Laki
Aanschouw de prachtige foto's hierboven van Laki. De kraters op de foto noemen Lakagigar ofwel Laki's kraters). Lakagigar neemt een lengte in beslag van 22 kilometer (wat gigantisch is) en wordt ook wel Skafta's fires of Skaftareldar genoemd. (vuur = eldur, krater = gigur, en de u wordt a in meervoud in het IJslands. En ook nog belangrijk: jokull = gletsjer in het IJslands). In het IJslands heeft men de gewoonte om veel woorden aan elkaar te voegen, wat zorgt voor moeilijke klanken, woorden als je er niet gewend aan hebt. Maar veel eigennamen beschikken over zoiets. (Keflavik en Reykjavik, andere plaatsnamen, regio's, musea, ...). Ook persoonlijke namen hebben dit gegeven. Zo is johansson bijvoorbeeld de zoon van Johan. Of gunnarsson de zoon van gunnar. IJslands is eigenlijk een intrigerende taal, en is een terugkijk in hoe het Noors vroeger was (afgestamd van oudNoors en nadien amper geevolueerd door isolatie van het Europese vasteland. Als ik ooit wat meer tijd heb en meer talen ken zal ik me hierin verdiepen (zeker als ik de keuze maak om naar hier te emigreren of op zijn minst (dat ben ik zeker van plan) zo goed als jaarlijks/tweejaarlijks op vakantie te gaan voor twee-drie weken. Ik ken al wat basisIJslands doordat ik voor informatie over vulkanen vaak op IJslandse sites moet zijn, maar meestal is die informatie ook verkrijgbaar in het Engels.
Geologische site van IJsland Als je dus wilt zien of er een vulkaan op uitbarsten staat of er aardbevingen daar waren, zeker kijken! Erg goede site. Ook kan je de tremorkaarten kijken (kaarten waar je eventueel vulkanisch geluid/gerommel kan horen (kleine trillingen die geregistreerd worden). Wanneer dit sterk de lucht ingaat, kan je al denken dat er iets gebeurt. Maar ook ander achtergrond geluid (vrachtwagens of geluid van stormen / ander geluid) wordt opgenomen. Daarom moet je ook op de hoogte zijn van wat er gebeurt in IJsland. Vaak is een tikkeltje ervaring nodig om te weten of het om vulkanisch gerommel gaat. Een echte handleiding hiervoor is er in feite niet.
Harmonic tremor vooraleer de Hekla in 2000 uitbarstte. Merk de stijging op.
Dit is de Hekla trouwens. 18 keer uitgebarsten sinds het jaartal 800. Het is een stratovulkaan.
Tremor
U kan voor de tremors terecht op deze site. Meer info over het herkennen tremors kunt u terugvinden op volcanocafé, hoewel het hier meer gaat om een kwestie van gevoel, ervaring en oefenen.
De bekende laatste eruptie van Laki is alweer even geleden, namelijk van 1783. Een paar jaar voor de Franse revolutie dus. Maar het is wel één van de zwaarste vulkaanuitbarstingen van de laatste honderden jaren - zeker van zijn soort. De zwaarste explosieve eruptie is die van Tambora. Al zijn er nog wel wat andere zware erupties zoals Taupo in het begin van die zelfde eeuw of andere mythische erupties zoals de Krakatau in 1886 (?) en Samalas/Rinjani (1257?), beiden uit Indonesie, een ander erg actief land. De Samalaseruptie van 1257 was jarenlang een missing link in klimaatgrafieken (plotse daling na dat jaar in wereldwijde temperatuur) en wordt ook wel het Pompeii van het verre oosten genoemd. De Laki-eruptie startte met een heleboel aardbeving, en startte in juni 1783 en hield aan tot februari 1784. Het merkwaardige aan deze vulkaan is dat dit een atypische vulkaanuitbarsting maar wel één die potentieel voor meer gevaar kan zorgen op termijn. Dit was namelijk een fissure-eruptie. Vulkanen in IJsland zijn meestal met elkaar verbonden via ondergrondse kanalen, en geregeld barsten ze uit in deze fissures/kanalen. Over een kilometerlange range wordt lava de lucht uitgespoten. Voorbeelden van dergelijke vulkanen kan je vooral terugvinden in Hawaii (maar dan meestal op heel wat kleinere schaal. Kilaulea is dus zo een voorbeeld).
Dit is een voorbeeld van hoe het werkt. Dit soort erupties is vooral common bij platen die van elkaar bewegen (zoals dus Noord-Atlantische Oceaan of de Afrikaanse slenk or boven bepaalde hotspots zoals Hawaii. IJsland bevindt zich boven een hotspot en boven platen die van elkaar weg bewegen. De vulkanen zorgen meestal voor nieuw, jong land, en voor het unieke landschap waar IJsland voor bekendstaat. IJsland is relatief nieuw, en bestaat nog maar ongeveer 50 miljoen jaar (toen de dino's uitgestorven waren bestond IJsland nog niet.). IJsland is dus een kijk terug in de geschiedenis van hoe land vroeger werd gevormd, en hoe continenten ontstaan zijn. Terwijl nieuw land gevormd wordt, verdwijnen ook andere bodems. Bijvoorbeeld van platen die naar elkaar toe bewegen duikt een oceaanplaat onder een land terug de korst in wat gepaard gaat met aardbevingen en vulkanen, of gaat ze de hoogte in (vorming van bergen als land tegen land botst zoals in de Himalaya.)
Voorbeelden
land-land divergentie (IJsland, West Antarctica-rift (Antarctica gaat splitsen in twee) Grote Afrikaanse slenk (hoewel nog niet erg ontwikkeld (Oost-Afrika gaat splitsen van de rest) en de Boven-Rijnslenk (de Alpen zijn hierdoor ontstaan, en dit zorgt voor geologische activiteit in Midden-Europa en zijn zijslenken (zoals in Nederland en Belgie er een paar lopen. 35 tot 20 miljoen jaar geleden was dit stukken actief, toch blijft het risico op aardbevingen vrij reeel hier. Zoals bijvoorbeeld de M7.0
aardbeving van Basel in 1356. Vulkanische activiteit is wat lager, maar met Laacher See of de vulkanen in Midden-Frankrijk zoals de Puy de Dome zijn er nog wel wat voorbeelden van vulkanen die slapen, maar elk moment weer wakker kunnen worden (of tienduizenden jaren doorslapen).
oceaan-oceaan divergentie (midden van de Atlantische Oceaan).
land-land convergentie (Himalaya)
oceaan-land convergentie (Middelandse Zee, Indonesie, West-VS, Japan, Chili
oceaan-oceaan convergentie (vorming van eilanden/archipels waardoor land ontstaat. Een voorbeeld van een jonge zone waarbij alles onder water ligt is een subductiezone ten ZW van Lissabon, maar meer onderzoek is daarvoor nodig, maar er broeit daar wel iets).
transforme zones (waarbij platen langs elkaar schuiven). Californie (met San Andreas-breuklijn), ook in Nieuw-Zeeland is hier een voorbeeld van te vinden.
Aardbeving van Basel
Riftingsproces in IJsland actief te zien. Links N-A plaat, rechts Europese plaat.
Vogezen en Zwarte Woud gescheiden door een slenk.
Mooi voorbeeld. De Vogezen en Zwarte Woud waren trouwens oorspronkelijk één heuvelachtig restgebergte van een Hercynisch orogoneseproces. De vogezen en zwarte woud zijn daardoor weer hoger geworden dan eerder
Terug naar IJsland. Op onderstaande afbeelding zie je hoe een fissure eruptie werkt.
Dit zijn verschillende types vulkaanuitbarsting. Stratovulkanen zijn de vulkanen die u en ik het meest herkennen als vulkaan, als je aan een vulkaan denkt. Schildvulkanen kan je vinden in Hawaii, en zijn over het algemeen zwakker (vandaar minder scherpe randen). De Kilimanjaro of Olympus Mons op Mars is ook een voorbeeld van een schildvulkaan. Lava domes/lava koepels zijn "vulkanen" in actieve vulkanen. En fissure eruptions zijn potentieel de zwaarste boosdoeners van de Aarde. Voorbeelden zijn dus Hawaii, veel vulkanische activiteit op IJsland, in Afrika (Kenia), vulkanische activiteit op de maan van vroeger of op Io (maan van Jupiter). In het verleden waren er ook zwaardere soortgelijke erupties zoals bvb. De Siberian Traps (99 procent van alle diersoorten stierf uit door miljoenen jaren vulkanische activiteit in geheel Siberie (gigantisch dus).
Fissure erupties hoeven zich niet per se altijd op dezelfde plaats opnieuw te voordoen, en komen geregeld opnieuw voor. Zie onderstaande afbeelding waar je kan zien dat er nog heel wat andere zware fissure erupties waren in de laatste duizenden jaren. De Eldgja eruptie of Veiovotn eruptie zou zelfs zwaarder zijn dan Laki. (Skaftar hier op de kaart). Dit is een plaats genaamd de Dead Zone (omdat hier nauwelijks aardbevingen voor de moment zijn, wat een goed teken is), en dat is gelegen tussen de Katla en de gletsjer Vatnajokull met daar onder de Grimsvotn en de Bardarbunga in het NW.
Dit is een kaartje van alle vulkanen van IJsland (wel niet de fissures. De fissures waarover ik het heb liggen tussen de Katla en de gletsjer Vatnajokull met Grimsvotn. Die twee streken (en alles wat daar tussen ligt zijn dan ook het interessantst. Hoewel andere streken ook interessant kunnen zijn. De Bardarbunga is uitgebarsten in sep 2014 en duurde tot feb/maa 2015 maar was zwakker dan Laki waardoor deze geen grote gevolgen had (weinig gasvorming die tot de Stratosfeer reikte en zo globale weerpatronen omzeep kon helpen). Wel was het de zwaarste eruptie sinds Laki, en ook een mooi voorbeeld van een fissure eruptie. Zie foto.
Veel van de vulkanen zijn ook met elkaar verbonden. Zo zou de Katla verbonden zijn met Eyjafjallajokull (de vulkaan die in april 2010 uitbarstte en het vliegverkeer in de war stuurde), die op zijn beurt verbonden is met de vulkanen onder de Vatnajokull (waar ook allerlei kanalen rondlopen waar we zelf niet eens van weten of de vulkanen met elkaar verbonden zijn. Grimsvotn en Bardarbunga is alvast verbonden. De eruptie van de Bardarbunga in 2014 was ook een fissure eruptie en lag halfweg of zelfs al voorbij het middelpunt tussen de Bardarbunga en de Askja. Een zware eruptie van de Torfajokull in de 15e eeuw zou ook al in verband zijn gebracht met de Veiovotn fissure eruptie in dezelfde eeuw. IJsland is dus een complex vulkanisch systeem, en meestal zijn vulkanen die met elkaar verbonden zijn over het algemeen ook gevaarlijker dan niet verbonden vulkanen. Een ander voorbeeld is de verbinding tussen de stratovulkaan Vesuvius en de supervulkaan Campi de Flegrei recht onder de stad Napels of het Cerro de Mayasquer complex aan de grens van Ecuador met Colombia
Een overzicht van recente IJslandse vulkaanuitbarstingen
Een theorie over IJsland is namelijk de volgende, namelijk dat IJsland om de 250 jaar een hotspotactieve fase ingaat met merkwaardig meer vulkaanerupties dan buiten deze tijdsperiode. Er zijn aanwijzingen dat we terug in een hotspotactieve periode zitten, getuige de erupties van de Eyjafjallajokull (2010), Grimsvotn (2004 en 2011) en Bardarbunga (2015), hoewel het ook niet echt abnormaal was, en de activiteit in de 20ste eeuw gewoon vrij laag was. De Grimsvotn lijkt naar een nieuwe eruptie af te stevenen binnen 3-4 jaar, de Bardarbunga blijft onrustig (en wellicht maakt deze zich klaar voor nieuwe erupties), en de Katla lijkt ook binnen afzienbare tijd voor het eerst na 80 jaar stilte (wat opvallend lang is voor die vulkaan) wel eens te exploderen. De Katla heeft de laatste 1100 jaar 20 keer uitgebarsten met steeds een interval tussen 13 en de max. 95 jaar. Hoewel het nu 98 jaar niet meer is uitgebarsten (wat dus een record is). Het is onduidelijk wat de toekomst zal geven, wel is het zo dat deze al 20 jaar aan een stuk onrustig is, en er zelfs mogelijk een heel kleine subglaciale eruptie was in 2011 (maar dat is niet zeker). Maar de uitbarstingen die dus om de 13-95 jaar gebeuren zijn allemaal van een veel zwaardere Vulkanische Explosiviteitsindex (VEI4-6, en dat lijkt er dus aan te komen, vanwege de onrust en de statistiek dus). Men vermoedde dat na de Eyjafjallajokull de Katla ook zou uitbarsten maar dat is tot dusver niet gebeurd. Ter vergelijk: Eyjafjallojokull was een VEI 4 in 2010, de Pinatubo, Pompeii-eruptie en Krakatau zijn voorbeelden van VEI 6-erupties
Wat de toekomst zal brengen blijft onduidelijk. Maar nieuwe erupties zullen er zeker komen - wellicht zelfs meer dan vroeger (door de hotspotactieve periode). Mijn excuses ook voor de slechte structuur...
Documentaires die de vulkanen behandelen
PBS Doomsday Volcanoes (on NOVA)
How The Earth was Made - Iceland
wellicht nog wel wat...
Sites met meer informatie over IJslandse vulkanen:
Iceland geology | Volcano and earthquake activity in Iceland - Jon Frimann geeft geregeld updates over de vulkanen in IJsland. Hij woont nu wel in Denemarken. Heel goede blog!
http://www.volcanocafe.org/ - Volcanocafé, de community voor vulkaanliefhebbers ook over andere vulkanen. Als je iets wilt bijleren kan je hier terecht. IJsland krijgt hier veel aandacht doordat de meeste mensen die hier actief zijn volgens mij Britten zijn.
http://en.vedur.is/ Officiele geologische site van IJsland
Boek over deze vulkaan:
Island on Fire, written by prof. Alexander Witze.