Blanco zei:
Achzo... het zijn "onze" kinderen zeker...
Brrrrr. Dat griezelige opeisen van slachtoffers om collectief te doen. Of om daar zelf iets bij te winnen (sympathie, stemmen, verkoops- of kijkcijfers).
Als ik dood ben, ben ik van niemand hoor (buiten familie/vrienden). Al helemaal niet van één of andere onbekende aan de andere kant van het land die zich heel ontroerd voelt door mijn overlijden. Alstublieft zeg.
Een béétje afstand is niet slecht hoor. Ik zeg niet dat het je helemaal niet moet raken, want dat vind ik persoonlijk ook een beetje raar hoor, zo van die "lol I don't care"-toestanden. Ik word er zelf ook niet goed van als ik denk aan hoe en wat daar precies gebeurd is en wat voor gevolgen dat heeft voor de nabestaanden... Maar je kan jezelf ook verliezen in dingen waar je eigenlijk verder helemaal niks mee te maken hebt.
Waarom dan, dat vraag ik mij wel eens af. Is daar nood aan? Missen wij met z'n allen iets collectiefs, iets dat ons bindt? Gaan wij daarom zo massaal op in dingen die ons wat dichter bij elkaar zouden moeten brengen?
(Niet dat dat hier op 9lives zo goed lukt, haha.)
