Archief - de dood

ik zou voor mijn dood graag nog iets gedaan hebben waardoor de generaties achter mij mij nog zullen herinneren, het lijkt me zinloos om geleefd te hebben als er dat na 100 jaar niemand meer weet.

den-kimi zei:

het lijkt me zinloos om geleefd te hebben als er dat na 100 jaar niemand meer weet.

Klik om te vergroten...

Ambitieus ben je wel

Als je het op grotere schaal bekijkt is heel onze wereld en iedereen die ooit bestaan heeft zinloos want er zal toch ooit eind komen aan onze wereld
Alee, tenzij we later nog grootschalige contacten gaan hebben met buitenaardse beschavingen ofzo

tgc_9012 zei:

Alee, tenzij we later nog grootschalige contacten gaan hebben met buitenaardse beschavingen ofzo

Klik om te vergroten...

Maar zelf dan nog sterven we ooit uit, hoe je het draait of keert, ooit komt er einde.

mij schrikt het wel af ... ouder worden, aftakelen en dan uiteindelijk sterven.
De pijn voor het sterven, de pijn die je nalaat.

Mocht er iets bestaan waardoor je eeuwig zou kunnen leven, zou ik het met beide armen omarmen. Dus voor de wetenschappers onder ons WERKEN verdomme!!!

_Nothing_ zei:

mij schrikt het wel af ... ouder worden, aftakelen en dan uiteindelijk sterven.
De pijn voor het sterven, de pijn die je nalaat.

Mocht er iets bestaan waardoor je eeuwig zou kunnen leven, zou ik het met beide armen omarmen. Dus voor de wetenschappers onder ons WERKEN verdomme!!!

Klik om te vergroten...

Nanotechnologie ftw.
Maar ik 'vrees' dat we realistisch moeten blijven en dat dat niet voor de eerste 80 jaar gaat zijn.

Heb er al veel aan gedacht, & dood gaan doen we toch, als dat morgen is, dan is dat morgen, dan is dat nu eenmaal, dan ben jij de uitverkorene van de dag.

En waarom eeuwig leven ? daar heb je niks aan vind ik, ouderworden, sterven, iedereen moet het meemaken, dat is ook een deel van leven, -> de dood, waarom je achter dingen verbergen als je toch weet, ooit zal mijn tijd komen.

Ik troost mij eigenlijk met het feit dat tijd ook een dimensie is en dat je dan kan stellen dat op een gegeven plaats in de lijn die tijd voorstelt we altijd blijven bestaan, de mens kan gewoon (nog?) niet reizen door die dimensie.

Als men dan toch ooit door de tijd kan reizen dan wil ik er op mijn best uitzien, dus nu een goe leven leiden en als men dan later door de tijd reist en men komt u tegen dan kan men onder de indruk zijn!

Ik heb ooit eens iets gelezen over een wetenschapper die beweerde dat het binnen enkele decennia mogelijk zal zijn om uw bewustzijn over te laden naar een computer. Ge zijt dan zelfbewust maar 'binnen' die computer. In principe kunt ge dat dan uitbreiden met camera's, microfoons, luidsprekers en, als het even kan, beweegbare onderdelen aka een robot. Ik weet niet of het serieus was of om te zeveren maar de gedachte daarrond is fascinerend. Ge kunt in dat geval dan wel degelijk eeuwig leven , zolang de stroom niet uitvalt tenminste . Wat ik me dan wel afvraag, als men dat ooit zou kunnen, wordt u bewustzijn van hetgeen ge als menselijk wezen, u ik ervaart dan getransferd naar de computer en of is het een kopie? Want als het een kopie is is het toch nooit u eigen ik die ge ervaart in de computer maar een kloon?

Ik vind het spijtig dat ik behoor tot deze jonge generatie van mensen met een relatief korte geschiedenis. Ik vind onszelf nog ietwat primitief. (Hoewel je niet echt kan zeggen omdat niemand het einde van de mensheid weet) maar ik denk toch wel dat die nog enkele millenia zal meegaan.

Ik ben al gelukkig dat tegen dat ik oud word, als ik al oud ga worden, ze tanden kunnen kweken. Dan hoef ik geen vals gebit in.
Tenminste, ik heb toch gelezen dat dit mogelijk zal worden.

GFreak007 zei:

Ik ben al gelukkig dat tegen dat ik oud word, als ik al oud ga worden, ze tanden kunnen kweken. Dan hoef ik geen vals gebit in.
Tenminste, ik heb toch gelezen dat dit mogelijk zal worden.

Klik om te vergroten...

Nog een geluk dat dit je enigste zorg is

Tr1PloiD zei:

Mensen die nooit bestaan hebben kun je niets ontzeggen. Een gast die ik ken die daar nogal obsessief mee bezig was zei eens dat mensen gemiddeld 500 jaar zouden leven moesten ze niet meer verouderen/ziek worden (je hebt nog altijd ongevallen, moord, oorlog)
.

Klik om te vergroten...

ik heb nu maar Bso gedaan maar mij is geleerd dat een menselijke cel maximum 125 jaar oud kan worden. en dat het dan wel echt game over is.

persoonlijk kijk ik nuchter tegen de dood aan, de ene dag heb ik er angst voor, de dag erop kan het me niet veel schelen.
alleen jammer dat we allemaal zo snel vergeten worden, weet er iemand de volle naam van zijn overgrootvader? wat die mens zijn beroep was of zijn geboorte en sterftejaar?

Hollow zei:

Ik heb ooit eens iets gelezen over een wetenschapper die beweerde dat het binnen enkele decennia mogelijk zal zijn om uw bewustzijn over te laden naar een computer. Ge zijt dan zelfbewust maar 'binnen' die computer. In principe kunt ge dat dan uitbreiden met camera's, microfoons, luidsprekers en, als het even kan, beweegbare onderdelen aka een robot. Ik weet niet of het serieus was of om te zeveren maar de gedachte daarrond is fascinerend. Ge kunt in dat geval dan wel degelijk eeuwig leven , zolang de stroom niet uitvalt tenminste . Wat ik me dan wel afvraag, als men dat ooit zou kunnen, wordt u bewustzijn van hetgeen ge als menselijk wezen, u ik ervaart dan getransferd naar de computer en of is het een kopie? Want als het een kopie is is het toch nooit u eigen ik die ge ervaart in de computer maar een kloon?

Klik om te vergroten...

Mind uploading - Wikipedia, the free encyclopedia

Dan moet het bewustzijn echt verplaatst worden wat als je erover nadenkt vrij raar/vreemd is want wat is bewustzijn eigenlijk? Het kopieëren van het verstand/bewustzijn zie ik dan wel eerder realiseerbaar zijn, maar daar ben je zelf natuurlijk niks mee. Raar hoe een mens altijd aan de overlevingskansen van zichzelf denkt, een exacte kopie is zelfs niet genoeg.

Het kopieëren van het verstand/bewustzijn zie ik dan wel eerder realiseerbaar zijn, maar daar ben je zelf natuurlijk niks mee.

Klik om te vergroten...

dus eigenlijk leef je verder, maar jij bent jij niet meer. Scary.

Zitten nog meer problemen aan. Als je in pc zit is het ook maar steriel, want leven staat toch gelijk aan proeven, voelen, horen, zien, ... Zelf al zou je nog kunnen communiceren, wat heb je eraan als je al die andere dingen niet kunt. Dan heb ik liever een format c:
Trouwens, de vraag is ook of ons bewustzijn het ook aankan. Heb zo ooit een film gezien van iemand die zijn hersenen werden geplaatst in iemands anders lichaam. De eerste keer dat die zich in de spiegel zag, freakte die persoon. Ergens ook normaal, denk ik.

En wat met fantoompijnen?

Dood gaan... eens je 80-90+ bent heb je zoveel meegemaakt en is je lichaam zo moe dat je zou willen dood gaan. Dat is denk ik hetzelfde gevoel die je hebt als je wakker word wanner je nog niet uigeslapen bent. Sluit je ogen en je bent weg dat is dood gaan. Mensen die altijd van die rare bullshit verkondigen van ziel dit en dat moeten maar eens beseffen dat wij niet meer zijn dan een dier of plant maar dan met wat meer opties. Voor ik het vergeet te zeggen, geloof is al helemaal belachelijk. Ik vraag mij maar één ding af en dat is wat de volgende soort of whatever is die op de aarde die wij kennen zal rondlopen.

Heb niet heel de topic doorgelezen maar dit is mijn mening:

Hoe kijk ik aan tegen de sterfelijkheid vd mens?
Ik vind het zonde dat een mensenleven slechts zo kort is. Ik hoop dat er ooit een dag zal zijn wanneer de mens zijn levensspanne kan verlengen. Met een gezond lichaam natuurlijk.
Het leven is te mooi, te complex, te uitgebreid om een nutteloze dood tegemoet te gaan. Net zoals Michael Jackson ooit zei: "I don't want to be buried, I want to live forever". (Ironisch trouwens )

Persoonlijk denk ik niet dat ik de dood vrees(hoewel dit natuurlijk makkelijk gezegd is). Als de dood komt, dan komt hij. Dit is naief, maar ik ben er vrijwel van overtuigd dat ik geen vroege dood zal hebben. Voor 1 of andere reden heb ik altijd het idee gehad dat ik niet zal sterven voor mijn dromen in dit leven gerealiseerd zijn.

Hoe ervaar ik doodgaan? Mhm ik denk dat een mensenleven niet veel belangrijker is dan eender welk wezen. De dood lijkt me doodnormaal. Ook daarom dat de dood van mensen mij niet deert. Ik heb zelf mijn moeder verloren en ik heb het dan ook meteen kunnen accepteren. Ik heb een hekel aan mensen die de waarde van een mensenleven zo hoog stellen. Alsof wij opperwezens zijn...

Ik heb bovendien ook een hekel aan mensen die zoiets hebben van "waarom moet xxx toch kanker krijgen? die mens heeft begot nix misdaan"
Als ik denk aan alle mensen die dagelijks sterven. Ik zie dat eerder als een herstel vd natuur. Moesten mensen niet sterven van ziekten, natuurrampen, oorlogen etc...
Hoe zou de wereld er dan uit zien? Ik vermoed dat de wereld nog véél erger zou zijn. Overbevolking, hongersnood, etc...

Het volgende dat ik ga zeggen is vrij extreem en hier ga ik wrs reacties voor krijgen. Ik vind persoonlijk dat de natuur eens bepaalde streken mag "opkuisen". Er zijn zovéél landen waar extreme armoede is. 99% van die mensen gaan nooit uit dergelijke vicieuze cirkels geraken. Wat is het nut van hun leven dan nog? Wat is het doel van hun bestaan? Ik zie absoluut geen nut om geld te investeren om te redden wat niet te redden valt. In de toekomst gaat de bevolking enkel nog meer toenemen. Er zal plaatsgebrek zijn. Het lijkt me dan ook logisch dat de natuur op 1 of andere manier de balans zal herstellen.

Terug over mijn visie van de dood.
Als ik moet sterven, dan zou ik liefst sterven voordat mijn gezondheid achteruit gaat. Als ik naar mijn grootouders kijk, sorry, maar zo wil ik niet eindigen. Ik heb geen zin om op een 80-90 jarige leeftijd me alle dagen te liggen vervelen en wachten tot mijn kinderen weer met tegenzin naar den "bompa" moeten komen elke zondag. Als ik nog gezond ben en alles kan doen zonder dat mijn kinderen mijn nagels moet knippen of dergelijke, dan wil ik gerust voor altijd leven . Anders niet.

Tevens zou ik niet op pensioen willen gaan. Ik zou het liefst deeltijds werken of nog ergens op de achtergrond leiden om de verveling tegen te gaan.

Als we tegen dan nog zo oud mógen worden zeker

Mijn eigen topic helemaal kwijt geraakt wist niet dat ze dit op natuur & wetenschap hadden gezet :/ terug eens lezen hier.

De dood = eeuwig gevangen zijn in onwetenheid.

Persoonlijk vind ik de gedachte dat je zelf niet weet of beseft dat je dood bent nog het akeligste van al.

Als ik erover nadenk vind ik het zelf surrealist dat zoiets bestaat.