Renegadexxripxx zei:
Waarom moet er een tussentijdse beoordeling gebeuren ? Hoe bepaal jij of de maatregel op termijn niet de beste maatregel was die men had kunnen nemen ? Dit kun je toch enkel doen op basis van een volledige analyse. Echter een termijn van 1 jaar of zelfs 4 jaar is een korte termijn om een beslissing te evalueren.
Voor hetzelfde geld staan we binnen 10 jaar te reminisceren hoe goed die beslissing over dexia wel niet geweest is en hoe dom we niet zijn geweest om dat te veroordelen als een misdadige beslissing doordat het tengevolge van deze beslissing business as usual was waardoor de economie zich op zijn gemak heeft kunnen aanpassen aan de nieuwe omstandigheden in plaats van de creatie van een marktschok die onze economie had ontwricht.
Hiernaast, indien een politieker kan wegkomen met 7 jaar niets te doen en dan 3 jaar in actie te schieten ligt het probleem niet met de politieker maar bij de bevolking die hem dat 7 jaar heeft toegestaan en hem dan die 7 jaar heeft vergeven voor die 3 actieve jaren. Daarbovenop is het ook niet aan de bevolking om de werkwijze van een politieker of een minister te beoordelen. Het is aan de bevolking om de resultaten te beoordelen. Zolang de bevolking tevreden is met de resultaten is het allemaal in orde.
De idee achter de relatief 'korte' legislaturen was denk ik om de zogezegde 'vaste' benoemingen aan te pakken.
Geef je de politiekers 10 jaar,
kunnen ze 10 jaar 'niksen'.
Je hoort nu de mensen toch al klagen dat de politiekers 'niets' doen, dat als ze naar villa politica kijken hen opvalt hoeveel lege stoelen er zijn etc.? Uiteraard heel kort door de bocht maar je begrijpt m'n punt denk ik?
Ik denk dat het huidige probleem een combinatie is van ideologie en opportunisme.
Als je ervan uitgaat dat alle politiekers/mensen opportunistisch zijn, dan is een degelijke staatsvorm onmogelijk zoals renegade aanhaalt. Een mooi voorbeeld van dat opportunisme in België was met het geval Alexander De Droo (Zou liever burgemeester van Brakel maar uiteindelijk toch gekozen voor de post van minister van pensioenen, wat hij in terzake afzwoer.) Of nu met het geval De Wever; Gaat hij nu burgemeester van Antwerpen blijven? Of nu er toch de mogelijkheid zou zijn om 1ste minister te worden die post ambiëren?
De standvastigheid van de politiekers is duidelijk een probleem, met alle nodige consequenties van dien.
Daarom dat ik liever ga voor verlichte despoten aangezien zij wél voor het land iets willen doen, en ten gunste van het land.
Het probleem hier is dan: waar vind je zo'n mensen die bereid zijn om goed te doen voor het land zonder opportunisme na te streven?
. Het illustreerde het resultaat ook al goed genoeg 