¨$^µù^§èçà#&&² zei:
What doesn't kill you, can only make you stronger.
Klinkt mooi in theorie, maar het kan je mentaal ook
killen.
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Hangt ervan af welke bejaarde

. Andere zeilers menen toch dat het mogelijk kan zijn.
Het
kan mogelijk zijn, 'k weet niet, als passagier zou ik ze het nog laten doen (wat ook al enorm zwaar moet zijn, twee jaar *gewoon* op een boot zitten, ver van het alledaagse leven), maar zelf besturen en al die dingen, 'k weet niet. Ooit gezeild? Is vrij zwaar in ieder geval, afhankelijk van de waters waarin je je begeeft (ooit meegegaan met een familievriend, en ik was toen een twintigjarige knaap met nogal wat fysieke kracht - relatief natuurlijk, maar in ieder geval meer dan een dertienjarige meid).
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Wel, misschien is het voor deze avonturierster dan ook niet aangeraden om haar op te sluiten in een klaslokaal. Je gaat er blijkbaar van uit dat, wanneer ze die cruciale fase doormaakt tijdens haar wereldreis, dat die identiteitsbepaling zich dan niet op een optimale wijze zal voltrekken. Maar ... misschien juist wel? Misschien kan ze nu een sterke persoonlijkheid ontwikkelen, door zo'n diepgaande ervaring mee te maken op die leeftijd? Wie zal het zeggen? Ik neig alvast eerder naar het laatste.
Mja, avonturierster... Elke kleine wil op die leeftijd wel astronaut worden en naar de maan vliegen. Moeten we dan vanaf nu elke puber naar de maan lanceren?
Ok, het voorbeeld is nu niet concreet te vergelijken, maar kom.
En ik betwijfel heel eerlijk gezegd dat je een sterke persoonlijheid kan ontwikkelen op die leeftijd als je ver weg bent van alles... Je bent weg van je leeftijdsgenoten, dus hoe verwerf je dan ethische en morale waarden terwijl je zo op de zee ronddobbert? Daarom moet het niet in een klaslokaal aangeleerd worden, maar een mens is een sociaal wezen dat nu elkaar nu eenmaal dingen 'aanleert'.
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
'k Weet niet. Zal wel van persoon tot persoon afhangen, vermoed ik. Bovendien moet je het ook wel relativeren. Ze komt verscheidene malen aan wal; de langste toch die ze zal ondernemen duurt drie weken.
Mja, akkoord, maar het blijft toch apart... en dan niet het soort apart dat bevorderlijk is voor de groei van een individu in de fleur van zijn leven.
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Analogie met wat? Je kan dit toch niet vergelijken met pakweg de hikikomori?
Hmnee, niet direct. Maar ik blijf bij mijn standpunt: een kind van die leeftijd is niet geschikt om op langdurige basis weg te zijn van de actualiteit en zijn leeftijdsgenoten om, zoals ik al aanhaalde, zijn groei te bevorderen. Is misschien mijn visie op de ethiek, maar ik ben er vrij hard van overtuigd dat menig psycholoog hiermee akkoord zou gaan.
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Hoeveel mensen komen er niet totaal afgestompt of teleurgesteld uit het middelbaar onderwijs? Als je enkel contact hebt met mensen uit het ASO valt dat niet zo op, maar ik durf gerust stellen dat het niet iedereen op school thuishoort. Je moet ook eens kijken naar wat al die eigenzinnigen weten te vertellen over hun middelbareschoolperiode. De eerste die me nu te binnen schiet is Arnon Grunberg.
Jij zegt dat school mensen kapotmaakt, ik interpreteerde het als "onderwijs is slecht".

Wat jij bedoelt is dat bepaalde individuen het inderdaad ver kunnen schoppen zonder de basiskennis die men op school meegeeft, maar hoe hard ik het middelbaar onderwijs ook haatte destijds, ik ben ontzettend blij dat ik het heb uitgezeten (en ik deed geen ASO btw). Wat misschien bij Arnon Grunberg ook het geval zou geweest zijn, moest hij niet weggestuurd zijn. Maar als dat het geval is, blijf je natuurlijk met een wrang gevoel zitten en kan het daar inderdaad allemaal je rug op.
Soit, deze discussie kan natuurlijk oneindig lang doorlopen, en niemand zal ooit zijn gelijk halen. Om gewoon mijn punt effe kort samen te vatten: ik vind het niet bepaald verantwoord dat een opgroeiende meid in de meest cruciale fase van haar leven voor een groot deel wordt afgesloten van de maatschappij. Iedereen denkt er natuurlijk het zijne over. ^^