Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Welke "mentale stoornis" heb jij


  • Totaal aantal stemmers
    506
  • Opiniepeiling gesloten.

ambervanaert

Legacy Member
Het is inderdaad zeeeeer tijdrovend allemaal maarja ik zal er maar mee leren leven, is tourette niet heel erg moelijk om mee te leven?

amyor

Legacy Member
Bwaah. Tourette is meer tics (vocaal, motorisch, psychisch) en iets wat balanceert tussen drang (TS) en dwang (ocd) en niet bepaald het vloeken zoals de meesten denken (slechts een marginaal percentage van mensen met TS hebben het tijdelijk en nog minder als dagelijkse tic voor zeer lange tijd). Zij zelf ervaart OCD als het lastigste daar de tics er wat uitgegroeid zijn (is niet uitzonderlijk dat mensen het ontgroeien na hun 20ste)

glashelder

Legacy Member
kingjulie zei:
Dat lijkt mij idd een klassiek symptoom van ocd. Je hebt waarschijnlijk ook veel nood aan orde en structuur.
Ik vraag mij eigenlijk af of zoiets ook tijdelijk mogelijk is, bijvoorbeeld in perioden van stress? Ik herinner mij dat ik als kind bepaalde rituelen in mijn hoofd moest doen (bepaalde bewegingen), en nu heb ik héél soms dat ik dingen in blokjes van twee moet doen (maar dat is echt zo zeldzaam, heb daar totaal geen last van, gewoon een soort tic die eigenlijk alleen naar boven komt als ik er op let of aan denk). Voor de rest heb ik helemaal geen OCD-toestanden, maar precies wel in tijden van stress.

Nahrtent

Legacy Member
glashelder zei:
Ik vraag mij eigenlijk af of zoiets ook tijdelijk mogelijk is, bijvoorbeeld in perioden van stress? Ik herinner mij dat ik als kind bepaalde rituelen in mijn hoofd moest doen (bepaalde bewegingen), en nu heb ik héél soms dat ik dingen in blokjes van twee moet doen (maar dat is echt zo zeldzaam, heb daar totaal geen last van, gewoon een soort tic die eigenlijk alleen naar boven komt als ik er op let of aan denk). Voor de rest heb ik helemaal geen OCD-toestanden, maar precies wel in tijden van stress.

Met mijn gebrekkige psychiatrische kennis denk ik van wel. Depressies, anorexia, agorafobie hebben ook vaak een 'trigger'. Zoals dat meisje op Koppen XL vorige week die een fobie voor braken had, gecombineerd met een eetstoornis, omdat ze in haar jeugd eens twee keer in het openbaar had gebraakt.

Ik weet eigenlijk zelf ook niet goed of die stoornis er dan altijd heeft ingezeten en zich sowieso 'vroeg of laat' zou manifesteren. Er zijn zo veel factoren, zowel aangeboren als uit de omgeving, die een impact hebben op de menselijke psyche, en mijn kennis ter zake schiet veeeeel te kort helaas.

Jack The Ripper

Legacy Member
glashelder zei:
Ik vraag mij eigenlijk af of zoiets ook tijdelijk mogelijk is, bijvoorbeeld in perioden van stress? Ik herinner mij dat ik als kind bepaalde rituelen in mijn hoofd moest doen (bepaalde bewegingen), en nu heb ik héél soms dat ik dingen in blokjes van twee moet doen (maar dat is echt zo zeldzaam, heb daar totaal geen last van, gewoon een soort tic die eigenlijk alleen naar boven komt als ik er op let of aan denk). Voor de rest heb ik helemaal geen OCD-toestanden, maar precies wel in tijden van stress.

Dat zal een subklinische vorm zijn van OCD. Iedereen zal wel een aantal eigenschappen hebben van mentale stoornissen. Het is pas een stoornis wanneer het extreem begint te worden of wanneer ge (bijna) alle kenmerken vertoont, anders kunnen we iedereen gaan labellen.

Ik heb dat ook met zijn perioden. Ik doe dikwijls mijn auto 3x vast met de afstandsbediening en mijn airco moet links en rechts op dezelfde temperatuur staan. Bij RPG's elk hoekje van de map verkennen om zeker geen item of quest te missen. E-mails en facebook posts meerdere malen nalezen op fouten en om na te gaan of alles wel goed geformuleerd is.
Als het moet kan ik het wel onderdrukken.

Vroeger als kind mocht ik niet op de randen van stoeptegels trappen en was ik bang dat ik kanker ging krijgen als ik dat wel deed. Toen ik 12 jaar oud was, was ik 20 minuten bezig met het controleren of alle ramen en deuren dicht waren en alle verwarmingstoestellen uit waren (want ik was bang dat het huis ging afbranden). Soms stond ik dan net buiten en begon ik weer aan mezelf te twijfelen en moest ik mijn ronde doorheen het huis opnieuw doen. Ik was ook bang voor aanstekers en lucifers omdat ik dan per ongeluk brand zou kunnen veroorzaken. Ik dacht dan ook dat men mij als gek ging bestempelen als ik het tegen iemand zou vertellen.

kingjulie

Legacy Member
Glasje, in stressperioden worden subklinische problemen vaak klinisch. Depressieven hebben vaak tijdens stressperiodes ocd symtomen aangezien de stoornissen sterk gelinkt zijn.

Subklinische varianten onderscheid je van klinische doordat het bij klinische over objectief lijden gaat.

kingjulie

Legacy Member
Subjectief lijden is lijden omschreven door de patient. Objectief lijden is een conventie. Dat lijkt vreemd maar is belangrijk om bepaalde stoornissen te onderscheiden.

Doet ook niets af aan hoe je je voelt.

Bv. Bij een ziektewaan is er geen objectief fysisch lijden.

Clark

Legacy Member
Als je "geest" niet stil staat, wat heb je dan?
Ik bedoel zo dat er heel de tijd een zelfde deuntje in je hoofd zit dat je non stop "hoort".
Dat het je zelfs bezig houdt tijdens gewone gesprekken of tijdens televisie kijken, dat je dat altijd blijft "horen/nadoen in je geest".
Dat het echt niet lukt om dat los te laten.
En dan zou je net gelijk beginnen roepen.
Bijv als blokken begint of dagelijkse kost en het is al gedaan, dat je zo nog heel de tijd en ook tijdens het programma altijd een stukje van dat deuntje in je blijft horen/opzeggen.
Infeite doe je het zelf. Het is geen auditieve hallucinatie ofzo.

Xhizor

Legacy Member
Djenner zei:
Ik ben moeilijk te definiëren volgens psychiaters. ADHD komt heel vaak terug, beetje dwangneurose, overgevoelig en aanleg tot depressie. Ik ben nu al enkele jaren thuis, sta op invaliditeit ( het type van langer dan een jaar ziek).
Feit is: ik heb nooit een job kunnen houden ondanks het feit dat ik een hoog IQ heb, zeer communicatief en creatief ben, vlot overkom en meerdere talen spreek. Vaak ben ik bij sollicitaties de gedroomde kandidaat en word ik na een week, soms twee weken, maar zelden langer bij de directeur geroepen en weet ik hoe laat het is. Met collega's klikt het nooit. Als ik lange tijd ergens moet samenzitten, word ik gek.
Omdat ik het financieel niet makkelijk heb, zou ik willen starten met bv. een uurtje of 5, max. 10 per week te werken met toestemming van de AG. Mijn psychiater staat nogal sceptisch tegenover GTB omdat die vaak betuttelend zijn en veeleer mensen met een laag IQ aan de bak helpen. Ik wil ook niet gepusht worden in een bepaalde richting. Thuiswerk zou nog ideaal zijn, maar zeker geen dingen genre herbalife of iets waar je zelfstandig voor moet worden.

Eigenlijk hoort deze vraag misschien thuis in het "werk en studie"-topic, maar ik was bang dat mensen het probleem daar niet zouden begrijpen.

Progressieve tewerkstelling kan een oplossing zijn ben al jaren in dat systeem tewerkgesteld. Zou niet weten wat er betutteld aan kan zijn, is maar normaal dat je in een depressie ga belanden als je al als twintiger ganse dagen thuis zit :/

Progressieve tewerkstelling is part time werken en toch nog voltijds betaald worden, dus het zou je zeker financieel vooruit helpen. Moet wel om de 6 maanden naar het syndicaat gaan om verdere goedkeuring te krijgen. Ook om te kijken of je nog steeds stabiel blijft

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
kingjulie zei:
Subjectief lijden is lijden omschreven door de patient. Objectief lijden is een conventie. Dat lijkt vreemd maar is belangrijk om bepaalde stoornissen te onderscheiden.

Doet ook niets af aan hoe je je voelt.

Bv. Bij een ziektewaan is er geen objectief fysisch lijden.

Als iemand denkt dat hij ongeneeslijk ziek is, gaat die zich toch ook niet 100% voelen neem ik aan?

Daarbij als gij nu het lijden van de patient beschrijft, is het ook subjectief. Ge kunt dat niet kwantitatief meten, en kwalitatief is altijd subjectief. ;)

Tuninboy

Legacy Member
Ik leidt aan een hsp, hoge sensitiviteit. Heb ik er last van, met momenten, maar tis dat ik over alles wat ik doe onzeker ben. Is dit wel de juiste keuze. Ik ga in september voor het eerst aan de hoge school studeren (ik word er in november 25) omdat ik nooit iets gevonden heb wat me boeide. Nu ga ik voor ergotherapie. En heb deze week een introductiecursus, en zit me nu soms al wat op te jagen, of dit wel de juiste keuze was. Maar ik ga doorbijten, en toch dit jaar uit proberen te doen.

Wat ik het meest storend vind aan hsp is dat ik nooit het gevoel zal hebben van, fuck it, klinkt het niet, dan botst het maar. Omdat ik gewoon over alles teveel nadenk ipv gewoon te doen.

Karre

Legacy Member
HSP is een eigenschap, geen stoornis :unsure:. Zelfs een eigenschap die zeer goed gebruikt kan worden mits er mee leren omgegaan wordt vind ik persoonlijk :) Reden temeer om die mindfulnesscursus eens te doen dat ik al eens heb gezegd trouwens :p

Clark

Legacy Member
Clark zei:
Als je "geest" niet stil staat, wat heb je dan?
Ik bedoel zo dat er heel de tijd een zelfde deuntje in je hoofd zit dat je non stop "hoort".
Dat het je zelfs bezig houdt tijdens gewone gesprekken of tijdens televisie kijken, dat je dat altijd blijft "horen/nadoen in je geest".
Dat het echt niet lukt om dat los te laten.
En dan zou je net gelijk beginnen roepen.
Bijv als blokken begint of dagelijkse kost en het is al gedaan, dat je zo nog heel de tijd en ook tijdens het programma altijd een stukje van dat deuntje in je blijft horen/opzeggen.
Infeite doe je het zelf. Het is geen auditieve hallucinatie ofzo.

niemand?

Tuninboy

Legacy Member
Karre zei:
HSP is een eigenschap, geen stoornis :unsure:. Zelfs een eigenschap die zeer goed gebruikt kan worden mits er mee leren omgegaan wordt vind ik persoonlijk :) Reden temeer om die mindfulnesscursus eens te doen dat ik al eens heb gezegd trouwens :p

Oei :unsure: Maar soms ondervind ik het als een 'stoornis', kan dat dan ?
nja, dat is mss net het probleem, ik kan er niet goed mee omgaan, zoals ik zei, ik wil soms ook eens geen fuck geven. Maar ik vind dat moeilijk. Heb je er mss een site over waar wat uitleg staat om hoe er mee om te gaan Karre ?

En ik ben aan een mindfullnesscursus bezig samen met men psychologe. ;)

Karre

Legacy Member
Tuninboy zei:
Oei :unsure: Maar soms ondervind ik het als een 'stoornis', kan dat dan ?
nja, dat is mss net het probleem, ik kan er niet goed mee omgaan, zoals ik zei, ik wil soms ook eens geen fuck geven. Maar ik vind dat moeilijk. Heb je er mss een site over waar wat uitleg staat om hoe er mee om te gaan Karre ?

En ik ben aan een mindfullnesscursus bezig samen met men psychologe. ;)

Als je met HSP zijn niet om kunt gaan, kan dat zeker als stoornis aangevoeld worden. Elke prikkel die je binnen krijgt, komt dan ook harder binnen :p. Net daarom dat je ermee moet leren omgaan :p Ik denk niet dat er een universele regel is hoe je ermee kan omgaan. Moet ook zowat persoonlijk gevonden worden naar wat jou ligt. Maar als je psychologe dat al bij jou herkent zal ze wel raad ermee weten :)

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
Tuninboy zei:
Ik lijdt aan een hsp, hoge sensitiviteit. Heb ik er last van, met momenten, maar tis dat ik over alles wat ik doe onzeker ben. Is dit wel de juiste keuze. Ik ga in september voor het eerst aan de hoge school studeren (ik word er in november 25) omdat ik nooit iets gevonden heb wat me boeide. Nu ga ik voor ergotherapie. En heb deze week een introductiecursus, en zit me nu soms al wat op te jagen, of dit wel de juiste keuze was. Maar ik ga doorbijten, en toch dit jaar uit proberen te doen.

Wat ik het meest storend vind aan hsp is dat ik nooit het gevoel zal hebben van, fuck it, klinkt het niet, dan botst het maar. Omdat ik gewoon over alles teveel nadenk ipv gewoon te doen.

eb9.jpg

Tuninboy

Legacy Member
Karre zei:
Als je met HSP zijn niet om kunt gaan, kan dat zeker als stoornis aangevoeld worden. Elke prikkel die je binnen krijgt, komt dan ook harder binnen :p. Net daarom dat je ermee moet leren omgaan :p Ik denk niet dat er een universele regel is hoe je ermee kan omgaan. Moet ook zowat persoonlijk gevonden worden naar wat jou ligt. Maar als je psychologe dat al bij jou herkent zal ze wel raad ermee weten :)

Haar er volgende week dan eens over aanspreken. Want, ik wil er mee leren omgaan. En soms komen dingen die me nauw aan het hard liggen keihard binnen. En laat het net zijn dat ik familie en vrienden iets heel belangerijk vind. Belangerijker dan werk/studie. :)

Merci

Lt. KroftDünkel zei:

Eigenlijk wel. ;)

Karre

Legacy Member
Je kan ook eens de boeken van Elaine Aron lezen. Het is zij die HSP voornamelijk aan het licht bracht :p
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan