Plopperdeplop
Legacy Member
Ik zag het nergens staan en het had ook in de topic "economie" kunnen staan, maar een interessant concept om te volgen. Uberliberaal en anti-overheidsapparaat-man Duchatelet had het indertijd al als een van zijn speerpunten. Het is ook een concept dat niet links of rechts is, eerder progressief te noemen.
In Finland krijgt elke burger dus binnenkort 800 euro per maand, ongeacht of men werkt of niet. Alle sociale uitkeringen worden voor de rest geschrapt. Ook in Nederland is zo'n experiment.
Het idee erachter: Een loon krijgen om te overleven is een basisrecht. Je hebt dan de mogelijkheid om enkel een job uit te oefenen in volle vrijheid en niet omdat je geld nodig hebt.
Maar er zijn ook andere mogelijke voordelen:
- Het staatsapparaat kan enorm fel teruggebracht worden door de uniforme uitkering en geen 101 regeltjes (minder ambtenarij nodig)
- Lonen die bedrijven betalen moeten niet zo hoog meer zijn. Als je vandaag 2000 euro netto betaalt, en van de staat morgen 800 euro krijgt, kan je voor hetzelfde werk met 1200 euro netto tevreden zijn. Deel de opbrengst van 800 euro voor het bedrijf dan nog in 2. Bedrijf wint 400 euro en werknemer verdient 400 euro meer. Gevolg: enorme boost voor de bedrijven, export en economie.
- Je kan ook flexibeler gaan werken. Waarom nog 5 dagen werken als je met 3 ook kan volstaan. Of waarom geen 6-uren werkdag (wat volgens verschillende studies het optimale zou zijn naar productiviteit toe)? Het zou meer jobs van minder uren kunnen betekenen. Het werk wordt meer verdeeld. Hoewel het voor bepaalde functies ook wel een probleem zal zijn.
- Door digitalisering & robotisering verdwijnen veel jobs zonder dat ze de productiviteit en dus inkomsten verlagen. Dit soort basisloon zou de poort kunnen openen naar veel meer diensteneconomie. Mensen die wel fulltime willen werken en nog veel gaan verdienen zouden bepaalde klusjes thuis kunnen laten doen door anderen (de tuin onderhouden, winkelen, dingen die niet geautomatiseerd kunnen worden), en zo een beetje shoppen in bepaalde werkjes.
Bepaalde vraagtekens/problemen:
- Hoe ziet het totale kostenplaatje eruit voor de overheid? Dit soort experimenten moet dat duidelijk maken. Is het enkel mogelijk voor landen met bepaalde grondstoffen-rijkdommen of kan bv. België dat ook doen? (los van de praktische politieke problemen die er vandaag zouden zijn).
- Hoe ga je om met andere uitkeringen: Kindergeld bv.: 1000 euro voor een volwassene, 250 euro per kind,...? Wat met ziektekosten (een forfait?)? Wat met studeren en de bijhorende kosten?
- Wat met jobs die niemand wilt doen? Dan is het aan het bedrijf om dat aantrekkelijker te maken zeker? (door de jobinhoud of het loon)
Geen goedkope "haha linkiewinke-zever"-argumenten aub. Beperk de discussie tot inhoudellijke aspecten.
In Finland krijgt elke burger dus binnenkort 800 euro per maand, ongeacht of men werkt of niet. Alle sociale uitkeringen worden voor de rest geschrapt. Ook in Nederland is zo'n experiment.
Het idee erachter: Een loon krijgen om te overleven is een basisrecht. Je hebt dan de mogelijkheid om enkel een job uit te oefenen in volle vrijheid en niet omdat je geld nodig hebt.
Maar er zijn ook andere mogelijke voordelen:
- Het staatsapparaat kan enorm fel teruggebracht worden door de uniforme uitkering en geen 101 regeltjes (minder ambtenarij nodig)
- Lonen die bedrijven betalen moeten niet zo hoog meer zijn. Als je vandaag 2000 euro netto betaalt, en van de staat morgen 800 euro krijgt, kan je voor hetzelfde werk met 1200 euro netto tevreden zijn. Deel de opbrengst van 800 euro voor het bedrijf dan nog in 2. Bedrijf wint 400 euro en werknemer verdient 400 euro meer. Gevolg: enorme boost voor de bedrijven, export en economie.
- Je kan ook flexibeler gaan werken. Waarom nog 5 dagen werken als je met 3 ook kan volstaan. Of waarom geen 6-uren werkdag (wat volgens verschillende studies het optimale zou zijn naar productiviteit toe)? Het zou meer jobs van minder uren kunnen betekenen. Het werk wordt meer verdeeld. Hoewel het voor bepaalde functies ook wel een probleem zal zijn.
- Door digitalisering & robotisering verdwijnen veel jobs zonder dat ze de productiviteit en dus inkomsten verlagen. Dit soort basisloon zou de poort kunnen openen naar veel meer diensteneconomie. Mensen die wel fulltime willen werken en nog veel gaan verdienen zouden bepaalde klusjes thuis kunnen laten doen door anderen (de tuin onderhouden, winkelen, dingen die niet geautomatiseerd kunnen worden), en zo een beetje shoppen in bepaalde werkjes.
Bepaalde vraagtekens/problemen:
- Hoe ziet het totale kostenplaatje eruit voor de overheid? Dit soort experimenten moet dat duidelijk maken. Is het enkel mogelijk voor landen met bepaalde grondstoffen-rijkdommen of kan bv. België dat ook doen? (los van de praktische politieke problemen die er vandaag zouden zijn).
- Hoe ga je om met andere uitkeringen: Kindergeld bv.: 1000 euro voor een volwassene, 250 euro per kind,...? Wat met ziektekosten (een forfait?)? Wat met studeren en de bijhorende kosten?
- Wat met jobs die niemand wilt doen? Dan is het aan het bedrijf om dat aantrekkelijker te maken zeker? (door de jobinhoud of het loon)
Geen goedkope "haha linkiewinke-zever"-argumenten aub. Beperk de discussie tot inhoudellijke aspecten.


