Neoken zei:
Je luistert nog steeds niet. Ik vraag u waarom ik planten die rechten zou moeten toewijzen, wat voor zin dat heeft op maatschappelijk vlak, kortom, welke meerwaarde die regel van u heeft.
dan moet ik u teleurstellen, die heeft geen meerwaarde volgens wat jij onder meerwaarde voor de maatschappij verstaat
Dus, als iemand bepaalde rechten toewijst aan een wezen, dan moeten anderen die rechten respecteren. Is dat uw uitgangspunt?
als het een beetje gegrond is wel, ja. En haalbaar is enzo.
Voor pkanten is dat gerond, kijk maar hoeveel mensen me vragen "en planten dan?" En omdat planten ook complexe belangen hebben en er een gradatie is tussen dode materie, levende wezens en voelende wezens en die gradatie kan gekoppeld worden aan een andere gradatie (vitale, basis en luxebehoeften), lijkt me het ok. Maar toegegeven, rechten van planten is iets extra's dat nu niet in de ethiek van onze samenleving zit, en niet noodzakelijk volgt uit een proces van consistent maken van de ethiek van onse samenleving. In die zin zijn dierenrechten wel anders: als men vertrekt van ethische basisprincipes die breed gedragen worden in onze samenleving, en men maakt dat systeem consistent en probeert daarbij toch zo dicht mogelijk bij de belangrijkste ethische basisprincipes te blijven, dan is dierenrechten wel een gevolg van dat proces (tenzij je gelooft in fabeltjes zoals God).
Wat als ik mijn gras geen rechten toewijs, en vind dat ik het mag maaien wanneer ik wil. Waarom respecteer je dat niet?
tja, gewoon, ik ken gras intrinsieke waarde en rechten toe. en daar kunnen we dan verder niet rationeel over discussieren. Ik kan alleen zeggen dat ik dat niet wil (in vele gevallen) en hopen dat anderen ook rechten gaan toekennen aan gras.
(op zich heb ik niet zo veel probleem met gras maaien, maa als het doel is een mooi gazonnetje te hebben van enkel gras, dan heb ik wel bezwaar omdat impact op biodiversiteit dan meespeelt, eerder dan rechten van gras. En ook hier: ik ken biodiversiteit intrinsieke waarde toe, hoewel dat in onze samenleving niet zo heel gebruikelijk is en niet per se volgt uit een consistent maken van de ethiek van de samenleving)
