Archief - de dood

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

TiZon

Legacy Member
Kyoshin zei:
Het leven op aarde is gedeeltelijk mogelijk omdat een ster sterft. Als een ster sterft laat deze bouwstenen vrij wat leven mogelijk maak.. Ik denk dat dit een van de duidelijkste tekenen zijn dat er wel "toekomst" is na de dood. Maar leven op zichzelf hangt aan zoveel dingen af. Ik heb zoveel schrik om te sterven. De manier hoe ik sterf, en wat erna gebeurd. Ik wil daar nu toch nog nie aan denken, maar lig er toch wel een x aantal dagen per jaar serieus wakker over..

Idem... Soort van 'angst' bijna...
Wel mooi verwoord...

Kyoshin

Legacy Member
Een ster wordt geboren -> groeit -> wordt ouder -> sterft. Net als een mens.. 't is nu maar een voorbeeld dat sommige dingen afhangen van de dood van anderen.

bioke

Legacy Member
ik denk dat mensen vooral geloven dat er "iets" is na de dood omdat anders het leven gewoon zinloos lijkt of is.

PinkyNTheBrain

Legacy Member
Kyoshin zei:
Een ster wordt geboren -> groeit -> wordt ouder -> sterft. Net als een mens.. 't is nu maar een voorbeeld dat sommige dingen afhangen van de dood van anderen.

En hoe kom je daarbij? Sterrekunde is iets waar ik nihil van ken :p

Reaper's Curse

Legacy Member
Sterven is imo de enige verplichting die we hebben als mens. Het feit dat we sterven en er, volgens mij, daarna niets meer is geeft betekennis aan ons leven, we hebben niet eeuwig om ervan te genieten en gelukkig te zijn.

Troj

Legacy Member
Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.

Ik ben ook niet het soort persoon dat mensen gaat veroordelen als ze in de hemel geloven. De hemel is vaak een gigantische geruststelling voor mensen die de dood voelen naderen. So what als het niet bestaat?

Joeshoe

Legacy Member
bioke zei:
ik denk dat mensen vooral geloven dat er "iets" is na de dood omdat anders het leven gewoon zinloos lijkt of is.
Volgens mij is het leven ook zinloos, maar dat wil toch niet zeggen dat we er niet het beste van kunnen maken? Je moet je doel in je leven zelf maken. Een gezin, liefde, vriendschap, eender wat. Als je zin in je leven is om na je dood verder te leven, dan is dat volgens mij vrij dom. Kun je er dan niet beter direct een einde aan maken?

Als je rondom je kijkt en je afvraagt waarom sommige dieren leven kom je telkens tot het besluit dat ze leven om anderen in stand te houden (vb wormen dienen als voedsel voor vogels, vogels dienen als voedsel voor...enz). Wat voor zin heeft dat? Gewoon leven om als voedsel te dienen.

Uiteindelijk is er volgens mij geen doel, er is geen "zin". We zijn hier gewoon.

Nu de dood, ik geloof niet in het hiernamaals of "de hemel". Dit zijn verzinselen opgesteld door religies om mensen een doel te geven in hun leven. Een vrij idioot doel volgens mij, maar goed.

DarkMess zei:
Een andere vaak vervelende gedachtengang voor me is wie/wat ben je nu zelf ?
Jouw eigen zelf, hoe komt dat jij nu net in dat lichaam zit en je kan denken/bewegen/...
Deze gedachte vind ik ook enorm raar. Hierdoor kan ik moeilijk geloven in dingen als reïncarnatie. Ik snap niet wat het nut hiervan is. Je put hoop uit het feit dat je zult wederkeren als iets nieuws, maar je zult je niks herinneren van je zogezegd vorige leven. Als je er niks van weet, wat maakt het dan uit? Vrij absurd vind ik.

Het zou natuurlijk mooi zijn moest er nog "iets" zijn. Maar ik geloof niet dat dat "iets" het gene is dat religies voorstellen.
Ik wil, net zoals iedereen natuurlijk, rustig sterven. Het ergste vind ik de mensen die ik achter zal laten.

Sightblinder

Legacy Member
1sh@dow1 zei:
En inderdaad, kheb er helemaal geen schrik voor

Dikke zever; iedereen is er wel bang voor, je weet het gewoon nog niet. (wat perfect normaal is)

Ik heb zelf nog geen dierbaren verloren, en heb dus nog nooit dood van dichtbij meegemaakt.

Denk dat dit er ook wel wat mee te maken heeft :)

Zelf probeer ik er niet over na te denken, wat zich ook wat reflecteert in mijn 'geloofsovertuiging' (agnostisch). Uiteindelijk maakt het weinig uit wat je denkt dat er zal gebeuren, zolang je maar iets vindt waarover je je weinig zorgen maakt. Minder zorgen = langer en gelukkiger leven ;)

PinkyNTheBrain

Legacy Member
blacky zei:
Ga jij maar eens alle rusthuizen af :s
Er zijn altijd uitzonderingen, vandaar het woord "bijna"...
Troj zei:
Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.

Ik ben ook niet het soort persoon dat mensen gaat veroordelen als ze in de hemel geloven. De hemel is vaak een gigantische geruststelling voor mensen die de dood voelen naderen. So what als het niet bestaat?

schoon verwoord :)

Kyoshin

Legacy Member
PinkyNTheBrain zei:
En hoe kom je daarbij? Sterrekunde is iets waar ik nihil van ken :p

Een boek paar jaar geleden. Ik twijfel als het nu sterrenstof is, of ijzer of iets anders.. Herinner me wel dat Ijzer van Jupiter komt of een planeet in ons zonnestelsel (of komeet). 't is me allemaal vervaagd . Ik herinner me ook dat de seizoenen niet mogelijk zijn als de maan er niet was. Deze heeft een zwaartekracht die de zeeën beïnvloed en daardoor dat er seizoenen bestaan, wat cruciaal is voor leven op aarde.

Het leven hangt aan zoveel dingen af.. Puur zou ik zeggen dat we geluk mogen hebben dat we leven als je al die dingen opsomt. Maar zoveel geluk is een beetje teveel van het goede.. Waar ik dan op hoop dat er nog wel iets meer is dan niets..

Proim

Legacy Member
Troj zei:
Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.
Ik kan mij erg goed vinden in uw post :)

PinkyNTheBrain

Legacy Member
Kyoshin zei:
Een boek paar jaar geleden. Ik twijfel als het nu sterrenstof is, of ijzer of iets anders.. Herinner me wel dat Ijzer van Jupiter komt of een planeet in ons zonnestelsel (of komeet). 't is me allemaal vervaagd . Ik herinner me ook dat de seizoenen niet mogelijk zijn als de maan er niet was. Deze heeft een zwaartekracht die de zeeën beïnvloed en daardoor dat er seizoenen bestaan, wat cruciaal is voor leven op aarde.

Het leven hangt aan zoveel dingen af.. Puur zou ik zeggen dat we geluk mogen hebben dat we leven als je al die dingen opsomt. Maar zoveel geluk is een beetje teveel van het goede.. Waar ik dan op hoop dat er nog wel iets meer is dan niets..

Klinkt wel interessant :) weet je nog welk boek toevallig?

Fergison

Legacy Member
PsYroN zei:
Ik hoor veel mense zeggen dat ze schrik hebben om te sterven.
Ik daarentegen, het zou mij eignelijk geen fluit schelen wanneer ik zou sterven. Het is erger voor de mensen die ge achter moet laten met verdriet.
Ik hoop gewoon dat als ik sterf dat ik er niet al te veel van moet lijden.

Meeste denken van... ooh ik wil nog zoveel zien, dit en dat. Als ge dood zijt weet ge het toch allemaal nemeer.

Haha true

Jonathan

Legacy Member
Als ik nadenk over doodgaan word ik angstig, ik probeer er dan ook zo weinig mogelijk over na te denken ...

In een hiernamaals geloof ik niet, volgens mij is er gewoon niks meer. Hersenactiviteit stopt -> het scherm wordt zwart. Het enige dat ik hoop is dat ik het niet zal weten wanneer ik dood ga en dat ik gelukkig ben op dat moment.

Kyoshin

Legacy Member
PinkyNTheBrain zei:
Klinkt wel interessant :) weet je nog welk boek toevallig?

Rare Earth van Donald Brownlee, die ook onderzoek doet op bouwstenen op asteroïden en kometen. Interessant boek ;) Het bespreekt verschillende wetenschappelijk bewezen mogelijkheden hoe leven is ontstaan.

PaJaMa

Legacy Member
Dood is voor mij het ergste wat kan gebeuren, nog veel erger dan de hel

Waarom zou het leven zinloos zijn omdat we sterven? vind het verre van zinloos

Darks

Legacy Member
De dood is iets dat we gewoon niet kunnen vatten, en dat is de bedoeling zo denk ik. Trouwens denk ik dat het ook niet zo plezant zou zijn moesten we eeuwig leven. Op een bepaald punt heb je het allemaal wel gezien en gehad, je kijkt terug op je leven, en dan blus je uit.

Blijft natuurlijk wel dat ik vastberaden ben om alles van mijn leven te maken wat ik wil. Dat ook ik later kan zeggen 't is goed geweest, ik heb een gelukkig leven gehad en alles bereikt/gedaan wat ik wou. Wat er na de dood komt, dat zien we dan wel. Niets bestaan niet volgens mij maar moest er niets zijn dan merk je er ook niets van ;)

Maar het belangrijkste is natuurlijk geniet intussen van uw leven. :)

?therapy?

Legacy Member
De dood is iets wat je gewoon moet accepteren. :)
Het is de zekerheid van je bestaan. Het is zo angstaanjagend omdat we niet weten wat er volgt. Maar toch moeten we proberen om het te aanvaarden.
Wat niet wil zeggen dat we er licht mee moeten omgaan.

Ben bezig met het lezen van het Tibetaanse boek van leven en sterven. Daar staan erg boeiende visies in die mijn opvatting van de dood al serieus heeft veranderd. Zeker een aanrader.

Kwil eigenlijk nog wel wat meer typen maar heb geen tijd nu :sad:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan