Archief - Chronische ziektes

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Booka Shade

Legacy Member
Pvt Martin zei:
Geen idee, jammergenoeg. Het is de laatste maanden wel gebeterd. Had er minder last van.... tot deze maandag, was het weer van dat. Gelukkig was het een lichte "aanval" (zo zal ik het maar noemen). Heb dit jaar al zo'n pijnlijke steken gehad dat ik gewoon op grond neergevallen ben en volledig weg was. En al die keren daarna de vrees om dat terug voor te hebben, elke keer dat ik ook maar een lichte buikpijn begin te voelen...
Dat wens je ook niemand toe.

Nee idd :s moet echt kut zijn :( ik leef me u mee krl :sad:

Booka Shade

Legacy Member
Spectre zei:
voetbal en squash lukt nog goed maar ge zit er gewoon sneller door dan vroeger :( Meestal ben ik rond 1 uur ook doodmoe terwijl ik vroeger met gemak een nachtje kon doorsteken

Kunt ge nu niemeer naar fuif ofzo gaan? :s

ComputerVISTA

Legacy Member
lotti zei:
21 en ge zijt nu 25 ckr, dan is da eigenlijk best rap gegaan bu. verkleining enzo :s Ik zit echt mu in. Ik weet nie wa te doen alst bij mij ook zo erg zou worden. Tot nu toe gaat het nog cava. Kheb 4 keer in kliniek gelegen. 3 keer zo'n darmspoeling langs mijn neus me zoutoplossing en 3 weken zo sonde-voeding (ook langs de neus). Da was geen pretje. ik heb het denk ik van mn 10 jaar (ik was altijd bleek en buikpijn) en nu benk 18 dus eig hebk nog 'geluk'.

Hoe valt sporten bij u mee?

Ik sport niet, ik ben en blijf ne gezelligen dikzak. Heb het nooit gedaan en denk dat -buiten darts, kaarten en bowlen- er nooit veel van in huis zal komen.

Met mij moet ge nie inzitten ze, ik trek m'n plan wel (wel zeer vriendelijk :))

Darmspoeling langs de neus hebben ze nooit gedaan bij mij, enkel langs 'vanonder' en via de mond. Dat vond en vind ik het meest vreselijke aan de ziekte.

'k Moet wel zeggen dat het deels m'n eigen fout is. Ik heb een half jaar rondgelopen met bloedverlies zonder een dokter te raadplegen, met alle gevolgen vandoen. De kans bestaat trouwens dat ik later (in de niet zo verre toekomst) met een 'zakske' zal moeten leren leven.

Groenten,
Vista :p

Booka Shade

Legacy Member
ComputerVISTA zei:
Ik sport niet, ik ben en blijf ne gezelligen dikzak. Heb het nooit gedaan en denk dat -buiten darts, kaarten en bowlen- er nooit veel van in huis zal komen.

Met mij moet ge nie inzitten ze, ik trek m'n plan wel (wel zeer vriendelijk :))

Darmspoeling langs de neus hebben ze nooit gedaan bij mij, enkel langs 'vanonder' en via de mond. Dat vond en vind ik het meest vreselijke aan de ziekte.

'k Moet wel zeggen dat het deels m'n eigen fout is. Ik heb een half jaar rondgelopen met bloedverlies zonder een dokter te raadplegen, met alle gevolgen vandoen. De kans bestaat trouwens dat ik later (in de niet zo verre toekomst) met een 'zakske' zal moeten leren leven.

Groenten,
Vista :p

Da ist gene wak het meeste vrees :s

Pvt Martin

Legacy Member
lotti zei:
Nee idd :s moet echt kut zijn :( ik leef me u mee krl :sad:
Dat apprecieer ik :). Ik besef echter wel dat er mensen zijn die het nog erger hebben. Ik heb er mss 1 keer in de 2 maand last van (soms licht, soms zwaar), maar voor de rest niets.
Moest wel schrikken zijn voor mijn ouders toen die thuiskwamen. ik was s morgens rustig naar school gefietst en als ze thuiskomen lig ik half buiten bewustzijn op de grond. Ik had de mamie wel gebeld om naar huis te mogen, maar toch...

Echter, het blijft terugkomen zolang ik geen oorzaak ken. En zonder oorzaak kan ik ook geen oplossing zoeken. Aan het eten ligt het niet, want ik eet hetzelfde als iedereen hier in huis en ik ben de enige die last heeft. Aan het drinken ligt het ook niet, want ik drink voornamelijk water (tenzij op een feestje ofzo, maar dat is sporadisch).
Nuja, ik wil de oorzaak wel kennen, maar ik denk niet dat dit snel zal gebeuren.
Maar ik leef ook met iedereen mee, zij die het erger hebben en ook zij die het minder erg hebben. Het blijft moeilijk

Mefke

Legacy Member
sinds 4 jaar (toen 18) diabeet. veel dorst, moe, op enkele weken 10kg afgevallen (en ik weeg er maar 70 voor een lengte van 1m93, dus zag ge mij al helemaal niet meer staan achter lantaarnpalen :D ). daarop binnengegaan in spoed en direct opgenomen op intensieve zorgen, volgens dokter was ik op enkele dagen, mss zelfs uren, van een zware coma.
tja direct een verandering van leven. ik ben voortdurend aan het rekenen, zoveel koolhydraten binnen is zoveel insuline toedienen etc. alle dagen 4 keer inspuiten. dat is nog het ambetantste van al, naast veel vooroordelen. maarja kan niks anders dan aanvaarden dat ik het heb en er het beste van proberen maken. ik ga er altijd van uit dat er ergere dingen zijn...

ComputerVISTA

Legacy Member
lotti zei:
Da ist gene wak het meeste vrees :s

Bwa, als uw ziekte aan de milde kant is dan moede daar nie te hard voor vrezen ze.

Sommige mensen hebben de ziekte en hebben er zo goed als nooit last van.


Als ik het meest vreselijke mag kiezen dan is het het drinken van een soort van kalkoplossing (ne goeie liter) waarmee ze het relief van uw darmen kunnen zien op een scanner, als ge ooit al eens van kalk geproefd hebt weet ge wel waar ik naartoe wil.

Das het zo snel mogelijk opdrinken, onder de scanner gaan en dan uw hart en uw ziel overgeven de rest van de dag.

:(

Booka Shade

Legacy Member
Mefke zei:
sinds 4 jaar (toen 18) diabeet. veel dorst, moe, op enkele weken 10kg afgevallen (en ik weeg er maar 70 voor een lengte van 1m93, dus zag ge mij al helemaal niet meer staan achter lantaarnpalen :D ). daarop binnengegaan in spoed en direct opgenomen op intensieve zorgen, volgens dokter was ik op enkele dagen, mss zelfs uren, van een zware coma.
tja direct een verandering van leven. ik ben voortdurend aan het rekenen, zoveel koolhydraten binnen is zoveel insuline toedienen etc. alle dagen 4 keer inspuiten. dat is nog het ambetantste van al, naast veel vooroordelen. maarja kan niks anders dan aanvaarden dat ik het heb en er het beste van proberen maken. ik ga er altijd van uit dat er ergere dingen zijn...

Ja da doe ik ook altijd, ma iedere rekenen adhv die insuline zou echt niks voor mij zijn. Doet ge aan sport?

Booka Shade

Legacy Member
ComputerVISTA zei:
Bwa, als uw ziekte aan de milde kant is dan moede daar nie te hard voor vrezen ze.

Sommige mensen hebben de ziekte en hebben er zo goed als nooit last van.


Als ik het meest vreselijke mag kiezen dan is het het drinken van een soort van kalkoplossing (ne goeie liter) waarmee ze het relief van uw darmen kunnen zien op een scanner, als ge ooit al eens van kalk geproefd hebt weet ge wel waar ik naartoe wil.

Das het zo snel mogelijk opdrinken, onder de scanner gaan en dan uw hart en uw ziel overgeven de rest van de dag.

:(

Zoiets wit he :p man man da hebk 2 keer moeten doen!
Nog nooit zoveel tranen moeten laten vant braken. Nie binnen te krijgen.
Da was ook een van mijn ergste ervaringen :s

Welk ziekenhuis gaat ge en welk medicijn neemt ge?

Booka Shade

Legacy Member
Spectre zei:
toch allemaal respect voor jullie hoor. Moet echt erg zijn


Jup ik ben echt blij dak zo'n thread heb gemaakt. Ik had daar echt nood aan om daarover te praten met mensen die weten wa het is.
Normale mensen luisteren wel ma kunnen zich er niks bij voorstellen.

Spectre

Legacy Member
braken zou voor mij geen probleem mogen zijn :sop:
sinds ik klierkoorts gehad heb braak ik al als ik eens goed moet hoesten :sad:

Booka Shade

Legacy Member
Pvt Martin zei:
Dat apprecieer ik :). Ik besef echter wel dat er mensen zijn die het nog erger hebben. Ik heb er mss 1 keer in de 2 maand last van (soms licht, soms zwaar), maar voor de rest niets.
Moest wel schrikken zijn voor mijn ouders toen die thuiskwamen. ik was s morgens rustig naar school gefietst en als ze thuiskomen lig ik half buiten bewustzijn op de grond. Ik had de mamie wel gebeld om naar huis te mogen, maar toch...

Echter, het blijft terugkomen zolang ik geen oorzaak ken. En zonder oorzaak kan ik ook geen oplossing zoeken. Aan het eten ligt het niet, want ik eet hetzelfde als iedereen hier in huis en ik ben de enige die last heeft. Aan het drinken ligt het ook niet, want ik drink voornamelijk water (tenzij op een feestje ofzo, maar dat is sporadisch).
Nuja, ik wil de oorzaak wel kennen, maar ik denk niet dat dit snel zal gebeuren.
Maar ik leef ook met iedereen mee, zij die het erger hebben en ook zij die het minder erg hebben. Het blijft moeilijk

Ge zou voor minder verschieten. Ma misschien ligt het toch aan het eten. Er zal wss eten zijn da gij nie kunt verdragen. Da hadk ook. Is wel moeilijk om te weten welk eten juist.

protnie

Legacy Member
Mijn ma heeft al een aantal jaar (iets van 10 denk ik) artrose, elk jaar wordt een beetje erger, eerst was het enkel haar onderrug, nu ook haar nek en polsen ook wat. Bij haar zus zijn het haar knieën. Ze kunnen er niets tegen doen, enkel wat afremmen en pillen nemen tegen het zeer.
Hierdoor heeft ze moeten stoppen met werken, kan met moeite een half uur blijven recht staan en zelfs ook lang zitten op een stoel gaat niet dus geen enkel werk is een optie. Ook in auto rijden is lastig door het sturen.
Dus eigenlijk kan je stellen dat ze gehandicapt is maar bv. zo'n parkeerkaart krijgen om minder stappen te moeten zetten kan niet want ze is niet gehandicapt genoeg...

ComputerVISTA

Legacy Member
lotti zei:
Zoiets wit he :p man man da hebk 2 keer moeten doen!
Nog nooit zoveel tranen moeten laten vant braken. Nie binnen te krijgen.
Da was ook een van mijn ergste ervaringen :s

Welk ziekenhuis gaat ge en welk medicijn neemt ge?

Idd zo ne witten beker, ik moet zeggen, ik heb van weinig schrik om te doen als het is voor m'n ziekte maar daar schrik ik echt van weer (denk dak het al ne keer of 10 heb moeten laten doen)

Ik neem nu enkel imuran.

Booka Shade

Legacy Member
Spectre zei:
braken zou voor mij geen probleem mogen zijn :sop:
sinds ik klierkoorts gehad heb braak ik al als ik eens goed moet hoesten :sad:


klinkt nie goed :s

Pvt Martin

Legacy Member
lotti zei:
Jup ik ben echt blij dak zo'n thread heb gemaakt. Ik had daar echt nood aan om daarover te praten met mensen die weten wa het is.
Normale mensen luisteren wel ma kunnen zich er niks bij voorstellen.

of zeggen dat je overdrijft....
Ik heb er nooit echt behoefte aan gehad om dat aan veel mensen te vertellen. Is ook niet echt iets om in een gesprek te gooien. Ik ken trouwens ook amper mensen die iets dergelijks voorhebben. Maar ik moet toegeven dat het wel eens leuk is om erover te vertellen tegen mensen die het kennen. :)

Booka Shade

Legacy Member
ComputerVISTA zei:
Idd zo ne witten beker, ik moet zeggen, ik heb van weinig schrik om te doen als het is voor m'n ziekte maar daar schrik ik echt van weer (denk dak het al ne keer of 10 heb moeten laten doen)

Ik neem nu enkel imuran.

Ik neem ook imuran en ik ga naar gasthuisberg in leuven
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan