Archief - Plots lage rugpijn

paradijsappel zei:

https://www.dea.gov/factsheets/fentanyl

https://www.drugabuse.gov/drugs-abuse/opioids/opioid-overdose-crisis

Klik om te vergroten...

Wat is nu uw punt?

1) uw bronnen zijn over de VS, daar hebben ze poeder Fentanyl en dat hebben we hier niet in de apotheek, dus uw citaat is niet van toepassing
2) die misbruikers zijn mensen die heroine willen kopen op de zwarte markt. Een pijnspecialist geeft een voorschrift voor een apotheek. Jij stelt dus de zwarte markt gelijk aan apotheekproducten?
3) daarbovenop komt nog dat de meeste Amerikaanse overdoseerders zelfmoord willen plegen en daardoor hun poedertjes overdoseren.

Gewoon waardeloze comment.

rsc zei:

Wat is nu uw punt?

1) uw bronnen zijn over de VS, daar hebben ze poeder Fentanyl en dat hebben we hier niet in de apotheek, dus uw citaat is niet van toepassing
2) die misbruikers zijn mensen die heroine willen kopen op de zwarte markt. Een pijnspecialist geeft een voorschrift voor een apotheek. Jij stelt dus de zwarte markt gelijk aan apotheekproducten?
3) daarbovenop komt nog dat de meeste Amerikaanse overdoseerders zelfmoord willen plegen en daardoor hun poedertjes overdoseren.

Gewoon waardeloze comment.

Klik om te vergroten...

Het bericht dat je citeerde had het net over de VS. Nu heb je wat bronnen, hopelijk leer je er wat uit!

Een verdoezeling van de pijn is GEEN oplossing, het zorgt ervoor dat je je gaat forceren want je voelt geen pijn, daardoor ga je achteraf nog meer pijn hebben, waardoor je weer meer/zwaardere pijnstillers gaat nemen, ...
Ik neem wel pijnstillers, maar dan om de pijn te verminderen, doordat ik nog wel wat pijn blijf hebben ga ik mij ook niet zo snel forceren.

Wat het autorijden betreft, dat is effectief verboden bij dergelijke zware pijnstillers.
Bij een ongeval, zelfs in je recht, hang je.
Bij een controle en ze doen een drugstest, hang je.

Ik heb trouwens ooit jaren terug de test gedaan en voelde het zelf ook aan dat het niet veilig is om te rijden. Meer nog, met een halve bak bier op ben je nog beter in staat om te rijden dan onder invloed van zo een zware pijnstillers.

Tot slot gaan gewone dokters meestal ook niet snel zo een zware pijnstillers voorschrijven, je moet daarvoor naar een pijnkliniek gaan.

Ik zit nu nog steeds in ziekenverlof, al zeker tot eind deze maand, maar zal wel weer verlengd worden, want er is geen evolutie.
Dus zal een doorverwijzing naar een specialist worden ...
Ondertussen zijn er verschillende mensen die zeggen dat ik eens cbd olie zou moeten proberen. Ale, heb dat al vaker gehoord, maar begin het nu ook zelf te overwegen.

Sinds augustus 2017 ben ik (toen 37jr) beginnen sukkelen met lage rugpijn... mee blijven rondlopen en werken. Wel bij dokter geweest en een paar pijnstillers genomen maar niets hielp. Toch maar mee blijven rondlopen en terug naar dokter. April 2018 MRI laten maken, waar ik pas na 6 weken (mei) terecht kon. resultaat, 2 hernia's. 1 uitpuilende, 1 beginnende. Ondertussen voelde ik mijn tenen niet meer. Geen gevoel meer in linkerbeen, lag uit door de geknelde zenuw waar de hernia tegen drukte. 's Morgens sokken aandoen was een ramp. 10min was niks, met 1 hand, al liggend op bed. (ik hoef hier geen tekening bij te maken). Bij een neurospecialist hebben ze testen gedaan. rechterbeen reageerde vlot op stroom die ze erop zette, links was noppes... Arts was zeer duidelijk, operatie!
Afspraak gemaakt in ziekenhuis 3 dagen later. Die afspraak ik niet gehaald, diezelfde dag thuis afgevoerd met ambulance, kon niet meer lopen door de druk die mijn lichaam uitoefende op de zenuwbaan en hernia. Helse pijnen gehad. Ik ben in het ziekenhuis terecht gekomen waar ik die afspraak had.
Na 5 dagen ziekenhuis met valium en dergelijke was alles dragelijk. enorm veel pijnstillers gekregen. Ben 1x 's nachts op handen en knieën terug naar mijn bed gekropen... Dag 3 heb ik een epidurale infiltratie gekregen in mijn onderrug, na 2 dagen was de pijn dragelijk en heb ik het hospitaal wandelend verlaten. 3 weken later een 2de infiltratie, daghosptiaal. Hierna was de rugpijn dragelijk. Totaal ben ik 3 weken niet gaan werken. Dit was juni 2018. Arts in ziekenhuis wou me eind aug 2018 zien voor controle. Juli 2018 naar zuid frankrijk met de auto, en dat was terug een hel. In frankrijk naar arts gebeld voor afspraak 1 maand te vervroegen.
1 aug 2018 zei arts letterlijk: 'k zie u een maand vroeger als afgesproken, wat gaan we doen?' Ik onmiddelijk 'opereren'. Een week later lag ik op de operatietafel.
Ik heb helse pijnen en vooral nachten gehad, maar ben blij dat ik het heb laten doen... Na de operatie zei de arts me nog dat de hernia serieus gegroeid was en dat een operatie onvermijdelijk was.
De hele oorzaak van mijn probleem lag eigenlijk aan slechte houding (zittend werk) en slechte rug-en buikspieren. Aangezien zwemmen een goede sport is voor alle (rug en buik)spieren ga ik nu 3x in de week 1,5u zwemmen. Ik voel me een pak beter en fitter, en de vrouw is er ook content mee

Ik weet natuurlijk niet in hoeverre jouw stadium is, en hoeveel pijn je hebt. Maar als je er al meer dan 6mnd meer rondloopt is een operatie wel aan te raden. Een infiltratie is ook maar een lapmiddeltje.
Ik weet wat je meemaakt, en het is geen lachtertje. Zelfs mijn gezin heeft hieronder geleden omdat ik te koppig was om sneller naar een arts te gaan. Ik hoopte enkel maar dat het vanzelf wegging...

Ik heb bijna een jaar afgezien, maar ben er sterker uitgekomen. Ik had nooit gedacht dat ik ooit terug mij sokken snel kon aandoen en dat ik terug de tuin zou kunnen onderhouden...

Verbazend eigenlijk hoe sterkere spieren in je 'core' zoveel last kunnen verhelpen en voorkomen.

Iedereen aan de slag dus

Badger zei:

Verbazend eigenlijk hoe sterkere spieren in je 'core' zoveel last kunnen verhelpen en voorkomen.

Iedereen aan de slag dus

Klik om te vergroten...

Dat kan ik alleen maar bijtreden.

Heb al heel m'n leven een zwakke rug. Als kind vaak 'vast' gezeten. Nooit sportief geweest. Tot m'n 24 jaar altijd maar gesukkeld met rug/nek. Dan ging ik naar een chiropractor waarna het beter werd, die vent zei me altijd: als het weer erger wordt, kom volgende maand eens terug.

Dan heb ik eens serieus vast gezeten. Ik kon niets meer, niet liggen, niet zitten, niet wandelen,... de ergste fysieke pijn die ik in m'n leven heb meegemaakt. Cortisone in de poep gestekt, hielp totaal niet. Voor de zoveelste keer zat alles blok en ik was het beu.

Daarna ben ik naar een nieuwe chiropractor gegaan die mij wel een deftige uitleg kon geven en vooral wist te zeggen wat er gebeurde met m'n rug en wat het 'vast' zitten letterlijk betekent. 5 keer ben ik gegaan in 1 maand. Daarna 1x per maand, de komende 4 maanden. Ik geloofde er niet echt in, maar wou het toch nog een kans geven.

Ik ben beginnen fitnessen (power training) en was steeds heel voorzichtig met het opbouwen van m'n rugspieren. Diezelfde chiropractor zei me hoe belangrijk buikspieren waren om de rug te ondersteunen. Nu ben ik 30, zijn we 6 jaar verder en heb ik bijna nooit nog last van m'n rug. Ik ga kickboksen, maak 's morgens tijd om thuis te trainen en ik voel me goed. Jaarlijks ga ik nog 1x op controle bij de chiropractor. M'n onderrug raakt snel overbelast als ik thuis eens poets of werk, door een slechte houding. Ook heb ik zittend werk, maar let heel hard op m'n houding en stretch tussendoor wat om alles soepel te houden.

't Is natuurlijk nog iets heel anders dan een hernia en operatie.

Ik laat me 6x kraken per jaar. Is echt wel chronisch, ondertussen al ettelijke jaren bezig.

Ziekenverlof blijft duren, maandag bij neurochirurg geweest en eind deze maand moet ik 2 keer gaan om spuiten in de rug te laten zetten.
Hopelijk dat dat iets gaat helpen.

Ik ben het echt kostbeu, ik zou echt terug willen gaan werken.

Mr.Anderson zei:

Dat kan ik alleen maar bijtreden.

Heb al heel m'n leven een zwakke rug. Als kind vaak 'vast' gezeten. Nooit sportief geweest. Tot m'n 24 jaar altijd maar gesukkeld met rug/nek. Dan ging ik naar een chiropractor waarna het beter werd, die vent zei me altijd: als het weer erger wordt, kom volgende maand eens terug.

Dan heb ik eens serieus vast gezeten. Ik kon niets meer, niet liggen, niet zitten, niet wandelen,... de ergste fysieke pijn die ik in m'n leven heb meegemaakt. Cortisone in de poep gestekt, hielp totaal niet. Voor de zoveelste keer zat alles blok en ik was het beu.

Daarna ben ik naar een nieuwe chiropractor gegaan die mij wel een deftige uitleg kon geven en vooral wist te zeggen wat er gebeurde met m'n rug en wat het 'vast' zitten letterlijk betekent. 5 keer ben ik gegaan in 1 maand. Daarna 1x per maand, de komende 4 maanden. Ik geloofde er niet echt in, maar wou het toch nog een kans geven.

Ik ben beginnen fitnessen (power training) en was steeds heel voorzichtig met het opbouwen van m'n rugspieren. Diezelfde chiropractor zei me hoe belangrijk buikspieren waren om de rug te ondersteunen. Nu ben ik 30, zijn we 6 jaar verder en heb ik bijna nooit nog last van m'n rug. Ik ga kickboksen, maak 's morgens tijd om thuis te trainen en ik voel me goed. Jaarlijks ga ik nog 1x op controle bij de chiropractor. M'n onderrug raakt snel overbelast als ik thuis eens poets of werk, door een slechte houding. Ook heb ik zittend werk, maar let heel hard op m'n houding en stretch tussendoor wat om alles soepel te houden.

't Is natuurlijk nog iets heel anders dan een hernia en operatie.

Klik om te vergroten...

Dit! Mijn verhaal is zeer vergelijkbaar met Mr.Anderson (was een kinesiste en geen chiropractor). Sindsdien geen last meer gehad

Straks naar het ziekenhuis voor een eerste infiltratie, hopelijk haalt het iets uit want als het is zoals bij mijn heup enkele jaren geleden dan is het moeite voor niets.

De kloterij is ook nog eens dat je daarna niet zelf met de auto mag rijden, waardoor ik andere mensen moet lastig vallen om me te brengen en halen.

Badger zei:

Verbazend eigenlijk hoe sterkere spieren in je 'core' zoveel last kunnen verhelpen en voorkomen.

Iedereen aan de slag dus

Klik om te vergroten...

Helpt hier niet. Probleem is hier hypermobiel SI-gewricht (onder andere, eigenlijk mijn hele bekken, heupen en nog andere gewrichten in de rest van mijn lichaam). Ik kan die spieren wel keihard opbouwen, maar die zijn gewoon niet gemaakt om mijn gewrichten te compenseren. Dus either way is het niet 'gezond' om mijn spieren zo over te belasten. Is ook wat er nu aan de hand is. Overbelaste bilspier, zenuw geklemd, tintelingen in been/voet,...

Paar weken geleden denervaties gedaan. Links helpt het wel een stuk heb ik de indruk, rechts heel wat minder jammer genoeg.

knight-rider zei:

Straks naar het ziekenhuis voor een eerste infiltratie, hopelijk haalt het iets uit want als het is zoals bij mijn heup enkele jaren geleden dan is het moeite voor niets.

Klik om te vergroten...

Op 23 en 30 juli een infiltratie gehad, ondertussen bijna 2 weken verder, maar nog altijd geen verbetering.
Ik ben de hoop stilaan aan het opgeven ....

Morgen terug naar de neurochirurg, zien wat die zegt.
Zal waarschijnlijk weer ziekenverlof bij komen en daar heb ik het ondertussen echt wel mee gehad, ik wil terug gaan werken.
Heb het zelfs nog op het werk gezegd, maar daar zeggen ze ook, "zo lang ge niet volledig in orde zijt, kunt ge beter niet terug komen".

:doh::doh:

knight-rider zei:

Morgen terug naar de neurochirurg, zien wat die zegt.
Zal waarschijnlijk weer ziekenverlof bij komen en daar heb ik het ondertussen echt wel mee gehad, ik wil terug gaan werken.
Heb het zelfs nog op het werk gezegd, maar daar zeggen ze ook, "zo lang ge niet volledig in orde zijt, kunt ge beter niet terug komen".

:doh::doh:

Klik om te vergroten...

En zoals verwacht, weer ziekenverlof d'r bij tot het einde van de maand.
En waarschijnlijk zou het nu toch een operatie kunnen worden, tenzij het deze maand toch nog veel gaat verbeteren ...

Maar, die operatie zou alleen zijn om de problemen die ik door de huidige hernia heb te verhelpen, het slapen in het been en soms pijn in de rug.
De pijn die ik al jaren heb, door de andere rugproblemen, afgesleten tussenwervelschijven, pijn in de linker heup, waarvan geen enkele dokter lijkt te weten waarvan ze komt, daar doen ze dus niks aan.
Dus ik ga nog altijd pijnstillers moeten blijven slikken, ik weet dus niet of het dan wel veel zin heeft om voor een operatie te gaan .............

knight-rider zei:

En zoals verwacht, weer ziekenverlof d'r bij tot het einde van de maand.
En waarschijnlijk zou het nu toch een operatie kunnen worden, tenzij het deze maand toch nog veel gaat verbeteren ...

Maar, die operatie zou alleen zijn om de problemen die ik door de huidige hernia heb te verhelpen, het slapen in het been en soms pijn in de rug.
De pijn die ik al jaren heb, door de andere rugproblemen, afgesleten tussenwervelschijven, pijn in de linker heup, waarvan geen enkele dokter lijkt te weten waarvan ze komt, daar doen ze dus niks aan.
Dus ik ga nog altijd pijnstillers moeten blijven slikken, ik weet dus niet of het dan wel veel zin heeft om voor een operatie te gaan .............

Klik om te vergroten...

Ik zou voor meerdere opinies gaan en van alles proberen buiten extreem ingrijpende operaties om.
Zelf al sinds de kindertijd kniepijn. Eerst waren het groeipijnen (op al die jaren dat ze dat zeiden nog geen 5cm gegroeid ), dan een kijkoperatie, 1j goed geweest, dan terug jaren kiné, dan terug voorstel om te opereren (geweigerd) en uiteindelijk bij een revalidatiearts in een klein ziekenhuis terecht gekomen die met medicatiestaaltjes gestrooid heeft. Nu volledig pijnvrij (al een 5tal jaren) dankzij een kippenkraakbeensupplement waarvan ze zei dat ze goede resultaten had bij mensen met reumapijn in hun handen

Mijn vader is rugpatient en hoorde zijn wervels 15j geleden al vast te laten zetten. Rugschool heeft hem een periode veel geholpen, nu zweert hij bij hoge dosissen glucosamine.

Ja, ik heb enkele jaren terug al een kleine ingreep gehad en achteraf gehoord dat ze moeite hadden om mij achteraf terug wakker te krijgen
Kniepijn kan ik ook over meespreken, waren bij mij steeds ontstekingen onder de knieschijf, meermaals sprake geweest van opereren, maar dat is er nooit van gekomen, wel geregeld zware medicatie moeten nemen.
Ondertussen heb ik daar al verschillende jaren bijna geen last meer van gehad, af en toe een beetje pijn, maar niet meer zo fel. (kan ook wel komen omdat ik constant pijnstillers neem voor de pijn in mijne rug).

Maar mijne rug, daar ben ik mee beginnen suggelen van rond mijn 18de, ik word er in december 37. Is zo sluimerend begonnen en heb het lang zonder pijnstillers kunnen doen, daarna af en toe eens iets pakken als het niet te doen was, maar de laatste jaren kan ik gewoon niet meer zonder. En als er iets is wat ik echt zou willen, dan is het terug kunnen functioneren zonder die pijnstillers alle dagen.
Dat is echter iets dat ook niet zou lukken na een operatie voor die hernia, wat die zorgt niet voor de ergste pijn waar ik mee zit.

Mijn vader heeft het ook aan zijne rug, de ziekte van Bechterew, en die ligt momenteel in het ziekenhuis en zal waarschijnlijk geopereerd moeten worden.
Hij is de laatste maanden steeds meer achteruit gegaan en de laatste weken kon hij bijna niet meer lopen, hij had bij alles hulp nodig. Maar wou niet naar een dokter, uiteindelijk is de dokter zelf langs gekomen en afgelopen donderdag moest hij op consultatie naar het ziekenhuis (zijn hem komen halen met ambulance, niet dringend ziekenvervoer), ze hebben hem direct daar gehouden.

Dan zou ik opereren zelfs niet overwegen... Ken vaag iemand met failed back surgery syndrome. Dat mens is een wrak. Heb ze daarvoor niet gekend, maar nu is dat 1 stuk chagrijn, net nog niet verslaafd aan pijnmedicatie, zwaar depressief. Maar anderzijds... Hoe zou het ook anders kunnen als je continu zware pijn hebt ?
Als je ermee geholpen zou zijn, is het natuurlijk het risico waard. Maar als ze op voorhand al zeggen dat het de zwaarste pijn niet weg zal nemen...

Dat is toch een zwakheid / zwak punt van een mensenlichaam. Met pijn wil het lichaam zeggen dat er iets mis is en dat dit verholpen moet worden. En dat is an sich iets goed.
Geen pijn voelen (die ziekte bestaat echt), is ook geen pretje. Je breekt een been en je voelt niets. Je bent de haag aan het scheren, en snijd je vinger af. Tegen dat je dit merkt is het te laat.

MAAR, wat voor zin heeft het als het lichaam zegt: Er is iets mis laten we pijn triggeren! Echter, 20 (!) jaar later heb je elke seconde lang, gedurende die ganse tijd gewoon NON STOP pijn. Er is geen trigger van het lichaam om dan te zeggen: Het is zinloos die pijn elke seconde te triggeren, laten we ermee stoppen of sporarisch een reminder sturen, want ondertss weet onze gastheer al wel dat het probleem er is.

Nog erger zelfs: Je kan zelfs overlijden wegens te veel pijn. Wat is het nut van je hersenen en lichaam om zoveel pijnsignalen te geven dat je letterlijk ervan sterft? Antwoord: Dat nut is er helemaal niet ...

Ja, ik zit al lang met pijn, ook nog een hele periode gehad dat ik met zware hoofdpijn zat, dat heeft maandenlang geduurd voordat er uiteindelijk een oplossing is gekomen.
Niks hielp toen, geen enkele pijnstiller, ik ben toen heel de tijd blijven werken met zware hoofdpijn, thuis zitten was immers ook geen oplossing.
Uiteindelijk was de diagnose "migraine achtige hoofdpijn" en ben ik medicatie beginnen nemen die eigenlijk tegen hoge bloeddruk is, maar volgens de neuroloog bij veel mensen hielp en uiteindelijk heeft die bij mij ook geholpen, maar wel in de hoogste dosis, ik neem die nu nog altijd. De pijn is onder controle, maar niet volledig weg.
Ik zou die medicatie eigenlijk moeten afbouwen om te zien wat dat geeft, maar durf dat niet nu ik met die felle rugpijn zit, want ook nog eens hoofdpijn terug er bovenop krijgen kan ik echt niet aan vrees ik.

Pijn hebben is echt geen lachertje, maar hoe erg het ook is om dat te zeggen, ik heb er mee leren leven. Al is dat niet altijd even makkelijk