Aangezien ik spreek in termen van decadentie en degeneratie moet je weten wat ik daarmee bedoel. Het gaat mij helemaal niet om dure auto's of gouden wc's aangezien dat slechts oppervlakkige fenomenen zijn die niet om de essentie draaien, maar om de toestand waarin de mens zich nu bevindt in relatie tot zichzelf (zijn 'natuur) en de maatschappij. De antithese tussen een traditionele en moderne samenleving, die cruciaal is in de Traditionalistische gedachte die ik hier poog neer te schrijven, moet niet in historisch opzicht opgevat worden, maar in een kwalitatief en substantieel opzicht. Dat is een beetje zoals Mircea Eliade het verschil opmaakt tussen 'historische' en 'mythische' tijd. Tijd kan kwantitatief én kwalitatief worden opgevat. Het is dus eigenlijk vanuit dat verschil tussen de moderne en de traditionele wereld dat ik besluit dat de moderne wereld decadent en gedegenereerd is. Je kan beiden eigenlijk beschouwen als universele types van beschaving. De essentie is dat we het contact met de Traditie hebben verbroken, dat wil zeggen dat we de onveranderlijke kern dat aan het hart van alle traditionele esoterische tradities ligt hebben verbannen uit ons leven. Daardoor valt onze beschaving terug op louter 'menselijke' en zuiver materiële elementen terug. Tenminste vooral in het Westen, omdat in het Oosten nog een levende traditie bestaat die echter wordt ondermijnd door een groeiende verwestersing. Maar je moet begrijpen dat het verschil tussen Oost en West een modern verschijnsel is, aangezien het 'traditionele Westen' eerder aanleunde bij het Oosten.
De moderne degeneratie en decadentie moet dus niet gezien worden in termen van materiële vooruitgang (het zou nogal vreemd zijn om de uitvinding van de auto te zien als een fenomeen van achteruitgang), maar in termen van immateriële achteruitgang (het verlies van traditie ten voordele van geldgewin, modern individualisme en collectivisme). Ascetisme, dat je niet moet zien als een gebruik van flagellanten, betekende heerschappij over zichzelf, zelfdiscipline, autonomie en het leiden van een 'verenigd leven'. Ascetisme als een fenomeen van zelfkastijding is een veel te beperkte benadering, en het is zelfs geen juiste vorm van ascetisme. Socrates zei dat het cultiveren van de eigen ziel de hoofdtaak is van de mens (Apologeia). Dit is verloren gegaan. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, wisten de Perzen ons te zeggen. Hoe verder we in de moderne tijd zijn gevorderd, hoe verder die zelfkennis vervaagd is geworden en opgesloten in het onbewuste. Dat is een van de kernoorzaken van het verval van de moderne wereld. We moeten niet kijken naar de materiële vooruitgang, maar naar de immateriële achteruitgang, zoals ik al zei.
