Ik ben best wel verbaasd dat zoveel mensen hier nog zeggen dat ze gewoon niet geînteresseerd zouden zijn in onsterfelijkheid.
Mensen die op hun 80 jaar levensmoe zijn, zijn heus niet levensmoe omdat ze zogezegd zowat alles hebben gezien, maar eerder omdat ze niets meer kunnen, veel vrienden, familie, hun geliefde kwijt zijn.
Stel dat jij nog fit bent, nog kunt sporten, nog kunt reizen, nog nieuwe dingen kan ontdekken, kan je dan ooit wel levensmoe worden? Er blijven immers maar nieuwe dingen en mensen bijkomen dus je zal nooit alles hebben gezien. En indien je alles hebt gezien, so what? Dan ga je gewoon trg genieten van de dingen die je in het begin van je leven hebt gedaan maar nog amper kunt herinneren.
Als ze tegen mij zouden zeggen over 20 jaar dat ik 2000 jaar zou worden, ik zou letterlijk een gat in de lucht springen. Ik vind dat het leven nu al veel te snel gaat, ik heb normaal gezien al meer dan 1/4de van mijn leven geleeft, heus geen leuke gedachte.