Ik heb een 690 Duke.
Ik vraag me af welke personen beweren dat een Duke "tam" is...
Het is toch straf hoe graag men in het motor-milieu graag de grootste, de rapste, de dikste.... heeft.
Ik zou niet graag al die mooi-weer-rijders te eten geven die een machine van 150 en meer pk's hebben en nauwelijks de helft van al die power gebruiken.
Of ongemakelijk op een snelheidsmotor "liggen" tot ze eens op een recht stukje kunnen vlammen (tot de eerstvolgende flitspaal of drempel een einde maakt aan de pret)
Enfin, over de Duke.
Het is dus een 1-cilinder en ja dat bokt en trilt al eens, en om dat te vermijden moet je zorgvuldiger dan bij een andere motor de juiste versnelling kiezen.
Voor de rest vind ik het een zeer aangename motor, stuurt fantastisch, versnellingen zeer gemakkelijk, comfortabele zithouding...
Voor gewoon woon-werk verkeer, voor te rijden langs gewone wegen (met liefst veel bochten) en kun je je min of meer aan de geldende snelheidslimieten houden dan is de Duke een goede keuze.
Maar zoek je een motor voor veel autostrade te doen, om ieder jaar nr Zuid-Spanje te rijden of om het snelste te kunnen vertrekken aan de rode lichten...dan is de Duke niet de geschikte keuze.
Spijtig dat mij ADV een handje vol is in die situaties ('t zal de eerste keer niet zijn dat ik naast de weg lig 
). Dus als ik nog iets koop is het wel een 690 ipv een dikke (tegenwoordig veel te dure en te snelle) pk braker. Op de rechte stukken komt het wel wat te kort tegenover een dikke 1000, maar in de bochten is de sensatie des te groter met zo'n ding. 
Maar het zijn nog poserwheelies hoor, ik zit nogal vrij snel door mijn versnellingen. (in 5de wilt hij niet meer omhoog blijven) Coastn in 1 versnelling kan ik ook nog niet. Met de 450 was het een stuk makkelijker IMO, dat ging veel beter. Maar sliden is toch een pak plezanter dan wheeliekes. 
