hyperon zei:
Meestal kan ik je wel volgen, maar nu heeft je post toch mijn wenkbrauwen doen fronsen...
1) Populisme koppelen aan de incapaciteit tot structurele hervormingen is mijn ogen incorrect. Dat heeft dat meer te maken met het respecteren en volgen van de wens van de kiezer die elk partij (wenst) te hebben. Daar draait democratie toch om. En elke regering bestaat uit vele politieke kleuren, met dus veel soorten meningen die vertegenwoordigd zijn. Mocht onze regering 1 grote structuurhervorming doorvoeren, betekent dat onherroepelijk dat min 1 van de partijen haar kiezers verloochent. Wil je echt grote hervormingen, moet je ofwel naar het systeem "winner takes it all" of een technocratie gaan.
Democratie draait in mijn ogen niet om elke verzuchting van een kiezer in te willigen.
Je moet eerlijk zijn, wat weten ik en jij nu echt over hoe men het onderwijsstelsel het best zou uitbouwen? Of hoe men de belastingen nu het best zouden inrichten? Wij zouden een paar goede of geniale ideeën kunnen hebben maar om echt te kunnen zeggen, de kiezer heeft altijd gelijk waar het in een democratie om draait daar heb ik toch serieus mijn twijfels over. Om dan ook iemand aan het hoofd te zetten van zo'n organisme die het in keulen heeft horen donderen wanneer men diepgaand begint te discussiëren over dit onderdeel van het beleid. En dan enkel en alleen omdat deze persoon eventjes 10.000 extra stemmen had dan de eerstvolgende in rij of omdat hij / zij niet de correcte kleur had volgens x of y. Is in principe onbegrijpelijk. En tegen de tijd dat deze mensen dan eindelijk beginnen te snappen waarmee ze bezig zijn (toch wel minstens een termijn van 2 jaar) komt daar toch niet de volgende verkiezing aan waardoor ze terugvallen in rigiditeit om toch maar geen stemmen te verliezen... omdat de noodzakelijke beslissing die ze moeten ondernemen slecht is bij de volgende verkiezing.
Kortom het lijkt mij dan toch ook overduidelijk dat populisme of het zich richten naar elke wens of verzuchting van de kiezer op korte termijn hetgeen is dat structurele wijzigingen (of anders gezegd toekomstgerichte) volledig te niet doet.
Misschien dat het samenleggen van de verkiezingen nu eens zou kunnen gebeuren. Zodanig dat men op zijn minst een beleid kon voeren voor 6 jaar. Dat dat al wat zou kunnen verbeteren. Maar zoals het nu draait, waar om de 2 - 3 jaar er nieuwe verkiezingen zijn (ongerelateerd aan welk regeringstype: ergo gemeentelijk, nationaal, europees) verlamt ons beleid volledig. Waardoor het enigste waar men tegenwoordig nog mee scoort kortstondige maatregelingen zijn (of presentjes voor subgroepen).
hyperon zei:
2) Het mandaatstelsel voor topambtenaren afkraken omdat het de ambtenarij verder zou politiseren klopt niet. Vroeger had je leidend ambtenaren voor het leven, toch waren de problemen toen nog groter. Verdere economische argumenten hierover (vb. principal agent benadering), zouden de thread te veel doen afwijken. Dus ik laat dit verder rusten
Ik ben hier niet mee akkoord, maar ik zal het ook laten rusten. Uitgezonderd het feit dat indien die mandaat termijn 12 jaar was geweest, dan had ik het effectief nog kunnen inzien. Tegen de eerste evaluatie (6 jaar), zou je dan al effectief voldoende tijd gehad hebben om u degelijk in te werken, en het resultaat te zien van uw wijzigingen op langere termijn. Nu is het gewoon korte termijn objectief op korte termijn objectief waarop ze worden afgerekend.
hyperon zei:
3) Macro-economisch zullen lagere arbeidslasten leiden tot meer werk voor mensen met "weinig toegevoegde waarde". Gezien het minimumloon hoger ligt dan de uitkeringen, zullen meer mensen toegang hebben tot een hoger inkomen. Het minimumloon verder verhogen, zou opnieuw arbeid vernietigen. Dat loon is trouwens hoog genoeg om een in mijn ogen menswaardig bestaan uit te bouwen (=/ comfortabel leven)
Het menswaardige zal ik in het volgende punt behandelen. Hiernaast heb je gelijk dat een verhoogd minimumloon potentieel arbeid vernietigt. En dat een verlaagde last theoretisch kans zou kunnen geven voor meer mensen aan het werk. Maar je mag niet vergeten dat momenteel gezien alles draait om efficiëntie en om dan ook zoveel mogelijk te persen uit zo weinig mogelijk. En dit draait NU op deze wijze al meerdere jaren. En het werkt. Het enigste probleem is dat dit werkende langzaamaan moeilijker en moeilijker wordt om werkende te houden door de concurrentie van buitenuit. Zonder lastenverlaging gaat er een grotere kans komen op nog meer mensen zonder werk. Maar effectief het creëren van extra werk verwacht ik nu niet uit een lastenverlaging. Ik verwacht eerder een stabilisering van het werkaanbod. De reden waarom ik melde dat het minimumloon hoger zou moeten zijn is enkel zodanig dat het verschil tussen de werkloosheidsuitkering en het loon voldoende groot was zodanig dat mensen bereidwillig worden vanuit hun eigen om te gaan werken. En die bereidwilligheid is gelinkt aan het menswaardig bestaan waar ik in het volgend punt zal over verder gaan.
hyperon zei:
4) In mijn samenlevingsvisie heeft elke mens recht op een menswaardig bestaan. Daar hoort een smartphone niet bij, voedsel wel (naast toegankelijke zorg, betaalbare opleiding, etc.). De barrière waar jij van spreekt, is in mijn ogen dus gewenst. Nu bestaat die trouwens ook, maar ligt de grens gewoon anders.
[/QUOTE]
De barrière ligt op een ander punt. Daar ben ik 100% mee akkoord. En dat is nu ook eenmaal de volledige discussie tussen socialisten en liberalen en die ik ook wenste te vermelden. Voor de meeste liberalen is het enigste wat van tel is dat zij hun winst maximaliseren. Voor de socialisten is het dat de lonen gemaximaliseerd worden. Het optimale punt ligt dan ook ergens tussenin. Tussenin wilt dan ook zeggen dat een menswaardig bestaan hoort te bestaan uit voldoen aan de basisvereisten alsook aan een verzuchtingen (of luxe, zij dit een smartphone of een nieuwe wagen of een stuk chocolade, of...).
Kortom voor mij is het menswaardige in een samenleving dan ook dat men minimaal toegang heeft tot een beperkte vorm van luxe als men gaat werken. Met een werkloosheidsuitkering zou men enkel toegang mogen hebben tot voldoende om te overleven. Het verhoogde minimumloon garandeert dit verschil dan ook. Waardoor als mensen bereid zijn om te gaan werken (ongerelateerd aan het feit of ze postbode of vuilniskarmedewerker of ingenieur) ze effectief zich naast hun basisvereisten ook een minimum aan luxe kunnen veroorloven. In de huidige prijzingspolitiek van het minimumloon en de werkloosheidsvergoeding is dat er dus helemaal niet. Waardoor de mensen het nut niet meer onmiddellijk inzien van te gaan werken. (consequenties zie verder).
Het probleem dat ik had met uw postulatie van een menswaardige samenlevingsvisie is dat het leek alsof het enigste waar men toegang moet tot hebben enkel voedsel, onderdak, betaalbare opleiding, toegankelijke zorg etc is... maar dan ook niets zoals een smartphone of... (kortom luxe). Indien dat ook effectief uw samenlevingsvisie is dan is dat eigenlijk het equivalent van een moderne slaaf die moet gaan werken om gewoon aan zijn dagdagelijkse middelen te kunnen voorzien.
Als dat effectief uw samenlevingsvisie is, geef mij een kogel en ik schiet mijzelf neer. (natuurlijk ga je echter een verhoogde kans hebben dat men in plaats van hun eigen die iemand die wel van luxe kan genieten eerder zal omleggen of dat men eerder criminele richtingen uitgaat omdat daar de ROI op luxe groter is). Dit is ook de reden geweest waarom zwartwerk zo wijdverspreid is en was en altijd zal zijn.