Onderwijs en inburgering zijn misschien op papier gratis en toegankelijk, maar in de praktijk ligt dat een heel pak complexer. Er is geen inschrijvingsgeld, maar cursusmateriaal en dergelijke kost wel een aardige duit. Op vlak van sociaal/cultureel kapitaal is het ook niet bevorderlijk als uw kinderen bvb niet meekunnen naar schooluitstappen (kosten geld). Toegankelijk zijn scholen in veel steden ook al lang niet meer, gezien het grote plaatsgebrek.
Nederlands leer je ook niet in 1-2-3. Voor werklozen zonder taalkennis zou het verplicht moeten zijn om een doorgedreven taal- en integratiecursus te volgen (met opvolging achteraf én resultaatsverbonden), maar voor zij die toch ergens een job hebben (waar bvb Nederlands) niet echt een vereiste is), is avondscholing een zeer grote drempel.
Plus, veel van die inburgeringsinitiatieven zijn absoluut niet zo toegankelijk. Die bereiken die doelgroepen gewoon niet. Check bijvoorbeeld
Untitled Page, de website van Inburgering Oost-Vlaanderen. Zelfs niet beschikbaar in het Frans of het Engels. Go figure.
Uiteraard ligt altijd een deel van de verantwoordelijkheid bij de individuen zelf, maar het is ondertussen toch al voldoende aangetoond dat armoede -niet- grotendeels de verantwoordelijkheid is van die individuen, of dat zij in elk geval niet (de uitzondering bevestigt de regel) op eigen kracht uit die armoede kunnen geraken.
