Epyon zei:
Vind jij het normaal dat een bevolking überhaupt de regelgeving van de overheid moet omzeilen? Dat impliceert immers enkel dat die regelgeving geen rekening met de bevolking houdt.
Natuurlijk is dat niet normaal, maar het zegt wel iets over de integriteit van de Iranese bevolking. Bovendien zou het niet juist zijn te stellen dat het regime in Iran geen steun vindt onder de bevolking. Net zoals bij de Iraanse Revolutie hebben de conservatieven nog altijd een aanzienlijke machtsbasis onder de armere lagen van de bevolking. De Iraanse middenklasse zag je sterk aanwezig op de betogingen enkele jaren terug, maar zijn zij wel representatief? En nog een andere belangrijke vraag: mocht het regime vallen, hoe integreer je het arme, conservatieve deel van de bevolking?
Dat weet ik zo nog niet. De Raad der Hoeders bestaat dan mss uit 12 man, maar Khamenei heeft de macht om geestelijken die zijn lijn niet volgen te volgen. De structuur van Iran is imo dan ook redelijk gelijkaardig als het toenmalige Egypte of Libië: weliswaar een 'democratisch' parlement dat wetgevend werk verricht, maar één orgaan dat over de wetgeving beslist en ook de interpretatie ervan. Of dat orgaan nu één persoon is of een college bestuurd door één persoon lijkt me eerder een nuance.
Je hebt meerdere machtsfactoren in het conservatieve blok die strijden om de macht. Zo heb je naast de clerici ook de Pasdaran, het leger, die een aanzienlijk deel van de economie in handen heeft. En als ik mijn Iraanse gesprekspartner (een documentairemaker) die ik vorig jaar heb geïnterviewd mag geloven, zijn er ook politici aanwezig die zelfs Khamenei niet kan terechtwijzen. Mijn punt is: het piramidale machtssysteem dat in Libië heel sterk was (in Egypte in mindere mate) bestaat niet in Iran. De Velayat-e Faqih is dus ongetwijfeld een sterk orgaan met veel authoriteit, maar zeker niet de enige. Ahmadinejad wordt gesteund door Mashaei, die dan weer banden heeft met de Pasdaran.
Om maar te zeggen dat het complex in elkaar zit in Iran. Neem Khamenei weg en er komt wel iemand anders. Had je Khadaffi weggenomen in Libië en je had een héél andere situatie.
In eerste opzicht lijkt het wel of er een persoonscultus bestaat rond Khamenei, maar volgens mij is dat weer iets typisch sji'ietisch. Op straat zie je naast Khomeini en Khamenei ook heel veel afbeeldingen en portretten van de martelaars van de Iran-Irakoorlog van de jaren '80. Maar dan maak ik weer de bedenking of het sji'isme van het huidige regime wel zo zuiver op de graat is op theologisch vlak. Irak heeft een quietistisch sji'isme, wat historisch meestal zo geweest is.
.