Als het over de dood gaat, denk ik heel veel aan de film Troy ... Aan het gesprek tussen Achilles en zijn moeder .. Als Achilles niet ten strijde gaat, dan zal hij een gelukkig leven leiden met zijn geliefde en kinderen. En zijn kinderen zullen kinderen krijgen en Achilles zal die ook nog kennen. Maar wanneer Achilles sterft en we zijn enkele generaties verder .. 'then no one will remember you' ..
En ik vind vooral da soms 'raar' .. Als ik het dan eens 'omdraai' en denk aan de vader van mijn opa .. Die heb ik ook nooit gekend, ik weet niet eens zijn naam en toch ben ik er 'door hem' .. Zoals ik ooit later 'erfgenamen' ga hebben die mij nooit gekend hebben, die niet weten wie ik was, wat voor leven ik leidde .. We geraken in de vergetelheid ...
En dan vraag ik mij af .. Waar doen we/ik het dan voor ? Want als we geen grootse dingen doen/meemaken ( Martin Luther, JFK, Hitler, Michael Jackson, Jordan, King Arthur, Achilles
en zoveel meer ), dan worden we vergeten .. Das nu een persoonlijke gedachte, ma ik vind het wa 'jammer' da we ooit zullen vergeten worden .. Dat alles wat we nu doen, het leven dat we nu hebben, de mensen die we lief hebben .. alles gaat 'verloren' ...
Ik denk ook ( zoals de meesten ) dat het levens bij de dood stopt en dat we daarna gewoon die grote slaap gaan doen .. We hebben geen besef meer, onze geest is weg.
We willen allemaal een mooi en zo lang mogelijk leven ( waar we besef hebben natuurlijk, ik wil geen 10 jaar dement leven om dan te sterven vb. ) maar aan de andere kant ... Ik weet dat ik ooit afscheid ga moeten nemen van mijn ouders en als dat op een 'rechtvaardige' leeftijd is, dan weet je, dit is het leven. Ik ga mss ook mijn 2 oudere broers verliezen, maar wederom, als dit op een 'rechtvaardige' leeftijd is ... Ik ga mss ook mijn jongere zuster verliezen .. Maar ik denk dat er niets erger is dan te blijven leven en je kinderen/kleinkinderen verliezen ... Tis een dubbeltje op zijn kant .. Ik wil nie achterblijven en al mijn dierbaren één voor één zien heen gaan .. Aan de andere kant, ik wil ook niet 'vroeger' sterven en al mijn dierbaren met dat verdriet opzadelen ...
Bon, ik wijk af ... ;-)
Ik wil van mijn leven iets maken, ik wil op mijn werk echt carriere maken en heel ver doorgroeien, ik heb heel veel ambitie. Ik wil gelukkig worden met een prachtvrouw en samen enkele prachtige kinderen opvoeden. Ik wil met mijn broers/zus nog mooie tijden beleven op familiegebeurtenissen, samen met mijn ouders ...
En dan denk ik nu ... dit ga/kan ik ooit allemaal kwijt zijn ..
De dood, het geeft mij meestal een negatief gevoel, het is dan ook zo oncontroleerbaar. Ieder moment kan ons laatste zijn .. en daarom moeten we alles mss 'intenser' gaan meemaken, genieten van alles wat we meemaken .. Laat me eindigen met een quote van ( alweer ja, het is één van mijn lievelingsfilms ) Achilles in Troy:
I tell you a secret .. Something they don't teach you in your temple. The Gods envy us. They envy us because we're mortal, because any moment might be our last. Everything is more beautiful because we're doomed. You will never be lovelier then you are now. We will never be here again.
vele mensen willen ten slotte aanzien worden als een "tof" & "accomplished" iemand. Moet in zekere zin toch voldoening geven als je op voorhand al weet dat vele mensen je nooit zullen vergeten.