Archief - Algemene Nieuws & Achtergronden Thread - Deel 16
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Oldskooler
Legacy Member
Oldskooler zei:
Of mss maak ik mezelf iets wijs.
Vanaf een zekere leeftijd, wat kom je tegen:
-Vrouwen dus met kinderen, ze hebben een air, ze keuren u gewoon van is die mijn kinderen wel waard. Wat brengt die gast op? Een hoop smink op, en ze is maar orderpicker.
-Vrouwen die in een huurappartement zitten, er niet weg geraken, dromen van een huis met een tuintje. Duidelijk achter u zitten, met haar even duidelijke droom.
En zo van: "jij moet toch redelijk goed verdienen met uw job".
-Vrouwen met al een huis, maar met een hoop werk zitten. Ik mocht sowieso bij haar gaan wonen, en later konden we nog zien, we mochten zekers niets overhaast doen volgens haar ;-)
Werkelijk geen zak deed ze aan haar huis.
allemaal al tegenkomen
Het cynisme heeft me al vaak gered, dat weet ik nu ook al wel.
En niet alles drong op dat moment zelf door. Het is pas maanden nadien dat bepaalde dingen echt doordrongen.
Zelf vond ik het een best domme koe, maar achteraf zie je echt in hoe verdomd tactisch bepaalde dingen wel niet waren, en ik zag het niet.
Wel steeds een afremming, en sceptisch, maar het gehele plaatje is pas achteraf echt duidelijk geworden.
Toen ik zei van dat het niet opviel dat ze zo snel bij een andere man zat, ze antwoordde me gewoon terug met de taken die hij aan haar huis kon doen.
Dat ben je dan.
Als je zo van de ene ervaring in de andere valt, vergeet het dan maar, er staat een torenhoge muur.
Dan weet ik zeker dat ik zittend op mijn knieën met mijn armen open gericht naar de hemel, het mag uitschreeuwen hoeveel geluk ik wel niet heb.
Hoe ouder je wordt, hoe moeilijker het wordt, maar het zijt zo. Liever niet dan, en de ruwe waarheid in uw gezicht gewreven krijgen. Dan voor een illusie te gaan.
Oldskooler
Legacy Member
zarathustra zei:
Ik baseerde me hierop:
2 op de 3 huwelijken lopen op de klippen
Twee op de drie koppels die in 2009 in België getrouwd zijn, zullen scheiden. Dat blijkt uit een kansberekening van de Federale Overheidsdienst Economie. Er zijn wel regionale verschillen.
De kansbereking van de FOD Economie is gebaseerd op de echtscheidingscijfers van de laatste decennia na op het huidige huwelijksklimaat in ons land. Volgens die berekening zal 64,5 procent van de huwelijken die in 2009 in ons land afgesloten werden, eindigen binnen de 49 jaar.
Is gebaseerd op een trend die zich wel verderzet in de toekomst, zonder dat het nu absolute cijfers zijn.
Uiteraard zitten er ook tussen die meermaals scheiden, nog meer reden mss om er niet aan te beginnen
Echt trouwen, sowieso nooit voor deze, hoogstens samenwonen, of liefst zelfs een lat.
jack|herrer zei:Het is maar hoe ge het regelt he. Ik heb 2 kinderen: 5 en 2,5.
Ik hoef niet bepaald uit te slapen, maar ik ga op zondag ook fietsen, losjes geregeld... Meer zelfs, Ik vertrek morgen voor een week met 3 vrienden bikeparken in de Alpen. Volgend jaar ga ik 4 weken met mijn schoonbroer en pa roadtrippen in de USA (check het USA reizen topic maar).
Mijn vrouw doet ook gewoon haar dingen die ze wilt. We gaan ook jaarlijks minstens 1 keer uiteraard met het hele gezin op vakantie. We gaan minstens 1 keer per maand uit eten.
Dus beweren dat kinderen een rem zijn op u leven ligt echt alleen aan u zelf.
Tja, dat zijn uitzonderlijke uitzonderingen ;-)
Ik vraag me gewoon af hoe je het zo gemakkelijk regelt...
De ene puft hier dat hij geen tijd heeft voor zijn eigen meer en dat wat uitgesteld wordt, dubbel en dik terugkomt, de andere lijkt alles te kunnen doen wat hij wilt.
Waar zit het dan?
Oldskooler
Legacy Member
Epyon zei:
Nope, uiteraard is dat niet slecht het moment zelf.
Maar tot zover de mooie toekomst met jullie 2 en meer (de kinderen weer).
Dan bedenk ik nog, diegenen die nog samenblijven, hoeveel blijven er niet samen omdat ze niet anders kunnen?
-Financieel niet sterk genoeg zijn om er alleen voor te gaan?
-Schrik voor het onbekende, het blijft een grote stap. Als je vanaf uw 25ste getrouwd bent, 25jaar later, bijzonder moeilijke stap, ook al ben je echt niet gelukkig meer.
-Samenblijven voor de kinderen dan nog.
-Gewoon geen raad weten, en als ze elkaar niet te hard in de weg lopen, een best ok leven hebben en dus gewoon maar verder doen. Als zijn leven nog enige waarde heeft met enkele hobby's die hij nog gerust kan uitvoeren, dan doet hij/zij maar verder. Kwestie van gewoon maar verder te doen, als je elkaar de duvel niet aandoet en elkaar kan helpen, zonder echte voldoening. Het zal voor velen wel zo zijn zekers. Fase: "nemen zoals het komt".
Hoeveel zijn er ook al niet waarbij er eentje al vreemd is gegaan, blijven ook maar samen omdat ze anders niet weten wat, waar en hoe, en vooral schrik voor het onbekende.
Zo ken ik er ook genoeg hoor. Gelukkig zijn die niet hoor, al slapen ze nog in hetzelfde bed. "nemen zoals het komt".
M°°nblade
Legacy Member
Oldskooler, ik vind het raar dat je nu argumenteert dat mensen onterecht bijeen blijven 'uit angst' terwijl je eigen levenskeuze evenzeer voortvloeit uit bindingsangst op basis van horror anekdotes over golddigsters en overbeschermende moeders die na een misgelopen huwelijk nog steeds op zoek zijn naar de 'ideale man' die ze nooit zullen vinden.
Uiteraard maken vele handen een zware last licht en zorgen een goed inkomen + werk dichtbij voor relatieve rust ondanks kinderen. Maar dat zijn dingen die je grotendeels zelf in de hand hebt. En jij kan die rust belangrijk vinden, maar andere mensen kiezen voor kinderen, net opdat ze die rust kotsbeu zijn en meer 'leven' in huis willen halen.
Om het even welke keuze mensen in hun leven ook maken, het belangrijkste is dat ze daar goed over nadenken. En ik denk dat daar al de grootste oorzaak van je 'ongelukkig zijn' gevonden kan worden: ondoordachte keuzes maken. Zolang je maar om de juiste redenen single blijft, een relatie of een vaderschap aangaat komt het allemaal wel goed.
En over dat samenblijven 'omdat ze niet anders kunnen'
-> dat bestaat niet. Iedereen kan scheiden als hij/zij dat wil. Ik heb die discussie met dacuba al gevoerd. De reden dat die mensen samenblijven - ondanks alles - is omdat dat hen nog steeds gelukkiger maakt dan wanneer ze zouden scheiden, niet omdat ze dat niet kunnen.
Uiteraard maken vele handen een zware last licht en zorgen een goed inkomen + werk dichtbij voor relatieve rust ondanks kinderen. Maar dat zijn dingen die je grotendeels zelf in de hand hebt. En jij kan die rust belangrijk vinden, maar andere mensen kiezen voor kinderen, net opdat ze die rust kotsbeu zijn en meer 'leven' in huis willen halen.
Om het even welke keuze mensen in hun leven ook maken, het belangrijkste is dat ze daar goed over nadenken. En ik denk dat daar al de grootste oorzaak van je 'ongelukkig zijn' gevonden kan worden: ondoordachte keuzes maken. Zolang je maar om de juiste redenen single blijft, een relatie of een vaderschap aangaat komt het allemaal wel goed.
En over dat samenblijven 'omdat ze niet anders kunnen'
-> dat bestaat niet. Iedereen kan scheiden als hij/zij dat wil. Ik heb die discussie met dacuba al gevoerd. De reden dat die mensen samenblijven - ondanks alles - is omdat dat hen nog steeds gelukkiger maakt dan wanneer ze zouden scheiden, niet omdat ze dat niet kunnen.
Epyon
Legacy Member
Dat laatste is verre van waar. Het is niet omdat samenblijven praktischer is, bijv. voor financiële zaken of voor de kinderen, dat ze er ook gelukkiger in zijn dan mochten ze single zijn. Mensen zijn risico-avers en zullen een ongelukkige toestand die ze kennen verkiezen boven een onbekende toestand waar ze mogelijks gelukkiger in zijn. Een correcte zin is dan ook: De reden dat die mensen samenblijven - ondanks alles - is omdat ze denken dat het hen nog steeds gelukkiger maakt dan wanneer ze zouden scheiden, niet omdat ze dat niet kunnen.
Iphigeneia
Legacy Member
Oldskooler zei:
Eindigen betekend niet alleen scheiden. Een beëindiging gebeurt ook bij sterfte. Dit zegt totaal niets over het aantal scheidingen... dit cijfer zegt dat mensen die in 2009 getrouwd zijn binnen 49 jaar niet meer getrouwd zijn, dus inderdaad scheidingen zijn daar een onderdeel van... maar ook sterfte van een partner... en voor de wettelijke trouw even na te gaan, zou je dus 67 zijn volgens deze berekening maar veel mensen trouwen niet op hun 18e maar later (volgens dit stuk zelfs pas tussen de 34 en 38 jaar) wat wil zeggen dat ze een maximum leeftijd berekenen van 87 jaar...
De gemiddelde sterftecijfers volgens CBS statline (is wel voor NL maar denk niet dat BE daar zo veel van afwijkt) voor:
Mannen = 75,8
Vrouwen = 80,8
Dus nogmaals, uw cijfers zeggen totaal niets over willende echtscheidingen alleen....
M°°nblade
Legacy Member
Wat mensen 'denken' en wat uiteindelijk ook zo zal zijn, is inderdaad niet hetzelfde. Maar dat neemt niet weg dat mensen een schatting kunnen maken over hun toekomstige geluksgevoel. Wanneer angst voor verandering gebaseerd is op een reële, meetbare bedreiging (bijvoorbeeld relatieve armoede) met een ernstige en/of hoge probabiliteitskans, dan is de keuze voor de status quo rationeel gekozen.Epyon zei:
Voor sommige mensen is gemoedsrust horende bij een low-risk keuze alleen al meer waard dan een high reward. Ik ken bv. mensen die een keuze met goede outcome gemaakt hebben, maar die desondanks achteraf gezien spijt hebben van die keuze omdat het de stress niet waard was.
Oldskooler
Legacy Member
Iphigeneia zei:
Het artikel legt volledig de nadruk op echtscheidingen en bijhorende versoepelde wetgevingen, berekend op echtscheidingen in het verleden en de bijhorende steeds stijgende trend...
Het zou een vrij belachelijk artikel zijn mochten de sterfgevallen erbij inzitten.
In 1960 ging amper 6,7% uiteen, in 2000 al 45,7%, ... de toekomstraming is dan 65%
Oldskooler
Legacy Member
M°°nblade zei:
Goed nadenken idd, en geluk. Maar heel veel factoren heb je niet in de hand.
Het ware aard van iemand kan ook pas na jaren pas echt naar boven komen.
Uiteraard niets doen is ook geen optie, als je echt een focus hebt op iets moet je er voor gaan, en vooral nooit teveel willen.
De realiteit is dat je stevast omgeven wordt door voorbeelden, heus geen marginalen, waarbij je je afvraagt, is het dat?
Hoe ouder je wordt, hoe meer je dat gewoon inziet.
De dagelijkse sleur en soms ellende gewoon vaak aanvaard, als ze zich optrekken aan de enkele pluspunten toch, mogelijk is men dan toch 'gelukkig'.
En veelal, men moet niet alles steeds alleen doen.
Sommigen nemen het uitkafferen, drankmisbruik en hoerenloperij er nog graag bij, i.p.v. gewoon alleen te zijn, om een extreem voorbeeld te geven.
Om weer een absurd vb te geven.
Een koppel, iedereen weet dat hij losje polletjes heeft, zij heeft ook al dingen ontdekt, dus ze weet het wel degelijk.
(al weet ze wsl het topje nog maar van de ijsberg)
Toch gaat ze verder met hem, terwijl ze marge genoeg heeft om hem te dumpen. Ze is nog vrij jong, 38, verdient goed, hoog diploma.
Ze geeft zo de indruk van dat ze nooit iemand beters kan vinden, gaat in op zijn beloftes dat hij het niet meer zal doen.
Wat drijft mensen dan?
Ik verklaar ze gek in mijn eigen.
Ironisch, ze zei me ooit eens gezegd dat ik te kritisch ben, te perfect zoek.
Misschien is dat ook zo.
Maar ze is zelf dan een uiterste, maar mogelijk is ze ook gewoon zo geworden, heeft ze bepaalde zaken gewoon opgegeven, en is ze gewoon gelukkig op haar manier. De drempel gewoon leren verlagen.
Vanaf een zekere leeftijd, en je hebt steeds een marge om toch de stekker eruit te trekken, na nooit het juiste te vinden, laat je je gewoon hangen, en vergrijp je je aan schijngeluk.
M°°nblade zei:
Volgens de letter van de wet wel.
Psychisch en/of financieel geblokkeerd zitten, vergeet het dan maar. Is men dan mss nog steeds gelukkiger dan op straat te staan, misschien wel?
Je hebt dan ongelukkig versus ongelukkig.
Maar als men de sprong niet waagt, zal men ook nooit de kans maken op meer geluk.
Mogelijk valt men nog dieper.
sandervdw
Legacy Member
https://m.hln.be/nieuws/binnenland/vlaams-model-poseert-naakt-aan-klaagmuur~aa0136bc/
Hoe zat dat nu weer met "je moet u aanpassen naar de waarden en normen van het land waar je verblijft"?
Sent from my ONEPLUS A5010 using Tapatalk
Hoe zat dat nu weer met "je moet u aanpassen naar de waarden en normen van het land waar je verblijft"?
Sent from my ONEPLUS A5010 using Tapatalk
SithCloud
Legacy Member
sandervdw zei:
Niet dat ik kunstliefhebber ben, maar is het niet altijd dat wat ze zeggen "met onze kunst proberen we het debat te openen, te provoceren, mensen aan het denken te zetten, ..." enfin ge kunt nog wel 2000 van zo'n uitspraken verzinnen. Vind ik precies toch nog iets anders dan wat jij er lijkt bij voor te stellen. Mogen waarden en normen niet in vraag worden gesteld?
Is hier trouwens heibel van gekomen ?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.