Quasi dagelijks moet ik met de fiets anticiperen op afdraaiende auto's die tijdens de file plots beslissen een sluipweg te nemen (wat niets oplevert).
Vandaag had ik het echter bijna niet kunnen navertellen.
Ik rij 10 meter achter een andere elektrische fiets aan 25 km/u op het fietspad en tussen ons (op de weg zelf dan) rijdt er een Smart in de file.
Deze laat een gat met de wagen voor hem en rijdt dus iets trager. Hij zit intussen te pinken naar rechts.
Ik moet een zijweg oversteken op het fietspad en dacht dat hij mij wel gezien zou hebben nadat er al een fiets gepasseerd was net + trager rijden.
Niet dus.
Plots een bruuske draai naar rechts het sluipwegje in.
Gelukkig had ik mijn handen klaar op mijn rem en reed ik geen 25 per uur meer. Ik roep en zijn zijdeur is op nog geen 50cm van mij verwijderd wanneer hij het plots doorheeft en stopt.
Door de adrenaline geef ik een mep op zijn zijruit en spiegel. Hij doet zijn ruit open en verontschuldigd zich, maar dat ik wel heel snel kwam aangereden en dat hij normaal wel goed kijkt.
Komaan hé! Als 25 per uur op een vlakke baan al te snel is...
Ik roep nog wat dingen naar zijn hoofd (oa. dat hij het aan mijn zwangere vrouw mag gaan uitleggen dat mijn zoon geen papa meer heeft omdat meneer 5 minuten hoopt te winnen door de file af te snijden) en zet mijn rit gefrustreerd verder

.
Heel de dag eigenlijk niet goed van geweest...
Aan mijn zichtbaarheid kan het alleszins niet liggen. Fluovest, helm met fluo elementen, lichten aan.
Ik rij met de fiets uit pure noodzaak (1u onderweg met auto over traject van 10km), ondanks dat ik een bedrijfswagen heb. Ik ben dus niet zo een "alweer een auto minder" groene jongen die boos is op alle auto's ofzo

Dat terzijde, moest er even uit...