Epyon zei:
De laatste tien jaar rustig?
De Russische economische crises vergeten? Die in Argentinië? Die in Japan? De dot com bubble?
De Russische crisis was in 1998 en de dotcom bubble heeft weinig te maken met het failliet gaan van staten, waar ik op reageerde.
Afgezien van de huidige crisis, kan men de afgelopen 10 jaar als (uitzonderlijk) rustig beschouwen in termen van defaulting nations. Dat, wanneer we natuurlijk een zinnige vergelijking maken met het verleden (zoals in figure 2 van de eerder vermelde paper; Countries in Default Weighted by Their Share of World Income).
Reinhart en Rogoff (2008) zei:
Only the two decades before World War I—the halcyon days of the gold standard—exhibited tranquility anywhere close to that of the 2003-to-2007 period.
Epyon zei:
Nee, de frequentie en de ernst van economische en financiële crises lijkt enkel maar toe te nemen.
Lijkt, maar dit is niet het geval (paper:
Is the crisis problem growing more severe? (2001), Bordo en Eichengreen, sectie 2.5.2).
Epyon zei:
Daarentegen staat dat er nog geen enkel land aan failliet gegaan is. Er zijn steeds betere vangnetten en bail-outs, want naties zijn in deze geglobaliseerde economie too big to fail geworden. Want dan weer tot steeds grotere crises kan leiden natuurlijk.
Volgend stuk tekst gaat daar over ('betere vangnetten'):
Reinhart en Rogoff (2008) zei:
Another noteworthy insight from the “panoramic view” is than that the median duration of default spells in the post–World War II period is one-half the length of what it was during 1800–1945 (3 years versus 6 years, as shown in Figure 6). The charitable interpretation of this fact is that crisis resolution mechanisms have improved since the bygone days of gun-boat diplomacy. After all, Newfoundland lost nothing less than her sovereignty when it defaulted on its external debts in 1936 and ultimately became a Canadian province; Egypt, among others, became British “protectorates” following their defaults. A more cynical explanation points to the possibility that, when bail-outs are facilitated by the likes of the International Monetary Fund, creditors are willing to cut more slack to their serial-defaulting clients.
Vervang in het nieuws het woord bail-out dus gerust maar door iets als 'swift and clean default'. De facto hetzelfde, men kan zijn verplichtingen niet meer nakomen en de obligatiehouder ziet (wellicht) niet zijn volledig bedrag terug.
Er is verder (voor de volledigheid) geen link tussen financiële crisissen en globalisering. Men gaat er van uit dat er geen verband is, zoals opgemerkt in de paper
Emerging markets preads, then versus now (2002) door Mauro, Sussman en Yafeh. Een vorige periode van vergaande globalisering (1870-1914) kenmerkte zich niet door meer financiële crisissen.
Eerlijk gezegd kan ik me in de moderne geschiedenis geen ontwikkelde landen herinneren die effectief bankroet gegaan zijn. Zelfs de Weimarrepubliek is zijn hyperinflatie te boven gekomen, zij het via doortrapt boerenbedrog van Hjalmar Schacht.
Wellicht omdat het niet bankroet gaan juist een noodzakelijke voorwaarde of een gevolg (causaliteit?) is van het ontwikkeld zijn. Het kan ook dat de door jou gehanteerde definitie te streng is.
Reinhart en Rogoff (2008) zei:
We include debt reschedulings, which the international finance theory literature rightly categorizes as negotiated partial defaults. We briefly digress to explain this decision, which is fundamental to understanding many international debt crisis episodes.
Reschedulings constitute partial default for two reasons. The first reason, of course, is that debt reschedulings often involve reducing interest rates, if not principle. Second, and perhaps more importantly, international debt reschedulings typically saddle investors with illiquid assets that may not pay off for decades. This illiquidity is a huge cost to investors, forcing them to hold a risky asset, often with compensation far below market.
Schuldherschikking wordt ook gezien als een (gedeeltelijke) default, en terecht. Ook maakt men in de paper gebruik van een threshold van 20% en 40% jaarlijkse inflatie, wanneer men het heeft over hoge inflatie (dewelke natuurlijk de waarde sovereign bonds negatief beïnvloedt), aangezien je hyperinflatie vermeldde.
Bankroet betekent overigens niet dat de schuld nooit meer terug betaald wordt. Men herschikt (en gaat na verloop van tijd opnieuw bankroet
, i.e. serial default).
