Archief - de dood

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

GMotha

Legacy Member
De dood is een natuurlijk process, uiteindelijk sterven we allemaal. Op zich heb ik geen probleem met de sterfelijk van de mens, hoewel ik een overlijden als tragisch kan beschouwen.
Wat er na de dood gebeurt: geen idee, maar ik kan vrede vinden bij alle mogelijke opties (niets, hiernamaals, reïncarnatie, het eeuwig beleven van uw laatste moment).

enZiiime

Legacy Member
Iedereen die de overgang van leven naar dood eens wil meemaken zonder weldegelijk te sterven moet eens elesdee probere :)

Riveragrumes

Legacy Member
Om een quote uit de geniale film 'fight club' te citeren: "First you have to know, not fear, know that someday you are going to die. Until you know that, you are useless."

Zelf vind ik de dood op mijn leeftijd (19) nog steeds vrij beangstigend, vooral wanneer ik besef dat er niets achter komt. Ik mag hopen nog verder te leven zoals ik nu leef (vrij gelukkig) tot het moment ik kan aanvaarden dat ik ga sterven.

GMotha

Legacy Member
Mr_Anderson zei:
Iedereen die de overgang van leven naar dood eens wil meemaken zonder weldegelijk te sterven moet eens elesdee probere :)
Al eens gedaan, ni echt dood-achtig. Eerder een Tim Burton film zonder plot.

cYpher`

Legacy Member
Voor mij persoonlijk vindt ik rust in de gedachte dat er niets meer is na de dood,maar we toch terugkomen, effe verklaren; Wij zitten nu te na te denken over het leven na de dood maar eens wij sterven is er niets meer ( dat denk ik toch ) Maar ergens anders op de wereld zal er wel ergens een baby geboren worden, en x- aantal jaren later zal die deze zelfde gedachte hebben die wij nu hebben, en dus ook nadenken over de dood etc ... Persoonlijk denk ik dat we gewoon gewist worden van het bestaan omdan terug weer een leven te leiden op deze aardbol tot de aarde uiteindelijk gewoon nietmeer bestaat.

Het is een zeer rare bedenking maar toch, ik snap het :p

Jonathan

Legacy Member
cYpher` zei:
Voor mij persoonlijk vindt ik rust in de gedachte dat er niets meer is na de dood,maar we toch terugkomen, effe verklaren; Wij zitten nu te na te denken over het leven na de dood maar eens wij sterven is er niets meer ( dat denk ik toch ) Maar ergens anders op de wereld zal er wel ergens een baby geboren worden, en x- aantal jaren later zal die deze zelfde gedachte hebben die wij nu hebben, en dus ook nadenken over de dood etc ... Persoonlijk denk ik dat we gewoon gewist worden van het bestaan omdan terug weer een leven te leiden op deze aardbol tot de aarde uiteindelijk gewoon nietmeer bestaat.

Het is een zeer rare bedenking maar toch, ik snap het :p

Ze noemen da reincarnatie en de helft van de wereld gelooft daarin ofzo ... :ironic:

Anoniem08

Legacy Member
ik denk dat het gewoon zoiets is als vast slapen ( zonder droom/nachtmerrie welliswaar )
als ge vast hebt geslapen en ge word smorgens wakker wete van de vertreke tijd toch ook niks.... op dien moment de ge sliep was er niks....
kdenk da doodgaan ook zoiets is , inslaap vallen en niks meer.....

SeppeSeppe

Legacy Member
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos,
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

enZiiime

Legacy Member
SeppeSeppe zei:
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

En ik klaag dat ik 15 jaar verplicht naar school moest, dat ik 45 jaar verplicht moet gaan werken, en dat ik dan op pensioen mag gaan voor hopelijk nog 5 jaartjes te leven wanneer ik amper nog iets kan doen. (zou liever nu 3 jaar wegtrekken & dan terugkomen en settelen ipv heel m'n leve eerst te verspillen & niet weg te kunnen.)

Iedereen heeft z'n problemen.

Reaper's Curse

Legacy Member
SeppeSeppe zei:
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

Ook zij kunnen gelukkig zijn, hetzij op een andere manier dan wij hier in de westerse wereld.
Trouwens het is niet omdat iemand niet heel de dag glimlacht en door het leven huppelt dat hij/zij niet gelukkig is. Gelukkig zijn heeft voor iedereen een andere betekennis.

makila

Legacy Member
Ik vind de dood beangstigend, in die zin .. ik kan als een jonge dertiger, vol van levensvreugde gaan slapen en doodleuk niet meer wakker worden. Dan vind ik de dood ook erg. Je bent veel te vroeg gestorven en je hebt geen afscheid kunnen nemen van het leven. Misschien wilde je enkel nog zeggen : 'Ik ga dood'. Maar zelfs die woorden zijn dan niet meer mogelijk(en zullen ook nooit meer mogelijk zijn!!! Spijt komt te laat en zeker als je dood bent, dan kun je zelfs een miljardste van een seconde echt niks meer doen. Ook binnen 5 duizend jaar niet meer)

Als ik weet dat ik dood ga, en ik zeg : Okay het zij zo. En ik sterf. Dan heb ik daar geen problemen mee en wordt de dood ook niet langer beangstigend.

De angst instaat bij mij in het feit dat ik elk moment in theorie kan doodvallen terwijl ik nog iets had willen doen. (Wat dat dit ook mag wezen)

Scifo

Legacy Member
Mensen die een levensbedreigende ziekte hebben, da moet echt beangstigend zijn als je weet dat je mss veel te vroeg zal moeten gaan. :/

Ikzelf heb een tijdje geleden eens op controle moeten gaan in een ziekenhuis. Damn wat er daar door uw hoofd speelt van "stel dat ze iets vinden". Een ziekenhuis is echt iets rottigs, precies of de dood ligt daar op je te wachten achter een hoekje -_-

Dennoman

Legacy Member
Scifo zei:
Mensen die een levensbedreigende ziekte hebben, da moet echt beangstigend zijn als je weet dat je mss veel te vroeg zal moeten gaan. :/

Ikzelf heb een tijdje geleden eens op controle moeten gaan in een ziekenhuis. Damn wat er daar door uw hoofd speelt van "stel dat ze iets vinden". Een ziekenhuis is echt iets rottigs, precies of de dood ligt daar op je te wachten achter een hoekje -_-
Ik denk net dat het omgekeerd is. Mensen die terminaal ziek zijn, zien over het algemeen veel te hard af om nog veel van het leven te genieten. Mijn grootvader was bijvoorbeeld een erg levenslustig persoon, maar toen de dood daar was, was dat voor hem een echte verlossing. Mijn grootmoeder vertelt ons nog steeds dat ze nooit zal vergeten hoe vredig hij glimlachte toen ze hem voor de laatste keer naar het ziekenhuis voerden.

Hij stierf trouwens al in de ambulance, dus hij voelde dat het zover was.

belgianreaver

Legacy Member
Dennoman zei:
Ik denk net dat het omgekeerd is. Mensen die terminaal ziek zijn, zien over het algemeen veel te hard af om nog veel van het leven te genieten. Mijn grootvader was bijvoorbeeld een erg levenslustig persoon, maar toen de dood daar was, was dat voor hem een echte verlossing. Mijn grootmoeder vertelt ons nog steeds dat ze nooit zal vergeten hoe vredig hij glimlachte toen ze hem voor de laatste keer naar het ziekenhuis voerden.

Hij stierf trouwens al in de ambulance, dus hij voelde dat het zover was.

mijn moeder is 2 jaar geleden overleden en was ook terminaal ziek, ze had eerst borstkanker, toen ze daarvan "genezen" was kreeg ze een maand later leverkanker, toen ze op controle ging naar het ziekenhuis (toen ze nog niet wist dat ze leverkanker had) heeft ze de avond er voor een afscheidsbrief geschreven en op de achterkant alles wat er moest gebeuren als ze er niet meer was. een week of 2 later moest ze in het ziekenhuis en moest ze daar blijven tot ze dood ging. Ze heeft het gewoon alles wat op haar afkwam geaccepteerd. Zelf volledig haar begrafenis enzo geregeld toen ze hoorde dat ze nog een maand te leven had. toen alles geregeld was (de woensdag denkik was dat) heeft ze volgens mij gevoeld dat het er voor haar opzat (toen had ze theoretisch nog 2 weken te leven) en heeft ze de strijd opgegeven. begon ze koorts te krijgen en is ze de zaterdag overleden. Maar toch heb ik het gevoel dat ze er nog ergens is. Ik weet niet waarom maar het voelt zo. Ik hoop dat er nog leven na de dood is. (mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad spreken van een bewustzijn dat ze bv in de kamer waren toen de dokters aan het oppereren waren maar dan boven het lichaam zweefden en alles konden herhalen wat de dokters gezegd hadden en ook de preciese plaats konden aanduiden waar ze stonden op dat moment)

PaJaMa

Legacy Member
belgianreaver zei:
Ik hoop dat er nog leven na de dood is. (mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad spreken van een bewustzijn dat ze bv in de kamer waren toen de dokters aan het oppereren waren maar dan boven het lichaam zweefden en alles konden herhalen wat de dokters gezegd hadden en ook de preciese plaats konden aanduiden waar ze stonden op dat moment)
Daar is ook een wetenschappelijke verklaring voor, je lichaam maakt natuurlijke stoffen aan die de NMDA receptoren blokkeren om verdere toxiteit te blokkeren, nu heeft dat als effect een bijna doodservaring (jezelf van bovenaf zien)

Ketamine is bv zo'n nmda antagonist en die veroorzaakt ook zo'n bijna doodservaringen als jet neemt

SeppeSeppe

Legacy Member
ja, wetenschappers hebben die bijna dood ervaring al zelf kunnen 'triggeren' bij perfect gezonde mensen.

SeppeSeppe

Legacy Member
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.
En ik klaag dat ik 15 jaar verplicht naar school moest, dat ik 45 jaar verplicht moet gaan werken, en dat ik dan op pensioen mag gaan voor hopelijk nog 5 jaartjes te leven wanneer ik amper nog iets kan doen. (zou liever nu 3 jaar wegtrekken & dan terugkomen en settelen ipv heel m'n leve eerst te verspillen & niet weg te kunnen.)

Iedereen heeft z'n problemen.

sorry, maar vind het wel een klein beetje een verschil hoor. als kind kanker hebben of chronische honger hebben óf gewoon maar een ander leven willen leiden. als je met honger opstaat en gaat slapen, dan lach je met niet veel meer in het leven. terwijl ik denk dat iemand die tegen zijn goesting gaat werken (en daar hoor ik ook bij) toch nog wel heel veel voldoening uit het leven kan halen. Ik moet gaan werken, maar van dat geld heb ik wel een moto gekocht waar ik van kan genieten. of ik kan eens lekker gaan uit eten. dus uit dat negatieve aspect, haal ik wel heel veel positieve. moet je mij eens vertellen hoe dat iemand met chronische honger daar iets positief uit haalt.

dus persoonlijk vind ik dat je die 2 zaken niet kan vergelijken.

Sightblinder

Legacy Member
SeppeSeppe zei:
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes

Zij zijn meestal gelukkiger dan ons omdat ze met veel minder blij zijn. Afrika is niet stiekem een cirkel uit de hel die voor onverklaarbare redenen op aarde terechtgekomen is.

of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen...

Kinderen kunnen veel beter omgaan met een (terminale) ziekte dan volwassenen. Het grootste ongeluk dat ze zullen zien is het zicht van ouders die bijna altijd in tranen uitbarsten naast hun bed.

Happiness is relative ;)

SeppeSeppe

Legacy Member
Zij zijn meestal gelukkiger dan ons omdat ze met veel minder blij zijn.

Ik heb het wel over degene die leven in streken met chronische honger. Ik ben er perfect van overtuigd dat arm zijn, niet gelijk staat met ongelukkig. zoals je zegt: men is juist rapper content. Ben zelf al in de berber dorpen in Marokko geweest en die kinderen zijn blij met een blad papier en 1 potlood of zelfs een lege fles. Hier krijgen onze kinderen vanalles en zijn ze met iets van onder de 50 euro niet meer content.
Maar als het gaat om kinderen die zo arm zijn dat ze dagen geen eten zien. (zo die met hun opgezwollen buikjes), daar ga je me niet van overtuigen dat die zich gelukkiger voelen omdat ze niks hebben. die voelen zich ellendig.

Afrika is niet stiekem een cirkel uit de hel die voor onverklaarbare redenen op aarde terechtgekomen is.
dat heb ik ook nooit beweerd. trouwens ik geloof niet in de hel ;)

Wat ik dus bedoelde: men sprak erover dat het doel van het leven is 'gelukkig' te zijn en de rest is nutteloos. Ik wou gewoon zeggen dat er heel wat mensen zijn die wel gelukkig willen zijn, maar in zo'n situatie zijn beland dat er amper nog vreugde uit te halen is. Is hun leven dan nutteloos?

GILBOUTOn

Legacy Member
wtf?hax!kthxbye zei:
Buiten dit, ik vind het schandalig hoeveel een begrafenis kost. We zijn nu een begrafenis aan het organiseren en de kosten blijven maar oplopen.

De een zijn dood is de ander zijn brood niewaar?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan