Had vandaag een mooi ritje gepland met mijn pa naar Calais. Gevolg is een onvergetelijke rit naar de noordkust van Frankrijk en de immens grave (lees: overzichtelijke en perfecte staat) bochten.
Ik vertrok om 7u20 richting Ninove waar ik mijn pa tegemoet kwam. In die 30 minuten heb ik amper auto's tegengekomen. Toch schrok ik even wakker, toen een auto van zijn oprit reed zonder naar links te kijken. Een sorry gebaar van de nog slaperige bestuurder daalde aanzienlijk mijn adrenaline. Ik knikte, gaf vol gas, en zag hem steeds kleiner en kleiner worden in mijn spiegel

. De banden stonden al goed warm toen ik in Ninove aankwam. Mij pa was gepakt en gezakt, en klaar om te vertrekken richting Calais.
Voor we richting Frankrijk vertrokken wou hij eerst nog de Ronde van Vlaanderenstraat doen. Hij is een fanatiek fietser, maar veel meer dan een serieuze bergop was er voor mij niets speciaals aan.
We reden verder richting Moeskroen (ja Moeskroen, vraag mij niet: "waarom Moeskroen en niet Kortrijk?". Ik denk dat hij zijn kaart verkeerd had gelezen.)
Rond 11u maakten we noodgedwongen een plaspauze. Hier heb ik dan ook de eerste foto genomen. De Diversion van mijn pa diende vandaag als muilezel. Ik moet wel toegeven dat deze motor een beetje verwaarloosd is. Maximum 5x per jaar ziet deze motor het zonlicht. Ik denk dat het toch meer dan een jaar geleden geweest is, dat deze motor een poetsbeurt heeft gekregen. Al een geluk dat deze morgend de ketting, motorolie, bandenspanning, etc gecontroleerd was.
De velgstrips zijn standaard oranje. De flash zorgt dan weer voor een fluo effect. Kakflash!!!
Onderweg kreeg mijn pa het geweldige idee om te gaan eten in La Marie Galante. Al een geluk dat hij zijn telefoon nam om te vragen of het restaurant wel open was. Bij de bevestiging heeft hij dan een tafel voor 2 personen gereserveerd. We hadden nog 147km voor de boeg, en toen begon het lichtjes te regenen. Eens aangekomen in Frankrijk veranderde het wegdek aanzienlijk. Geen enkel putje te bespeuren, mooie wegen en vooral, overzichtelijke bochten. Ik nam dan ook de kop, om mij eens goed in de bochten te leggen. Mijn pa is iemand dat nooit lessen heeft genomen. Hij rijdt goed rechtdoor, maar owee als er bochten zijn.
De reden waarom we naar La Marie Galante te Audresselles reden, was voor de lekkere plateau de fruits de mer.
En die plateau moet wel heel gekend zijn, want meer als de helft van de bezoekers waren Vlamingen. De obers spraken hier en daar dan ook een woordje nederlands. Een echte aanrader om 's middags eens te stoppen!!!
Aangezien Cap Gris Nez op amper 15km van Audresselles lag, besloten we om de bunkers en het uitzicht te bewonderen. De weg naar Cap Gris Nez is ook voor herhaling vatbaar. Een snelle baan met overzichtelijke bochten. Hier nam ik weer de kop en kon me volledig laten gaan

. Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in WO2 is deze plek een echte aanrader! Jammer genoeg hadden we niet genoeg tijd om alles te bezichtigen.
Enkele sfeerfoto's:
Door het late uur konden we niet meer gebruik maken van secundaire wegen. Hierdoor hebben we vooral autostrades gedaan. Ik schrok me toen rot! Ik was opt gemakt (140) aan het rijden toen ineens een ZX10R me voorbij vloog. Snelheid schat ik rond de 220-250. Ik heb van dichtbij kennis gemaakt met het doppler-effect. Mijn eerste reactie was:"GVD!!!" maar na 2 seconden moest ik luid lachen
Was een plezante rit, voor herhaling vatbaar. Maar volgende keer meer tijd nemen, bv een heel weekend. 1 dag is te kort.