Bluto zei:
Privatiseren van het openbaar vevoer is geen goed idee. In engeland heeft men bijvoorbeeld geprobeerd om de spoorwegen te privatiseren. Het overdreven besparen zorgde voor een gof van ongelukken.
Privatiseren is iets dat ge goed moet doordenken.
Dat is gebleken na de val van de muur, waar er landen het goed aanpakten om naar een liberalere situatie te evolueren en landen die het totaal opgefucked hadden.
Zoals Multavici zei, Japan doet het pakken beter.
Vaak (eigen observatie

) heeft het te maken met een enorme kapitaalkost van de infrastructuur, die inhoudt dat er moeilijke intrede is voor concurrenten.
Die monopoliepositie met 1 netwerk is vaak in stand gekomen juist door overheidsbezit. (vb het sporennetwerk in Engeland).
Ge kunt dan niet zomaar privatiseren zonder dat probleem aan te pakken.
Bvb het netwerk zelf in handen houden van de overheid (zoals Eandis denk ik) is dan iets dat wenselijk is.
Wanneer echter zoiets wel mee wordt geprivatiseerd (bvb telefoonkabelnetwerk in handen van Belgacom), vraagt ge om problemen.
Hoeveel serieuze aanbieders hebt ge van vaste telefonie in Vlaanderen? 2 bij mijn weten. Als er al anderen zijn, dan zal het wel zijn als een bijkomend element in een ander product.
Vergelijk dat met draadloos bellen, waar ge 3 grote netwerken hebt met een boel andere ondernemingen die op 1 van die netwerken ook diensten aanbieden.
Gelijkaardig probleem met het elektrisch net. Daar is het netwerk wel niet in handen van de private monopolist, maar we hebben die wel massaal de productiecapaciteit aangereikt. Hoe wil men nu dat er daar serieuze concurrentie nog komt? Enige mogelijkheid daartoe nu is wachten tot er ooit een Europees netwerk is dat leveranciers in staat zou stellen over gans Europa aan te bieden, zodat de grote spelers van elke regio de andere kunnen binnendringen.
Ik ben grote fan van liberalisering en een overheid die zich terugtrekt uit zo'n zaken, maar het is niet per definitie een recept voor succes.
Er moet altijd serieus worden nagedacht over vanalles zoals verlagen van instapdrempels, voorkomen dat ge gewoon van publieke monopolist eentje maakt die private monopolist is. of ge niet bepaalde zaken wel moet bij u houden. en ook: is er wel de nodige schaal voor concurrentie? (maw: moeten we niet afwachten tot Europa dit afdwingt op Europese schaal? zoals bvb de post en vrachtvervoer op de spoorwegen)
In dat opzicht lijkt het eigenlijk beter dat de privatisering altijd uitgaat van het niveau er boven, zodat er al van de start potentiële concurrenten zijn. (degene die in de aanpalende regio's de monopolist waren)
den crack zei:
Idd,dan krijg je toestanden als in Argentinië,dat land is kapot gegaan door privatisering,en hier in ons belgenland zijn ze er ook goed mee bezig
Argentinië heeft wel een complexere situatie gehad dan dat.
Veel heeft daar vandoen gehad met hun currency board: de ingestelde eis dat voor elke nieuwe peso die de overheid drukte, ze eerst een (US) dollar moesten verwerven als dekking.
Dit om de inflatie af te stoppen in het land, wat gelukt is.
Het had een leuk bijkomend effect: de rente van pesoinvesteringen lag immers nog altijd pak hoger dan op dollars. Maar uw peso was wel altijd perfect inwisselbaar tegen een dollar. Dit trok massale investeringen aan vanuit het buitenland en de vraag naar de peso was enorm. Daardoor kon ook de overheid makkelijk aan die voorwaarde van 1 peso = 1 dollar voldoen. (mensen wouden immers hun dollars verkopen voor pesos, omdat die investeringen meer opbrachten).
Toen eind de jaren '90 de mindere jaren opdoken met recessies wereldwijd, stopte de toevloed van dollars en kon de overheid dus niet meer zo vlotjes aan dollars raken. Plots werd dus heel duidelijk dat de financiële situatie niet zo rooskleurig meer was, met een overheid die massaal moest gaan schulden aangaan oa. Gevolg, minder vertrouwen, minder investeringen, nog meer problemen. Dan komt uiteindelijk ook die 1:1 ratio onder druk omdat de overheid het niet meer aankan, wat natuurlijk uw doodsteek is, niemand wil riskeren dat zijn pesos van vandaag op morgen plots tientallen procenten aan waarde verliezen ten opzichte van de dollar en boem patat, het hele verhaaltje stort ineen.
Argentinië is dus het verhaal van een monetaire ingreep om miserie in te dijken, die het slachtoffer werd van globale economische problemen. (hoewel het anders waarschijnlijk ook niet houdbaar was gebleken)
Privatisering heeft hier eigenlijk niet zozeer de rol gespeeld dus.
_DM_ zei:
Volgens mij weet jij niet eens hoe België er financiëel voor staat.
Het land staat helemaal niet op de rand van de afgrond en doet het veel beter dan de andere landen die je daar op noemt.
Bij België 'mag' en kan het heel langzaam gaan, door de complexe structuur van het land is het toch niet mogelijk bij te sturen, ook al zien we het een eeuwigheid op voorhand aankomen.
BlueIce zei:
een Europees systeem voor sociale zekerheid zou ook niet slecht zijn. Ge wilt niet weten hoeveel Nederlanders (en andere EU-ers) naar België komen omdat ze in hun eigen land geen recht meer hebben op een werkloosheidsuitkering. In België moet je 1 dag werken en vervolgens kan je gaan doppen...
Idem met migratie. In Nederland kom je er niet in als je geen Nederlands spreekt (niet voor asielzoekers en dergelijke) dus kom je toch gewoon naar België waar je jarenlang een uitkering geniet terwijl je op je gemak Nederlandse lessen volgt..
Als ge zoiets zou doen, krijgt ge in het beste geval een systeem waar Europa minima oplegt ter hoogte van de strikste landen. En moogt ge soepeler zijn als ge dat wenst. (en behoudt ge dus wat er nu reeds is)
In het slehtste geval gaan ze prolly de striktere landen dwingen tot soepeler worden.
Denemarken krijgt nu reeds van tijd tot tijd kritiek op zijn strict beleid.