest vangen. Of misschien raak ik dezelfde personages steeds wel een keertje beu
(De mysterieuze quirky vrouw, de stuntelige verlegen jongen als hoofdpersonage).The Wind-Up Bird Chronicle vond ik de beste. Misschien omdat dat het eerste surrealistische Murakamiboek was dat ik las. Maar it fucked with my head
En toch vind ik het anders dan de andere boeken die ik tot nu toe gelezen heb, vooral het historische gedeelte en de achtergrondinformatie. En die waterput, wtf.
). Maar mijn favoriet, misschien omdat dat de eerste was die ik van hem gelezen had, blijft Kafka On The Shore. Kan ook dat escapisme zijn dat me boeit.Rasa
Legacy Member
Ik heb een aantal jaar geleden East of Eden van Steinbeck gelezen, en de commentaar dat het soms erg traag ging met deze schrijver klopt voor dit boek ook. Maar eigenlijk vond ik dit de charme van het boek. Ik kon er niet direct een tijdsperiode in ontwaren, behalve dat het voor het telecoms tijdperk was, en op manier draagt die traagheid bij tot het tijdloze van het verhaal: nog geen klokken overal, amper licht, mensen met ouderwetse gedachten,... Het tempo matchte voor mij perfect de wereld van het boek.
|steven|
Legacy Member
Niet schieten, dat is mijn papa! - David van de Steen & Annemie Bulté
Verhaal over een overlever van de aanslag op een Delhaize in Aalst, door de bende van Nijvel. Mijn voorkennis was nihil, ik werd anderhalve maand na de feiten geboren.
Zeer mooi boek waar je veel respect en bewondering krijgt voor David Van de Steen, zijn ouders en zus werden vermoord, hij overleefde. Hij doet zijn verhaal van wat er gebeurde, na de feiten en hoe de politie en justitie blunderden. Wat voor een belachelijk land moeten wij in die tijd niet geweest zijn (en misschien nog). De bende van Nijvel, later Dutroux, ...
Zeer vlot geschreven, op 2 dagen uitgelezen. Door het lezen van het boek ben ik spontaan nog wat gaan opzoeken over de bende, bewijs dat het boek wel wat met je doet.
Verhaal over een overlever van de aanslag op een Delhaize in Aalst, door de bende van Nijvel. Mijn voorkennis was nihil, ik werd anderhalve maand na de feiten geboren.
Zeer mooi boek waar je veel respect en bewondering krijgt voor David Van de Steen, zijn ouders en zus werden vermoord, hij overleefde. Hij doet zijn verhaal van wat er gebeurde, na de feiten en hoe de politie en justitie blunderden. Wat voor een belachelijk land moeten wij in die tijd niet geweest zijn (en misschien nog). De bende van Nijvel, later Dutroux, ...
Zeer vlot geschreven, op 2 dagen uitgelezen. Door het lezen van het boek ben ik spontaan nog wat gaan opzoeken over de bende, bewijs dat het boek wel wat met je doet.
Lucky Lou
Legacy Member
Ik heb net 'Het geval Canetti' door Walter Weyns uit, vlot geschreven en het doet me wel aanzetten tot het lezen van wat werken van Canetti zelf. Intrigerend persoon!
Qua fictie is het meest recente boekje 'de sekte der egoïsten' door Eric-Emmanuel Schmitt. Eigenlijk een boek dat uitgewerkt is rond éen filosofische gedachte, namelijk dat jijzelf het middelpunt bent van het heelal en dat alles bestaat omdat jij bestaat, althans, zo interpreteerde ik het. Niet dat ik er van achterover sloeg, maar was wel leuk als ontspanning.
Momenteel ben ik eindelijk eens begonnen aan de ontdekking van de hemel van Mulisch, Mulisch staat me als schrijver heel erg aan, gewoon nog niet de moed gehad eraan te beginnen, zonder reden.
Qua fictie is het meest recente boekje 'de sekte der egoïsten' door Eric-Emmanuel Schmitt. Eigenlijk een boek dat uitgewerkt is rond éen filosofische gedachte, namelijk dat jijzelf het middelpunt bent van het heelal en dat alles bestaat omdat jij bestaat, althans, zo interpreteerde ik het. Niet dat ik er van achterover sloeg, maar was wel leuk als ontspanning.
Momenteel ben ik eindelijk eens begonnen aan de ontdekking van de hemel van Mulisch, Mulisch staat me als schrijver heel erg aan, gewoon nog niet de moed gehad eraan te beginnen, zonder reden.
coldplayke
Legacy Member
You Shall Know Our Velocity! - Dave Eggers
Dit is Eggers' debuutroman, maar het is ondertussen al het vierde werk dat ik van hem lees (als ik het tijdschrift McSweeney's waar hij redacteur van is niet meetel). De humor en personages waren weer allemaal typisch Eggers en zeker genietbaar, maar zijn latere boeken (vooral die met (auto)biografische elementen, zoals What is the What en A Heartbreaking Work of Staggering Genius) zijn mijns insziens nog steeds superieur. Heerlijke titel wel weer.
Dit is Eggers' debuutroman, maar het is ondertussen al het vierde werk dat ik van hem lees (als ik het tijdschrift McSweeney's waar hij redacteur van is niet meetel). De humor en personages waren weer allemaal typisch Eggers en zeker genietbaar, maar zijn latere boeken (vooral die met (auto)biografische elementen, zoals What is the What en A Heartbreaking Work of Staggering Genius) zijn mijns insziens nog steeds superieur. Heerlijke titel wel weer.
Weetikveel
Legacy Member
:unsure: zei:
Ik begrijp niet dat zovelen hier een Japans boek in het Engels lezen.
Dat men een Engelstalig boek in het Engels wil lezen, daar kan ik inkomen, maar een Japans boek? Ik kan me moeilijk voorstellen dat de Nederlandstalige vertaling zo schabouwelijk is dat men beter de Engelstalige versie leest.
Avondland
Legacy Member
Weetikveel zei:
Zal van de vertaling afhangen. Met Mishima heb ik een deel in het Nederlands en een deel in het Engels gekocht omdat niet alles vertaald is of gemakkelijk te vinden. Daarom heb ik de Sea of Fertility-tetralogie in het Engels in plaats van in het Nederlands. Gelukkig is de vertaling in het Engels heel erg goed en komt het barokke taalgebruik van Mishima er geheel tot zijn recht.
Dat Engels een beeldrijkere taal is dan het Nederlands vind ik onjuist. Neem maar Godenslaap van Erwin Mortier vast of Oorlog en Terpentijn van Stefan Hertmans, dat toont aan dat hedendaagse Nederlandstalige auteurs kunnen beschikken over een heel rijke taal.
glashelder
Legacy Member
Nederlands is mijn moedertaal dus daar merk ik een ietwat krakkemikkige vertaling sneller op dan in het Engels. Mijn Engels is zeker goed genoeg om gemakkelijk een boek te kunnen lezen en begrijpen, maar het is niet mijn moedertaal dus kleine stilistische foutjes vallen mij sneller op. Daardoor lees ik meer op mijn gemak (want in het Nederlands let ik er veel meer op).Weetikveel zei:
coldplayke
Legacy Member
Weetikveel zei:
Ik zou het eigenlijk alleen raar vinden als mensen met Nederlands als moedertaal Nederlandstalige werken in een vertaling zouden lezen. Ik kan het ook omdraaien: waarom moet men een Japans werk in Nederlandse vertaling lezen? Enkel en alleen omdat het je moedertaal is?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.