Loser zei:
Hopen op de dood van iemand is niet gepast. Punt.
Dwaze redenering, je kan boeken volschrijven met namen van mensen waar de rest van de samenleving beter af zou zijn zonder. Ik ben geen voorstander van de doodstraf, maar voor bepaalde misdrijven zou ik probleemloos mensen
echt levenslang opsluiten, inclusief verkrachters. Wat was de meerwaarde van deze verkrachter, Wat was de meerwaarde van deze verkrachter als een dakloze door Antwerpen te laten dwalen? De gevolgen zijn intussen duidelijk.
Rechters die dergelijke mensen vrijlaten, zouden wat mij betreft géén rechters meer mogen zijn. Mocht ik in zijn plaats zijn, ik weet niet of ik nog zou kunnen leven met mezelf.
Maar natuurlijk zorgt dit voor een grote schok. Het is ook gewoon vreselijk en schokkend. Maar beslissingen over een het gerechtsapparaat moet je niet nemen vanuit emotie en die schok, maar eerder uit een statistische benadering, wat mij betreft. Anders krijg je geen rechtspraak of gerechtigheid, dan krijg je wraak en Oud-Testamentische oog-om-oogvonnissen. Waarbij niemand gediend is. Niet de slachtoffers, al denken ze van wel, maar zeker ook niet de maatschappij.
Het is allemaal een beetje makkelijk om nu te roepen om levenslange opsluiting voor elke verkrachter altijd en eeuwig, zonder mogelijkheid om vrij te komen.
Nogmaals leg mij gerust uit hoe de maatschappij gediend is met verkrachters zoals deze man terug vrij te laten rondlopen? Een extra dakloze die ronddwaalt in Antwerpen, en een criminele dan nog?
De gevolgen hebben zich laten blijken.
Statistische benadering? Daar valt nog een lans voor te breken wanneer het zou gaan om de allereerste keer dat iemand een misdaad begaat. Dit ging hier om een recidivist met een zwaar strafblad.
Trek het maar in het belachelijke met "Oud-Testamentische oog-om-oogvonissen". Wie ben jij overigens om te bepalen of de slachtoffers daar wél of niet mee gediend zijn?
Ik ben geen voorstander van de doodstraf - vooral omwille van het feit dat die straf niet teruggedraaid kan worden, voor recidivisten waar de misdaden ontegensprekelijk vaststaan heb ik er veel minder problemen mee -, maar een verkrachter die recidiveert zou ik alvast probleemloos levenslang opsluiten. Ik ben vrij zeker dat die maatregel 100% effectief zou zijn in het voorkomen van een derde misstap, laat staan een vierde, vijfde, etc.
Of om chemische castratie, wat ontegensprekelijk niks helpt, vaak niet tegen verkrachting, maar al helemaal niet tegen geweld tegen vrouwen of zo. Dat zijn maatregelen die niet werken.
Gemakkelijke uitspraak, zonder feitelijke onderbouwing. Wie stelt dat chemische castratie niks helpt? Er zijn landen waar dat effectief al gebeurt, Zuid-Korea bijvoorbeeld.
Daarnaast, wie gaat er nog rechter willen zijn in een land waar rechters persoonlijk verantwoordelijk worden gesteld voor misstappen van anderen? Dus ik volg alle regels 100% van wat statistisch en wetenschappelijk (psychologisch/sociologisch/criminologisch) gezien de juiste beslissing is en wend daarbij mijn ervaring zo goed mogelijk aan. En toch begaat de man weer een misstap. Hoor ik dan gestraft te worden? En wat met die 99% bij wie het goed gaat? Of word ik pas gestraft bij een bepaalde foutenmarge? Want volgens mij overschat je de "foutenmarge" (om het nu zo lelijk te noemen) enorm, net als de procedurefouten die hier telkens weer de kop opsteken bij zo'n discussie.
Oh nee, de horror, beeld je in dat we niemand zouden vinden om een zéér goed verloonde, prestigieuze job zoals magistraat in een correctionele rechtbank in te vullen...
Met de aantallen juristen in dit land, betwijfel ik ten zeerste of rechter snel een knelpuntberoep zou worden. Het probleem is niet een tekort aan potentiële rechters, het probleem zijn te lichte straffen of een gebrek daaraan die gehanteerd mogen worden door dergelijke rechters. Deze verdachte vrijlagen had voor die rechter niet eens optie mogen zijn. Kortwiek gerust de vrijheden van rechters wanneer het aankomt op het verlenen van gevaarlijke rechten en vrijheden aan criminelen.
Ik zou de rechter niet persoonlijk verantwoordelijk stellen voor de misstappen van anderen, dan zou hij immers ook de straf moeten krijgen die bij verkrachting/moord hoort.
Ik zou hem of haar wél verantwoordelijk stellen voor het nemen van een foute beslissing met onnoemelijk zware gevolgen. Het is zijn of haar job immers om dit correct in te schatten, en hij/zij is daar in gefaald.
Je zwaait met percentages van 99%, maar ik betwijfel ten zeerste of je die kan onderbouwen. Zeker wanneer je elders kan lezen dat meer dan de helft van de gevangenen/veroordeelden in dit land hervalt:
https://nicc.fgov.be/studie-recidiv...n-veroordeelden-belandt-opnieuw-de-gevangenis
En ja, ik zou rechters op professioneel vlak "straffen" wanneer ze dergelijke fouten maken. Zelfs wanneer dit maar zou gaan om 5% van de gevallen. Je krijgt in veel andere jobs, een ontslag voor veel lichtere fouten.
Een geneesmiddelenproducent mag ook geen medicatie op de markt brengen, waar er 5% risico bestaat dat dit geneesmiddel niet alleen niet werkt, maar ook nog eens 5% letaliteit oplevert.
Ik ben er gerust voor te vinden om voor lichte misdaden waarvan de gevolgen voor andere mensenlevens beperkt zijn, zoals diefstal, drugsbezit, etc. aan te pakken met lichtere straffen, genre enkelbanden, "open gevangenissen", etc. maar zware misdaden met onomkeerbare gevolgen, zoals verkrachting en moord, en bij uitbreiding ook zware recidivisten van lichte misdaden, mogen gerust extreem zwaar aangepakt worden.
