Archief - Discussie (muziek)smaak

Koonut zei:

Nee ma ik haat zelf wel volk dat doelloos rondloopt/ne ganse avond stilstaat op gigs waar ik naar uitkijk.
Ik label die trutten altijd als hipsters en posers(terwijl ze mischien gewoon allemaal houten benen hebben)

Klik om te vergroten...

Wat? Ik hoop dat ik dan niet als hipster bestempeld word, ik sta altijd vanvoor aan de installatie maar ik beweeg enkel als ik strontbezopern ben .

Huxley zei:

Kga ongeveer 2 keer per maand naar een optreden. Het laatste wat ik mij kan herinneren was bij Sunn. In het begin een paar oplichtend scherm gezien maar daarna niet meer echt. Later ne kerel die eventjes met een decibel meter app bezig was.

Klik om te vergroten...

Dat heb ik in mijn hele leven nog maar 1x bewust meegemaakt en dan was bij Bob Dylan, ik was extatisch dat ik zoiets heb mogen meemaken.

Over de originele vraag: Volgens mij kan je perfect discussiëren over muziek, maar smaak moet je gewoon met rust laten. Het is vrij moeilijk wel om een nuttige discussie over muziek te hebben aangezien veel mensen toch gaan terug vallen op smaak en uiteindelijk niks van de Objectiviteit overschiet. Persoonlijk laat ik het meestal om over muzieksoorten te discussiëren waar ik persoonlijk niks mee te maken heb.

Ah ik haat ook strontbezopen mensen nu ge het zegt. Tedju toch krynos, +1 vo Dylan -5 vo stokstijve dronken hypster "ikstatemuilemetdespeakers" toestanden.

Als je bezopen wil zijn op een optreden, is dat hun zaak hé. Daar ga je an sich niemand mee schaden. Tenzij ze natuurlijk de omgeving beginnen lastig te vallen e.d. In dat opzicht ben ik nog redelijk verdraagzaam denk ik.

De meeste mensen hebben gewoon de juiste kennis niet om deftig te kunnen discussiëren over muziek. Stel de vraag aan een random persoon: Waarom vind je band/nummer x of y goed? En de meerderheid zal geen sluitend antwoord kunnen geven, naast standaard responsen als:

1) Ik vind het een leuk deuntje (majeur akkoorden ftw)
2) De tekst van dit nummer is precies hoe ik mij voel! #YOLO#
3) In mijnen tijd was dit de muziek waar wij op uitgingen se! Oh, the memories.. Dit is pas muziek...
4) Wel euh...Pitchfork gaf dit de meest awesome review ever?

Je gaat praktisch altijd een antwoord krijgen dat gebaseerd is op emoties, en niet op de technische/geschiedkundige kant van muziek. Logisch, want de meerderheid van de luisteraars zijn geen muzikanten of kenners en kunnen zich daar niet op baseren. Dan wordt het al heel moeilijk om op een 'objectieve' manier met elkaar te discussiëren als je beide die kennis niet bezit. Zij gaan zich dan baseren op hun huidige gevoelstoestand of een lied dat bepaalde herinneringen met zich meebrengt waardoor ze dat 'goed' gaan vinden. En dan ben je aan het discussiëren over subjectieve zaken als gevoelens, herinneringen, affiniteit, etc... en dat is bij iedereen anders natuurlijk.

Over muzieksmaak valt volgens mij maar enkel te discussiëren als er bij alle deelnemers toch een minimum aan muziekkennis, (zowel technisch als geschiedkundig) aanwezig is.

Aan de andere kant kun je op technisch vlak gewoon niet veel nuttigs zeggen over een band als de Ramones natuurlijk...

Geschiedkundig waren ze wel belangrijk, dus dat wordt dan een discussie puur daarover En technisch waren ze in die tijd sowieso pioniers, dat moet je natuurlijk allemaal relatief bekijken.

Koonut zei:

Ah ik haat ook strontbezopen mensen nu ge het zegt. Tedju toch krynos, +1 vo Dylan -5 vo stokstijve dronken hypster "ikstatemuilemetdespeakers" toestanden.

Klik om te vergroten...

Eventjes ter verduidelijking (ik weet niet of ik u nu verkeerd begrijp of gij mij) Ik sta sowieso aan de speakers, maar de enige momenten dat ik "dans" is wanneer ik compleet zat ben (gewoon zat is niet genoeg). En dat komt de laatste jaren amper voor.

En om het even te kaderen, als ik al eens op stap ga is dat op zoiets als dit en om daar echt beweeglijk op te zijn is al vrij moeilijk imho. Stampen is niet zo mijn ding, ik heb de energie daar niet voor, en om hulpmiddelen te gaan gebruiken om het wel te kunnen volhouden sta ik nu ook niet bepaald te springen.

Bwaja pioniers; ze konden gewoon niet spelen maar waren toch zo zot om op een podium te gaan staan. In hun latere nummers toonden ze wel hun liefde voor harmonieuze 60s bands meer en meer.

In ieder geval, met subjectieve discussies heb ik ook geen problemen, zolang het maar onderbouwd blijft en niet gewoon is van "het is zo en daarmee uit".

Mag ik zeggen dat ik uw smaak in dat soort muziek niet deel Kryonos ?
Mijn volume op mijn koptelefoon stond redelijk hoog en direct versprongen naar ergens in het midden...

Heh I:GOR, ge stijgt weer krynos! En ik ben ma wa aant lachen zu.
Ik kon alleszinds nooit stilstaan op corefeestjes, tegen 4u zijt ge dan wel bijna op ma dan was't beste er meestal wel af.

Je kan natuurlijk zeggen dat ieder zijn eigen smaak heeft en dat je daar niet over kan discussiëren, maar ik vind het inderdaad waardevol om gedachten uiteen te wisselen. Het is hetzelfde als discussiëren over reizen, wijn of zelfs filosofie. Als ik naar mezelf kijk heb ik wel een aardige evolutie achter de rug qua smaak:

Begonnen met hitparademuziek, de niche hardcore op twaalfjarige leeftijd ontdekt, daarna een niets-isme ervaren van een tweetal jaar. Op 14 jaar begon een keerpunt met de ontdekking van gitaarwerk, dat zich voor een lange tijd culmineerde in een grote affiniteit voor black metal. Hoewel ik die affiniteit nog altijd koester, moet ik zeggen dat mijn interesseveld erg groot is geworden. Zo pik ik graag een opera mee of een klassiek concert, voel wel iets voor psychedelische 60's en 70's rock (en afgeleiden) en heb een zwak voor de roaring twenties.

Ik probeer trends te mijden, maar op bepaalde leeftijden beland je nu eenmaal makkelijk in een maalstroom. Ik voel niets voor electronische muziek, maar een track als The First Rebirth van Jones & Stephenson vind ik geweldig.

Mijn 'smaak van het moment' hangt ook af van de plaats en gemoedsstemming waarin ik me bevind. Wanneer ik alleen door de straten van pakweg Parijs zwerf luister ik het liefst naar Erik Satie of de soundtrack van Taxi Driver. Overschakelen van Bach naar de rauwste black metal binnen een half uur vind ik goed kunnen.

Ik ga wel akkoord met Avondland. Ik vind ook dat smaak moet kunnen besproken worden. Het geeft een inzicht in het leven van anderen en zegt eventueel iets over de persoon(?).

Mijn smaakevolutie ging als volgt
Op jonge leeftijd vooral geluisterd naar punkrock, skate muziek daar ik zelf ook een fervent skateboarder was. Rond mijn 14/15 jaar zat ik echt in een emo periode. Dan begonnen groepen als 'My Chemical Romance' e.d. meer mijn aandacht te trekken. Na die fase in mijn leven terug verdergegaan met punkrock en commerciële rock e.d. Ik denk aan groepen als Paramore, Good Charlotte, Panic! at the Disco, Sum 41, Green Day, Bowling For Soup e.d. Ook luisterde ik vaak en veel naar Drum 'n Bass.

Dan ging ik naar de hogeschool en heb daar wat mensen leren kennen die mijn muzieksmaak serieus hebben verbreed. Ik begon eerst meer en meer naar Post- Rock te luisteren à la Sigur Ros, Mogwai, Explosions in the Sky. Niet veel later volgde dan een vlaag aan Ambient. Ik begon naar Brian Eno, Board Of Canada, Air, Aphex Twin e.d. te luisteren. Ik was zo verwondert van al die nieuwe genres en muziekstijlen dat ik gewoon niet meer kon stoppen met muziek ontdekken. Ik maakte een last.fm kanaal aan en begon suggesties te bekijken. Niet veel nadat ik ambient had ontdekt, begon Chillwave toch bij me op te komen. Artiesten als Korallreven, Slow Magic, Washed Out, Chad Valley, XXYYXX, Teen Daze, Air France e.d. begonnen mijn aandacht vast te grijpen. Een beetje later begon ik dan ook IDM en andere elextronische varianten aan mijn bibliotheek toe te voegen: Crystal Castles, Apparat, Moderat, Amon Tobin, oOooOO, Jon Hopkins, Pantha Du Prince, ... Ook andere elektronische artiesten zoals M83. Over het algemeen werd mijn muziekkennis in breedte gigantisch vergroot wanneer ik artiesten als Perfume Genius, Toro Y Moi, Active Child, leerde kennen. Ik luister wel naar alles een beetje en ik zal nooit iets afslaan als iemand me een suggestie doet. Door de jaren is die open visie wel gegroeid bij mij.

Ik ben vooral ook een meerwaardezoeker. Muziek kan voor mij echt iets belangrijks betekenen. Zo heeft Mogwai en Brian Eno me al door zware periodes kunnen loodsen. De punkrockartiesten waar ik vroeger naar luisterde hebben nog altijd een speciale plaats in mijn hart en nu en dan neem ik ze toch terug ter hand. Sigur Ros, Apparat, ... kunnnen mij echt een boost geven in het leven, ...

Smaakevoluties mogen altijd gedeeld worden. Leuk om te lezen.

Discussieren over muziek is heel moeilijk, al zou het hier veel vaker mogen gebeuren. Teveel posten van links zonder bijhorende discussie, het hoeft niet altijd, maar kan wel heel fijn zijn. Ik denk dat we hier allemaal wel op een niveau zitten dat we er over kunnen praten.

Sommige personen in mijn directe omgeving beginnen met mij te praten over muziek omdat ze weten dat ik er veel mee bezig ben. Maar dan is het gewoon erg moeilijk om kalm te blijven. Ik luister amper radio, ben geen fan van KoL of Coldplay en al die popdeuntjes boeien me voor geen meter, het enige dat ik zou doen is alles afbreken...

Anders 2 nieuwe threads starten?

Wat vinden jullie van? Elke dag/week/2weken een nieuw album?

Smaakevolutiethread?

Patatten zei:

Mag ik zeggen dat ik uw smaak in dat soort muziek niet deel Kryonos ?
Mijn volume op mijn koptelefoon stond redelijk hoog en direct versprongen naar ergens in het midden...

Klik om te vergroten...

Ja, dat is meestal niet slim om te doen als ik ergens muziek heb gepost . Natuurlijk mag dat, zolang ge niet afkomt met:
Dieje plaat is kapot/blijft hangen
Dat is toch alleen maar boenke boenke muziek
Wat een gejengel
...

Voor mij is het belangrijk dat er respect blijft voor anderen hun smaak die moet bijlange niet geapprecieerd, wel gerespecteerd.

Koonut zei:

Heh I:GOR, ge stijgt weer krynos! En ik ben ma wa aant lachen zu.
Ik kon alleszinds nooit stilstaan op corefeestjes, tegen 4u zijt ge dan wel bijna op ma dan was't beste er meestal wel af.

Klik om te vergroten...

Dan kan ik nog wel een deel stijgen denk ik
Bwa, ik blijf graag tot het einde op feestjes. Als de grote hoop weg is amuseer ik mij meestal beter dan wanneer ge tegen elkaar geplakt staat. Ik ga echt gewoon voor naar muziek te luisteren en mij te amuseren, en dat gebeurt dan niet door te springen en zot te staan doen, maar door mijn knie op de beat te plooien en soms een vuistje te maken (die natuurlijk ook op de beat beweegt) en voor de rest oogjes dicht en volledig meegesleurd worden door de muziek.

Mijn muziekgeschiedenis:
Als kind was ik verzot op helmut lotti, dat is wel rap overgeblazen en dan ontdekte ik eminem, 50 cent, 2 pac, etc. Rap was toen het enige dat ik wilde horen, misschien niet meteen muziek bedoeld voor een kind van 7-12, maar ik heb er wel een gigantisch voordeel uitgehaald voor engels (mijn woordenschat was toen al uitgebreider dan de helft van mijn klasgenoten toen ik afstudeerde van het middelbaar ). Daarna ben ik rond mijn 11e ook naar Nirvana, Pearl Jam, Ramones, Rammstein, Slipknot,The Offspring, NOFX, etc. beginnen luisteren. Twee jaar later dan Iron Maiden leren kennen, verder naar Iced Earth, Disturbed, Lamb Of God,... Toen is het ook weer 2 jaar later veranderd naar metalcore zoals Parkway Drive, Emmure, Suicide Silence, Chelsea Grin, etc. Ondertussen ook wat hardstyle geluisterd, maar dat is snel saai geworden. Toen Breakcore leren kennen zoals Venetian Snares, Annoying ringtone, Bong-ra, Dj Clonepa, Goreshit, Kodek,... Omdat in breakcore nogal veel soorten muziek samen komen ook meer geïnteresseerd geraakt daarin, en nu is het echt een mengelmoes van vanalles. Breakcore, Hardcore, Frenchcore, big band, klassiek (Klara is de enige zender dat ik ooit opzet), Jazz,... En alles van vroeger is ook terug gekomen (buiten lotti en 50 cent)

Genres die ik totaal niet kan horen zijn wel: Trap, Dubstep, Raggae, House, Minimal,...

(Heb ik nog ergens onderweg punten gescoord Koonut?)

Kid_C zei:

Smaakevoluties mogen altijd gedeeld worden. Leuk om te lezen.

Klik om te vergroten...

Bij deze, al denk ik niet dat veel mensen hier ene moer om geven. 't Is ne keer interessant om voor mezelf de reflectie te maken Zeker omdat mijn smaak hier lange tijd/nog steeds door sommigen (waarschijnlijk) in de categorie 'plat' zou worden gestoken.

Wall of text:
--
Rode draad doorheen mijn smaak: melodie. Initieel enkel geïnteresseerd in elektronische zaken, maar tegenwoordig sta ik echt open voor alles wat iets of wat (dromerige) melodieuze thema's bezit.

Ik ben geboren in 1992, en ik ben mij echt beginnen te interesseren in muziek rond '98-99. Alles wat elektronisch was en een soort van spacey melodie had sprak mij toen al aan. Dingen als Fiocco - Afflitto en Scoop - Drop It stonden hier constant op, net als de nog 90ies-ere Sash (underrated instrumentale track: Sash - Multiply Teaser - YouTube). Iets minder trots was wel mijn zware fanboy-periode van...X-Session Ben toen ook zelf beginnen prutsen met een programma genaamd Packard Bell Music Station dat bij een CD van die laatstgenoemden zat, dus mijn uiteindelijke bezigheid met producen heb ik wel aan Gene & Gina te danken

Meer en meer begon de trance van die tijd in het algemeen mij aan te spreken, en de katalysator was uiteindelijk de DVD Tiësto In Concert van zijn solo-optreden in 2003 (toen ik 11 was). Ik heb die DVD waarschijnlijk 50+ keer bekeken in het eerste jaar alleen al, en ik krijg nog kippenvel als ik er aan terug denk. In '04 hebben mijn ouders mij dan ook verrast door mij mee te nemen naar TIC2 in Hasselt (VIP-tickets geregeld); één van de mooiste avonden in mijn leven tot nu toe. Momenteel vind ik het nog steeds enorm jammer dat ik toen niet iéts ouder was zodat ik die periode (1999-2005 ong.) bewuster zou kunnen hebben meegemaakt.
Ik zou er enorm veel geld voor geven om platen zoals deze (nog eens) live te horen draaien in die periode:

Nadien werd ik echt geobsedeerd en begon ik ook zelf te draaien thuis, en mijn focus bleef ook enkel maar op datzelfde segment van elektronische muziek. Elke donderdag GDJB van Markus Schulz en ASOT van Armin v Buuren beluisteren, en de dag erna Tiësto zijn radioshow. In 2007 naar de Elements of Life show van Tiësto in Hasselt geweest, een jaar later naar Armin Only. Opkomende namen als W&W, Mat Zo (Signalrunners - Recoil (Mat Zo Remix) HQ - YouTube) en Arnej (http://www.youtube.com/watch?v=RJhdGEqPBpk) speelde ik plat, maar het begin van mijn sets werd altijd iets rustiger en trager, oa. met een doorbrekende Deadmau5 die ik wel kon smaken (Faxing Berlin; Not Exactly; The Reward is Cheese; etc.), Oxia (Oxia - Domino - YouTube), Popof (POPOF - Serenity - YouTube) of Lifelike (Lifelike - So Electric - YouTube).

Geleidelijk aan verloor ik mijn interesse in van die knallende high-tempo trance en kreeg ik meer interesse in bepaalde (mainstream) segmenten van house en elektro. In Putte hier vlakbij toen een keer naar een liveset van Dada Life geweest voor ne man of 1000, toen ze net met 'Fun, Fun, Fun' een hitje hadden. Ik denk dat ik tijdens deze periode het meeste plezier had aan nummers waar het melodieus element niet zo uitgesproken was. Aangezien ik toen ook echt begon te spelen op lokale fuifkes en zelf ook wat 'deftige' dingen aan proberen producen was met Ableton, focuste ik wel redelijk hard op die mainstream-dingen. Ook de Swedish House Mafia-periode was ik volledig met mee, en ik schaam mij daar eigenlijk echt niet voor Een keerpunt, merk ik nu, kwam er volgens mij nadat ik begin 2012 mijn 'levensdoel' had vervuld en Tiësto iets van mij heeft gespeeld op z'n radioshow. Nadien kon ik mij minder en minder identificeren met wat "EDM" werd genoemd, en het laatste anderhalf jaar is dat alleen nog maar versterkt door de opkomst van die Dimitri Vegas & Like Mike-achtige "hardstyle" kopieën.

Sindsdien check ik eigenlijk alleen nog wat ik voor mezelf 'melodic house & techno' noem. Deze dingen speelde ik eigenlijk al sinds 2008-2009, maar nooit in sets. Namen zoals Henry Saiz (Guy J - Lamur (Henry Saiz Remix) - YouTube, KIPPENVEL & Daft Punk - Horizon (Henry Saiz Just wanted you to stay Remix)[Full] - YouTube), Egbert (Egbert - Fonkel - YouTube; Egbert - "Haasten" (Original Mix) - YouTube), Gabriel Ananda (Gabriel Ananda - Smash (Live Version)YouTube), Nick Dow (Nick Dow - Tangled Up In String (Original Mix) - YouTube) of Dominik Eulberg (http://www.youtube.com/watch?v=gXZcZzo9Y). Jon Hopkins kan hier ook nog wel bij worden vermeld. Daarenboven speel ik ook meer en meer "nu disco" (is dat een benaming?) namen zoals Lifelike, Aeroplane of Andre Sobota (Andre Sobota - Survivor - YouTube)
Ook meer 'bigroom melodic' (eigen benaming) mannen zoals mijn favoriete DJ van het moment Eric Prydz/Pryda/Cirez D (Pryda (Eric Prydz) - LYCKA - YouTube), of zijn poulains Jeremy Olander (Jeremy Olander - Let Me Feel (Original Mix) [FULL HQ] - YouTube favoriet nummer van 2013; Jeremy Olander - Bandersnatch (Original Mix) - YouTube) & Fehrplay (Fehrplay - Nightride (Original Mix) [Pryda Friends] - YouTube Fehrplay - I Can't Stop It (Pryda Friends) [OUT NOW] - YouTube).

Vanaf mijn 'festival-leeftijd' bleef het echter niet meer "DJ-set muziek". Ik kan nu niet meteen zeggen welke groepen ik toen echt goed begon te vinden (denk namen zoals Royksopp, Arcade Fire en MGMT), maar sinds 2008-2009 is mijn smaak serieus uitgebreid... Er liggen hier CD's van James Blake, M83, The Black Keys, Moby, the XX en Boards of Canada. Recent enorm genoten van optredens van alt-j en Sigur Ros. 'Guilty' pleasure Coldplay (jep) ben ik in 2011 gaan beluisteren in het Sportpaleis, en was toch wel onder de indruk van de gehele show.

Ten slotte ben ik mij vanaf 2010 echt beginnen interesseren in films, en sindsdien luister ik thuis enorm vaak naar hopen filmmuziek. Gaande van bekende John Williams themes, de volledige LOTR-score van Howard Shore tot Clint Mansell zijn score voor Moon, John Murphy zijn Sunshine-score en Ennio Morricone zijn klassieke spaghetti western scores (Once Upon a Time In The West is vermoedelijk mijn favoriete nummer ooit). Ook soundtracks van games tel ik hierbij, zoals bv Garry Schyman (Garry Schyman - The Ocean On His Shoulders/Empty Houses - YouTube).

In deze wall of text vermeld ik ook nog niks over Daft Punk, maar zij zijn sinds Discovery eigenlijk ook constant aanwezig geweest in mijn leven.

ik durf het het hier amper te plaatsen. mijn muziekgenre is: hardcore en sommige oude liedjes (depeche mode, metallica, ...)

Ben toch al blij dat ik niet de enige ben met een complexe muzieksmaak

Vind ik altijd een moeilijke vraag als mensen aan me vragen naar welke muziek ik luister. Mensen haken snel af als ik een grote opsomming geef aan genre's of zaken begin op te noemen die niet zo gekend zijn bij het brede publiek of als ik mijn theorie uiteenzet van muziekperiodes (die ad random om de zoveel tijd veranderen)

kil911ler zei:

Ben toch al blij dat ik niet de enige ben met een complexe muzieksmaak

Vind ik altijd een moeilijke vraag als mensen aan me vragen naar welke muziek ik luister. Mensen haken snel af als ik een grote opsomming geef aan genre's of zaken begin op te noemen die niet zo gekend zijn bij het brede publiek of als ik mijn theorie uiteenzet van muziekperiodes (die ad random om de zoveel tijd veranderen)

Klik om te vergroten...

Vind dat ook altijd zo moeilijk op om te antwoorden als mensen vragen naar welke muziek ik luister. Toch als ze zelf niet verder komen dan stubru/ tommorowland muziek. Das ook zo nutteloos. Zelf als ge 'hardcore punk' zegt verstaan ze dan enkel 'hardcore' en denken ze dat ge het over die gabbermuziek hebt. Zeker bij meisjes is het erg:

'Ik luister naar alle muziek zolang het maar geen hard rock is, haha'
hard rock...

Ik vraag dan meestal naar welke muziek zij luisteren en probeer daar dan wat 'geïnteresseerd in te doen' zodat ik niet op hun vraag moeten antwoorden. Tenzij we natuurlijk overkomstige smaken hebben.

Zalige post stan_v! Voor iemand van 21 toch al serieus wat achtergrond, de evolutie zal blijven doorgaan. Misschien moet je je eens toeleggen op postrock, behoorlijk filmische muziek.