Archief - de dood

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
w

warthie

Legacy Member
MAXXUR zei:
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!
Klik om te vergroten...

Daarom denk ik daar liever ni meer over na. Het feit dat ge uw leven leidt en dan is het gedaan voor eeuwig...eeuwig scares the shit out of me tbh. De 1ste keer dat da besef écht bij mij kwam, was er een onbeschrijfelijke angst en paniek. Ok, eens het zover is, hebt ge daar geen last van :D Maar ik sta daar liever ni meer bij stil.
t

tgc_9012

Legacy Member
warthie zei:
Daarom denk ik daar liever ni meer over na. Het feit dat ge uw leven leidt en dan is het gedaan voor eeuwig...eeuwig scares the shit out of me tbh. De 1ste keer dat da besef écht bij mij kwam, was er een onbeschrijfelijke angst en paniek. Ok, eens het zover is, hebt ge daar geen last van :D Maar ik sta daar liever ni meer bij stil.
Klik om te vergroten...
Waarom angst voor iets waar je toch niets van gaat merken? :p
P

PinkyNTheBrain

Legacy Member
De gedachte alleen... dat kan echt beangstigend werken hoor :) denk écht wel dat er veel mensen zijn die zich daar niet bij neer kunnen leggen.

Ikzelf, kweetnie. Ik mag er toch ook nie te hard bij stilstaan, is gewoon geen fijne gedachte maar wel iets dat onvermijdelijk is. Als je daar te lang bij stilstaat en serieus over nadenkt word je gwn zot :crazy:
C

Conqie

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Ben ik nu de enige die geen enkel probleem heeft met de gedachte dat het voor eeuwig gedaan is na de dood? :p
Ik heb dat altijd al logisch gevonden en heb me er bij neergelegd.
Klik om te vergroten...

Kunt gij met het idee om dat ge NOOIT meer terug zult komen, mogelijk, waarschijnlijk.
Gedaan voor ALTIJD, het idee alleen al, nu ik er nog dieper over na denk maakt mij echt misselijk.

Dus binnen duizend jaar niks, binnen een miljoen jaar niks, binnen een triljard jaar, niks, fuck.


Ik denk dat ik uit een gebouw spring om van het gedacht af te zijn :unsure:
t

tgc_9012

Legacy Member
conquerpoy_123 zei:
Kunt gij met het idee om dat ge NOOIT meer terug zult komen, mogelijk, waarschijnlijk.
Gedaan voor ALTIJD, het idee alleen al, nu ik er nog dieper over na denk maakt mij echt misselijk.

Dus binnen duizend jaar niks, binnen een miljoen jaar niks, binnen een triljard jaar, niks, fuck.


Ik denk dat ik uit een gebouw spring om van het gedacht af te zijn :unsure:
Klik om te vergroten...
Ja, ik heb geen geloof in wedergeboorte of een hiernamaals nodig om mij goed te voelen terwijl ik leef :crazy:
C

Conqie

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Ja, ik heb geen geloof in wedergeboorte of een hiernamaals nodig om mij goed te voelen terwijl ik leef :crazy:
Klik om te vergroten...
Dat zeg ik toch helemaal niet, ge draait de woorden gewoon om :)

Als ge u niet op zijn minst ongemakkelijk voelt dat het voor eeuwig en altijd gedaan is na dit bestaan, tja.
En ja, ik ben realistisch, en geloof ook eerder in niks na dit, maar dat maakt me alles behalve blij.
t

tgc_9012

Legacy Member
Mja, dat is inderdaad niet wat je zei maar als je je ongemakkelijk voelt bij het vooruitzicht dat het erop zit na de dood, wat schiet er dan nog over buiten geloof om je nog enigzins op uw gemak te voelen?

De reden waarom ik mij er niet ongemakkelijk bij voel is omdat ik toch niets zal beseffen van wat er na de dood zal zijn. Het is niet zo dat ik na mijn dood constant zal verlangen om terug te leven, want ik zal dat niet kunnen omdat ik er gewoon niet meer ben.

De hemel enzo zou wel tof zijn, maar dan kan je even goed in sprookjes geloven imo.
C

Conqie

Legacy Member
Tja, ge moet u natuurlijk niet op u gemak voelen ermee é.
Als ik dan toch dood moet, liefst op een manier dat ik geen tijd heb om te denken. :p

Langs de andere kant als ge aan't sterven bent, en in pijn zijt, trekt ge u van die hele "nooit meer iets"-"zever" nog iets aan.
t

tgc_9012

Legacy Member
Je kan je natuurlijk nog altijd laten invriezen in de hoop dat ze je later terug tot leven kunnen wekken, maar dat zie ik mezelf nog niet doen :p
Als er dan eens een elektriciteitspanne is, is het ook voorbij :p
S

Stabby

Legacy Member
Ernest Becker heeft heel wat interessante stof geschreven over de dood. In zijn onderzoek naar de ergste dood kwam hij tot de volgende conclusie:

Since culture has the potential to distract us from confronting death, it can lead us to waste our lives. The worst type of death, according to Becker's theory, would be one that followed an insignificant life.
Klik om te vergroten...

We moeten ons bewust zijn van onze mortaliteit en het aanvaarden. Alleen op die manier kunnen we ons leven ten volste benutten. Ik heb zelf dat punt bereikt en ik moet zeggen, de gedachte dat vandaag mijn laatste dag kan zijn is zelfs relaxerend. Maar goed, ik ben dan ook niet meteen de gelukkigste persoon :)

Sindsdien focus ik me ook op de meer belangrijke zaken in het leven. Zo ben ik geleidelijkaan gamen beginnen opgeven. Maar iedereen kijkt daar natuurlijk op zijn eigen manier tegenaan.
$

$uB^

Legacy Member
SeppeSeppe zei:
maar hoeveel weten we eigenlijk van hen. hun naam leeft nog, maar de persoon achter die naam? die is ook al vergeten. en als we nog iets van hen weten dan is dit ondertussen al zo geromantiseerd/gedramatiseerd, dat het eigenlijk mss maar 10% waarheid bevat. het enige wat herinnerd word zijn hun (wan)prestaties, maar de rest???
Klik om te vergroten...

Ah, da interesseert mij gewoon 'wat' .. Geschiedenis is tof ( persoonlijk ) en ik hoor graag over 'de beste strijder die de wereld gekend heeft' of 'de beste Formule 1 piloot ter wereld' ... enzoverder ... Tuurlijk, het klopt wat je zegt dat we van sommige bekenden van vroeger eigenlijk zoveel nie meer weten en dat de helft dan nog keer verdraaid/gedramatiseerd/.. wordt ..

Gewoon, ik heb nu een 'goed' leven met veel vrienden, tof werk met toffe collega's, minivoetbalhobby met veel vriendspelers .. Ik ken veel mensen en veel mensen kennen mij ... Om dan te beseffen dat er een tijd komt dat er zal gezegd worden 'ImmanueL Vandemaele ? Wie is da ?' ..

;-)

Maar aan de andere kant, thats just the way it is en ik ga mij ook nie uitsloven om iets wereldschokkend te doen om toch maar 'herinnerd' te worden ;-)
B

Bart Religion

Legacy Member
conquerpoy_123 zei:
Kunt gij met het idee om dat ge NOOIT meer terug zult komen, mogelijk, waarschijnlijk.
Gedaan voor ALTIJD, het idee alleen al, nu ik er nog dieper over na denk maakt mij echt misselijk.

Dus binnen duizend jaar niks, binnen een miljoen jaar niks, binnen een triljard jaar, niks, fuck.


Ik denk dat ik uit een gebouw spring om van het gedacht af te zijn :unsure:
Klik om te vergroten...

niks is niks. Er is ook geen "duizend jaar" meer.
w

warthie

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Waarom angst voor iets waar je toch niets van gaat merken? :p
Klik om te vergroten...

Ik heb er ook geen angst meer voor als ik er niet dieper over nadenk. Ik kan die angst gemakkelijk "vergeten". Mijn "ik" dat er nu is, wordt gewoon ni echt vrolijk van de gedachte dat het ooit eindigt, mijn vrienden en familie...en dat daar nooit of te nimmer iets van terugkomt. Die "nooit", zoals ook conquerpoy verwoord, is voor mij moeilijk te vatten. 100 jaar, een miljoen...miljard jaar...het heeft geen nut meer om de tijd te beginnen rekenen. Als ik het hier zo neertyp doet het mij niets, maar ik mag daar gewoon ni te veel over beginnen te denken.

Anderzijds ben ik rationeel gezien pro de dood als ik het zo mag stellen :D Ik ga hier nu ni op ingaan, maar ik vind het "leven" prima in elkaar steken ;)
s

scheersje

Legacy Member
Het is raar, maar ik denk er eigenlijk elke dag over en zit er elke in m'n eigen gedachten over te filosoferen. Waar we naartoe gaan, wat er gaat gebeuren, ... Maar er gaat waarschijnlijk helemaal niets gebeuren. Na de dood is er een grote leegte, alles word donker en we hebben er geen besef van. Mijn naam en van de meeste anderen ook wordt na ongeveer 40 jaar vergeten en is hun bestaan dus volledig van de wereld weggeveegd, alsof we nooit bestaan hebben. Als je iets mocht presteren dat wereldschokkend is, dat in de boeken word geschreven zal je 'naam' toch nog voortleven onder de mensen, en dat is toch wel wat ik wil anders zit ik nog met een leeg gevoel als ik op sterven lig denk ik. Alsof mijn hele leven voor niks is geweest.

Ik ga mezelf dan ook cryogeen laten invriezen later, vind ik in ieder geval toch beter dan mezelf laten begraven of laten verbranden. Ik geloof dat tijdens ik ben ingevroren de technologie er zo op vooruit gaat gaan dat ze ons ook weer tot leven kunnen wekken. Maarja, tijdens m'n levensloop zal de technologie er ook wel op vooruit gaan en zal er wel iets anders zijn binnen 50 jaar.
S

Shadowfox

Legacy Member
Stel je voor welk figuur je zou slaan mocht je voor de hemelpoort staan en ze dit topic voor je neus gooien :p
M

Musilitar

Legacy Member
Ik vind dat de dood moet gevierd worden zoals de geboorte.
Als ik dood ga, wil ik één groot feest, geen triestige zwarte pakken, maar kleurijke dingen en blije mensen.
Het klinkt waarschijnlijk vreemd, en voor de mensen op dat 'feest' zal het wel niet makkelijk zijn om er zo tegen aan te zien, maar toch wil ik het zo.
Voor mij is het ook duidelijk: na de dood is er helemaal niets, en ik zie dat als iets positief.
Je moet niets meer, kunt niets meer, wil niets meer, denkt niets meer, er is gewoon heerlijk niets.
Ik mag eender welke dag, uur, minuut of seconde sterven, ik heb een gelukkig (hoewel tot dusver redelijk kort) leven geleid (of is dat met 'ij'?).
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos, je gaat immers toch ooit dood, net zoals alle anderen. Voor mij is dat alleszinds zo.
Dus, als ik later beroemd ben, is dit mijn testament dat zegt: mijn begrafenis is een feest, een feest dat ik geleefd heb mogen hebben, en een feest dat ik het nu niet meer kan. Het kringetje is rond...

Haha, tot dusver mijn 'filosofische' gezever.
B

Blanco

Legacy Member
MAXXUR zei:
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!
Klik om te vergroten...

Ja, en ik vind dat best een rustgevende gedachte, ik zou het niet anders willen.
We maken ons graag vanalles wijs dat er nog iets weggelegd is voor ons na de dood omdat we het leven toch zo'n ongelooflijk wonder vinden en het niet kunnen aanvaarden moest zomaar ineens stoppen.
Voor mij is het een organisme dat afsterft en niks meer, al de rest is stemmingmakerij en bezigheidstherapie. En dat is maar goed ook.
P

PinkyNTheBrain

Legacy Member
Musilitar zei:
Ik vind dat de dood moet gevierd worden zoals de geboorte.
Als ik dood ga, wil ik één groot feest, geen triestige zwarte pakken, maar kleurijke dingen en blije mensen.
Het klinkt waarschijnlijk vreemd, en voor de mensen op dat 'feest' zal het wel niet makkelijk zijn om er zo tegen aan te zien, maar toch wil ik het zo.
Voor mij is het ook duidelijk: na de dood is er helemaal niets, en ik zie dat als iets positief.
Je moet niets meer, kunt niets meer, wil niets meer, denkt niets meer, er is gewoon heerlijk niets.
Ik mag eender welke dag, uur, minuut of seconde sterven, ik heb een gelukkig (hoewel tot dusver redelijk kort) leven geleid (of is dat met 'ij'?).
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos, je gaat immers toch ooit dood, net zoals alle anderen. Voor mij is dat alleszinds zo.
Dus, als ik later beroemd ben, is dit mijn testament dat zegt: mijn begrafenis is een feest, een feest dat ik geleefd heb mogen hebben, en een feest dat ik het nu niet meer kan. Het kringetje is rond...

Haha, tot dusver mijn 'filosofische' gezever.
Klik om te vergroten...


nee, das afzien :D mooi neergeschreven tho :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan